Als pup heb ik met haar een vuurwerktraining gedaan (vooral omdat ze over het algemeen gevoelig/schrikachtig kan reageren op harde, plotselinge geluiden) en was ze helemaal niet bang. Dat is veranderd nadat ze vorig jaar een rotje vlak voor haar neus kreeg. Dat was kort voor oud & nieuw en ik was niet voorbereid op een angstige hond - het jaar daarvoor had ze nergens last van gehad. Dus in overleg met de dierenarts heb ik haar toen Alprazolam gegeven, en dat zorgde er inderdaad voor dat ze niet meer zo bang was.
Dit jaar ben ik bij het starten van de knallen begonnen met counterconditioning. Het was even zoeken naar een manier om haar aan het eten te krijgen, maar dat lukte uiteindelijk met een tube smeerkaas. Ik begon met de smeerkaas over haar lippen/neus te smeren zonder dat er een knal was. Na een paar knallen lebberde ze de smeerkaas al zelf uit de tube en ik zag haar met de dag steeds wat minder heftig reageren op de knallen. Met als resultaat zo'n dag of twee voor oud & nieuw: met de gewone knallen kon ze inmiddels prima omgaan en bleef rustig. Maar de harde bommen waarvan de ramen gaan trillen: daar schrok ze nog net zo heftig van en wilde opnieuw geen smeerkaas aannemen. Ik ben wel stug doorgegaan met deze methode en uiteindelijk op het punt gekomen dat ze na ongeveer 2 seconden de smeerkaas wel opat. Ze kalmeerde ook wel iets sneller na zulke harde knallen, maar was nog steeds behoorlijk in paniek (hijgen, kwijlen, proberen op mij te klimmen, etc.).
Omdat het haar kalmeert als ik haar rustig en met enige druk masseer, heb ik ook een Thundershirt geprobeerd. Dat lijkt echter geen enkel kalmerend effect op haar te hebben (ze heeft het zes avonden aan gehad).
Met een lage dosis Alprazolam en stug doorgaan met de smeerkaas bij elke knal is ze uiteindelijk rustig de jaarwisseling doorgekomen.
Nu wil ik graag doorgaan met de training, maar behalve gebruikmaken van een vuurwerk-cd (waarover ik wisselende ervaringen hoor, maar baat het niet dan schaadt het niet) heb ik niet zo veel ideeën hoe dit aan te pakken. Ik heb al wat gezocht op internet op vuurwerktraining, maar dat was niet echt heel hoopgevend:
Ik heb wel degelijk gezien dat counterconditioneren helpt, in heel kleine stapjes. En als ik er langer mee zou kunnen oefenen, denk ik dat ik met Mila zeker nog verder kan komen dan waar we nu zijn gebleven. Maar zijn er behalve een cd nog andere manieren om dit te oefenen, vooral als het gaat om die 'bommen'? Bij gewone knallen blijft ze nu rustig (komt wel haar kaasje halen), maar van de 'bommen' raakt ze echt nog in paniek. Die kun je ook niet even om te oefenen op een doordeweekse dag af gaan stekenDan is er nog een derde, kleinere, groep honden die een natuurlijk aanleg heeft voor gevoeligheid voor geluid. Denk aan de Shetland sheepdog en Schotse herdershond. Ook voor deze groep is een vuurwerktraining volslagen ongeschikt. Het betreft hier namelijk aangeboren gedrag en dat is in therapeutische zin niet te behandelen.
Bovendien lijkt Mila héél veel herhalingen nodig te hebben om door haar paniek heen de link 'knal/bom = kaasje' te leggen.Iemand nog ideeën of ervaringen met vuurwerktraining?
Want de vraag is inderdaad: hóe ga ik zo door nu het vuurwerkgeweld weer achter ons ligt.
Er zijn nog maar weinig geluiden waar ze nog van schrikt of nerveus op reageert. Vuurwerk is blijkbaar toch een categorie apart (samen met geweerschoten, maar die reactie is veel minder heftig dan op vuurwerk).
Met een halve dosis Alprazolam was ze inderdaad niet meer angstig en ging ook gewoon nog naar buiten gisteren. 
dus zekerheid voor alles weer even het gevoel bekrachtigd...knal = koekjes 
Het WK-voetbal biedt onverwachte oefenmogelijkheden!