Ted en Truffel zijn nog geen vriendinnetjes, advies nodig.

[Ted en Harry]

Op z'n zachts uitgedrukt.
Ted houdt zich altijd wat afzijdig als we een nieuwe hond in huis hebben dus haar geef ik rustig de tijd, maar kleine Truffel heeft nu al bedacht dat ik van haar ben en dat ze Ted bij me weg kan grommen.
Als ze naast me op de bank ligt of op haar kussen in de slaapkamer en Teddy komt aangelopen gromt ze dus, en Ted druipt dan snel af, die vermijdt het liefst alle conflicten in huis.

Buiten gaat het overigens prima, gister voor het eerst samen los en dan lopen ze samen op andere honden af en staan naast elkaar uit vijvertjes te drinken etc. Ik heb een splitterlijntje voor ze en dat gaat aan de riem ook prima, het probleem is echt in huis alleen.

Mijn vraag aan jullie, hoe pak ik dit aan? Truffel van de bank af en Ted bij me nemen en dus een beetje voortrekken of kan ik ze het beter samen laten uitzoeken?
Ik heb hier weinig ervaring mee, opvangers en logees die we in huis haalden gedroegen zich nooit zo dus ik weet niet zo goed hoe ik hier mee moet dealen.
Advies is zeer welkom!

[Miranda]

Truffel van de bank af als ze gromt.
En ik zou haar voorlopig even helemaal niet op de bank laten, ze lijkt zich in die situatie privileges toe te eigenen.

Dit.

Aan claimgedrag doen we niet
Dat betekent geen andere hond weggrommen, en je ook niet komen opdringen als ik met een andere hond bezig ben.

[ranetje]

Op z'n zachts uitgedrukt.
Ted houdt zich altijd wat afzijdig als we een nieuwe hond in huis hebben dus haar geef ik rustig de tijd, maar kleine Truffel heeft nu al bedacht dat ik van haar ben en dat ze Ted bij me weg kan grommen.
Als ze naast me op de bank ligt of op haar kussen in de slaapkamer en Teddy komt aangelopen gromt ze dus, en Ted druipt dan snel af, die vermijdt het liefst alle conflicten in huis.

Buiten gaat het overigens prima, gister voor het eerst samen los en dan lopen ze samen op andere honden af en staan naast elkaar uit vijvertjes te drinken etc. Ik heb een splitterlijntje voor ze en dat gaat aan de riem ook prima, het probleem is echt in huis alleen.

Mijn vraag aan jullie, hoe pak ik dit aan? Truffel van de bank af en Ted bij me nemen en dus een beetje voortrekken of kan ik ze het beter samen laten uitzoeken?
Ik heb hier weinig ervaring mee, opvangers en logees die we in huis haalden gedroegen zich nooit zo dus ik weet niet zo goed hoe ik hier mee moet dealen.
Advies is zeer welkom!

Echt voortrekken zou ik niet doen.
Dat kan heel slecht uitwerken.

Elke hond aandacht geven, maar er wordt niet geclaimd.
Geen gegrom.
Wat Nanna zegt dus.

Truffel van de bank af als ze gromt.
En ik zou haar voorlopig even helemaal niet op de bank laten, ze lijkt zich in die situatie privileges toe te eigenen.

[Ted en Harry]

Duidelijk, Truf in d'r mand gezet meteen en er wordt niemand voorgetrokken. Dankjulliewel!

[DeDiana]

Ik sluit me aan bij mijn voorgangers. Amy mag hier wel op de bank en heeft ook een keer gegromd naar Mila toen die erbij wilde, maar een 'hé, ben je nou helemaal gek geworden?!' van mij was genoeg voor haar om dat nooit meer te doen. Maar als Truffel daar niet genoeg aan heeft, zou ik haar ook gewoon even niet op de bank laten.
Amy mag van mij Mila wel weggrommen als ze in haar bench ligt. Dat is háár plekje, dat hoeft ze niet te delen. Mila druipt dan gewoon af en even goede vrienden. Maar gezamenlijke plekjes (de bank) of mij mogen ze niet claimen, dan grijp ik dus wel in.

