Hond is extreem verliefd

[Paisley]

Romantisch is het wel, maar de eigenaar weet er niet echt raad mee.

Mij hond Mayke is een teef van 10 maanden, erg speels en sociaal.
Jorgos, reu van 7 maanden, is van mijn moeder. Komt uit Griekenland (3,5 maand geleden deze kant op gekomen). Is een terughoudend type, maar komt steeds meer los. Mayke heeft vanaf het begin al een hele goede invloed op Jorgos gehad, omdat ze zelf onbevreesd, ondernemend en zelfstandig is. Ze is daarin het tegenovergesteld van Jorgos, die erg voorzichtig, afhankelijk en introvert is. Maar het slaat een beetje door.

Nu is de situatie is nu zo dat Jorgos EXTREEM op Mayke gesteld is. Ze zien elkaar ongeveer eens in de 2 weken gedurende 1 of 2 dagen.
Als ze buiten los lopen, jakkert hij in 1 stuk met Mayke mee, hangt continu in haar nek, wil non-stop spelen. Mayke kan geen pas verzetten zonder dat Jorgos achter haar aan komt. Opzich is ze zelf ook heel speels en is ook erg op Jorgos gesteld, maar op een normale manier. En ik merk dat ze het geplak van Jorgos soms een klein beetje beu is. Heel af en toe snauwt ze naar hem maar nooit echt overtuigend.

In huis proberen we het spelen wat in te dammen. En vooral Jorgos moet worden afgeremd. Mayke speelt ook wel mee, maar toen ze laatst zich vrijwillig in de gang liet opsluiten, besefte ik voor het eerst dat ze gewoon rust wilde. Om deze reden zit Jorgos in huis meer in de bench. Dan valt hij altijd als een blok in slaap, omdat het best een vermoeiend spelletje is om Mayke non-stop op dr huid te zitten

Als ik weer naar huis ga en Mayke mee neem, dan staat Jorgos zeker een half uur voor de deur te joelen en aan de deur te krabben.

Afgelopen keer kwam ik op het idee dat het misschien duidelijker zou zijn, als we tijdens een wandeling uit elkaar gaan. Mijn moeder heeft Jorgos toen aangelijnd en mee genomen. Ik heb hem tot ver nog horen piepen en joelen. Hij wilde niet met mijn moeder mee lopen en probeerde zelfs de riem door te knauwen.
Toen ik een uurtje later opbelde, was Jorgos nog steeds onrustig en Mayke aan het zoeken in alle kamers van het huis.


Het is een beetje sneu. Voor Mayke is het geen probleem, maar mijn moeder weet niet zo goed wat ze dan met Jorgos aan moet. Als Mayke weg is, wordt hij ook weer onzeker en teruggetrokken, loopt nauwelijks bij mijn moeder vandaan als hij los van de lijn is. En op de momenten dat hij zo loopt te janken en piepen, weet ze ook niet wat ze met hem aan moet.

Ik heb ook geen idee. Misschien hebben jullie tips? Wij hebben zoiets echt nog nooit meegemaakt.
Jorgos doet het niet bij andere honden die hij kent.

[fes/lou]

Zou je die hond niet gewoon een keer corrigeren? Gewoon eens een keer ben je nou betoeterd zeggen en een correctie geven.
Is hij nou bedonderd......

[christina]

Wat sneu! Ik denk dat er weinig anders te doen valt dan afleiden en veel met de hond er op uit gaan. Wij hebben ook net anderhalve week een hond uit het buitenland in huis. Ik merk wel dat hij gewend was om veel met andere honden op te trekken. Hij kijkt buiten altijd of er nog iets te spelen valt. We zorgen dat hij dan ook regelmatig met andere honden kan spelen. Gelukkig vindt hij mij ook erg leuk:) ik doe buiten allerlei spelletjes met hem en zorg zo dat hij erg op mij gericht blijft. Hopelijk gaat het met Jorgos ook steeds beter.

