Onze thuissituatie: sinds 3 weken hebben we een weimaranerpup van 4,5 maand, Teun, die wordt opgevoed en verzorgd door mijn vriend, mijn schoonouders en mij. We wonen in 1 huis dus dat gaat goed. We hebben van tevoren goed afgesproken dat Teun de verantwoordelijkheid van ons alle vier is, dit om te zorgen dat hij een stabiel huishouden om zich heen heeft en dat het ene stel eens zonder hond op vakantie kan en het andere ook
Teun gaat naar puppycursus en luistert over het algemeen heel goed. Ik ben echt dol op hem, hij is de eerste hond die ik zelf vanaf pup mag opvoeden. Ik ben opgegroeid met honden en wilde al heel lang een hond. Mijn schoonouders hadden hiervoor een schotse terrier en wilden dit keer graag een wat grotere hond, die voor je wil werken maar ook een prettige gezinshond is.
Ik voorzie echter een probleem. Ik ben behoorlijk serieus en consequent met het opvoeden van Teun. Deels omdat ik dat leuk vind en weet dat hij het leuk vindt, deels omdat hij straks tegen de 40 kilo weegt en het een fijne gedachte is dat hij dan goed luistert
Mijn schoonouders zijn juist meer van de school 'het dier in zijn waarde laten'. Dat ging met die terrier prima want die ging lekker zijn eigen gang (rustig in huis, als we gingen wandelen, tja, dan gingen we wandelen). Hij luisterde voor geen meter maar dat was te overzien.
Voor Teun heb ik het gevoel dat hij meer sturing en uitdaging nodig heeft. Mijn vriend sluit zich daarbij aan, maar zijn ouders vinden het allemaal niet zo nodig. Als mijn schoonmoeder hem uitlaat en Teun gaat rennen, dan gaat ze mee rennen ipv dat gedrag aan te spreken (wat ik vind dat ze zou moeten doen). Van mijn schoonvader hoeft Teun ook niet per se links van hem te lopen bijvoorbeeld. Hij moet van mij ook werken voor een deel van zijn eten en van mijn vriend ook, maar van hen krijgt hij het gewoon.
Kleine 'vergrijpen', maar ik wil graag dat we het op 1 of andere manier eens kunnen worden over zijn opvoeding. Er is me al aangeraden om alle commando's op een rij te zetten zodat we allemaal hetzelfde zeggen. Maar moet het nog verder gaan dan dat? Kan een hond van deze leeftijd begrijpen dat hij naar ons alle vier goed moet luisteren, ook al is niet iedereen even consequent?




