Dus de ventilator uit het stof gehaald en in de huiskamer gezet.
Kaya installeerde zich meteen voor het ding en vindt het heerlijk.
Puch daarentegen zette grote ogen op en vloog naar buiten.... engggggggggggggggg indringer in the house :N:
(wat lijkt hij soms toch op Moritz, ahhh).
Oké, niks van aantrekken leek me het beste. Maar ja, na een half uur lag Puch nog te bakken in de zon buiten en vond ik dat ook niet het geweldigste idee van de wereld vandaag. Dus Puch naar binnen gelokt met stukjes kaas en rustig op de bank gaan zitten.
Goed, als vrouwtje er zit, dan ga ik er wel bij zitten met zijn kop pontificaal de andere kant op onder het mom 'wat ik niet zie, is er ook niet'
Zodra ik echter opstond, rende Puch weer als letterlijk gebeten hond de tuin in.
Kaya, kattige stoere Kaya, vond dit toch een vreemde zaak en ging eens polshoogte nemen bij het mannetje..... gebroedelijk ging ze bij hem liggen alsof ze zeggen wilde 'joh, wees toch maar niet bang, het is niet zo eng'. Dan ineens is ze zo ontzettend lief
Ventilator inmiddels maar uitgezet en nu maar kijken of hij met het ding uit (maar nog wel staand in de kamer) zometeen naar binnen durft
Tut en co. en ik vraag me af wie de grootste tut is: Puch, Kaya of ik
Een foutje in de socialisatie: niet gesocialiseerd met een ventilator
Zijn er nog meer honden hier bang voor?











