prikkelgevoelige hond

[billy20]

Wij hebben onze nu 3-jarige hond als 1-jarige uit het asiel gehaald. Er werd ons toen verteld dat de hond is weggedaan omdat hij erg gevoelig is. Wij zijn nu al 2 jaar bezig en zijn gedrag is al behoorlijk verbeterd. Wat echter een probleem blijft, is dat hij erg reageert op prikkel van buitenaf. Nu vraag ik me af. Moet je zo' n hond juist blootstellen aan prikkel waardoor er een gewenning optreed? Of is het iets wat de aard van de hond is waardoor je juist beter prikkel kan vermijden om een soort opstapeleffect tegen te gaat. We hebben verschillende sporten met hem gedaan (behendigheid, speuren, gehoorzaamheid), maar we zijn er mee gestopt omdat ik altijd zo' n medelijden met hem kreeg omdat hij er zo gestrest van leek te worden.
Wie heeft er ook een hond die erg reageert om op prikkel en hoe ga je daar mee om? Als iemand nog een goede hondentrainer kent in het noorden van het land die hiermee kan omgaan dan hou ik me aanbevolen.Ik zou namelijk zo graag op een ontspannen manier iets met de hond doen.

[TessaThomas]

Tessa reageert er ook heel erg op. Bij haar werkt het om juist te zorgen dat ze weinig prikkels krijgt, dus niet aan alles bloot stellen. Alleen dat is echt per hond verschillend. Wij merken het, omdat na 2 jaar trainen, overal mee naar toe en noem maar op ze alleen maar heftiger werd. Toen we stopten met trainen en er voor haar dus minder prikkels waren, werd ze vele malen makkelijker. Nu ook nog, als ze een dag wel veel prikkels heeft gehad, blijft ze de dagen daarna heel nerveus. Bij haar is het dus een opeenstapeling en geen gewenning, jammer genoeg. We zijn dus continu bezig met een evenwicht. Genoeg doen om tevreden te houden, zonder haar aan te veel prikkels bloot te stellen.

[Lucia]

Als het teveel stress geeft zou ik dus geen sport of iets dergelijks met hem gaan doen. Want dan is er ook geen plezier voor het beestje zelf.
Ervaart hij er wél plezier aan, zou je misschien privé training kunnen doen, zodat er minder prikkels zijn. Of een sport bijvoorbeeld wat lager is qua energie/prikkelniveau, gewoon om te starten en te kijken hoe het gaat.

[billy20]

Als het teveel stress geeft zou ik dus geen sport of iets dergelijks met hem gaan doen. Want dan is er ook geen plezier voor het beestje zelf.
Ervaart hij er wél plezier aan, zou je misschien privé training kunnen doen, zodat er minder prikkels zijn. Of een sport bijvoorbeeld wat lager is qua energie/prikkelniveau, gewoon om te starten en te kijken hoe het gaat.

Om die reden sporten we op dit moment ook niet meer met hem (zou het wel graag willen). In principe zou ik nu al tevreden zijn met een rustige ontspannen wandeling en dat we hem eens normaal ergens mee naartoe kunnen nemen (doen we nu alleen als het niet anders kan).

[runninggirl]

Hier werkt het juist om de prikkels laag te houden, dus heel vroege wandelingen, op dagen dat ze zelf haar rust niet goed pakt nog minder doen en bijvoorbeeld ook de ramen blinderen, muziek aan etc. En dan zie je dat het na een dag verplichte rust vaak al weer een heel stuk beter gaat. Maar we letten altijd op en zorgen dat ze niet te veel strest. Dat werkt hier echt het beste. Doen we juist wel te veel dan blijft ze er in hangen, pakt niet genoeg slaap overdag en dan zie je dat ze juist steeds meer geprikkeld wordt.
We hebben haar nu zo'n 3.5 jaar, en dit is voor haar echt de beste aanpak. Het liefst zou ik naar een rustiger gebied verhuizen ook maar dat zit er op het moment gewoon echt niet voor ons in helaas.

[GrethavW]

Het is voor iedere hond anders denk ik.

Bronco heeft dit probleem ook, maar bij hem wordt het wel beter met gewenning.
Dat komt ook omdat de oorzaak bij hem ligt in het feit dat hij de eerste 6 maanden van zijn leven helemaal niets meegemaakt heeft of gezien.
Dus bij hem is het puur een kwestie van alles is nieuw. Niet dat hij onzeker is van zichzelf, want eigenlijk is het een enorm stabiele hond (gelukkig).

