In de vroege ochtend liep ik vanmorgen door een klein bosparkje waar officieel de honden niet los mogen. Heel veel mensen laten ze wel los, officieel mag het dus niet.
Zelf ben ik dan altijd van mening dat als je je hond dan toch los gooit, dat je even beter oplet dat jouw hond dan niet op andere honden af stiert. Ik ben ook niet roomser dan de paus en in het verleden heb ik mijn andere honden daar ook wel los gehad, en Jol loopt ook wel vaak los daar.
Vanochtend had ik ze echter beiden aan de flex gelaten. In het midden van het zeer kleine beboste parkje moest de draak ontlasten. Laat zijn bal los en gaat zitten. Jol loopt er wat metertjes van af. Ik zie een loslopende witte herder aan komen rennen. Baas erachter.
Nu twijfelde ik nog even om te vragen of hij de hond bij zich wilde houden, maar dat deed ik niet. Puur omdat ik ervanuit ging dat hij het pad zou vervolgen en de hond zelf mee zou roepen
Maar nee, hond schiet naar de bal van Aki, die met een schuin oog het eens bekeek, maar zijn darmen maakten overuren dus die bleef zitten. Hond op Jol af, die schiet even weg waardoor de lijn van Aki en Jol dus over elkaar heen kwamen te zitten.
Niet handig, want die lijnen van de flex gaan daan raar blokkeren.
Ik probeerde dus rustig die lijnen los van elkaar te krijgen. Ondertussen was Aki klaar met poepen en gaat even polshoogte nemen bij de hond die Jol zo aan het besnuffelen is. Beetje stijfjes.. en ik zat inwendig te vloeken, want die vent deed niets en ik kon weinig want die lijnen zaten nog in elkaar.
Wat ik me wel besefte was dat ik ook niets wilde zeggen, want geheel ontspannen was het ook niet. En ik wil gewoon geen gelazer, en al helemaal niet aan de lijn.
Eindelijk had ik de flexlijnen uit elkaar en liep Jol weg van de twee herder heren. De witte herder besloot Aki te gaan uitdagen door wild weg te springen en weer richting hem te jumpen, jong beest ook denk ik (maar behoorlijk groot
Dus nu siste ik de man wel toe dat hij de hond bij zich moest roepen, en drukte ik toch wat de stop in van de lijn. Dan maar spanning op de riem, want ik kreeg er een beetje genoeg van.
Dier luisterde dus niet en de man kwam eindelijk eens inlopen.
"Weet je, ik vind dit niet slim van je! Je ziet toch verdorie dat die van mij aan de lijn zitten!".
Uiteindelijk kreeg hij het dier mee en mompelde dat hij te laat zag dat die van mij aan de riem zaten.
Weet je, er is niets gebeurd. Maar zeker toen die riemen in elkaar zaten en ik weinig uit kon richten had ik het even benauwd. Hadden ze elkaar niet leuk gevonden, dan had er meer ellende ontstaan. Ik vind het zo dom van mensen.
Het fijne van dit dingetje vind ik dan wel weer dat ik het redelijk rustig nu over me heen laat komen. Als ik met mijn vorige duo de loslopende hond had gezien dan had ik ze naast me geroepen, lijnen kort genomen en ze onder appel gezet en had ik de andere eigenaar direct al toegeschreeuwd de hond bij zich te roepen
Kat uit de boom kijken deed ik toen écht niet aan. Scheelt dus ook dat Aak vooralsnog niet de neiging heeft om direct op een hond te duiken die op hem of op Jol afkomt.
Maar ik wil dat graag zo houden dus bepaalde lijnacties en hoe te reageren blijf ik lastig vinden.
In de zin van, verbieden kennis te maken zoals ik voorheen bijvoorbeeld deed.
Lijnspanning is ook zoiets, vaak hoor en zie je toch ook zodra er spanning op de lijn komt te staan dat dat voor bepaalde honden een trigger kan zijn om wel uit te halen.
De loslopende hond in de gaten houden, zijn de toenaderingen ok of is het een patser.
Wederom toch graag dus jullie meningen hierin. Ik blijf het écht een lastig dingetje vinden. Met name denk ik ook omdat mijn vorige duo behoorlijk pittig konden reageren op een hond die zomaar hun persoonlijke zone in rende met een bravoure van oude jongens krentenbrood, of met een pats instelling.






Bonnie 09-05-'99 ~ 06-09-'15