[Hilde]

Ik denk dat je Mayke een tijdje niet meer mee moet nemen. Jorgos moet op eigen benen leren staan en hij moet vertrouwen krijgen in je moeder en háár de leukste ter wereld vinden. Leuke dingen doen, lekker er op uit gaan, samen spelletjes doen.. Niet te veel forceren en Jorgos opzetten tot succes. Zo krijgt hij mooi zelfvertrouwen en hoeft hij niet zo aan Mayke te hangen.

[Paisley]

Zou je die hond niet gewoon een keer corrigeren? Gewoon eens een keer ben je nou betoeterd zeggen en een correctie geven.
Is hij nou bedonderd......

Wanneer wil je corrigeren? Als hij aan Mayke plakt, of wanneer hij begint te gillen bij de deur?
Het is een heel gevoelig dier en bij iedere stemverheffing (ook al is het niet naar hem gericht) reageert hij alsof hij een kledder krijgt.
In huis is het wel te corrigeren, maar als ze los lopen niet. Hij luistert best goed als mijn moeder alleen met hem is, maar als Mayke in de buurt is, heeft hij echt alleen oog voor Mayke...

Best wel schattig eigenlijk en soms ook hilarisch, want zo is hij bijvoorbeeld in de sloot gedonderd, omdat Mayke erin sprong om te gaan zwemmen

[Paisley]

Ik denk dat je Mayke een tijdje niet meer mee moet nemen. Jorgos moet op eigen benen leren staan en hij moet vertrouwen krijgen in je moeder en háár de leukste ter wereld vinden. Leuke dingen doen, lekker er op uit gaan, samen spelletjes doen.. Niet te veel forceren en Jorgos opzetten tot succes. Zo krijgt hij mooi zelfvertrouwen en hoeft hij niet zo aan Mayke te hangen.

Dit doet mijn moeder ook natuurlijk. Ze neemt hem overal mee naar toe, gaat 3x per week naar cursus, brengt hem veel in contact met honden in het park. Dat zit Mayke natuurlijk niet in de weg, want die is er maar heel af en toe een dag of twee.
Ik zie voor nu niet direct een reden om niet meer naar mijn moeder te gaan (zonder hond bij me betekent het dat ik haar niet meer zie) maar wellicht als het erger wordt.

Zonder Mayke is hij extreem baasgericht. Dan doet hij bij mijn moeder precies het zelfde als hij bij Mayke doet, namelijk PLAKKEN alsof je seconde-lijm aan je kont hebt.
Volgens haar hondenschool is het juist goed om Jorgos op te laten trekken met honden die meer initiatief uit hem halen. Mijn moeder zou ook gaan vragen hoe ze hiermee om moet gaan, dus dat horen we nog.

[Marjoleine]

Is Mayke niet gewoon schijndrachtig?

[Paisley]

Is Mayke niet gewoon schijndrachtig?

Waarom denk je dat?

Ik merk aan Mayke niets anders dan normaal. Het is Jorgos die er zo'n klef gebeuren van maakt
Jorgos is sinds kort gecastreerd.

[Vrouwtje Knecht]

Ik lees even mee want dit gevalletje heb ik ook

[Pakdebal]

. Ik heb hem tot ver nog horen piepen en joelen. Hij wilde niet met mijn moeder mee lopen en probeerde zelfs de riem door te knauwen.
Toen ik een uurtje later opbelde, was Jorgos nog steeds onrustig en Mayke aan het zoeken in alle kamers van het huis.
.

is je moeder wel leuk met hem bezig ?..

want dit is nu de tijd om hem snel af te leiden, maar ik heb het idee, dat je moeder gewoon NIETS doet ?..

draai de rollen eens om, en kijk wat je moeder met die hond doet ..

