Grommen

[DeDiana]

Het is me al vaker opgevallen dat Mila eigenlijk niet gromt, bijvoorbeeld in het contact met andere honden (of mensen). Zij gebruikt een heel arsenaal aan hondentaal, zoals bepaalde blikken, verstarren, een lipje optrekken, kalmerende signalen, blaffen, als het moet snauwen, maar ze gromt nooit naar andere honden als die iets doen wat zij niet op prijs stelt.
De enige situaties waarin zij gromt, is bij onraad, als ze buiten (en dan vooral 's avonds) iets ziet wat ze niet vertrouwt. En dan is het een hoog grommetje dat meestal wordt gevolgd door een blaf - een onzeker grommetje, omdat ze de situatie niet kan plaatsen. Of als ze wild aan het spelen is, dan gromt ze tegen haar speeltjes (een hoog, speels grommetje).
Mila is een behoorlijk vocale hond met een heel repertoire aan geluiden, maar gewoon grommen hoort daar dus niet bij.

Amy is een echte grommer: als een hond te dichtbij komt of als ze de kennismaking spannend vindt, komt er een heel diepe, niet mis te verstane grom.

Zijn er nog meer honden die het grommen niet in hun communicatiearsenaal hebben opgenomen?

[runninggirl]

Jura deed het eerst ook niet, pas sinds ze drie jaar oud is ongeveer. Rond die tijd is haar geblaf (ze is erg vocaal ) ook veel zelfverzekerder geworden. Het lijkt wel alsof ze nu veel beter weet in te schatten welke blaf wanneer handig is en ze duren over het algemeen nu ook een heel stuk korter.

[Lief]

Hier juist een heel arsenaal aan grommetjes en brommetjes bij beide honden. Het blaffen is juist minder onderdeel van de vocabulaire.

[duitse herder]

Ja mijn Noah gromt ook nooit, lip optrekken zelden. Zij doet verstarren/verstijven, iets wat de meeste honden niet snappen. Heel vervelend, ik zou willen dat ze zou grommen of lip op trok, dat wordt veel beter opgepakt dan verstarren.

[DeDiana]

Ja mijn Noah gromt ook nooit, lip optrekken zelden. Zij doet verstarren/verstijven, iets wat de meeste honden niet snappen. Heel vervelend, ik zou willen dat ze zou grommen of lip op trok, dat wordt veel beter opgepakt dan verstarren.

Ja, maar lip optrekken wordt alleen begrepen als het ook wordt gezien. Als een reu onder je rokken loopt te snuffelen en je trekt een lip op omdat je dat niet wilt, wordt dat meestal ook niet zo goed opgepakt

[Pax-Dracona]

Dana doet het als ze iets 'verdachts' ziet, bijvoorbeeld als er mensen over het dak aan de overkant lopen ofzo. Het is meestal een voorloper op waaks blaffen.

Bij andere honden doet ze het ook als een reu aan haar staat te snuffelen (op opdringerige wijze). Dan kan zo'n kleine pluis toch wel een angstaanjagend geluid voortbrengen hoor Ze trekt ook wel haar lip op, maar door die borstel-snor en kleine poppentandjes is dat eigenljk heel moeiljik te zien en wordt het dus vaak genegeerd door andere honden (wat hen op een snauw komt te staan)

[sbientje]

Pom gromt idd ook als ze iets niet vertrouwt, meestal savonds op straat. Best een diepe grom is dat, en ze pompt zich dan vaak ook behoorlijk op. Verder gromt ze bij een trekspel maar dat is meer fanatiek, en klinkt heel anders. Grommen als correctie doet ze eigenlijk nooit, ze snauwt wel maar gromt niet. Lipje optrekken doet ze ook niet. Ik zie wel aan haar dat ze iets niet leuk vindt, en dan begint ze met haar tanden te blikkeren.

