Ik zeg niet zo snel zoiets, maar dit was echt zo.
Het ging als volgt: Orpa loopt altijd aangelijnd in het bos(je) hierachter vanwege de katten die daar ook lopen.
Ik liep daar dus en kwam mijn achterbuurman tegen mijn zijn twee Golden reuen, jonge, onstuimige honden, waarvan de ene leuk is en de andere minder.
Alleen ken ik ze dus niet goed uit elkaar
Er kwam er een op ons afgestormd en ik vreesde al dat het de minder aardige was. Dat was ook zo. Hij dook opdringerig op Orpa, die blijkbaar al wat leuker begint te ruiken. Orp gromde hem weg.
Vervolgens dook ie er weer op Orpa grauwde nu heel duidelijk: Opzouten
De reu stapte achteruit, duidelijk gefrustreerd, keek rond, en dook toen heel doelbewust op Willemijn, die net vrolijk en onbevangen aan kwam huppelen: Hee, jou ken ik nog niet!
Het volgende moment lag ze op haar rug met een poot in haar buik en stond die reu heel doelbewust in haar snuit te happen.
Ze ging tekeer als een speenvarken natuurlijk, en Orpa wilde haar kind redden, dus ik greep reu beet en trok hem omhoog terwijl ik met mijn andere hand Orpa achter mijn rug omhoog hield.
Gelukkig had binnen tien seconden of zo de baas ons bereikt en trok hij de hond weg.
Samen hebben we de schade bekeken, die gelukkig meeviel. Ze bloedde nogal aan het neusleer, maar verder valt het mee.
Gelukkig heeft ze er verder volgens mij niks aan overgehouden, en dus mocht ze naar Rinne Roos, die op haar stond te wachten.
Wel grappig trouwens, dat RR aan kwam stormen, zag dat ik de honden onder controle had en toen keurig op afstand ging zitten.
Ook Isa heb ik niet gehoord.
Wat een vertrouwen in mij