[rose]

Hoe lang doet hij dit nu? Ik herken dit gedrag helemaal van Sam, maar alleen van een tijdje voor en na de loopsheid van een teefje. Daarna is het ook compleet over.

[Daantje_]

Niet echt te vergelijken, maar mijn hond kon ook heel druk spelen met sommige honden waarbij ik overduidelijk zag dat de andere hond(en) er geen zin in hadden. Het werkte om steeds mijn hond even bij de halsband te nemen en even te laten zitten met het woord 'rustig'. Nu kan ik gewoon rustig zeggen en dan weet ze dat ze weer rustiger moet spelen en meer afstand moet nemen.
Overigens is er een andere hond die ik ken die helemaal wild wordt als ze mijn hond ziet, die hond ziet geen andere honden blijkbaar. Daardoor is die hond zo verschrikkelijk druk en plakt dan ook aan mijn hond. Mijn hond heeft daar echt een hekel aan dus die snauwt flink wat af, maar dat vind ik wat sneu voor mijn hond. Ik ben dan dus alleen maar druk bezig met er tussen staan en de andere hond op afstand te houden, wat enigszins werkt. Het duurt alleen even voordat het kwartje valt bij de andere hond.

[Fizgig]

Ja. Ik zie maar één oplossing, dat jij die hond erbij neemt, hahaha. Zoveel verliefdheid, kan nooit alleen hormonaal zijn. Nee hoor, ik denk dat ie de komende tijd een stuk rustiger gaat worden, door de castratie. Geef het een week of 6. Dan zijn de hormonen weg, of sterk verminderd. Ik denk dat ie dan een stuk beter omgaat met Mayke.

Bruno hier was ook zó verliefd op Shelly dat het voor problemen zorgde. Hij klom steeds achterop, en van elkaar scheiden hielp niet want als ze er weer was, begon ie meteen weer. Na de castratie was dat meteen over. Hij houdt nog steeds heel veel van zijn kleine witte wolfje maar nu gedraagt ie zich een stuk netter. En Shelly is ook nog steeds erg dol op hem.

Ik snap dat het voor problemen zorgt maar het is natuurlijk wel ontzettend leuk dat ie haar zo leuk vindt, toch? Ik zou hem niet hard en streng corrigeren maar vastberaden wegplukken en niks zeggen. Het is dan wel ongewenst gedrag maar ik corrigeer naar menselijke maatstaf, ik ben namelijk een mens en hormonale trubbels, vind ik geen reden tot brullen. Dat is veel minder erg dan agressie, in mijn ogen. Vechten betekent hier een hele felle correctie maar elkaar heel erg lief vinden, ja, dat zie ik toch anders. Dat begeleid je en stuur je bij. Nou ja, ik vind het anders iig.

Ik zou wel ervoor waken dat Mayke geen hekel aan hem krijgt, ze kan het ineens zat zijn en hem flink corrigeren. Dus zou ik het contact wel steeds blijven begeleiden. In een bench zetten kan, maar je kunt hem ook aangelijnd houden in huis. Dat lijkt sneu maar het is veel sneuer als die twee echt ruzie gaan krijgen. Ik zou proberen om hem aan de lijn in huis te bereiken door hem bijvoorbeeld netjes te laten zitten.

Het ging bij Bruno en Shelly elke keer zo dat ze begonnen met spelen, dat werd dan steeds wilder en gekker en dan ging ie haar berijden op een gegeven moment. Dat snapte Shelly niet echt en ging steeds meer snappen naar hem. Dus mochten ze op een gegeven moment niet meer spelen in huis. Het begint namelijk altijd met spel. We hebben lang getwijfeld over castreren maar de problemen bleven elke dag de kop opsteken en dat red je gewoon niet met corrigeren.

Succes, ik hoop dat ie wat rustiger wordt de komende 6 weken, ik denk het eigenlijk wel. Verliefdheid kunnen honden ook voelen maar de hormonen maken het soms zo dat er problemen ontstaan. Dat is iig mijn mening erover.