Oh, ze gromt ook als ze ruzie heeft, dat wel

[Paisley]

Mijn hond heb ik ook nog nooit horen grommen naar andere honden of mensen. Buiten de speelse grommetjes, die echt puur vriendelijk bedoeld zijn en alleen in spel met zeer goede hondenvrienden of met mij. Ook gromt ze op een waakse manier tussen het blaffen door als ze 'onraad' ruikt, wat zelden echt onraad is
Ik heb Mayke ook nog nooit een lip zien optrekken. Ze kan soms heel ongelukkig kijken wanneer een andere hond zoch opdringt, en als die hond te ver gaat, komt er een snauwend kefje. Die is hoog van toon en wordt door andere honden vaak niet serieus genomen.
Ze heeft weinig 'personal space' en ze snauwt alleen naar honden als ze zelf in de 'werkmodus' zit en ze wordt verstoord door een andere hond. Of wanneer een opvanghondje haar het bloed onder de nagels vandaan haalt, maar daarin kunnen ze heel ver gaan zonder dat ze haar grenzen bewaakt.

Ik heb een beetje een doetje

[Paisley]

Ja mijn Noah gromt ook nooit, lip optrekken zelden. Zij doet verstarren/verstijven, iets wat de meeste honden niet snappen. Heel vervelend, ik zou willen dat ze zou grommen of lip op trok, dat wordt veel beter opgepakt dan verstarren.

Ik denk dat die honden dat wel snappen, maar dat ze er geen gehoor aan geven omdat ze voelen dat je hond geen overwicht heeft.

[Hilde]

Nee, verstijven is vaak maar heel kort en wordt door de meeste honden -laat staan eigenaren- niet opgemerkt.

Beau gromt wel gewoon, maar ik heb hem nog nooit z'n lip zien optrekken. Dat doet hij niet.

[Madelief]

Ik heb Yanthe nog nooit horen grommen tot ze een nest had.
Toen heeft ze actief en gericht het héle arsenaal aan hondenuitingen inclusief kalmerende signalen aan de pups geleerd. Van kop afdraaien tot lip optrekken en grommen. Ze lokte zelfs situaties uit om er een leermoment van te maken. Het was echt prachtig om te zien.

Ook bij haar tweede nest deed ze dit. Maar ervoor, ertussen en erna heb ik haar weer nooit horen grommen.
Ze ziet er denk ik geen noodzaak toe.
Ik heb me de eerste jaren wel eens afgevraagd of ze het niet kon, of dat ze het niet kende. Wel dus

[DeDiana]

Ik heb Yanthe nog nooit horen grommen tot ze een nest had.
Toen heeft ze actief en gericht het héle arsenaal aan hondenuitingen inclusief kalmerende signalen aan de pups geleerd. Van kop afdraaien tot lip optrekken en grommen. Ze lokte zelfs situaties uit om er een leermoment van te maken. Het was echt prachtig om te zien.

Ook bij haar tweede nest deed ze dit. Maar ervoor, ertussen en erna heb ik haar weer nooit horen grommen.
Ze ziet er denk ik geen noodzaak toe.
Ik heb me de eerste jaren wel eens afgevraagd of ze het niet kon, of dat ze het niet kende. Wel dus

Wat leuk om te lezen!
Ik vraag me inderdaad ook wel eens af of Mila het niet kan of kent. Ze begrijpt het prima als een andere hond gromt, maar heeft zelf een duidelijke voorkeur voor andere signalen, vooral het lipje optrekken en 'de blik'

[Paisley]

Volgens mij is het ook erg rasgebonden.

Kent iemand een terrier die niet gromt?

[Madelief]

Volgens mij is het ook erg rasgebonden.

Kent iemand een terrier die niet gromt?

Van/over grommende terriers weet ik niks, maar er zijn wel veel beaucerons die de uiting grommen gebruiken naar zowel mensen als honden, dus bij Yanthe is het niet het ras waardoor ze dat niet doet.
Nouja, tenzij ze op dat vlak "mislukt" is haha

[Madelief]

Ik heb Yanthe nog nooit horen grommen tot ze een nest had.
Toen heeft ze actief en gericht het héle arsenaal aan hondenuitingen inclusief kalmerende signalen aan de pups geleerd. Van kop afdraaien tot lip optrekken en grommen. Ze lokte zelfs situaties uit om er een leermoment van te maken. Het was echt prachtig om te zien.

