Buiten ' vreten'

[Brindlecardi]

Apple dus….
Het is niet helemaal nieuw, ze heeft altijd wel ganzenpoep en kattenpoep gegeten, bij vlagen meer dan anders..
Maar sinds kort staat ze ook hele hondendrollen naar binnen te werken
Ze krijgt al jaren hetzelfde eten, dus daar zal het niet zo gauw aan liggen. Maar zodra ze los loopt (wat normaal dus altijd is) gaat ze op zoek, en staat ze het liefst achter mijn rug, de drollen naar binnen te werken.
Ik vind het nou wel erg vervelend worden eigenlijk, ze is er buiten zo op gefocust, en het lukt me maar niet om iets te vinden waardoor ze niet op zoek gaat.
Als ik de bal meeneem ziet ze 99% van de tijd niks anders dan de bal, maar als ik dan even stop met gooien, heeft ze voor je het weet alweer wat gevonden.
Daarnaast heb ik standaard verschillende koekjes bij me om haar te belonen als ze bij me loopt etc. Dus het is ook niet zo dat ze niet op een andere manier aan eten kan komen.
Als ik het net op tijd zie dan kan ik haar nog wel sturen ('nee' roepen), maar zodra ze een hap heeft slikt ze het natuurlijk door.

Iemand de gouden tip? Vooralsnog lijn ik haar maar vaker aan, ondanks dat ze verder altijd probleemloos los kan.
Muilkorf heb ik ook aan gedacht, maar daar heb ik enigszins moeite mee omdat de gebieden waar ik loop druk zijn, en ik haar op die manier wel ga beperken in de interactie met andere honden.

[gonnie]

Mijn honden doen het ook, heb het opgegeven. Als ik er pal met mijn neus op sta zeg ik er wel wat van maar dat maakt ook niet veel indruk op Jarah.
Jarah is wel de ergste die werkt de ene na de andere drol naar binnen.

[MirjamV]

Hier ook een alles(v)reter. Vooral van dingen die niet mogen, zoals poep etc. Ik heb ook een periode gehad dat ik hem steeds corrigeerde of aanlijnde, maar hoe meer aandacht ik eraan gaf, hoe mooier hij het vond en dit gedrag juist meer ging vertonen. Je zag hem dan ook echt naar je kijken van 'kijk eens hoe stout ik ben'.
Hij vond al die negatieve aandacht prachtig en dit versterkte zijn stoute gedrag. Ik ben het gaan negeren. Wanneer hij iets van poep at, gewoon niet naar hem kijken, niets zeggen en doorlopen. Hoe vies ik het ook vond Maar het heeft wel geholpen. In het begin stond hij heel verdwaasd te kijken dat hij geen reactie kreeg, en dan wordt het toch ineens een stuk minder leuk.

Momenteel is hij zijn puberstreken (gelukkig) grotendeels kwijt. Hij (vr)eet af en toe nog wel eens wat, maar het valt mee. Je krijgt het er toch niet meer helemaal uit bij hem en ik heb het maar geaccepteerd. Nu kan ik tenminste weer ontspannen wandelen en maak me er maar niet meer druk over.

[Eefje83]

zou het de tijd van het jaar zijn? Die van ons zijn ook volop op zoek naar poep, waar het ook van is.
Voorheen werd er wat afgeragd op strand en in duin maar ze zijn alleen maar aan het zoeken naar poep sinds kort.
En ook bij ons gewoon al altijd hetzelfde voer en koekjes bij me, genoeg andere afleiding maar het boeit ze niet, neus aan de grond en speuren naar poep.
Dus ik lees even mee, ben heel benieuwd

[Paisley]

Ik heb het afgeleerd door als ze eenmaal aan het vreten is, mijn sleutelbos te laten rinkelen. Als ze dan niet gauw uitspugen wat ze in hun bek hebben, lopen ze zomaar het risico om een sleutelbos tegen hun reet aan te krijgen

Het werkt als een tierelier. Er wordt hier stiekem nog wel eens wat in 1 teug naar binnen gezogen, maar als ik ze op tijd betrap en de "niet blij"-stem laat horen, dan spugen ze het uit en maken zich met geknepen billetjes uit de voeten. Ze weten het dondersgoed.