Overigens ben ik het gewend met opvangers en logés dat het de eerste ca. 3-4 dagen hier meestal wat moeizaam verloopt omdat de honden nog niet helemaal ontspannen zijn met elkaars aanwezigheid en ook de verhoudingen nog wat afgetast moeten worden. Dus ik ben zelf die eerste dagen meestal streng en zorg dat beide honden de ruimte hebben. Ik leg ze veel op hun eigen plekje, geef ze om de beurt aandacht, etc. Als ze dan echt aan elkaar gewend zijn en er helemaal geen spanning meer tussen de honden is, accepteren ze meestal ook veel meer van elkaar en laat ik het veel meer los. Want grommen om een plekje gebeurt hier bijvoorbeeld ook veel sneller als de hond nog niet helemaal ontspannen is met de nieuwe huisgenoot, terwijl ze daarna vaak helemaal geen moeite meer hebben om hun plekje of aandacht te delen.

[RedPassion]

Ja, de 'symptoombestrijding' zoals beschreven (hond van de bank wegsturen) is prima, maar ik ben een beetje allergisch voor 'hond moet maar luisteren'. Gedrag komt ergens vandaan. In je topictitel staat dat ze nog geen vriendinnetjes zijn, dat lijkt mij nogal logisch. Zoiets moet zich vormen, daar gaat wel wat tijd overheen. Je opvanghond is (wederom) wat vaste grond onder haar voeten kwijt, die eerste weken zijn meestal niet echt representatief voor hoe het verder gaat verlopen.
Niarla is hier nu 2 maanden, nu zie ik pas dat ze bij het 'roedeltje' hier thuis hoort en kunnen enkele dingen weer wat soepeler. De eerste weken heb ik weer wat vastere grenzen (eigen plekken voor de honden) gesteld en duidelijk individuele aandacht gegeven. Dat was ook nodig, anders bouwde de spanning zich op. Inmiddels kunnen ze samen op de bank en kan ik iedereen tegelijk aanhalen.
Wees duidelijk, laat alle regels voor beide honden gelden en geef het wat tijd.

[Fotogravinnetje]

Degene die bepaalt wie er op de bank of bij de baas mag zitten/liggen, is de baas, niet de honden. Wie dat wel doet, kan opzouten. Zelfde met voer: je eigen voer verdedigen, prima. Voer van de ander opeisen/afpakken, no way. Op de grond en met speeltjes zoeken ze het wat mij betreft maar uit, zolang het op een nette manier gaat.
Tussen Paco (van m'n schoonouders) en Elco is het eigenlijk geen issue, daar is het meer opletten dat Paco z'n spelgedrag aanpast aan Elco's formaat, maar verder gaat dat van een leien dakje. Toen we Isa (Markiesje van Elco's leeftijd) hier een nachtje hadden, was het dus wel even aftasten van alle kanten hoe en wat. Eerst dacht Isa zich van alles te kunnen veroorloven. En toen we dat rechtgezet hadden, meende Elco hetzelfde te kunnen gaan doen. En tegen de tijd dat ook dat rechtgezet was, werd Isa alweer opgehaald. Maar in september krijgen ze langer de kans om een roedeltje te gaan vormen. Heb wel ontdekt wat een dondersteen Elco eigenlijk kan zijn

[Ted en Harry]

Ze krijgen uiteraard alle tijd, we zitten nu op dag 3 en ik vind dat het op zich echt heel prima gaat hoor, maar dit was even een probleem waar ik tegenaan liep en meteen iets aan wilde doen maar niet zo goed wist hoe het beste te handelen.
Behalve wat huisregels hoeft Truffel ook nog helemaal niks natuurlijk, ze blijft dus we hebben nog jaren en jaren!
Ted trekt vanzelf bij en Truf doet zo af en toe voorzichtige pogingen tot toenadering en vanochtend zelfs een mooie spelbuiging, Ted reageert er nog niet op maar ervaring leert dat ze over een week of 2 waarschijnlijk lekker door de tuin lopen te rauzen samen.