Ook bij haar tweede nest deed ze dit. Maar ervoor, ertussen en erna heb ik haar weer nooit horen grommen.
Ze ziet er denk ik geen noodzaak toe.
Ik heb me de eerste jaren wel eens afgevraagd of ze het niet kon, of dat ze het niet kende. Wel dus

Wat leuk om te lezen!
Ik vraag me inderdaad ook wel eens af of Mila het niet kan of kent. Ze begrijpt het prima als een andere hond gromt, maar heeft zelf een duidelijke voorkeur voor andere signalen, vooral het lipje optrekken en 'de blik'

TJa......een nestje laten krijgen om te zien of ze het wel belangrijk genoeg vindt de kids te leren is ook weer zo wat hè...

[DeDiana]

Ik heb Yanthe nog nooit horen grommen tot ze een nest had.
Toen heeft ze actief en gericht het héle arsenaal aan hondenuitingen inclusief kalmerende signalen aan de pups geleerd. Van kop afdraaien tot lip optrekken en grommen. Ze lokte zelfs situaties uit om er een leermoment van te maken. Het was echt prachtig om te zien.

Ook bij haar tweede nest deed ze dit. Maar ervoor, ertussen en erna heb ik haar weer nooit horen grommen.
Ze ziet er denk ik geen noodzaak toe.
Ik heb me de eerste jaren wel eens afgevraagd of ze het niet kon, of dat ze het niet kende. Wel dus

Wat leuk om te lezen!
Ik vraag me inderdaad ook wel eens af of Mila het niet kan of kent. Ze begrijpt het prima als een andere hond gromt, maar heeft zelf een duidelijke voorkeur voor andere signalen, vooral het lipje optrekken en 'de blik'

TJa......een nestje laten krijgen om te zien of ze het wel belangrijk genoeg vindt de kids te leren is ook weer zo wat hè...

Ja, dat gaat me net wat ver.

[Lemuria]

Grommen heeft met onzekerheid te maken. Wel iets willen doen maar je niet vrij voelen om het te doen.
Honden die zich zeker genoeg voelen om hier en daar een lelijke snauw uit te delen grommen niet. Honden die zeker weten dat ze nooit ergens iets van gaan vinden omdat ze het veel te druk hebben met onderdanig zijn ook niet.

Grommen is een beetje loos dreigen. Honden die geplukt moeten worden of waar de nagels van geknipt worden maar dat ze dan de baas niet durven bijten. Die honden grommen. Het is geërgerde onmacht.
Niet alle honden hebben dat in hun leventje.

Niet altijd alleen onzekerheid en geërgerde onmacht hoor...Izzy gromt naar de katten als die te dichtbij haar eten komen. Dat is gewoon zeggen "Ey, opzouten. Mijn voer.", waarop de katten weglopen en zij rustig verder kan eten. Ze kan er natuurlijk ook voor kiezen om een snauw uit te delen of te bijten, maar dat doet ze niet, of ze zich nu vrij voelt of niet Het is gewoon een stukje communicatie onderling (wat wederzijds begrepen wordt).

[Lemuria]

Baknijd is baknijd. Dat is een fenomeen op zich.

Baknijd Als het aan de katten lag, lagen ze bij Izzy in de voerbak het voer onder d'r neus weg te kauwen. Dat hoeft ze van mij niet te accepteren, net zo min als de katten het niet zouden accepteren als Izzy in hún voerbak zat.

Hoe dan ook is dat ook grommen en vind ik een prima functioneel geluid dat echt geen onzekerheid hoeft te betekenen

[Feather__]

Dat doet Yindi ook als Snoopy langs de bench loopt als zij eten heeft gehad.
Alleen vandaag bewees ze dat het grote onzin was want Snoop stak zijn hoofd in de bench en pakte er een brokje uit voor ik het door had.
Yindi zat achter in de bench ongeveer zo

Grote mond amehoela

(Ik heb Snoopy daarna natuurlijk wel naar z;n eigen bak gebonjourd, die heeft niks te zoeken bij haar bak)

Snoopy gromt alleen als Yindi weer heel vervelend is. Ze loopt geregeld over hem heen, springt met die grote poten op zijn rug en dat vind die niet leuk. Logisch ook.

[Pepie]

Dol slaat grommen naar andere honden over.Zij laat met haar houding zien of haar iets aanstaat of niet en snauwt dan een hond af mits die over haar grens gaat.
De andere partij zou daar van kunnen schrikken de honden snappen het meestal gelijk.
Het eten regel ik.Daar blijf ik bij staan en Dol heeft meer respect voor vlo zijn eten dan vlo voor Dol.