Alleen heb ik wel een lange adem nodig, hij heeft echt veel tijd nodig om ergens aan te wennen.
En ook stapje voor stapje. 1 uitdaging tegelijk.

[DeDiana]

Hier ook een hond (Mila) die erg gevoelig is voor prikkels maar ook wel behoefte heeft om te werken/te sporten.
Bij haar is het echt een kwestie van de juiste balans. Zij wordt niet gestrest van trainen op een speelse manier en zonder druk, maar ik moet er dan zeker voor zorgen dat de rest van de dag en de dag erna verder vrij prikkelarm zijn.
Ik stel haar dus wel gedoseerd bloot aan prikkels, maar let altijd wel goed op of ze het nog wel aankan. En compenseer het dan met een heel kalme dag met rustige wandelingen op bekende plekken, wat kluifwerk (dat kalmeert haar ook) en verder niets moeten.
Ze kan nu met bepaalde prikkels wel beter omgaan, maar ze blijft wel een hond waarbij uiteindelijk het emmertje een keer overloopt bij een te veel aan prikkels. Bij haar stapelt het zich dus inderdaad op.

[Hinke]

Ook Basco is heel prikkel gevoelig.
Bij hem doseer ik de prikkels ook.
Daarom doe ik ook geen sport met hem, dat trekt hij niet.
Bij Basco merk ik het als hij veel gaat blaffen.
Een hond tegen komen gaat goed, 2 is te veel dan gaat hij keffen.
Vandaag had ik veel werklui over de vloer.
Nu reageert hij weer op elk geluid.
Ik snap dat de eerste eigenaar hem heeft weg gedaan.
Dat was een druk gezin met meerdere honden.
Ik ben het meest met hem alleen, en dan vaak mijn vriend met Vronie.
Aan Vronie heeft hij oom erg moeten wennen terwijl dat een hele rustige hond is.

[gyanty]

Norah krijgt ook veel prikkels binnen, ook in huis. Zij kan slecht rust daardoor ook vinden. Ik sluit mij aan bij Diana. Je moet een balans vinden en die is voor elke hond anders. Helemaal vermijden creëer je problemen mee, maar overladen creëer je ook problemen mee.

Norah kwam hier toen ze nog geen 2 jaar was. Het eerste jaar kon ik niet met haar bij een hondenschool trainen. Inmiddels trainen we 3 x in de week behendigheid, waarvan 1 x in de week wel met behoorlijk veel prikkels voor haar. De andere 2 keren zijn beduidend met minder prikkels. Aanvankelijk hield ze trainingen ook geen uur vol en op gegeven moment vroeg ik mij echt af of ik haar een plezier er mee deed. Maar ineens ging de knop op. Ze vond het spelletje toch wel heel erg leuk en nu lopen we zelf ook wedstrijden! We zijn dan ook 2,5 jaar verder.

Ik vind het wel belangrijk dat de hond vaardigheid krijgt om toch op een gewenste manier met prikkels om te gaan. Dat ze hond ook in zekere mate leert dat ze op de baas kan vertrouwen, maar ook zelf een vaardigheid aanleert, wat meer zelfvertrouwen geeft. Isoleren is niet de oplossing en zal de hond mogelijk zelf prikkelgevoeliger kunnen maken, maar nee je kan ook niet alles ermee zoals een hond die dat niet is.

[blondie]

Wat bedoelen jullie met prikkels, en hoe reageren de honden dan?

Als ik aan prikkels denk dan zie ik hier bij Jol de negatieve kant als het gaat om knallen en flitsen, de postbode of veranderingen. Daar reageert ze slecht op.

Mijn vorige teefje was in aanvang zeer geprikkeld op alles, voorbijgangers bij het huis, ze zag en rook en hoorde álles en kon daar dan pijlsnel in reageren. En met trainen snel afgeleid vaak, ook speuren was best moeilijk om haar focus te krijgen, te houden

Mijn huidige reu is ook zeer alert, maar dat is nog ok. Hij is ook reactief, snel afgeleid omdat hij zoveel ziet, maar ook snel hyper vanwege prikkels. Een dolspelletje is ok, maar daarin raakt hij snel overprikkeld en moeten we hem op tijd afremmen/stoppen met spel of iets anders gaan doen, rustiger laten worden.

