'Waterhonden' zijn voor mij die 4 rassen die duidelijk qua uiterlijk gelijkende kenmerken hebben uit FCI-groep 8 sectie 3. Van groot naar klein:
Barbet - Franse waterhond
Cao de Agua Portugais - Portugese waterhond (PWD) - in de wandelgang: Portugees of Portie.
Perro de Agua Espagnol - Spaanse waterhond (PAE) - in de wandelgang: Perro of Spanjaard.
Lagotto Romagnolo - Italiaanse waterhond of truffelhondje - in de wandelgang: Lagotto
Voor mij ook, de Franse Poedel, de Portugese Poedel, de Spaanse Poedel en de Italiaanse Poedel. Per slot van rekening was het ooit allemaal 1 pot nat en staan deze rasen elkaar én de Poedel nog heel erg na.
Allevier krullerig nietverharend haar over het hele lichaam en hangende oren. Naast de schofthoogte hebben ze natuurlijk allevier net een wat ander koptype en een andere lichaamsvorm. Maar een wat te kleine ongecoupeerde bruinbonte Perro...... kan maar zo voor Lagotto doorgaan.
De rassen zijn allemaal gemaakt om sámen met de baas te werken, als jachthond, zoekhond of apporteerder maar ook met een dosis zelfstandigheid wanneer zij bijvoorbeeld de spullen van de baas mochten bewaken (denk aan de PWD op de vissersboot).
Qua temperament kun je dus vele kanten uit maar het zijn geen doeners die daarna pas denken
Over de hele linie willen ze niet al teveel van vreemde mensen hebben. Dit uit zich als terughoudendheid cq ongeïnteresseerdheid naar onbekende mensen tot ronduit angstig en vluchtgedrag bij (be)nadering van vreemden. Het laatste gedrag is zeker niet gewenst (vooral voor de honden zelf niet!) maar wordt nog te vaak onder de noemer terughoudend geplaatst door fokkers die zo'n dier tóch in willen zetten voor de fok.
Zoals met alle honden is de vuistregel hoe kleiner hoe drukker/nerveuzer en hoe groter hoe rustiger/stabieler van toepassing.
De Barbet is de grootste en stiekem vergelijk ik hen wel eens met Golden Retrievers maar dan niet verharend;-). Met hun lange haar brengen ze wel veel zand mee naar binnen. De werkdrive is niet ernstig, maar wel aanwezig ze willen de baas graag een plezier doen. Als dat 's morgens een jachtspel met veel water is en 's middags een heerlijke relaxtijd op de bank met veel gefrunnik en geknuffel dan is de Barbet zeer tevreden. Heb je eens 3 dagen niet veel tijd dan zal er lichte druk uitgeoefend worden door kopstoten en indringend aankijken maar uitgesproken verveeld/vervelend gedrag hoef je niet te verwachten. Contact met andere honden wordt gewaardeerd, ze zoeken geen rottigheid en zullen dat ook in hond-hond contacten proberen te vermijden.
De Barbet is het mooist in 'showconditie' en dat is met een vachtlengte van zo'n 12 centimeter. Veelal is dit niet echt pratisch voor een huishondenbestaan en regelmatig korter scheren bestaat gewoon tot de mogelijkheden. De specifieke snor en baard en de lange oren moeten dan wel behouden blijven.
De Portugese Waterhond is een maatje kleiner en de enige waterhond die in 2 vachtstructuren voor mag komen. Curly poedelkrullen en wavy wat vergelijkbaar is met schapendoezen-, bearded collie-, briardhaar maar dan met veel minder ondervacht. Zeg je Portugees en iedereen begint over de bloot geschoren billen. Dit aangemeten model maakt ze bijzonder maar ook het minst aansprekend bij de gemiddelde voorbijganger. Dat is aan 1 kant wel jammer maar ook wel goed want de PWD kan voor een gemiddelde hondenbezitter wel eens 'een maatje te groot' zijn. Echte liefhebbers is hij dus het meest bij gebaat. De PWD werkte vrij zelfstandig op de visserboot en mocht ook eigen initiatieven ontplooien. Hierdoor zijn het qua gedrag nogal eens stijfkoppige honden die graag eerst uitgelegd willen hebben waarom ze iets moeten doen/of laten om daarna nog een eigen suggestie te doen voor een mogelijke oplossing. Een dosis humor en eenzelfde stijfkoppigheid is dus aan te raden. De Portugees vindt het leuk om samen een spel te doen maar zal zich het vuur niet uit de sloffen lopen voor je. Wanneer er tussen baas en hond duidelijke afspraken zijn over wie de touwtjes nu eigenlijk in handen heeft zijn het heerlijke knuffels die graag contactliggen. De Portugees heeft graag een eigen taak in het leven en als hij zich gaat vervelen is hij heel creatief......
