En dat rondje is uiteindelijk nog net zo saai als vroeger, even plassen, nog even naar de uitlaatstrook voor als er iemand moet poepen, Pindapoes gaat zoals vanouds mee en Toto gaat dan nog even dommig aangeven van OH ER ZIT EEN POES HIER IN DE STRUIKEN, terwijl hij weet dat het Pinda is, maar goed.
En dan lopen we weer naar huis en eenmaal thuis maakt nu dus het echte verschil, want sinds Toto er is wordt er nog een maaltijd geserveerd na dat laatste rondje. Ik ben het al aan het afbouwen, want zo op het zicht zitten ze allebei nu echt mooi op gewicht, maar het simpele feit dat ik dingen in die bakken gooi als we thuis zijn na dat laatste rondje is blijkbaar een feestje. Ik hou het er maar semi in, en ik ga het afbouwen naar een dentastick en wat kattenbrokjes in die bak gooien. Tien minuten na binnenkomst heb ik in elk geval twee tevreden slapende honden, mooi besluit van de dag.
honden en (hun) rituelen
Mooi eigenlijk hé