janeway schreef:
Nu komt mijn vraag. Pup slaapt op de dag nog best veel en in zijn mand. Daar ligt hij lekker tussendoor is hij even wakker, plast speelt, met de kids en heeft soms max 2 actieve uurtjes en gaat dan vanzelf weer naar zijn mand. Maar zou tzt toch ook de bench in moeten als wij eens even weg zijn ed. We hebben hem nu al een paar keer wakker in de bench gezet maar echt leuk vind hij het niet. Tot wolven gejank aan toe. We hebben gewacht met uit de bench halen tot hij stil was. (Duurde even) Hoe pak ik dat stukje het beste aan?
Je kunt je hondje het beste aan de bench laten wennen, door het leuk te maken. Hij is een baby, hij is wakker en wil dus actie, er niets leuks in de bench is en hij niet bij zijn "familie" kan zijn, gaat hij het niet naar zijn zin hebben in de bench.
Om het tot een fijn plekje voor hem te maken, begin je met hem erin te leggen wanneer hij zelf zijn mandje opzoekt en gaat slapen. Het is effectiever om hem erin te leggen wanneer hij moe is en slaap heeft. Des noods leg je zijn mandje in de bench?
Je kunt hem ook met iets lekkers in de bench leggen, het deurtje dichtdoen en het opendoen wanneer hij het lekkers op heeft. Het is belangrijk dat het hondje vertrouwen krijgt dat jij er bent, en dat hij dus niet tekeer hoeft te gaan omdat hij er vanzelf wel weer uitgehaald wordt. Wat wij aan het begin deden, is op de grond met de rug tegen de bench aan te gaan zitten. Voor de rest niets zeggen, er gewoon zijn is voldoende. Zeker wanneer hondje moe is, zal hij snel in slaap vallen.
Ik zou ook zijn eten in de bench geven, om het extra leuk te maken
janeway schreef:
Verder hoe ga je om met een angstige situatie voor pup. Hij was voor het eerst mee een klein stukje aan de wandel buiten het plasmoment om. We kwamen eenden tegen die waren ENG..
staart tussen pootjes ed. (het is een kooikerhondje de flapdrol hahaha) Til ik hem dan op of juist niet. Hoe pak ik die nieuwe spannende dingen aan die dus hij dus als eng ervaart zonder dat hij zo'n trut hond wordt.
Onze tibetaan hebben we eigenlijk nooit gesteund als ze iets eng vond, omdat er overal te lezen stond dat je dan de angst bevestigd en dat het erger wordt. Zij is echter tot haar 4e levensjaar echt wel behoorlijk bang geweest voor grote honden, en het heeft heel veel moeite en energie gekost voordat ze vertrouwen kreeg dat er niets engs aan is.
Angst is een emotie. Het is niet zo dat wanneer je de hond een snoepje geeft wanneer hij bang is, dat hij dan denkt "Hé, leuk! Ik ga de volgende keer weer bang zijn!". Het is meer dat hij denkt "Oh, als ik die vage enge eend zie, krijg ik een koekje! Misschien is het toch wel een beetje leuk..."
Bij puppy Catootje ben ik heel vaak op mijn hurken gegaan
Op de hurken, puppy naast je tegen je schoenen aan, hand om puppy heen en samen kijken naar wat eng is. Bij grote honden heb ik haar vaak opgetild (en dat doe ik nog wel eens) om te voorkomen dat ze nare ervaringen opdoet, ondersteboven gelopen worden door een hond die 20x zo groot is kan behoorlijk intimiderend zijn voor zo'n kleintje
Tevens geef ik eigenlijk altijd een snoepje wanneer ze naar me toekomen wanneer ze iets spannend vinden.
Het is hierbij gewoon belangrijk dat je hondje weet wat hij aan je heeft wanneer iets eng is, en dat je hondje erop kan vertrouwen dat jij het wel oplost. Catootje is door deze aanpak in ieder geval een heerlijk hondje geworden wat nergens van onder de indruk is
janeway schreef:
Oja eten doet hij ook niet zo best.. Voer van de fokker dus dat is het niet.. Even aankijken?
Misschien vindt hij het gewoon niet lekker
weet niet wat je voert? Wij weekten de puppybrokjes altijd in gekookt water, dan wordt het een soort brij. Schijnt veel lekkerder te zijn
Ook minder kans dat hij stikt in een brokje. Wat ook kan helpen is (nog?) kleinere hoeveelheden aanbieden, zodat hij niet het idee heeft dat hij nog "zo veel" moet opeten.
janeway schreef:
Verder wordt ik knetter gek van mijn 3 adhd kids die echt werkelijk alle acties van hond in de gaten houden en daar dan weer op moeten reageren.. Kwestie van opvoeden ja.. Was het maar geen vakantie hihi...
Ik weet niets van kinderen.
Overall denk ik dat het heel belangrijk is om je nog niet te veel vast te houden aan regeltjes en dingetjes. Wat nu in deze puppyfase écht belangrijk is, is het opbouwen van een band met je puppenvriendje. Dus dat betekent lekker veel spelen, kroelen en samen op onderzoek uitgaan. Dit is ook de periode dat je hem goed los kunt laten buiten (uiteraard in een veilige omgeving), hij zal bij je in de buurt blijven omdat je het enige bent wat hij kent. Je kunt hem nu nog goed belonen voor het bij je blijven. Als je hem pas loslaat wanneer hij al veel van de wereld snapt en op onderzoek uitgaat, ben je veel minder belangrijk voor hem en zal hij veel minder snel naar je toe komen. Je hebt op dat moment dus ook minder mogelijkheid om hem te belonen dan wanneer hij nog wel bij je blijft