[Lemuria]

Hoe dan ook is dat ook grommen en vind ik een prima functioneel geluid dat echt geen onzekerheid hoeft te betekenen

Ik zeg toch niet dat het niet functioneel is? Ik zeg wat het betekent en dat niet iedere hond daar toepassing voor heeft.

Nee, jij deed het overkomen of alleen angstige/onzekere honden grommen, lees je post maar terug En dat ís gewoon niet zo. Maar goed, jij wil per sé je gelijk halen en ik heb geen zin om het uit te moeten spellen, dus dan houdt het op

[ranetje]

Volgens mij is het ook erg rasgebonden.

Kent iemand een terrier die niet gromt?

Hein gromt niet. Hij trekt een lip op en fixeert als hij op een stoel zit waar een andere hond langs loopt.
Als hij meer zou mogen dan zou hij gaan blaffen maar helaas, dat mag hij niet. Hij mag niet eens zijn lip optrekken. Dat hij maar even normaal doet.

Grommen heeft met onzekerheid te maken. Wel iets willen doen maar je niet vrij voelen om het te doen.
Honden die zich zeker genoeg voelen om hier en daar een lelijke snauw uit te delen grommen niet. Honden die zeker weten dat ze nooit ergens iets van gaan vinden omdat ze het veel te druk hebben met onderdanig zijn ook niet.

Grommen is een beetje loos dreigen. Honden die geplukt moeten worden of waar de nagels van geknipt worden maar dat ze dan de baas niet durven bijten. Die honden grommen. Het is geërgerde onmacht.
Niet alle honden hebben dat in hun leventje.

Hein doet normaal, maar jij wilt het niet hebben.

Je hebt vast gelijk dat als honden grommen als hun nagels worden geknipt of als ze geplukt worden of als ze worden afgedroogd dat een signaal kan zijn van ongenoegen, maar niet verder durven gaan.
Een vorm van onzekerheid.
Er zijn ook honden die na dit grommen in dergelijke situaties hun tanden in de bedreiging zetten.

Dat is ook niet het enige.
Grommen kan ook bedoeld zijn als waarschuwing.
"Kom niet dichterbij want dan komt de volgende reactie"............. die volgende reactie kan bestaan uit snauwen of meteen bijten.

Ik zie grommen in zijn algemeenheid in eerste intantie als dreigen en zeer zeker niet als loos dreigen.
Ik zal het mijn honden ook niet verbieden als ze het zouden doen.

[Lemuria]

Ik doe niets voorkomen. Ik vind dat. Ik zou je danken om me op zijn minst te gunnen dat ik bedoel wat ik zeg en niet bedoel wat jou uitkomt. Als je het niet meteen kunt volgens mag je je vinger opsteken en het vragen maar dit soort kunstjes blief ik niet. Je toon trouwens ook niet. Ga liever een zak chips soldaat maken dan je gevoeletjes op mij afreageren.

Een hond die niet twijfelt gromt niet. Die doet of die doet niet. Daar zit geen waardeoordeel in, sterker nog, ik heb gráág een hond die twijfelt voor hij hakt maar
daarom betekent het nog wel wat het betekent.
Dat jij de gemoedstoestand van onzekerheid kennelijk beledigend vindt is jouw inschatting maar daarom bedoel ik nog niet beledigend te zijn.

Een hond die onzeker is is trouwens niet hetzelfde als een onzekere hond. Maar goed, mensen die alleen in ponden kunnen wegen kunnen niet koken.

Doe eens even normaal zeg, waarom maak je het nou persoonlijk? Omdat ik het niet met je alwetende kennis eens ben en je alsnog per-se je gelijk wil halen? Ik reageer gewoon op wat jij zegt, op dezelfde toon als waarop jij tegen mij bezig bent met je pretentieuze toontje. Zou het fijn vinden als ik mijn mening mag hebben, net als jij jouw mening hebt.

Ik blijf er dus bij: Een waarschuwing is niet per se een twijfel, een waarschuwing is wat het is; grenzen aangeven. En als die ander dan alsnog besluit om over die grens heen te gaan, dán komt de volgende stap.

Nou, als je nog wat te zeuren hebt zie ik het graag in een pb'tje tegemoet aangezien dit topic niet gaat over "mijn gevoeletjes"

[ranetje]

Grommen kan ook bedoeld zijn als waarschuwing.