[runninggirl]

Jip bouwt prikkels op in huis. Iemand die voorbij loopt , een geluid , een deur die open gaat, de postbode enz . Overal reageert hij op en niet door te blaffen gelukkig maar door op te staan . Tijdens het wandelen gaat het nu goed maar hij kan soms nog erg schrikken van een tractor of scooter of motor.

Soms denk ik wel eens blafte hij maar dan was hij de spanning misschien kwijt .
Maar dat zou betekenen dat hij de hele dag zou blaffen .
Jip doe je ook geen plezier met een uitje naar een plek met veel honden bijvoorbeeld.

Het geblaf enz geeft hem veel spanning.
We fietsen nu elke avond en dat helpt echt lekker even uitrennen en dan rustig in slaap vallen op een rustige plek waar hij niet gestoord wordt door Heavy.

Als ik in de ochtend fiets heeft het geen nut want dan is hij in de avond weer heel onrustig dus ik denk echt dat hij de prikkels overdag in huis opbouwt.

Hier zijn het vooral dingen die hard geluid maken of snel voorbij komen (te dichtbij) zoals brommers en inderdaad een tractor en dat soort grote dingen die snel rijden vindt ze eng en blaft ze dan weg. Ze herstelt nu wel veel beter dan drie jaar geleden gelukkig dus is snel weer bereikbaar. Als ik op tijd kan afremmen dat ze niet blaft met "uuh!" dan heb ik juist het idee dat ze minder in de stress schiet. Dus van dat blaffen zal niet altijd opgaan zoals jij het stelt.

[DeDiana]

Ik bedoel met prikkels vooral nieuwe indrukken, drukte, lawaai, nieuwe plekken, vreemde honden. Tot op zekere hoogte kan dat leuk zijn en dus een positieve prikkel zijn, maar bij te veel van zulke prikkels in een kort tijdsbestek vindt er bij Mila een soort van overload van indrukken plaats. In eerste instantie zal zij dan dichtklappen. Gaan we dan niet direct weg uit de situatie naar een rustige plek waar ze tot rust kan komen, dan wordt ze reactief en kan ze niets meer hebben.

[TessaThomas]

Ik bedoel hetzelfde als Diana, met de toevoeging dat gewoon autorijden bij Tessa al voor spanning zorgt, waardoor ze heftiger reageert op alles. Op straat kunnen we de ene dag moeiteloos 10 honden passeren, maar dat merk je daarna wel aan haar. De keer daarna kunnen het ineens maar 2 honden zijn. Tessa gaat blaffen / uitvallen als ze overprikkeld is en stopt daar niet meer mee, waardoor ze zichzelf nog verder op naait. Als het echt te veel wordt, dan bijt ze degene die het dichtst in de buurt staat. En dan blijft ze in huis ook drentelen en op elk geluidje schiet ze naar de plek waar ze het hoorde. Als ze niet overprikkelt is, is het een vreselijk luie hond.

De training met een GT heeft geholpen bij het uitvallen en we hebben wat handvatten om haar weer een beetje te laten ontspannen, maar het werkt alleen als ze nog niet over de zeik is.

[Katja-Jessie]

Ik heb ook een hond die erg snel overprikkeld is. Wat andere al zeggen, een goede balans vinden voor jouw hond.
Wij sporten 2 keer per week, 1 keer schapendrijven en 1 keer behendigheid, tussendoor moet ik haar aan een paal vast zetten, want ze heeft geleerd dat ze dan rust heeft, doe ik dat niet, dan raakt ze vrij snel totaal overprikkeld en wordt ze onbereikbaar.
Thuis gaat ze vaak even een uurtje (of 2) haar bench in als ze veel prikkels heeft gehad, daardoor hersteld ze veel beter.
Heel veel situaties moet ik helaas ontwijken, zo lopen we nooit vanuit huis, maar gaan we altijd met de auto naar het bos.
Laatst moest ik 2 keer noodgedwongen met haar vanaf mijn werk naar huis lopen, dat is 40 minuten ongeveer, maar dan komen we langs een busbaan, fietspad, autoweg, trein, toen is ze echt 2 weken van slag geweest.
Maar ze gaat bijvoorbeeld wel weer 3 dagen per week mee naar mijn werk, op de 1 of andere manier is ze daar ook ontspannen, en ze krijgt toch gedoseerd de hele dag door wat prikkels binnen.

