Gedrag hond is anders na operatie

[Astrid96]

Hoi allemaal,

Mijn hond is vorige week donderdag geopereerd, er zijn een paar tumoren weggehaald en kiezen getrokken en nog wat kleine dingetjes. Dat gaat verder allemaal goed. Nu gedraagt ze zich sinds de operatie buiten anders dan ervoor. Ze loopt onrustig, trekt aan de lijn en is erg alert. Het is ook moeilijker om de focus te doorbreken. Hebben jullie idee waar dit door komt (pijn, stress, iets anders...) en wat ik er het beste aan kan doen? Zowel het gedrag negeren als juist 'corrigeren' lijkt tot nu toe niet echt te helpen. Ze toont geen pijn, maar is een harde tante dus weet ook niet hoeveel pijn ze moet hebben voor je dat ziet.

Misschien maar gewoon wachten tot het overgaat anders?
Hoop dat jullie iets weten of er ervaring mee hebben!

[Fotogravinnetje]

Ik weet dat mensen na een narcose nog lang problemen kunnen hebben met hun concentratie enzo. Een week is nog niet zo heel lang. En ja, na dergelijke ingrepen kan een hond zich ook minder lekker voelen, afgezien van de effecten van narcose

[Zamunda]

Dat ze extra alert is nu zou kunnen komen omdat ze nu geen pijn meer heeft van de verholpen kwalen. Geen/minder pijn, dus meer energie voor andere zaken. Wat nanna ook zegt.

[cornelia]

Of is ze iets aan het doen wat ze normaal ook wel wil doen maar niet mag ????? Toen Ezio geopereerd was lag hij natuurlijk wat in de watten en dacht hij vervolgens dat hij wel even wat grenzen kon bijstellen. Niet dus maar leuk geprobeerd. Hebben jullie haar de eerste dagen na de operatie wat "ontzien" c.q. meer ruimte gegeven.

[Astrid96]

Waar focust ze dan op? Andere honden?

Vooral honden inderdaad ja, daar heeft ze normaal gesproken al problemen mee. Maar nu moet ze ook voorbijgangers, deuren, auto's, vogels, katten, blaadjes, blikjes en mensen met kinderen/karretjes/wandelstokken/rollators etc in de gaten houden. Erg vermoeiend.

Hebben jullie haar de eerste dagen na de operatie wat "ontzien" c.q. meer ruimte gegeven.

Niet bewust, maar waarschijnlijk wel. Misschien iets minder gelet op of ze iets doet wat van ons niet mag. Klinkt als een waarschijnlijke reden dat ze dat nu blijft proberen.

[Thomas]

Hoe liep ze vóór de operatie met je mee? Dat is ook handig om te weten ter vergelijking.
Zet de verschillen van toen en nu even neer in combinatie met wat de hond dan wil doen, dan hebben er vast een aantal wel tips voor je.

[Astrid96]

Inderdaad wel even handig om voor en na te beschrijven, sorry

Voor de operatie liep ze over het algemeen rustig mee; naast me met een korte, relaxte lijn. Trekt alleen als ze ergens echt wil snuffelen, maar dat is maar zelden. Loopt in een redelijk hoog tempo. Reageert niet op fietsers, voorbijgangers of hardlopers, wel op kinderen. Reageert erg slecht op honden (trekken, hijgen, grommen, oren omhoog, lippen likken etc etc...)

Na de operatie: probeert zo ver mogelijk voor me te lopen als de lijn toe laat, trekt alle kanten op, probeert een andere kant op te gaan (van de stoep af bijvoorbeeld),
constant alert; oren omhoog, kijkt constant om, blijft stil staan om iets te zien
Wordt erg gespannen van alles wat voorbij komt: fietsers, voorbijgangers, mensen met attributen, vogels, dingen die bewegen door de wind, stemmen van achter een schutting vandaan, deuren die dicht gaan...
Kortom alles wat beweegt of geluid maakt.

Wat ook anders is als ik er over denk is dat ze nu in huis nogal territoriaal is; blaffen naar voorbijgangangers en postbode etc. Dat deed ze voorheen nauwelijks.

[Thomas]

in mijn ietwat onervaren oog heeft de hond het idee gekregen dat 'ie jou moet beschermen. Misschien dat dat te maken heeft met hoe hij de rangorde ziet.

Na de operatie ben je misschien wat liefkozender en zachter naar de hond toe geweest. Begrijpelijk, want het is ook sneu dat ie last heeft. Maar, kan dat op je hond niet zijn overgekomen als 'hee, het baasje is wat zwakker..' terwijl hij juist aan het aansterken is. Kan het zijn dat hij het idee heeft gekregen dat hij het over moet nemen?
Dat zou wel verklaren waarom hij ineens schichtig is, omdat hij verantwoordelijkheid voelt om je te beschermen.

Nogmaals, dit is vanuit mijn onervaren oog, dus als iemand het hier niet mee eens is mag 'ie me met alle plezier corrigeren.

[Miranda]

Heb je de hond van pup af aan, of is ze op oudere leeftijd bij je gekomen?
En hoe lang heb je haar al?

Als ze op oudere leeftijd bij je is gekomen, kan het best zijn dat ze al die tijd flink last heeft gehad van haar bek en nú haar normale gedrag laat zien. Of misschien heb je na de operatie inderdaad wel haar het idee gegeven dat ze wat meer in te brengen heeft dan eigenlijk gewenst is. Ik zou iig de touwtjes flink aantrekken en gaan werken aan het ongewenste gedrag. De oorzaak doet er niet zo heel veel toe.