Ik had voorheen het probleem nooit zo omdat mn honden alleen los liepen in natuurgebieden of t buitengebied, waar weinig katten lopen. Maar ze kunnen nu ook los op plekken waar t stikt van de katten(stront) zoals in mijn wijkje.

[Brindlecardi]

Hier ook een alles(v)reter. Vooral van dingen die niet mogen, zoals poep etc. Ik heb ook een periode gehad dat ik hem steeds corrigeerde of aanlijnde, maar hoe meer aandacht ik eraan gaf, hoe mooier hij het vond en dit gedrag juist meer ging vertonen. Je zag hem dan ook echt naar je kijken van 'kijk eens hoe stout ik ben'.
Hij vond al die negatieve aandacht prachtig en dit versterkte zijn stoute gedrag. Ik ben het gaan negeren. Wanneer hij iets van poep at, gewoon niet naar hem kijken, niets zeggen en doorlopen. Hoe vies ik het ook vond Maar het heeft wel geholpen. In het begin stond hij heel verdwaasd te kijken dat hij geen reactie kreeg, en dan wordt het toch ineens een stuk minder leuk.

Momenteel is hij zijn puberstreken (gelukkig) grotendeels kwijt. Hij (vr)eet af en toe nog wel eens wat, maar het valt mee. Je krijgt het er toch niet meer helemaal uit bij hem en ik heb het maar geaccepteerd. Nu kan ik tenminste weer ontspannen wandelen en maak me er maar niet meer druk over.

Vervelend is dat! Je komt dan al zo gauw in een spiraal terecht.
Veel poepeters dus zo te horen ook hier

Ik denk trouwens niet dat het een aandachtsdingetje is bij Apple, ze probeert het juist niet in mijn vizier te doen, het is meer stiekem. Aandacht vraagt ze meestal vrij direct.

@Paisley, de sleutelbos kent ze wel. Als ik het zie en ik zeg 'los' of rammel doet ze dat ook vaak wel. Gooien doe ik maar niet, dikke kans dat de sleutelbos dan in de drol ligt
Het is alleen zo dat ze standaard achterop loopt, waardoor wil ik het kunnen zien, ik steeds moet wachten en me om moet draaien om te zien of ze wel of niet iets aan het eten is. Dat is welhaast nog wel het vervelendste.

[Paisley]

@Paisley, de sleutelbos kent ze wel. Als ik het zie en ik zeg 'los' of rammel doet ze dat ook vaak wel. Gooien doe ik maar niet, dikke kans dat de sleutelbos dan in de drol ligt
Het is alleen zo dat ze standaard achterop loopt, waardoor wil ik het kunnen zien, ik steeds moet wachten en me om moet draaien om te zien of ze wel of niet iets aan het eten is. Dat is welhaast nog wel het vervelendste.

Een reëel risico Is het geen idee om Apple dan voor je uit te sturen ipv achterop te laten lopen?
Als Mayke 'up to something' is, dan laat ik dr ook niet achter. Dan stuur ik dr voor me uit zodat ik me lekker tegen dr kan aan bemoeien als ik dat nodig vind

[Brindlecardi]

@Paisley, de sleutelbos kent ze wel. Als ik het zie en ik zeg 'los' of rammel doet ze dat ook vaak wel. Gooien doe ik maar niet, dikke kans dat de sleutelbos dan in de drol ligt
Het is alleen zo dat ze standaard achterop loopt, waardoor wil ik het kunnen zien, ik steeds moet wachten en me om moet draaien om te zien of ze wel of niet iets aan het eten is. Dat is welhaast nog wel het vervelendste.

Een reëel risico Is het geen idee om Apple dan voor je uit te sturen ipv achterop te laten lopen?
Als Mayke 'up to something' is, dan laat ik dr ook niet achter. Dan stuur ik dr voor me uit zodat ik me lekker tegen dr kan aan bemoeien als ik dat nodig vind

Precies, laten we dat maar niet doen ik heb nog wel gedacht aan die discs die een hoop herrie maken.
Ik zeg inderdaad wel regelmatig, 'en nou hobbelen', maar goed dat werkt hooguit een minuut, en voor je het weet loopt ze weer ergens achter.