Het is kijken naar je hond, een goede balans vinden, je aan moeten passen en vooral zorgen dat je hond een plek heeft om de prikkels in alle rust te verwerken.
Bij ons is het overigens geen kwestie van gewenning helaas.

[dagmar88]

Ik bedoel met prikkels vooral nieuwe indrukken, drukte, lawaai, nieuwe plekken, vreemde honden. Tot op zekere hoogte kan dat leuk zijn en dus een positieve prikkel zijn, maar bij te veel van zulke prikkels in een kort tijdsbestek vindt er bij Mila een soort van overload van indrukken plaats. In eerste instantie zal zij dan dichtklappen. Gaan we dan niet direct weg uit de situatie naar een rustige plek waar ze tot rust kan komen, dan wordt ze reactief en kan ze niets meer hebben.

Bij Tibbe ook zo, alleen komt het er thuis pas uit.

[blondie]

Ik bedoel met prikkels vooral nieuwe indrukken, drukte, lawaai, nieuwe plekken, vreemde honden. Tot op zekere hoogte kan dat leuk zijn en dus een positieve prikkel zijn, maar bij te veel van zulke prikkels in een kort tijdsbestek vindt er bij Mila een soort van overload van indrukken plaats. In eerste instantie zal zij dan dichtklappen. Gaan we dan niet direct weg uit de situatie naar een rustige plek waar ze tot rust kan komen, dan wordt ze reactief en kan ze niets meer hebben.

Dank je voor de reactie, en die van de anderen.
De prikkels en de reactie daarop van de honden hier zijn anders dan hoe ik het zag. Ik begreep het niet, in feite kunnen de honden die jullie hebben te veel veranderingen/geluiden niet goed hebben waardoor ze gespannen raken en dat zich gaat uiten in blaffen of happen.
Soort uitgestelde re-directie?

[DeDiana]

Ik bedoel met prikkels vooral nieuwe indrukken, drukte, lawaai, nieuwe plekken, vreemde honden. Tot op zekere hoogte kan dat leuk zijn en dus een positieve prikkel zijn, maar bij te veel van zulke prikkels in een kort tijdsbestek vindt er bij Mila een soort van overload van indrukken plaats. In eerste instantie zal zij dan dichtklappen. Gaan we dan niet direct weg uit de situatie naar een rustige plek waar ze tot rust kan komen, dan wordt ze reactief en kan ze niets meer hebben.

Dank je voor de reactie, en die van de anderen.
De prikkels en de reactie daarop van de honden hier zijn anders dan hoe ik het zag. Ik begreep het niet, in feite kunnen de honden die jullie hebben te veel veranderingen/geluiden niet goed hebben waardoor ze gespannen raken en dat zich gaat uiten in blaffen of happen.
Soort uitgestelde re-directie?

Het kunnen allerlei prikkels zijn: geluiden, visuele prikkels, geurtjes, dingen die ze meemaakt (ook leuke dingen). Die haar dan op den duur te veel worden als ze de kans niet krijgt alles in rust te verwerken. Zij gaat er niet van blaffen, maar krijgt een enorm kort lontje dat ze inderdaad kan afreageren op een andere hond of op alles wat op dat moment de druppel is die de emmer doet overlopen of de rust die ze dan zo hard nodig heeft, verstoort.

[dagmar88]

Ik bedoel met prikkels vooral nieuwe indrukken, drukte, lawaai, nieuwe plekken, vreemde honden. Tot op zekere hoogte kan dat leuk zijn en dus een positieve prikkel zijn, maar bij te veel van zulke prikkels in een kort tijdsbestek vindt er bij Mila een soort van overload van indrukken plaats. In eerste instantie zal zij dan dichtklappen. Gaan we dan niet direct weg uit de situatie naar een rustige plek waar ze tot rust kan komen, dan wordt ze reactief en kan ze niets meer hebben.

Dank je voor de reactie, en die van de anderen.
De prikkels en de reactie daarop van de honden hier zijn anders dan hoe ik het zag. Ik begreep het niet, in feite kunnen de honden die jullie hebben te veel veranderingen/geluiden niet goed hebben waardoor ze gespannen raken en dat zich gaat uiten in blaffen of happen.
Soort uitgestelde re-directie?

Tibbe wordt of heel reactief (reageert op licht, schaduwen, reflecterende dingen, de kleinste geluidjes) of de stoppen slaan door en hij doet gewoon helemaal niets meer, krom met z'n kop in een hoekje staan.