[Caat*]

. Ik heb hem tot ver nog horen piepen en joelen. Hij wilde niet met mijn moeder mee lopen en probeerde zelfs de riem door te knauwen.
Toen ik een uurtje later opbelde, was Jorgos nog steeds onrustig en Mayke aan het zoeken in alle kamers van het huis.
.

is je moeder wel leuk met hem bezig ?..

want dit is nu de tijd om hem snel af te leiden, maar ik heb het idee, dat je moeder gewoon NIETS doet ?..

draai de rollen eens om, en kijk wat je moeder met die hond doet ..

Dat hij gaat piepen en joelen hoeft echt niet te betekenen dat Paisley's moeder er 'NIETS' mee doet (lees maar haar bericht net twee of drie berichten boven die van jou). Toen onze hond klein was had ze er ook moeite mee als de roedel uit elkaar ging en waarschijnlijk beschouwt Jorgos Mayke als bij de roedel behorend.
Daarnaast lijkt mee een naderende loopsheid van Mayke wel een aanneembare verklaring. Ook al is hij gecastreerd, het duurt even voordat de hormonen ook verdwenen zijn. Verder zou ik je moeder aanraden om Jorgos zo veel mogelijk te negeren als hij onrustig is in huis wanneer jullie vertrokken zijn en misschien een bot/kong of zoiets geven ter afleiding.

[Marjoleine]

Is Mayke niet gewoon schijndrachtig?

Waarom denk je dat?

Ik merk aan Mayke niets anders dan normaal. Het is Jorgos die er zo'n klef gebeuren van maakt
Jorgos is sinds kort gecastreerd.

Omdat die reu zich zo gedraagt.

Dat je iets aan de teef zou merken is een fabel; dat is alleen maar als de schijndracht heel erg is.
Maar reuen merken dat dus wel.
En deze reu is pas gecastreerd, dus die merkt dat nog heel prima.

Teven zijn in principe altijd schijndrachtig maar daarvan hebben ze maar zelden echt last. Maar reuen ruiken dat prima.
Ik heb elk half jaar weer heren achter mijn dames aan en die hebben echt nooit last van hun schijndracht. Maar de geur is er dus echt wel en het reuengedrag is navenant

[Maeve]

Dat met die schijndracht zou best kunnen hoor. Coda is nu ook schijndrachtig (volgende week zou ze moeten bevallen van haar pantoffelpuppies ) en Nilo is ook helemaal gek op haar! Bijna net zo erg als tijdens de loopsheid, alleen Coda snapt er niks van

Ik zou Jorgos toch corrigeren trouwens. Gevoelig of niet, ook hij moet z'n grenzen kennen. Juist als hij zo gevoelig is zou je hem vrij makkelijk kunnen corrigeren en afleiden.

[Brindlecardi]

Ik ken een vizsla reu die ook zo met Apple is. Inmiddels is hij bijna 2 jaar, en gaat het nog steeds zo.
Door zijn eigenaren is hij wel redelijk te corrigeren, maar let je even niet op, dan zit hij er weer bovenop, nekhappen, rijden. Heel vervelend want Apple
stopt gewoon met corrigeren op een gegeven moment. Het is gewoon van nature een drukke/opgewonden hond.
Zou er zelf echt helemaal gek van worden. Helaas geen duidelijke oplossingen voor je, behalve scheiden.

[TessaThomas]

Ik heb het hier thuis met die 2. Tessa is een paar weken geleden loops geweest en ze blijft lekker ruiken voor Tay. Hij terroriseert haar bijna de hele dag als hij de kans krijgt. Ik kap het dus af, spelen mag, maar het is vrij snel klaar (omdat Tessa het dan zat wordt). Hier gilde Tay ook de hele wereld bij elkaar, jammer voor hem en ook voor mijn oren.