[DeDiana]

Is dit zo verergerd sinds de castratie?

Je zou inderdaad de fisher discs kunnen overwegen, maar dan moet je evengoed zelf heel goed opletten en ze op het goede moment gebruiken. Als je ze op de juiste manier aanleert, hoef je er helemaal niet veel herrie mee te maken. Het gaat niet om het schrikeffect vanwege het geluid, maar je conditioneert ze zodat de hond het geluid associeert met iets negatiefs. Net zoals je de 'nee' aanleert dus, alleen is het voordeel van de discs dat de hond de correctie niet ervaart als afkomstig van jou als baas, maar direct koppelt aan het gedrag.
Ik heb ze gebruikt om Mila het eten van paardenpoep af te leren. Ze liet dat keurig liggen als ik het zag, maar als zij wat verder weg liep en wist dat ik het niet zag, wilde ze nog wel eens snel een hap nemen. Bij Mila heeft het supergoed gewerkt, na een keer of twee op het juiste moment zacht rammelen als ze een hap paardenpoep wilde nemen, bleef ze er voortaan uit de buurt. Ik heb het een jaar later nog eens een keer moeten herhalen, en toen was het wel klaar.

[Brindlecardi]

Is dit zo verergerd sinds de castratie?

Je zou inderdaad de fisher discs kunnen overwegen, maar dan moet je evengoed zelf heel goed opletten en ze op het goede moment gebruiken. Als je ze op de juiste manier aanleert, hoef je er helemaal niet veel herrie mee te maken. Het gaat niet om het schrikeffect vanwege het geluid, maar je conditioneert ze zodat de hond het geluid associeert met iets negatiefs. Net zoals je de 'nee' aanleert dus, alleen is het voordeel van de discs dat de hond de correctie niet ervaart als afkomstig van jou als baas, maar direct koppelt aan het gedrag.
Ik heb ze gebruikt om Mila het eten van paardenpoep af te leren. Ze liet dat keurig liggen als ik het zag, maar als zij wat verder weg liep en wist dat ik het niet zag, wilde ze nog wel eens snel een hap nemen. Bij Mila heeft het supergoed gewerkt, na een keer of twee op het juiste moment zacht rammelen als ze een hap paardenpoep wilde nemen, bleef ze er voortaan uit de buurt. Ik heb het een jaar later nog eens een keer moeten herhalen, en toen was het wel klaar.

Nou dat honden poep eten deed ze inderdaad eerst niet. Nu sinds castratie wel
Het zou wel het proberen waard zijn, alhoewel ik eigenlijk nu hetzelfde al doe met de sleutel.

@heavy, nou opzich is ze niet zo klein of traag, maar ze zit vooral al heel makkelijk bij de grond
Ze weet het ook precies wanneer ik het wel nog kan voorkomen, en wanneer niet.
Nog tips voor het voorop lopen? Want dat is ook iets wat ik haar niet zo maar aangeleerd krijg.
Als ik zeg dat ze door moet lopen, doet ze dat even, maar vervolgens ruikt ze links of rechts iets, en is ze zo weer achter me.

[Sas]

bevroren stront wordt hier ook veel beter gewaardeerd dan normale stront. Het zit hem dus bij mijn dames zeker in het weer

[MirjamV]

Ik heb ook wel eens gelezen dat wanneer het kouder is/vriest ze vaker poep eten, dan schijnt het lekkerder te zijn.

[Brindlecardi]

Is dit zo verergerd sinds de castratie?

Je zou inderdaad de fisher discs kunnen overwegen, maar dan moet je evengoed zelf heel goed opletten en ze op het goede moment gebruiken. Als je ze op de juiste manier aanleert, hoef je er helemaal niet veel herrie mee te maken. Het gaat niet om het schrikeffect vanwege het geluid, maar je conditioneert ze zodat de hond het geluid associeert met iets negatiefs. Net zoals je de 'nee' aanleert dus, alleen is het voordeel van de discs dat de hond de correctie niet ervaart als afkomstig van jou als baas, maar direct koppelt aan het gedrag.
Ik heb ze gebruikt om Mila het eten van paardenpoep af te leren. Ze liet dat keurig liggen als ik het zag, maar als zij wat verder weg liep en wist dat ik het niet zag, wilde ze nog wel eens snel een hap nemen. Bij Mila heeft het supergoed gewerkt, na een keer of twee op het juiste moment zacht rammelen als ze een hap paardenpoep wilde nemen, bleef ze er voortaan uit de buurt. Ik heb het een jaar later nog eens een keer moeten herhalen, en toen was het wel klaar.

