Moderator: moderatorteam
Tja........de eigenaar had ook reuze spijt dat hij voor dit ras gekozen had....Rataplan schreef:Ik ben een absolute bloedhonden fan, en de eigenaar heeft gelijk
De meeste kunnen niet los lopen (als het een beetje waait zijn ze helemaal in hun element en nauwelijks aan de riem te houden). Ze moeten in roedels leven en eigenlijk niet binnen de bebouwde kom want dat loeien kan niet iedereen waarderen.
Super honden maar helaas niet voor mij
.... dan mag een bloedhond komen maar ik denk dat dat ooit er nooit zal komenRataplan schreef:Hier nog een leuk linkje. www.bloedhond.nl
Krijg je gelijk een indruk van het loeien
................. 
Kon ik ook niet vindenNanna schreef:waar vind ik dat loeien dan?Rataplan schreef:Hier nog een leuk linkje. www.bloedhond.nl
Krijg je gelijk een indruk van het loeien
Ja klopt een belgisch ras. De St. Hubertushond.heavenlysaints schreef:Is dit ook niet de hubertus hond?
Jee zeg! ik las op de site dat die maagtorsies wel heel erg vaak voorkomen, de grootste doodsoorzaak bij de bloedhond........Belle schreef:Begin alleen aan een bloedhond als je echt voor de raseigenschappen kiest en als je ermee wilt werken. Wij hebben er een gehad en dat was niet de gemakkelijkste hond (zacht uitgedrukt). Wel was het een ontzettend lieve en zachte hond, maar verschrikkelijk eigenzinnig. Ze zijn er natuurlijk ook op gefokt om als ze eenmaal een spoor hebben geroken er niet meer vanaf te wijken en zich door niets af te laten leiden. Wij lieten Juultje wel loslopen op veilig terrein wel, maar je moet dan wel een ijzeren geduld hebben, want een half uur wachten is niks. Ik kon haar wel altijd localiseren door het enorme geloei. (Dat loeien deed ze overigens alleen buiten als ze een spoor had, binnen gelukkig nooit.) Het kon tijden goed gaan dat ze netjes bij me in de buurt bleef en net als ik dan dacht dat er toch verbetering in zat, was ze ineens weer vertrokken.
Kwijlen doen de meeste ook heel erg veel, bij ons zaten de klodders op het plafond.
Onze bloedhond is overigens maar 6 jaar geworden, ze is doodgegaan aan een maagtorsie. Huidproblemen komen ook vaak voor bij bloedhonden. En niet te vergeten, problemen met de ogen.
En toch, ondanks alle nadelen, zijn het schitterende honden. Als ik ooit heel veel tijd en ruimte heb, komt er vast wel weer een.
Ja dat snap ikNanna schreef:Ze hebben een diepe borstkas, en (vooral grote) honden met een diepe borstkas hebben een grotere kans op een torsie.Jee zeg! ik las op de site dat die maagtorsies wel heel erg vaak voorkomen, de grootste doodsoorzaak bij de bloedhond........
Zo'n raar of afwijkende bouw hebben ze toch niet?
Hoe komt dat zo?
De vorige bewoner van ons huis had er 1, in een kennel..... Daar was de buurt niet blij mee.
want ik zeeg op mijn knieën, ondertussen oooh en aaah roepend 
. Natuurlijk een heel gesprek gehad met de eigenaar en die pup van drie maanden ging er al af en toe vandoor!
Die hond is op 8jarige leeftijd overleden aan een maagtorsie..
baas,see you later en vervolgens kon die man ergens gaan wachten tot de hond zin had om terug te komen....dus nee,geen hond om zomaar te hebben.
Ja, die kwam uit Zweden, was als ik het me goed herinner ook een nestzus van de ander.Rataplan schreef:Inge, kwam die herplaatser ook uit Zweden? Ik kan me namelijk herinneren dat we ooit eens een bloedhond hebben herplaatst bij iemand die bij jou in de buurt woont en die hadden al een bloedhond geloof ik. Het is wel lang geleden
en heeft de rest van de wandeling verliefd erachteraan gerend. 
Ik kan me wel al die herplaatsers nog wel herinneren Eentje heeft er toendertijd nog in de Hart voor dieren gestaan. Daar kregen we niet eens zoveel reactie op 
zal wel aan de karakterbeschrijving hebben gelegen 
