Paisley schreef:Maar als ik even terug ga naar de bruine hond - zo te zien op het filmpje zit daar geen spat verkeerd. Toch denkt Yindi er vanalles van en gaat uit dr stekker.
Maar achteraf - wat heeft ze nu van deze situatie geleerd? Is haar mening nu bijgesteld, of heeft ze bevestigd dat ze er met een hoop kabaal vanaf komt? (ik denk het laatste)
Ik weet dat het lastig is hoor, in de praktijk, maar ik zou voor de 'follow through' proberen te gaan. Dus de omstandigheden zo opzetten, dat Yindi ervan leert dat er niets aan de hand is en de situatie accepteert. Zo te horen gaat dat bij de cursus al heel goed, en dat heeft er ook mee te maken dat je toch een uur met elkaar zit, en niet een vluchtige ontmoeting zoals buiten.
En ik kan me heel goed voorstellen dat Yindi dit getetter niet lang volhoudt en uit eindelijk toch toenadering zoekt, als je een kwartiertje zou wachten (is in de praktijk natuurlijk lastig, de andere eigenaar loopt door)
Daarom moet Indy wat mij betreft naar een dagopvang in een sociale groep. Dus labradors en andere speelse honden die niet direct opgeven met haar. Dan zal ze wel moeten dealen. En ja, dan snapt ze wat. Ze is jong. Je moet blij zijn dat ze nu NOG snapt. Want als zij ouder wordt kan ze veel hoger inzetten om de andere honden weg te jagen. Ze hoeft alleen maar een paar successen te boeken. Honden die zo hevig asociaal zijn durven nl veel als ze denken dat ze op die manier een ontmoeting kunnen voorkomen. En als ze dat gaat doen ben je nog veel verder van huis.
Als ze dus elke dag 5 dagen per week een paar uur in een groep honden moet zitten ontspant ze wel. En dan zal ze dus wel moeten. Ja, ze zal de eerste tijd (1 uur, 6 uur, een week, wat dan ook...) heel moeilijk doen. Maar ze zal wel knakken omdat ze merkt dat die honden haar niks doen. En dan zal ze ook ruiken. En als ze dat soort dingen eenmaal kan en doet zal je denk ik snel vooruitgang zien.
Blijft feit dat ik het niet goed vind dat je haar los laat vluchten. Vlucht is puur bevestiging van angst en bevestiging van controle over die angst. De enige manier om angsten te versterken is vluchten. Hoe meer ze vlucht, hoe groter de drive wordt om het gevaar uit de weg te gaan. Ze moet er juist doorheen om iets te leren. Zo leert ze niks anders dan gillen en wegrennen. En ze wordt zo ook nog eens een keer gepakt en jij kan haar niet beschermen. Stel dat er twee Ridgebacks aankomen...los. En die denken, hee wat een gekke hond. Laten we die eens achterna gaan rennen. En dan? Dan rent ze keihard weg. Dat maakt alles erger. Dan halen ze haar in, gaat ze krijsen en snappen en dan krijgt ze op haar lazer.
Laatste wat je wil. Aangelijnd kan je haar beschermen maar ook steunen en laten weten wat je wel en niet goed vindt.
Spelen!
Ze was aan het blaffen en die werd steeds hoger, op een gegeven moment klonk ze als een aapje. Duurde in totaal nog geen halve minuut want hondje ging al snel terug naar z'n baas.
Dat heeft ze op meerdere wandelingen al getoond. En ze heeft tot ze een half jaar was in een roedel geleefd met 7-8 honden ongeveer.
Ik zou echt zo bang zijn dat een groep honden elkaar ophitst en dan het 'zwakke' hondje maar pakken. Want als Yin in een hoek wordt gedreven gaat ze sneppen en d'r hoeft er maar 1 te zijn die daar op reageert..