Het oorspronkelijke showtoilet, de lionclip, is in eerste instantie niet aansprekend. Wanneer men het ras en de oorsprong wat beter kent weer wel en wanneer men een beetje op wil vallen met een bijzondere hond dan zeker wel. Maar het is maar haar en voor veel mensen is een 'working retriever' snit beter te behappen. De hond zelf wordt er niet anders van alleen het plaatje verandert. Leuk is om te ervaren dat veel puppiekopers beginnen met 'nee' te roepen wat betreft een lionclip en als de hond een maand of 9 is gaan ze toch overstag en lopen met trots rond met hun 'blotebillenhond'.
De Perro is het ras wat ik níet in huis heb en dus het minst echt ken. Mijn indruk is dat dit échte werkertjes zijn die heel graag met de baas aan de slag gaan en daarvoor/daardoor ook hun omgeving kunnen vergeten. Dat laatste is een voordeel want de Perro is niet zo stabiel in het aangaan van contacten met vreemde mensen en de meesten willen die ook gewoon niet. Wanneer je de hond voor jezelf hebt en geen verwachtingen hebt van een hond die een kinderfeestje mag vermaken dan heb je er een leuke hond aan. Dat in Nederland de staarten er nu gewoon aanblijven maakt ze alleen leuker. In tegenstelling tot de Barbet en PWD wordt van de Perro gezegd dat ze weinig vachtonderhoud nodig hebben. Dit is niet helemaal correct. Ook een Perro moet schoon gehouden worden en wanneer de baas niet het intensieve traject van het koorden van de vacht in wil gaan zal de vacht op een lengte gehouden moeten worden zodat hij niet gaat vilten en de huid verstikt. Iedere 3 a 4 maanden een scheerbeurt moet je dan aan denken.
De kleinste, en dus de drukste, uit de groep is de Lagotto. In korte tijd van apporteerhond uit water 'verworden' tot zoeker van truffels. Volgens zeggen hebben deze hondjes ondanks de selectie op het reukvermogen 'geen jachtinstinct'. Wat het laatste precies betekent is niet bekend maar zeker niet dat ze niet achter een konijntje aan zullen racen. De Lagotto is een aandachtsvol, vriendelijk hondje die wel met behoorlijke angsten kan kampen. Fokkers zijn dan ook enthousiaste socialiseerders en qua fokkerij wordt er ook meer op dit aspect gelet. Het formaat maakt dat 'iedereen' wat met dit ras kan. Naast de fiets een UV-proef is een mogelijkheid maar in een mandje achterop passen ze ook beslist. Voor allebei zijn ze te porren. Net zoals voor een rondje behendigheidsbaan en een knuffelsessie op de bank. Qua vachtonderhoud is de Lagotto best bewerkelijk. Kortscheren kán maar mooier zijn ze met een centimeter of 6 vacht. Deze vacht moet dan wel klitvrij geborsteld worden.
Voor de rasstandaard verwijs ik naar www.fci.be en plaatjes heeft google ruim voorradig. Hierboven is vooral mijn ervaring met de waterhonden beschreven.
Wat mij trekt in deze honden? Als trimster toch dat harige (tegen beter weten in want ik heb het al zo druk met andermans honden) en het eigenwijze van de PWD spreekt mij, als van oorsprong terrierpersoon, erg aan. Het niks-aan-de-hand temperament van de Barbet is lekker om erbij te hebben en het huppelige Lagottootje is gewoon grappig.
Ja, nummer 4 uit de groep komt ook nog wel eens in huis.
Maatje spaniel terwijl ik maatje schapendoes/herder verwachtte 
Het grote voordeel is wel dat ze vrij gemakkelijk terug te roepen is. 
maar hij heeft zijn reputatie als speelvogel eerste klas gevestigd...vorige week kwam één van de lesgevers vragen hoe oud hij was en glimlachend aaide hij over Giorgio's krullenbol..."hou hem maar zo"...hij doelde dus op dat speelvogel achtige je m'n foutisme en iemand die gedreven is in de gehoorzaamheid krijgt er misschien grijs haar van maar ik vind hem perfect 
...een jaar zeg je, dus nog vijf maand te gaan