[DebbieZ]

Galgo Omar (8 jaar oud) woont nu 4 jaar bij ons, waarvan de laatste 1,5 jaar in een rustigere wijk. Hij is in die 1,5 jaar zo ontzettend veel vooruit gegaan. Is veel vrijer en zit veel beter in zijn vel, kan veel beter alleen zijn, speelt meer, eet beter. Hij ging na twee weken in dit huis meer ruimte aan de riem nemen (daarvoor liep hij strak aan de voet), snuffelde meer en liep op mensen af in plaats van van ze weg. Ik had het toen niet in de gaten, maar blijkbaar had hij wel last van de prikkels (veel geluid van mensen en verkeer buiten) in de stadse wijk. Nu ik dat weet, zorg ik er ook voor dat onze pleeggalgo (die ook prikkelgevoelig is) niet geplaatst wordt bij een baasje die in een te drukke wijk woont. Omar heeft me geleerd wat een effect dat toch (blijvend) kan hebben. Daarvoor zou ik denken dat een hond toch uiteindelijk wel went en zich in zijn eigen rustige huis wel op zijn gemak voelt. Dat onderschat ik niet weer.

Al kan ik niet uitsluiten dat de jaren in de drukkere woonplek hem wel geleerd hebben om te gaan met prikkels.

[lucie]

balans zoeken in de eerste plaats, en kijken waar je hond ontspannen van wordt. iets wat je kunt gebruiken in moeilijke situaties, of achteraf m te ontladen wat Heavy ook schreef.
Mijn MH Amber is ook erg gevoelig. Een stemverheffing in huis (niet eens tegen haar) kan al genoeg zijn om dwangmatig in haar dekentje te gaan liggen bijten. Af en toe gaan we een paar dagen op stap met de camper. Een feest voor Lizzy en Kailen, die er in liggen zodra ik de deur open doe. Maar Amber schiet ervan in de stress, al maken we het nog zo leuk voor ze. Ze kan echt wel gewoon genieten van de extra lange en spannende wandelingen, en we nemen ze nooit mee de drukte in, maar toch is het iets te veel voor haar. In het ergste geval laat ze plasjes lopen.
Rescue Remedy kan wat helpen. Daarbij neem ik altijd balletjes mee. Komen we ergens aan bv om te overnachten, dan even met de bal spelen want daar kan ze alles in kwijt.
Op deze manier is er prima mee om te gaan. Maar voor sport of zo zou ze totaal ongeschikt zijn...

[billy20]

Ik zal ff wat reacties gegeven op vragen die gesteld zij.

Het gaat om een cocker spaniel. Hij reageert met name buiten op dingen die bewegen en geluid maken dus: een auto met een karretje, druk verkeer, vogels, katten, andere honden en dan vooral als we er veel tegenkomen en helemaal als ze blaffen of rennen. Wat hij dan doet is blaffen, uitvallen naar onze andere hond als ze te dicht in zijn buurt komt, hijgen, gestreste blik in zijn ogen, trekken aan de lijn. Verder geeft ook een vreemde omgeving stres. We zijn 2 keer op vakantie geweest met de honden en na de laatste keer besloten om ze niet weer mee te nemen. Wat bij wandelen lastig is zijn het bos en een drukke wijk of langs een drukke straat. Fietsen is niet zo'n succes dan wil hij heel hard (wat we niet doen) en loopt hij zichzelf alleen maar op te fokken. Hardlopen gaat wel goed misschien moet ik dat weer eens oppakken.

Als ik de reacties zo lees zit het vooral in de balans vinden. Dus niet de prikkels helemaal vermijden maar ook niet te veel prikkels opzoeken. Wat ik ook een beetje lees uit de reacties is dat het niet iets is wat over helemaal gaat maar dat wel iets kan verbeteren.

Ik zit nog steeds te twijfelen of ik nog weer met hem op training moet. Soms denk ik dat hij er misschien ook wel door kan verbeteren. Iemand daar ervaring mee? Ik lees dat sommigen het bewust niet doen maar ook een paar reactie van mensen die wel trainen.

