Bijten pup afleren

[Iris-Marie]

Finna is heul lief, maar ze gebruikt haar tanden soms iets tè goed. Nu hoort dat er nu allemaal ook wel bij en het zal ook wel weer over gaan, maar ik wil het graag in goede banen leiden zodat ze het niet tijdens het spelen doet, en snoepjes later gewoon zachtjes aan pakt.

Op dit moment negeer ik aandacht-vraag-gedrag. Zoals tegen ons aan springen of tegen de bank aan springen. Ze mag best op schoot op de bank, maar niet als het haar uitkomt. Ronduit irritant gedrag corrigeer waarna ik gelijk beloon, of ik leid haar af. Buiten min of meer hetzelfde. Trekt ze sta ik stil, wil ze niet verder probeer ik haar twee keer te lokken: komt ze niet omdat andere dingen te leuk zijn of ze wil niet wandelen sleur ik d'r een meter mee waarna ze wel komt en beloond wordt. Tot dusver prima.

Maar zodra ze de kans krijgt hangt ze in mijn handen, in mijn haren, in mijn gezicht en in mijn kleding. Als ze dat doet stop ik á la minute met spelen en loop gewoon weg. Maar als ik haar vast heb kan dat natuurlijk niet, of als ik even haar halsbandje om of af moet doen.

Ik lees zo veel over het afleren dat ik door de bomen het bos niet meer zie en ik word er een beetje onzeker van. Oefenen om dingen zachtjes aan te pakken met een snoepje is ze niet zo voor te paaien en zolang ze dingen zonder doet vind ik dat eigenlijk wel prima. Ze wordt veel blijer van een aai over d'r bol.

Ze is natuurlijk pas 8,5 weken en het zal nog wel erger worden voor het over gaat, maar ja. Dit is één van de dingen waarvan ik gewoon geen flauw idee heb of ik op de goede weg zit, omdat ik helemaal niet merk dat ze het oppakt.

Hoe hebben jullie het aangepakt met pups?

[Iris-Marie]

Dat onderschrift er ook bij

Ik geef altijd een harde gil/piep als een pup te hard bijt.
Dat snappen ze altijd.

Ja, toen vond ik het nog grappig en aandoenlijk

Ik roep nu als ze in m'n haar of oor hangt ook altijd heel hard AU! maar ze ziet het als een uitnodiging om nog harder aan me te sjorren en doen. Ik ga wel krijsen. Ze houdt (net als ik, we passen bij elkaar) ook niet van krijsende kinderen dus misschien dat dat inderdaad beter werkt

[Lieske1977]

Dat onderschrift er ook bij

Ik geef altijd een harde gil/piep als een pup te hard bijt.
Dat snappen ze altijd.

Voor Joy was dat een aanmoediging om nog een tandje bij te zetten, letterlijk en figuurlijk
Ik heb er weinig mee gedaan, behalve heel rustig mijn handen terugtrekken als ze er tijdens het spelen of knuffelen in hing en het spel afbreken. Het is vanzelf overgegaan en ze is nu juist heel voorzichtig met me.

Nanna, ik heb geprobeerd je een pb te sturen, maar kreeg steeds een foutmelding. Ik probeer het zo nog één keer

[Lieske1977]

Ik roep nu als ze in m'n haar of oor hangt ook altijd heel hard AU! maar ze ziet het als een uitnodiging om nog harder aan me te sjorren en doen. Ik ga wel krijsen. Ze houdt (net als ik, we passen bij elkaar) ook niet van krijsende kinderen dus misschien dat dat inderdaad beter werkt

Nee, niet au roepen. Daar snapt een pup niks van. Geef echt zo'n jankgil zoals honden dat doen. Ik kan het zelf meesterlijk, al zeg ik het zelluf heb ook nooit last gehad van bijtende pups.

Dan ga ik bij een volgende pup bij jou in de leer

[Shiloh86]

Ik heb het vooral een klein beetje laten gaan. Hij mocht best een beetje knauwen op mijn handen/vingers, als het te hard ging zei ik ook zo'n hoge gil au, trok mijn hand terug, dit deed ik telkens als het zeer ging doen, niet bij de eerste knabbel al en dan mocht hij vaak daarna toch al snel ook wel weer een beetje verder knabbelen. Ging hij te ver door het dollen en werd hij veel te enthousiast, dan kreeg hij even een time out en gingen we een paar minuutjes later weer verder. Dingen waar hij niet in mocht hangen kreeg hij alternatief voor. Als hij in mijn broek hing, lokte ik hem weg met een speeltje, in mijn haren idem. Werd ik het in mijn handen ook even zat, gaf ik hem een botje, of een ander speeltje.