Als ze echt al heel lang bij je is, en dit gedrag je totáál onbekend voorkomt, zou ik de bek nog eens laten controleren door een andere DA. Misschien is er iets mis gegaan, en heeft ze erge pijn. Zoveel pijn dat ze er in hyperalerte modus komt. Dat komt voor, al is het niet iets wat je vaak ziet.
Ook dán moet je haar trouwens vooral niet het idee geven dat ze het mag
Maar als je dan eventuele problemen in die bek aanpakt zal het waarschijnlijk snel uitdoven.

[Brindlecardi]

Je hebt de hond pas een paar maanden toch?

[Miranda]

Je hebt de hond pas een paar maanden toch?

Ah, als dat zou is, denk ik dat ze flink last had van haar bek en nu pas haar normale gedrag laat zien
Overigens kan het tot een jaar duren voor herplaatsers echt helemaal los zijn gekomen en hun gewone gedrag laten zien. Dus. Werk aan de bak

[Astrid96]

Klopt, ik heb de hond sinds begin oktober dus dat is redelijk kort. We zijn ook hard bezig met het gedrag dat ze in al die jaren heeft opgebouwd (ze is ongeveer , maar dat wil nog niet echt vorderen. Ze heeft nooit een baas-hond verhouding gehad, dus deze rangorde is waarschijnlijk ook nog wel wennen.

Het klinkt in ieder geval erg logisch wat jullie zeggen, altijd fijn om een mening uit een objectief oogpunt te horen! Ik ga er zeker op letten om echt consequent te zijn en hard te werken aan de rangorde. Het is helaas een tamelijk moeilijk beest met 0,0 opvoeding, dus ik weet zelf amper waar ik moet beginnen. Eerst rangorde aanpakken? Het honden-probleem? Baldadigheid bij te drukke activiteiten? Gedrag aan de lijn?

[Brindlecardi]

Ik zou met een stafford herplaatser in ieder geval heel erg voorzichtig zijn met hond-hond contact.
Persoonlijk zou ik het niet eens uit gaan testen
Waarom heb je het idee dat de 'rangorde' niet duidelijk is eigenlijk?
Ik zou zelf beginnen met duidelijke regels introduceren.
Zoals eerst even zitten voor het eten, eerst even rustig wachten voor aanlijnen, buiten wat oefeningetjes doen en wat gaan stoeien met wat bruikbare commando's. (zijn maar even wat algemene voorbeelden)

[Astrid96]

Ik zou met een stafford herplaatser in ieder geval heel erg voorzichtig zijn met hond-hond contact.
Persoonlijk zou ik het niet eens uit gaan testen

Ga ik ook zeker niet doen, maar zou toch graag op een kilometer afstand van een andere hond willen lopen zonder dat mevrouw zich als een maniak gedraagt. Dus in dat opzicht moet er wel aan gewerkt worden, ik heb niet eens meer als doel dat ze kennis kan maken met een andere hond.

De "rangorde worsteling" blijkt (naar mijn idee) vooral uit het feit dat ze constant dingen blijft proberen waarvan ze weet dat het niet mag. Bij een hond in de puber leeftijd snap ik dat, maar bij een bejaarde van 8 lijkt het me een iets ander verhaal. Bijvoorbeeld ze weet dat ze zich niet mag bemoeien met als wij aan tafel aan het eten zijn, dat is van dag 1 zo. Maar toch gaat ze proberen bij de zwakste schakel aan tafel het bord af te lebberen of op diens schoot te zitten. Pas als ik haar echt weg stuur stopt ze, maar de volgende maaltijd gaat exact hetzelfde.

[Miranda]

De "rangorde worsteling" blijkt (naar mijn idee) vooral uit het feit dat ze constant dingen blijft proberen waarvan ze weet dat het niet mag. Bij een hond in de puber leeftijd snap ik dat, maar bij een bejaarde van 8 lijkt het me een iets ander verhaal. Bijvoorbeeld ze weet dat ze zich niet mag bemoeien met als wij aan tafel aan het eten zijn, dat is van dag 1 zo. Maar toch gaat ze proberen bij de zwakste schakel aan tafel het bord af te lebberen of op diens schoot te zitten. Pas als ik haar echt weg stuur stopt ze, maar de volgende maaltijd gaat exact hetzelfde.

Dan zijn de regels niet duidelijk.

Mijn honden willen dat ook wel. Als ik toesta dat ze in de buurt komen, zouden ze waarschijnlijk ook proberen om op schoot te klimmen
Die van mij mogen dus niet eens geïnteresseerd kíjken als we zitten te eten. Ze liggen ogenschijnlijk volkomen rustig en ongeïnteresseerd met de kop van ons afgewend. Maar ze weten precies hoe ver we zijn met eten, hoor

Gedrag moet je niet stoppen pal voor het een probleem gaat worden. Je moet de grens een heel eind verder terug leggen.

Ik zou eerst en vooral gaan werken aan jullie band. Wees betrouwbaar, wees uiterst consequent en laat weten dat ze bij jou terecht kan. Dat jij dingen voor haar oplost.
Hanteer de regels heel strikt. Iets dat niet mag, mag NOOIT.

[Astrid96]

Bedankt voor het advies Miranda, hier ga ik zeker mee aan de slag. Hoe jij het eet-moment heb opgelost wil ik ook wel proberen.

Ik zou eerst en vooral gaan werken aan jullie band

Ik ken de hond gelukkig al wel lang, ik werk zelf in het asiel waar ik haar vandaan heb. Na een aantal noodoproepen om haar geadopteerd te krijgen heb ik uiteindelijk besloten om haar te nemen. Als je kijkt naar wat we sindsdien hebben bereikt is ze al een perfecte hond