[gyanty]

Prikkels is alles wat binnenkomt bij een hond. Dat kan op zicht, gehoor, gevoel, reuk en zelfs op 'emotionele' vlak zijn. Bij Norah is het niet eens allerlei nieuwe indrukken. In huis ervaart ze namelijk evengoed stress van iets wat wij kunnen doen, de vertrouwde katten en zelfs haar grootste maatje Kay. Het idee dat ze eten krijg, maar de situatie soms helemaal moeilijk, zeker als ook de katten al drentelen omdat ze honger hebben. Opstappeling van al deze indrukken, het maakt haar alleen maar scherper.

Prikkels, we krijgen ze allemaal binnen, alleen leren wij ze te filteren: ik hoor al lang niet meer de waterfontein van de katten in huis, terwijl ik hem voor bezoek soms uit doe. Een prikkelgevoelige hond is voor mij dan ook een hond die niet leert om prikkels te filteren, waardoor deze overprikkelt raakt. Gewenning vind niet tot nauwelijks plaats. Door de overprikkeling ontstaat een opstappeling van de stresshormonen die de hond in feite steeds meer in staat van opperste paraatheid brengt, waardoor een nog grotere prikkelgevoeligheid ontstaat.

Een prikkelgevoelige hond kan vroeg op laat niet meer verbergen dat alle prikkels binnenkomen en je zult dus in het gedrag merken dat de hond overal op reageert.

Wat ik mij bij de cocker afvraag is of deze hond ook niet daarnaast ook gewoon te veel energie heeft (en mogelijk een hond is met een behoorlijk hoog energie-niveau) Met Norah moeten wij hier ook voor waken. Zij heeft dus echt niet genoeg aan gewone lange wandelingen. Naast de fietst hebben we haar op moeten voeden (hoezo te hard gaan? Hoezo aan de riem sjorren en ons onderste boven trekken? Je beheerst je maar). Ze heeft het echt wel nodig om af en toe naast de lange wandelingen om flink uit te rennen naast de fiets. En ik merk het ook in weken als ik minder vaak train. Als Norah haar energie onvoldoende kwijt is, is haar prikkelgevoeligheid in de overtreffende trap. Norah heeft naast het vele fysieke dan ook nog meer mentale belasting nodig dan ik aanvankelijk dacht. Ze was lang voor mij niet gemakkelijk te trainen. Kon moeilijk dingen aanleren, plus dat ze niet handig zelf initiatieven uitkoos, iets wat ik kan van Kay wel gewend was. Ze was snel verveeld. Maar het is een kwestie van vertrouwen en doorzetten geweest. Uiteindelijk ook meer in haar eigen capaciteiten gaan zoeken om dingen aan te leren en daardoor gaat het beter en kan ik ook beter dingen aanleren die niet binnen haar eigen capaciteiten ligt.
Bij het gedrag van de cocker vraag ik mij ook af of het echt prikkelgevoelig is, of gewoon stress. Beetje moeilijk om uit te leggen wat het verschil is, maar is het prikkelgevoelig als hij met stress en agressie reageert naar andere honden? Mogelijk is het wandelen al een hele extase en kunnen die prikkels inderdaad te veel zijn, maar ik vind het geen ongewone prikkels met ongewone reacties op zich....
Auto en karretjes met veel geluiden, wat ook nog hard is, menig hond reageert daar wel op, andere honden waar hij gewoon niks mee heeft..... Daar klinkt het mij meer naar. Bij prikkelgevoeligheid zie je ook dat de stress opstapelt en zich dus niet zo makkelijk hersteld na het weghalen van de prikkel. De hond blijft in staat van opperste paraatheid, terwijl gewone stress daarna enigszins makkelijk wegvloeit als de prikkels weg gaat. Als ik zes honden achter elkaar tegen komt dat zie je dat voor Norah de situatie steeds moeilijk wordt om zich te beheersen: het is niet 6 keer een situatie.

Nou ja dat zijn mijn overwegingen/ideen zo'n beetje haha

[DeDiana]

Prikkels, we krijgen ze allemaal binnen, alleen leren wij ze te filteren: ik hoor al lang niet meer de waterfontein van de katten in huis, terwijl ik hem voor bezoek soms uit doe. Een prikkelgevoelige hond is voor mij dan ook een hond die niet leert om prikkels te filteren, waardoor deze overprikkelt raakt. Gewenning vind niet tot nauwelijks plaats. Door de overprikkeling ontstaat een opstappeling van de stresshormonen die de hond in feite steeds meer in staat van opperste paraatheid brengt, waardoor een nog grotere prikkelgevoeligheid ontstaat.