Een duidelijke eigen plek geven is een mooi handvat voor onze situatie, had een extra mandje voor in de zitkamer voor haar aangeschaft dus dat wordt nu mooi haar plek ipv de bank.

Nu ik toch bezig ben, Riette waar ze bij in opvang zat vertelde al heel duidelijk dat ze moordneigingen heeft richting katten. Nu grenst mijn tuin aan 1 kant met die van de buren die natuurlijk een kat hebben. Er zit nu een doorzichtig gaashek tussen, ik heb een bamboe-afscherming besteld maar dat duurt nog even voordat die er is. Gister zaten we buiten en ging de kat ineens in Truf d'r gezichtsveld zitten. Ze sprong er gelukkig niet overheen maar fixeerde heel erg op die kat en was er niet uit te halen dus heb ik haar even binnen gezet.
Is dat de juiste manier om het aan te pakken denken jullie? En zal een ondoorzichtig hek helpen of gaat ze daar dan misschien juist eerder overheen om die kat die ze ruikt even om zeep te helpen?

[Pemba]

Zelf zorgen dat het hek hoog genoeg is en ik zou het wel dicht maken.

[blondie]

Goed dat je haar even binnen hebt gezet. Hier hanteer ik dat ook bij blaffen in de tuin bijvoorbeeld. Willen reageren en een nee negeren betekent even naar binnen zonder al te veel woorden er aan vuil maken. Ze hebben op een bepaald moment prima door waarom ze even weg van alles worden gezet (hier althans wel).

En twee nieuwe honden. Mijn vorige teefje en hond van mijn vriend moesten samen verder. Dat heeft toen best een tijd geduurd. Ook hier claimde de ene hond behoorlijk de baasjes. Dat was het eerste ding dat we afkapten. Dus geen gekroel of gekkigheid in huis tot er wat meer acceptatie was van beide honden naar elkaar toe.
Met de jonge hond erbij was weer hetzelfde ritueel. Zij vond het allemaal maar niets, dus toch ook maar weer onze eigen grenzen daarin bepaald. Maar ook haar grenzen bewaakt op het moment dat andere honden over haar grenzen heen wilden walsen en haar waarschuwingen gewoon negeerden. Op die momenten waren wij als baasjes er wel om ook in te grijpen. Gelijke monniken gelijke kappen

[gyanty]

Een nieuwe hond krijgt hier vaak net even iets duidelijkere regels. Aanvankelijk nog even niet op de bank. Ik wil de hond ook een beetje aftasten en de hond mag bepaalde privileges van mij best verdienen.

Grommen op de plek, ik kan mij vinden in Diana's antwoord, mits de andere hond de intentie heeft om boven op een ander te gaan liggen. Gewoon voorbij lopen of op een metertje afstand, niet eens kijkend, daar is voor echt wel een grens voor mij, dan kunnen ze normaal doen en anders lopen ze zelf maar even weg hoor. (wel enig belang dat de plek van de nieuweling dan ook niet door een noodzakelijk pad loopt waar de andere hond wel langs zou moeten)

Goed dat je haar even binnen hebt gezet. Hier hanteer ik dat ook bij blaffen in de tuin bijvoorbeeld. Willen reageren en een nee negeren betekent even naar binnen zonder al te veel woorden er aan vuil maken. Ze hebben op een bepaald moment prima door waarom ze even weg van alles worden gezet (hier althans wel).

Idemdito hier. Grappig gevolg is dat Kay op gegeven moment bij geluid waar hij anders op blafte maar zelf naar binnen liep, zonder een blafje haha