Nou dat honden poep eten deed ze inderdaad eerst niet. Nu sinds castratie wel
Het zou wel het proberen waard zijn, alhoewel ik eigenlijk nu hetzelfde al doe met de sleutel.

@heavy, nou opzich is ze niet zo klein of traag, maar ze zit vooral al heel makkelijk bij de grond
Ze weet het ook precies wanneer ik het wel nog kan voorkomen, en wanneer niet.
Nog tips voor het voorop lopen? Want dat is ook iets wat ik haar niet zo maar aangeleerd krijg.
Als ik zeg dat ze door moet lopen, doet ze dat even, maar vervolgens ruikt ze links of rechts iets, en is ze zo weer achter me.

Zelf stil blijven staan als ze iets ruikt en als ze even gesnuffeld heeft doorsturen.
Mijn honden lopen nooit achter me , lijkt me ook erg ongezellig.

Dan kan ik alleen om de 15 seconden stil staan Ongeveer hetzelfde als dat ik achterom moet kijken wat ze aan het doen is.
Mevrouw heeft het maar druk met de krant lezen namelijk. Ze loopt eigenlijk altijd 1 tot 7 meter achter me, en maximaal 1 meter voor me.
Is ook erg ongezellig overigens. Alleen als ik met een andere hond erbij loop, loopt ze wel naast of voor me (je zal dan maar niet als eerste iets gezien hebben natuurlijk )

Ik weet niet of het hier echt bevroren is, maar kouder wel. Het zijn trouwens ook de licht bruine/gelige drollen die ze graag lust

[gonnie]

Is dit zo verergerd sinds de castratie?

Je zou inderdaad de fisher discs kunnen overwegen, maar dan moet je evengoed zelf heel goed opletten en ze op het goede moment gebruiken. Als je ze op de juiste manier aanleert, hoef je er helemaal niet veel herrie mee te maken. Het gaat niet om het schrikeffect vanwege het geluid, maar je conditioneert ze zodat de hond het geluid associeert met iets negatiefs. Net zoals je de 'nee' aanleert dus, alleen is het voordeel van de discs dat de hond de correctie niet ervaart als afkomstig van jou als baas, maar direct koppelt aan het gedrag.
Ik heb ze gebruikt om Mila het eten van paardenpoep af te leren. Ze liet dat keurig liggen als ik het zag, maar als zij wat verder weg liep en wist dat ik het niet zag, wilde ze nog wel eens snel een hap nemen. Bij Mila heeft het supergoed gewerkt, na een keer of twee op het juiste moment zacht rammelen als ze een hap paardenpoep wilde nemen, bleef ze er voortaan uit de buurt. Ik heb het een jaar later nog eens een keer moeten herhalen, en toen was het wel klaar.

Nou dat honden poep eten deed ze inderdaad eerst niet. Nu sinds castratie wel
Het zou wel het proberen waard zijn, alhoewel ik eigenlijk nu hetzelfde al doe met de sleutel.

@heavy, nou opzich is ze niet zo klein of traag, maar ze zit vooral al heel makkelijk bij de grond
Ze weet het ook precies wanneer ik het wel nog kan voorkomen, en wanneer niet.
Nog tips voor het voorop lopen? Want dat is ook iets wat ik haar niet zo maar aangeleerd krijg.
Als ik zeg dat ze door moet lopen, doet ze dat even, maar vervolgens ruikt ze links of rechts iets, en is ze zo weer achter me.

Tama deed het ook eerst niet, maar na de castratie wel.
Nikkie en Jarah doen het alweer een paar jaar. Jarah was de eerste die het deed, eerst was het alleen voordat ze loops moest worden, toen Gerard mee ging lopen rende hij gillend achter Jarah aan en toen is ze het altijd gaan doen.
En Nikkie ging na verloop van tijd mee-eten.