Een prikkelgevoelige hond kan vroeg op laat niet meer verbergen dat alle prikkels binnenkomen en je zult dus in het gedrag merken dat de hond overal op reageert.

Dit is inderdaad precies hoe ik het bij Mila ook ervaar

[Katja-Jessie]

Goed stuk Gyanty, ik sluit me hier helemaal bij aan, met Abbey (ook border) gaat het exact zo.

Wat betreft de hondenschool, je kan het natuurlijk altijd proberen. Wel zou ik proberen te voorkomen dat je hond zo overprikkeld raakt dat je er niks meer mee kan, als de stress te hoog is nemen ze ook niks meer op. Toen wij nog gehoorzaamheid deden stond ik bijvoorbeeld een eindje van de groep af en bleef ik maximaal 25 minuten, dan was ik het overprikkeld raken net voor. Maar we zijn daar toch mee gestopt, het gedrag veranderde niet, en op die manier trainen was voor ons beide niet leuk. Misschien nog een tip, ik liet Abbey tussendoor altijd heel veel snuffelen, gewoon maar snoepjes in het gras gooien en laten zoeken, door te snuffelen kalmeren ze zichzelf.

[gyanty]

Oh ja het trainen op de hondenschool Er is zoveel in hondentrainingsland. Ik heb al het verschil benoemt in mijn trainingen. Dat zijn twee verschillende hondenscholen. Voor Norah is het gewoon beter om op een kleine hondenschool te trainen. Niet meerdere honden/groepen op het veld die bezig zijn, genoeg ruimte. Dat heb ik bij mijn ene hondenschool gevonden. Ik denk dat je naar zoiets op zoek moet. Groepjes van 4 tot max 6 mensen ofzo...

[billy20]

Prikkels is alles wat binnenkomt bij een hond. Dat kan op zicht, gehoor, gevoel, reuk en zelfs op 'emotionele' vlak zijn. Bij Norah is het niet eens allerlei nieuwe indrukken. In huis ervaart ze namelijk evengoed stress van iets wat wij kunnen doen, de vertrouwde katten en zelfs haar grootste maatje Kay. Het idee dat ze eten krijg, maar de situatie soms helemaal moeilijk, zeker als ook de katten al drentelen omdat ze honger hebben. Opstappeling van al deze indrukken, het maakt haar alleen maar scherper.

Prikkels, we krijgen ze allemaal binnen, alleen leren wij ze te filteren: ik hoor al lang niet meer de waterfontein van de katten in huis, terwijl ik hem voor bezoek soms uit doe. Een prikkelgevoelige hond is voor mij dan ook een hond die niet leert om prikkels te filteren, waardoor deze overprikkelt raakt. Gewenning vind niet tot nauwelijks plaats. Door de overprikkeling ontstaat een opstappeling van de stresshormonen die de hond in feite steeds meer in staat van opperste paraatheid brengt, waardoor een nog grotere prikkelgevoeligheid ontstaat.

Een prikkelgevoelige hond kan vroeg op laat niet meer verbergen dat alle prikkels binnenkomen en je zult dus in het gedrag merken dat de hond overal op reageert.

Wat ik mij bij de cocker afvraag is of deze hond ook niet daarnaast ook gewoon te veel energie heeft (en mogelijk een hond is met een behoorlijk hoog energie-niveau) Met Norah moeten wij hier ook voor waken. Zij heeft dus echt niet genoeg aan gewone lange wandelingen. Naast de fietst hebben we haar op moeten voeden (hoezo te hard gaan? Hoezo aan de riem sjorren en ons onderste boven trekken? Je beheerst je maar). Ze heeft het echt wel nodig om af en toe naast de lange wandelingen om flink uit te rennen naast de fiets. En ik merk het ook in weken als ik minder vaak train. Als Norah haar energie onvoldoende kwijt is, is haar prikkelgevoeligheid in de overtreffende trap. Norah heeft naast het vele fysieke dan ook nog meer mentale belasting nodig dan ik aanvankelijk dacht. Ze was lang voor mij niet gemakkelijk te trainen. Kon moeilijk dingen aanleren, plus dat ze niet handig zelf initiatieven uitkoos, iets wat ik kan van Kay wel gewend was. Ze was snel verveeld. Maar het is een kwestie van vertrouwen en doorzetten geweest. Uiteindelijk ook meer in haar eigen capaciteiten gaan zoeken om dingen aan te leren en daardoor gaat het beter en kan ik ook beter dingen aanleren die niet binnen haar eigen capaciteiten ligt.
Bij het gedrag van de cocker vraag ik mij ook af of het echt prikkelgevoelig is, of gewoon stress. Beetje moeilijk om uit te leggen wat het verschil is, maar is het prikkelgevoelig als hij met stress en agressie reageert naar andere honden? Mogelijk is het wandelen al een hele extase en kunnen die prikkels inderdaad te veel zijn, maar ik vind het geen ongewone prikkels met ongewone reacties op zich....
Auto en karretjes met veel geluiden, wat ook nog hard is, menig hond reageert daar wel op, andere honden waar hij gewoon niks mee heeft..... Daar klinkt het mij meer naar. Bij prikkelgevoeligheid zie je ook dat de stress opstapelt en zich dus niet zo makkelijk hersteld na het weghalen van de prikkel. De hond blijft in staat van opperste paraatheid, terwijl gewone stress daarna enigszins makkelijk wegvloeit als de prikkels weg gaat. Als ik zes honden achter elkaar tegen komt dat zie je dat voor Norah de situatie steeds moeilijk wordt om zich te beheersen: het is niet 6 keer een situatie.