Ik heb dus niet zozeer gecorrigeerd op het uberhaubt knauwen en happen, maar op het hoe hard. Ik heb pas ingegrepen als het zeer deed. Dat gehap naar je handen daar stopt een hond vanzelf wel mee, Duke doet het nu ook alleen nog maar soms tijdens druk spel en anders niet, en de "zachtjes!" of "auw" snapt hij nog steeds keurig. Maar hij heeft door die aanpak wel geleerd hoe hard hij zijn tanden kan gebruiken. Hij heeft nu een heel zacht bekkie, ligt soms wel eens een beetje te knabbelen op mijn duim en ook lekkertjes pakt hij zachtjes aan.

[ikbeneenmens]

Ik zei altijd au en toen mijn hond volwassen was en ik au zei likte hij me helemaal onder.

[Lemuria]

Ik heb ook gegild, Izzy heeft maar een paar dagen geprobeerd te happen, toen was ze m'n gekrijs wel zo ongeveer beu

[dorinda1991]

Bijten doe ik ook zoals hoger geschreven.
Een enkele hardnekkige die blijft vol houden ook na een gil en stoppen met spelen krijgt een boos neen en een correctie gevolgd door even negeren. Tot nu toe alleen Nanook en Poppy, de rest had het vlugger door. Die correctie echt alleen als al de rest niet helpt en die hoef ik dan ook maar 1 keer te doen.

Ben even benieuwd wat je in dit geval onder correctie verstaat. Bij de een is het namelijk meteen even in de nekvel pakken, terwijl het bij de ander een ferme 'Nee!' is.
Ik heb die van mij wel eens toen ik de wanhoop nabij was in zijn nekvel gepakt (niet hard natuurlijk), maar dit werkte juist averechts. Hij hapte na en reageerde gefrustreerd en het bijten werd toen juist even een paar dagen erger! Dat was dus een eenmalige actie.

[sjm]

Wij hebben t met NoortjeGestoordje heel erg gehad. Niets hielp en zd ging onverbiddelijk door.
Wij hebben haar hard aangepakt, enige wat hielp. Nu is ze een lief en braaf hondje.

[*tweety*]

Ik heb het met Amber ook erg gehad, Meestal riep ik heel hard nee en dan bevries je jezelf, ik bedoel doodstil zitten en niet bewegen dat wil nog wel eens helpen.
Maar ik ben ook gaan ruilen, met hard nee te roepen en dan kijk eens dit is voor jou dat ze leren dat ze in speeltjes mogen bijten.

[mosquito1980]

Ik gilde ook als een hond (ongeveer)

Als alles volgens het boekje gaat houdt het vanzelf op over een maand of 2-3

[Domor]

Ik pakte het snuitje even vast of de onderkaak als correctie, net zo lang totdat ze het niet leuk meer vonden. Ik had binnen een dag hele geïrriteerde handen en ik zat niet te wachten op ontstekingen of exzeem (dat laatste komt in mijn familie redelijk veel voor). Dat hadden ze binnen no time door dus binnen een week werd er eigenlijk niet meer gebeten (in mij, de zusjes onderling was een ander verhaal).

[Iris-Marie]

Ik pakte het snuitje even vast of de onderkaak als correctie, net zo lang totdat ze het niet leuk meer vonden. Ik had binnen een dag hele geïrriteerde handen en ik zat niet te wachten op ontstekingen of exzeem (dat laatste komt in mijn familie redelijk veel voor). Dat hadden ze binnen no time door dus binnen een week werd er eigenlijk niet meer gebeten (in mij, de zusjes onderling was een ander verhaal).

Dit is inderdaad wat ik nu ook doe. Ze hangt overal in. Handen, jurkjes, panty's, sjaals, jassen. Overal moeten tandjes in.

Op de rug leggen vind ik te hard voor een pup, mijn vriend doet het soms wel na een aantal keer 'nee!' en dan houdt ze op, maar bij mij werkt het averechts: ze bijt nog harder door. Ik ga dat dus niet doen. Wat bij hem werkt moet hij vooral doen, maar Finna lacht mij van binnen volgens mij keihard uit.

Mijn stem is ook een stuk hoger dan die van mijn vriend, en hoe beter ik word in een lagere 'nee', hoe minder het bijten wordt. Als ze dan niet ophoudt houd ik inderdaad even haar snuit vast tot ze rustig is. Daarna geef ik haar dan een speeltje waar ze wèl in mag spelen en negeer haar even.

Dit lijkt wel te werken voor mij. Voor 'laag' is het in m'n vingers knippen en naar de grond wijzen, daar heb ik geen 'nee' voor nodig, gelukkig. Ook pantoffels en schoenen laat ze nu redelijk met rust, ik kan steeds rustiger mijn schoenen uit en aan doen. Ze moet eerst loslaten na het uitlaten (brokje erin), dan ruim ik even m'n schoenen op, dan moet ze zitten en doe ik haar riem af (brokje erin).

Het gaat verder dus heel goed

Ik gilde ook als een hond (ongeveer)

Als alles volgens het boekje gaat houdt het vanzelf op over een maand of 2-3

Ik hoop het.