[Eefje83]

het klopt bij mijn dames inderdaad dat het nu het niet meer vriest er ook minder gescharreld word, al zoeken ze nog steeds wel een beetje, de loeders.
Ik gooi mijn sleutels en loop de hele wandeling te waarschuwen en dat lijkt inmiddels redelijk effect te hebben, de hopen paardenpoep worden met een grote bocht ontweken, nu alle andere poep nog.

[jonnie]

hier ook een poepzuiger.
Om hopeloos van te worden.
Ik heb al eens een pot veendrekstof gekocht..... geen effect gehad....

[Ons Juliatje]

Onze Julia is ook een poepvreter. Hier in de wijk hebben we het goed afgeleerd, maar als we naar het bos gaan, is ze inderdaad op jacht. Echt poepjacht. Het maakt haar niet uit wat het is. Als ze aangelijnd is, zeg ik "NEE" en trek haar verder. Helaas wordt ze slim, draaid ze een keer om een boom en loopt ze door struiken. Ik kan dan dus haar niet wegtrekken. Met gevolg dat ze op haar gemak alles opvreet.

Ik durf Julia nu niet los te laten in het bos, maar aangelijnd wordt ook steeds moeilijker. Ik vind het erg vies dat ze dit doet.

[Sulluna]

Luna is ook zo'n ( katten) poepvreter. Die springt de bosjes in en komt er al likkend weer uit, dan weet ik alweer genoeg.

Vieze beesten, bah.. Ik krijg het ook niet afgeleerd. Of ik moet elke minuut zeggen, Luna nee! Maar daar ben ik te lui voor

[Brindlecardi]

Vieze beesten zijn het toch eigenlijk, die honden
Afgelopen weken is het wel iets beter gegaan.
Als ze aangelijnd is probeert ze het trouwens vaak niet eens, dom is ze dus zeker niet

[gyanty]

Tja ik heb het al vaker op het forum benoemt. Ik heb het idee dat straffen en welke vorm van correctie niet gaat helpen en het probleem eigenlijk verergeren. Zeker bij honden die ofwel heel snel vooruit en weg zijn of voor honden die idd ver achter je blijven. Omdat je daar niet op tijd bij kunt zijn, omdat ze te ver zijn of niet goed in je gezichtsveld.

Ik heb zowel Kay als Norah uiteindelijk positief op vreten op straat getraind. Met het idee dat ze niet stiekem gaan doen en dat ik het sneller kan afbreken. Dus ook niet met de illusie dat ik het af kan leren. Eigenlijk heeft dat een verassend goed resultaat. Kay is niet echt een grote straatvreter, maar woon wel naast een manege die hier in het bos overal mag komen met bijbehorend poepprobleem. En laat Kay paardenpoep nou best wel lekker vinden. Norah vrat van alles, met door hoor grote stressregulatieproblemen, maar ook paardenpoep is groot favoriet en hier dus ook heel goed trainbaar, want ook ik zie dat al vanaf afstand. Norah maakt er de mooiste show van. Die ziet het ook van een kilometer afstand, neemt dan een enorme sprint, draait zich om zodat ze mij kan aankijken en wacht eigenlijk tot ik haar beloon voor het aanwijzen van de drol. Dit beloon ik dus ook, omdat dit zeker voor het hoogst haalbare is, omdat de chronische stress bij haar niet minder wordt. Reageer ik niet, dan pakt ze mij strak aankijken toch een hap, wacht nog steeds of ik niks zie. Het mooiste was dat ze dus laatst terug kwam rennen en de hap voor mij schoenen op de grond kwakte: kijk baas dit heb je gemist..... Kay kan in aandacht van krijgen, terwijl hij aan het eten is en is gunstige geval spuugt hij een eventuele hap ook nog uit. Bij mij betekend dus dat het niet opeten van iets wat ze lekker vinden, hun ook iets lekkers of leuks (in ons geval meestal de bal) kan opleveren. Maar die bal wordt later ook weer opgeruimd. (en ja ook dat hebben die rare border collies moeten leren, dat je dan iets anders moet gaan doen en niet op die bal moet blijven hopen )