[Marjoleine]

Ik heb het hier thuis met die 2. Tessa is een paar weken geleden loops geweest en ze blijft lekker ruiken voor Tay.

Dat is dus schijndracht.

Geef het negen weken, dan is het klaar

[gyanty]

Tja ik heb het hier andersom. De nieuwkomer was een teef, die continue overdreven in Kay hangt. Spel wat zich in de loop der tijd steeds ruwer ontwikkelde en wat Kay op gegeven moment niet echt meer leuk vond. Hij is dol op Norah hoor, maar ze heeft geen stop en ze is helemaal in to Kay. De rest van de wereld bestaat niet als Kay er is. Ik maak daar soms dankbaar (mis)gebruik van maar ik moet het toch ook echt indammen. Waarom zou zij meer plezier mogen hebben dan hem. Kay corrigeert ook niet voldoende naar Norah (terwijl hij naar andere honden heel duidelijk kan zijn....).

Ik zeg lange lijn er aan en hem belemmeren als hij te ver gaat. Dit omdat jullie hem eigenlijk niet willen corrigeren, maar je zult wel de grenzen van je eigen hond ook moeten gaan beschermen, want het kan ook omslaan dat ze hem uiteindelijk hierom toch minder leuk gaat vinden (heeft Kay met de hond van mijn zus ietwat). Met die lange lijn kan je ook makkelijker de focus bij je moeder terug kunnen laten komen.

Je hoeft het niet helemaal te laten. Ik heb hier compromis gevonden. Ze mogen even samen heel hard racen en beuken, maar naar 3 keer heen en weer is Kay er klaar mee. Norah krijgt commando klaar(aanvankelijk begonnen met aandacht vragen en commando klaar buiten deze situatie om al aanleren = bal opruimen na spel = klaar). In begin heb ik haar ook wel veel met bal afgeleid of als zij bal in bek heeft dan is ze niet meer op Kay gefocused. Is kwestie van je hond leren kennen en zoeken wat werkt.

[Paisley]

Is Mayke niet gewoon schijndrachtig?

Waarom denk je dat?

Ik merk aan Mayke niets anders dan normaal. Het is Jorgos die er zo'n klef gebeuren van maakt
Jorgos is sinds kort gecastreerd.

Omdat die reu zich zo gedraagt.

Dat je iets aan de teef zou merken is een fabel; dat is alleen maar als de schijndracht heel erg is.
Maar reuen merken dat dus wel.
En deze reu is pas gecastreerd, dus die merkt dat nog heel prima.

Teven zijn in principe altijd schijndrachtig maar daarvan hebben ze maar zelden echt last. Maar reuen ruiken dat prima.
Ik heb elk half jaar weer heren achter mijn dames aan en die hebben echt nooit last van hun schijndracht. Maar de geur is er dus echt wel en het reuengedrag is navenant

Ah kijk aan, dan moet dit het zijn! Een paar weken voor Mayke haar eerste loopsheid kwam Jorgos naar Nederland. Het einde van de loosheid is nu ongeveer 7 weken geleden. Hij is pas 2 week terug gecastreerd.

Goh ik wist niet dat zelfs een schijndrachtige teef aantrekkelijk is voor de heren. Leerzaam forum.

Gelukkig lost dit zich dus vanzelf op. Het is leuk als honden goed met elkaar overweg kunnen maar ze kunnen ook overdrijven!


Bedankt iedereen voor de reacties! We hoeven er in ieder geval niet meer 'bang' voor te zijn dat het zo de rest van hun leven doorgaat want met de tussenkomst van de loopsheid van Mayke, ga ik er vanuit dat het snel klaar is.

[Paisley]

want dit is nu de tijd om hem snel af te leiden, maar ik heb het idee, dat je moeder gewoon NIETS doet ?..