Een waarschuwing is twijfel. Je kunt daarna twee kanten op. Twijfel kun je ook onzeker noemen.

Waarom is het twijfel als een hond waarschuwt "tot hier en niet verder" als er iemand op hem afloopt met de bedoeling om bijv. te gaan aaien en die hond wil dat niet?
Daar zit volgens mij geen greintje twijfel bij.

Ik zie grommen in zijn algemeenheid in eerste intantie als dreigen en zeer zeker niet als loos dreigen.
Ik zal het mijn honden ook niet verbieden als ze het zouden doen.

Ja hoor, het is goed. Alsof jij je honden toestaat om willekeurig welk meubilair voor zichzelf op te eisen.

Afhankelijk van de situatie

Mijn honden verdedigen hun zitplaats niet tegenover mij.
Misschien wel tegenover een andere hond.
En die andere hond kan best een paar signalen hebben uitgezonden over plannen om de plek in te pikken waar de reeds zittende hond het niet mee eens is.

Een hond kan ook grommen als een kind naar hem toe gaat (strak aankijkend) en hem wil aanraken.
Of een kind dat bij hem in de mand wil kruipen.
Dat wordt "hap" als dat kind doorgaat als hij de waarschuwing niet snapt (en meestal is dat het geval).
Dan ben ik blij dat een hond gromt.
Als je het hem zou verbieden krijg je veel minder waarschuwingen op tijd door en bijt een hond "uit het niets".
Niet dat dat zo is, maar zo wordt dat dan genoemd. "uit het niets" of "zomaar"

[Pepie]

Ik vind grommen niet altijd met twijfelen te maken hebben.Soms gromt een hond om verder geen problemen te willen.
Banjer gromde vanuit onzekerheid en Dribbel gromde om een verder conflict te voorkomen.Dol slaat dit over maar zegt met haar houding genoeg.

[ranetje]

Oke. Bij Hein zou dat absoluut niet werken. Die staat na een dag krijsend op tafel. Dat vind ik onrustig koffie drinken.
Hij is ook veel gelukkiger met een baas die hem de wacht aanzegt als hij begint te ijlen.

Bezoek is heilig. Je mag meedoen, je mag in een hoek een rotkop gaan zitten trekken of je mag naar boven. Uiteindelijk doet hij altijd mee.
Hein mag altijd op de stoelen als het bezoek dat ook mag want hij is niets minder maar hij is ook zeker niet meer.

Dat is lastig.
Haren in je koffie en in de cake dat kan niet
Dan los je het anders op

Dat heeft voor mij dan nog niet direct te maken met onzekerheid als Hein zou grommen.
Niet dat ik hem ken, maar het argument op zich begrijp ik nog niet.

[Fotogravinnetje]

Elco liet gisteren z'n eten gewoon afjatten door ons logeetje. Uiteraard meteen ingegrepen, want iedereen krijgt genoeg, dus van elkaar jatten is nergens voor nodig. Vanochtend kwam Elco wel voor zichzelf op. Eerst verstarren en staren, toen dat niet werkte lip optrekken, daarna een grom en toen logeetje ondanks alles toch op zijn eten af bleef gaan volgde een serieuze snauw/knauw. De keer erop hoefde hij alleen nog z'n lip op te trekken en logeetje trok zich meteen een paar decimeter terug. En daarna was alleen z'n blik al voldoende. Volgens mij is dat een heel normale waarschuwingsopbouw bij honden.

Ik zie grommen ook niet per definitie als een uiting van onzekerheid. Net zo min als verstarren, staren, lip optrekken, snauwen. Er zijn wel honden die op onzekere manier grommen. Die neemt Elco dan ook geen moment serieus. Een hond die wel assertief is, grommend of niet, neemt hij bij heel subtiele signalen al serieus. Maar lang niet elke hond heeft de echt subtiele signalen in het actieve communicatie-arsenaal zitten. Net zoals niet elke hond grommen er in heeft zitten.