[Hippo]

Hier geeft ik ook eerst een gil. Helpt dat niet, dan volgt een correctie. Wat dat is ligt aan de hond, even vasthouden aan de kaak of snoet, kneepje in de lip, even de keel vasthouden met je hand(niet knijpen, alleen dat ze niet weg kunnen) 1 van die dingen werkt altijd. Binnen enkele dagen geen honden meer die aan mijn lijf hangen en dat terwijl Mechelse herders wel bekend staan als zeer bijtgrage pups .

Net als dat 'per ongeluk' in jou bijten ipv het speeltje(dan heb ik het niet over een vinger die net onder de bal oid zit maar gewoon geheel ernaast of je halve hand). Een hond weet heust wel waar hij mee bezig is, en binnen enkele keren weten ze dat ze moeten opletten waar ze happen. Vooral als je in hoge drift werkt is het belangrijk dat ze opletten. Hun enthousiasme en blijheid wordt er niks minder van

[Iris-Marie]

Dat gillen vonden mijn heren juist helemaal geweldig leuk, leuk! Doe nog es!
Als er hier een niet kan stoppen met bijten gaat die even verplicht slapen. In de bench met mij ernaast. Dat werkt eigenlijk altijd prima, meestal zijn die doorbijters gewoon overprikkeld en over hun theewater. Net als een kind dat enorm gaat klieren, dat is ook vaak gewoon moei.

En beide heren doen nog steeds graag af en toe een knijpje in de bazenkuiten, zomaar voor de lol. En Brimi doet het als hij heel opgewonden is, als hij eten krijgt, of als we met de fiets vertrekken. FF in de kraag van pa hangen en ff de kuiten van de baas knijpen. Het zit er gewoon in, net als bij Border Collies. Ff een dwars schaap knijpen.

Hier ook. Ze doet het ook vooral als ze a) heel opgewonden is of b) doodmoe is. Eén van de twee. Als ze na drie keer 'aanvallen' nog doorgaat en het is uit vermoeidheid dan gaat ze hier ook even in de bench.

Hier geeft ik ook eerst een gil. Helpt dat niet, dan volgt een correctie. Wat dat is ligt aan de hond, even vasthouden aan de kaak of snoet, kneepje in de lip, even de keel vasthouden met je hand(niet knijpen, alleen dat ze niet weg kunnen) 1 van die dingen werkt altijd. Binnen enkele dagen geen honden meer die aan mijn lijf hangen en dat terwijl Mechelse herders wel bekend staan als zeer bijtgrage pups .

Net als dat 'per ongeluk' in jou bijten ipv het speeltje(dan heb ik het niet over een vinger die net onder de bal oid zit maar gewoon geheel ernaast of je halve hand). Een hond weet heust wel waar hij mee bezig is, en binnen enkele keren weten ze dat ze moeten opletten waar ze happen. Vooral als je in hoge drift werkt is het belangrijk dat ze opletten. Hun enthousiasme en blijheid wordt er niks minder van

Ze weet inderdaad heel goed waar ze bijt. Ik lees op internet wel eens dat een pup het niet doorheeft, maar dat is complete onzin volgens mij. Ze bijt gericht in mij. Als ik een speeltje voor d'r hou pakt ze doelbewust mijn arm.


___


Ik lees soms iets over de bijtgrens, dat ze die van hun moeder zouden leren. Nu geloof ik geen bal meer van wat ik lees, maar ik ben benieuwd. Klopt het dat ze dit normaal gesproken deels leren van hun moeder of kan ik ook die theorie laten varen? Finna's moeder is na 5.5 week verongelukt en overleden

[Iris-Marie]

Hangt erg van de moeder af. Er zijn teefjes die het compleet gehad hebben met de pups als ze wat groter zijn, en er zijn er die uitgebreid en zorgvuldig opvoeden. Nestgenootjes hebben zeker zoveel invloed op bijtgedrag; als je broertje of zusje elke keer keihard gilt als jij je tanden eens lekker in een poot zet, en vervolgens kwaad wordt en niet meer wil spelen, dan kun je daar ook eea van opsteken. Bij de fokker van mijn honden leren de pups vooral veel van de tantes, oma, oudere (half)zusjes/nichtjes enz. die er ook wonen. Die nemen een aardig deel van de opvoeding in de poot.

Hier in huis wordt ook opgevoed door de oudere hond en voor zijn overlijden ook door opa, maar de heren zijn best tolerant tegenover terrorpup/puber.

Belle, haar moeder, was al een beetje klaar met de pups. Ze keek er weinig naar om en deed vooral haar eigen ding weer, terwijl ze de eerste keren dat we langs kwamen een heel trots, lief en zorgzaam moedertje was. Ze had het er dus al een beetje mee gehad (ze gaf ze ook bijna geen eten meer, ze aten dus al brokken), dat puppengestuiter Na het overlijden heeft de fokker er wel voor gezorgd dat de pups veel in aanraking kwamen met zijn andere springers en teckels.