Waar leid jij jezelf mee af als je verdoemd bent tot hevig liefdesverdriet?
Niets laat me in zo'n geval afleiden. Ik lig dan zwelgend van zelfmedelijden in de foetushouding op mijn bed te janken. Ik kan het Jorgos ook van harte aanbevelen, want op dat moment is dat gewoon het beste om te doen, vind ik.

[Paisley]

Ik snap dat het voor problemen zorgt maar het is natuurlijk wel ontzettend leuk dat ie haar zo leuk vindt, toch?

Ja inderdaad, het is vooral heel erg leuk, het enige probleem is dat Jorgos zichzelf zo in de weg zit als ze weer uit elkaar gaan. Het was zo mooi om te zien hoe dat schuchtere pupje zo opbloeide wanneer ik met Mayke langs kwam. Hij heeft de eerste week het huis niet eens durven verkennen, omdat hij nonstop aan mijn moeders voeten bleef. Toen Mayke kwam, begon hij ineens de boel een beetje te verkennen.

Het is ook geweldig om ze te zien spelen. Ze zijn ongeveer even zwaar en zijn aan elkaar gewaagd. Jorgos is opdringerig naar Mayke maar Mayke is veel sneller, atletischer en heeft een betere uithoudingsvermogen, waardoor ze niet ondergesneeuwd raakt in het spel als ze buiten los lopen.
Binnen moeten we het wat dimmen maar dat gaat binnen ook makkelijker.

[Maeve]

Ik heb het hier thuis met die 2. Tessa is een paar weken geleden loops geweest en ze blijft lekker ruiken voor Tay.

Dat is dus schijndracht.

Geef het negen weken, dan is het klaar

maar tíjdens de schijndracht ruikt een teef nog niet lekker, dan zit ze vol onder de progesteron, dat is nu net het anti-oestrus hormoon .

pas tegen het einde aan, rond het moment van de schijnbevalling als de progesteron plots daalt en daardoor het aandeel oestrogeen weer plots stijgt verwarren reutjes dat soms met een loopse teef.

Dus reuen reageren op de oestrogeen? Kan wel kloppen, de eerste weken na de loopsheid was Nilo rustig en sinds een week of zes erna is hij ineens weer erg geïnteresseerd in haar. Ik had geen idee trouwens, dat reuen zo konden reageren op schijndrachtige teven Daar kwam ik nu pas achter haha.

[Marjoleine]

Maar reuen reageren vaak vrijwel de hele schijndracht op die teven, hoor.
Ik heb wel eens het idee dat ze het allemaal niet zo goed uit elkaar weten te halen.
Of het komt doordat ze hier meestal qua loopsheid overlappen en dus qua schijndracht ook. Dan kunnen de mannen het niet meer volgen

Hoewel reuen ook achter drachtige teven aanlopen. De sukkels.

[Maeve]

Dus reuen reageren op de oestrogeen? Kan wel kloppen, de eerste weken na de loopsheid was Nilo rustig en sinds een week of zes erna is hij ineens weer erg geïnteresseerd in haar. Ik had geen idee trouwens, dat reuen zo konden reageren op schijndrachtige teven Daar kwam ik nu pas achter haha.

ja, de reuen reageren op het oestrogeen, dat wordt naar het einde van de dracht steeds belangrijker (hier even een link naar zwangerschappen bij vrouwen maar bij honden gaat het net zo : http://www.anababa.nl/kinderwens/zwange ... n/hormonen).
en gezien progesteron vooral het drachthormoon is en oestrogeen vooral het oestrushormoon reageren reuen vaak op die verandering.

Duidelijk Dat verklaart inderdaad ook waarom hij de eerste weken niet reageerde. Is ie toch niet helemaal gek geworden

[Paisley]

Hoewel reuen ook achter drachtige teven aanlopen. De sukkels.

Dat is bij mensen toch anders


Wijzelf dachten dat het door Jorgos zn afstamming kwam. Die mediterraanse mannen maken de dames toch op een andere manier het hof dan een nuchtere fries.