[Pepie]

Ik zie grommen hetzelfde als blazen van een kat..maar ik denk vast te simpel(inkoppertje)

[DeDiana]

Elco liet gisteren z'n eten gewoon afjatten door ons logeetje. Uiteraard meteen ingegrepen, want iedereen krijgt genoeg, dus van elkaar jatten is nergens voor nodig. Vanochtend kwam Elco wel voor zichzelf op. Eerst verstarren en staren, toen dat niet werkte lip optrekken, daarna een grom en toen logeetje ondanks alles toch op zijn eten af bleef gaan volgde een serieuze snauw/knauw. De keer erop hoefde hij alleen nog z'n lip op te trekken en logeetje trok zich meteen een paar decimeter terug. En daarna was alleen z'n blik al voldoende. Volgens mij is dat een heel normale waarschuwingsopbouw bij honden.

Ik zie grommen ook niet per definitie als een uiting van onzekerheid. Net zo min als verstarren, staren, lip optrekken, snauwen. Er zijn wel honden die op onzekere manier grommen. Die neemt Elco dan ook geen moment serieus. Een hond die wel assertief is, grommend of niet, neemt hij bij heel subtiele signalen al serieus. Maar lang niet elke hond heeft de echt subtiele signalen in het actieve communicatie-arsenaal zitten. Net zoals niet elke hond grommen er in heeft zitten.

Precies de opbouw die je beschrijft herken ik van Mila, behalve het grommen dus (verstarren en staren, lipje optrekken, snauwen)
Mila gebruikt haar lip optrekken eigenlijk altijd als signaal dat een andere hond uit de buurt moet blijven. Wordt daar geen gehoor aan gegeven, dan volgt een snauw.
Amy gebruikt daarvoor grommen. Ik weet niet wat er gebeurt als dat niet wordt opgepakt, want tot nu toe heeft het altijd het gewenste effect: dat de andere hond haar ruimte geeft.
Volgens mij is het lipje optrekken van Mila dezelfde waarschuwing als het grommen van Amy: laat me met rust.

[ranetje]

Oke. Bij Hein zou dat absoluut niet werken. Die staat na een dag krijsend op tafel. Dat vind ik onrustig koffie drinken.
Hij is ook veel gelukkiger met een baas die hem de wacht aanzegt als hij begint te ijlen.

Bezoek is heilig. Je mag meedoen, je mag in een hoek een rotkop gaan zitten trekken of je mag naar boven. Uiteindelijk doet hij altijd mee.
Hein mag altijd op de stoelen als het bezoek dat ook mag want hij is niets minder maar hij is ook zeker niet meer.

Dat is lastig.
Haren in je koffie en in de cake dat kan niet
Dan los je het anders op

Dat heeft voor mij dan nog niet direct te maken met onzekerheid als Hein zou grommen.
Niet dat ik hem ken, maar het argument op zich begrijp ik nog niet.

Laten we even een ander woord voor onzekerheid verzinnen want dat s kennelijk nogal een beladen termpje.
Het is een stukje communicatie dat niet tot uiteindelijke duidelijkheid leidt.
Een hond die gromt weet nog niet zeker wat hij ergens van vindt.

Een hond die zeker weet dat andere honden niet bij zijn stoel mogen komen gromt niet. Die blaft of valt uit.
Ik heb ineens een flits naar een hond in Spanje die bovenop een verlaten auto stond te kafferen toen ik het veldje onkruid in kwam (nog steeds op 50 meter afstand).

Grommen is onzekere frustratie en daar is niets mis mee maar een zeker wetende "Nou, dat dacht ik niet." ziet er echt heel anders uit.

De term is voor mij niet beladen.
Ik zie grommen gewoon niet per sé als onzekerheid, ook al kan het best zijn dat een hond een keer gromt uit onzekerheid.
Het ene grommen (waarschuwing) klinkt ook anders dan het andere grommen (onzeker)

Het is in mijn ogen een van de waarschuwingsvormen in een oplopende trap van felheid.
Afhankelijk van wat het individu waartegen gegromd wordt doet (luisteren naar de waarschuwing en afwenden of een bord voor zijn kop en doordrammen) wordt een sterkere vorm ingezet.

"nou dat dacht ik niet" ziet er inderdaad anders uit.
Mogelijk heeft die hond op die auto de ervaring dat er naar minder felle waarschuwingen van hem niet wordt geluisterd.
Of hij heeft gewoon een kort lontje.

Ik geloof dat ik wel snap wat je bedoelt, maar ik zie zie grommen als onderdeel van de hondentaal kennelijk anders dan jij.