Nou ja dat zijn mijn overwegingen/ideen zo'n beetje haha

Vraagje. Je hebt het over prikkelgevoeligheid en gewoon stress en vraagt je af of het niet gewoon stress is. Waar zou hij dan de stress van krijgen volgens jou als hij het niet van de prikkels krijgt?
Misschien is prikkelgevoelig ook een beetje een modeterm geworden, maar feit blijft dat het een heel andere hond is dan we gewend zijn van eerdere honden en ook een heel andere hond dan onze andere cocker. Wij kregen juist het advies van één van de hondenscholen die we hebben bezocht om juist minder met de hond te gaan doen omdat de hond van te veel activiteit juist gestresst raakt. We moesten om de dag een lange wandeling (van een uur) waarbij hij los liep zodat hij de volgende dag kon herstellen. Een andere trainer vond onze hond zo enthousiast omdat hij steeds aan het blaffen was tijdens de training terwijl hij toch echt een gestresste blik in zn ogen had. Zo lastig, de één zegt dit en de ander zegt dat. Je zou het eigenlijk met eigen ogen moeten zien want het is lastig te beschrijven maar ik heb helaas niet de mogelijkheid om een goed filmpje te maken.
Overigens heb ik geen antwoord op je vraag of het niet stress is want dan vind ik lastig te beoordelen.

[gyanty]

Stress is een normaal verschijnsel en kan zowel positief als negatief zijn. Een kind die niet kan slapen een paar dagen voor zijn verjaardag is stress. Stress kan leiden tot overprikkeling. Maar overprikkeling hoeft geen stress te zijn.

Ik vergelijk het even met het zetten van een tatoeage. Op gegeven moment voel je naald niet zo duidelijk meer. De eerste prikken doen zeer en je weet niet hoe je dat vol gaat houden, maar opgegeven moment wordt het gevoel doof. Als dat niet zou zijn zou je het dus niet volhouden. Je zou gek worden van de pijn. Dat zou overprikkeling zijn. Een prikkel die continue blijft irriteren. Als een piepgeluid in je oren die niet meer ophoud (nooit meer). Zo'n geluid wordt zo hinderlijk dat je niet meer kan functioneren. Continue hoofdpijn hebt. Slecht tegen geluid kunt, maar ook niet tegen stilte. Dat is overprikkeling.

Hij is anders dan andere honden en je hebt verschillende adviezen gehad van verschillende trainers. Kijk wat werkt voor jullie. Hang niet vast aan wat je opgedragen wordt, maar haal eruit waar jij wat aan hebt. Wordt hij beter van minder beweging? Of moet je het nog een beetje aanscherpen. Soms is het een zoektocht. En nee dat gaat niet altijd even gemakkelijk Geloof me, ik heb het na enkele toch niet makkelijke honden met Norah ook weer ervaren. En nee het gaat nog lang niet altijd zoals we van te voren bedacht hadden, maar we hebben onze weg erin gevonden. Compromissen zijn gesloten en we waarderen haar om wie zijn is. Ook dat kan een proces zijn. Soms pakt het anders uit, maar dat hoeft niet verkeerd te zijn. De zoektocht kan uiteindelijk ook juist bevredigend zijn en je band alleen maar versterken