Op jacht

[Angeniet]

We hebben vandaag de gladheid getrotseerd en zijn eindelijk weer naar onze wandelstek, heerlijk!
Tenminste, dat zou het geweest moeten zijn.
De monsters genoten van de sneeuw door in het veld rond te rennen en te dartelen.
Ik hoorde ergens "plop" en keek achterom.
Een haas.
Izzy had aanvankelijk niks door, maar dat dat zo bleef was ijdele hoop.
Ze was niet meer bereikbaar en schoot er als een speer van door.
Ze heeft dus de haas gevangen en gedood.
Madam kwam er na een half uur trots en pontificaal mee aanzetten.
Met een loopje als van een ree en een grijns van oor tot oor: "kijk eens vrouwtje wat ik heb gevangen!".
Ik helemaal over de zeik.
Pas toen ze doorhad dat ik echt heel boos was, liet ze de haas los en kwam netjes voor om zich aan te laten lijnen.
Met een ietwat schuldbewuste kop zat ze in de auto.
Ze kan dus voorlopig niet meer los daar, want vorige week zag ik ook al een haas rennen.
Shit, ik baal ervan.
Ze is geen hond die alleen maar aan de lijn kan, maar op deze manier heeft elke boswachter het recht om haar dood te schieten.
Ik ben er naar en verdrietig van.

Dit was voor mij de eerste keer dat ik dit meemaakte en ik vind het rot dat een ander dier gedood wordt door dat allerliefste en poezeligste hondje van me....
Ik weet het, dit is de natuur en de aard van het beestje.
Maar ik voel me rot, omdat ik haar niet voldoende onder appel had.

Wat ik me in eerste instantie niet realiseerde, was dat ze niet eens reageerde op wat er om haar heen gebeurde. Ze was druk aan het graven en speuren naar muizen in de sneeuw, daar ging ze helemaal in op. Ik hoorde iets en zag de haas op enkele meters afstand van haar opduiken met visioenen en al. Waarop ik probeerde Izzy te roepen, alleen al uit angst dat ze de sprint zou inzetten. Waarschijnlijk heb ik juist door haar te roepen alert gemaakt; ze is heel stemgevoelig en heeft ongetwijfeld begrepen door lichte paniek in mijn stem dat er iets te beleven viel. En als ik terugkijk, reageer ik veel vaker op deze manier. Dus eigenlijk maak ik het zelf spannend voor haar, toch?

[Rossi]

Sorry geen tips van mijn kant.
Maar heel vervelend voor je.
Jammer dat je het Izzy niet aan het verstand kunt peuteren.

[linlin]

anticiperen tot je erbij neervalt, is het enige advies dat ik je kan geven.

hier ook een moordlustig dametje in huis. ik weet uit schade en schande dat er op bepaalde plekken wild rondloopt waar ursula achteraan gaat.
die plekken vermijd ik, of houd haar aan de lijn als het me niet lukt om haar onder appel te houden of haar aandacht vast te houden.

ellendig, he. rothonden. ze kunnen er niks aan doen.

[Sjiel]

Een fluit en een clicker. Hierkomen met de fluit aanleren (met de clicker, als je daar handig mee bent). En de fluit ook regelmatig gebruiken, niet alleen in nood.

[Angeniet]

Hierkomen heb ik haar aangeleerd met de clicker en dat beheerst ze prima. Alleen vanmorgen even niet. Ik had al bedacht om haar met een fluitje te gaan trainen, ik ga ermee aan de slag. Bedankt!
En voorlopig mijd ik het gebied, het is wel rammelaartijd nu.

[annepanne]

Tsja. Ik lees mee, want die van mij laat zo'n versnapering ook niet schieten. Sterker nog, achter een ree aan is ook bepaald een lolletje (voor haar dan...) Afgelopen weekend nog, het kreng...Ze zag ze net een seconde eerder, en idd, als ze eenmaal de sprint heeft ingezet, is er geen houden meer aan. Gelukkig nooit lang en ver, en ook nog nooit gedood, maar wat niet is kan nog komen...

(enne...als ze maar niet wegrennen, kan ze er zelfs mee spelen! (zie foto hiernaast) Kun je ze dat maar aan t verstand peuteren...)

[KwintenN]

Ik denk niet dat je er veel kan aan doen,een vorige hond van ons pakte ook steeds vogels ,we hebben het nooit kunnen afleren
ps:wat heb je met die haas gedaan?

[annepanne]

Stiekum in de stoofpot gestopt, he?

[Tarz]

Jeetje wat vervelend joh.... het is een risico wat je loopt als je je hond los gooit. Ik heb ook zo'n hond met veel jachtdrift die in die situaties ook niet onder appél staat. Het enige wat je kan doen is plekken vermijden waar je van weet dat ze een grote kans heeft een dier te vangen. Maar zelfs dan nog blijft het altijd een risico.
Je hond eeuwig aan de lijn houden is geen optie, weet ik uit eigen ervaring.
Chaya heeft een keer een (uitgezet) konijn gevangen op een plek waar ik dat absoluut niet verwacht had. Ook heeft ze een keer een nest eendeneieren geplunderd en een jong meerkoetje uit het water gevist (de laatste heeft het overleeft).
Gisteren hadden ze nog bijna een muis te pakken...
Erg vervelend maar helaas niet altijd op een goede manier te voorkomen.
Sommige mensen zeggen: moet je je hond maar onder appél houden, maar naar mijn idee is dat niet altijd haalbaar.

[Eline*]

Zoals al gezegd, reken het jezelf niet te hard aan, want het is en blijft een dier. Honden die ontdekt hebben dat jagen leuk is en ook nog eens het vermogen hebben de prooi te pakken en te doden zijn haast niet meer te remmen. Nelson hier is er ook zoéen. Ik bedenk me dan soms dat ze misschien ooit zo hebben moeten overleven.
Ik laat Nelson alleen los daar waar geen wild zit. De zandvlakte hier is zo'n plek. In de omliggende bossen gaat hij aan de 30 meter lijn.
Je kan het alleen vermijden en op zoek gaan naar een plek waar ze veilig los kan.
Rot voor je!

[Angeniet]

Dit is een gebied in de omgeving, een stuk veld waar de honden los mogen. Veilig en wel. Gedoogd en aangegeven door de boswachterij. Ik ben al heel blij met dit stuk, omdat het er overzichtelijk is en water zodat ze er ook heerlijk kunnen zwemmen. Dat er nu een haas zat, is waarschijnlijk pure pech geweest, want ook klein wild (behalve muizen) is in dit stuk land niet te vinden.
Wat Marc laatst schreef over Cleo "ze eyed als een border", dat zet me wel aan het denken. Izzy is altijd en overal vreselijk alert, altijd starend, ze lijkt zelfs oren en ogen in d'r staart te hebben of zoiets. Ik weet inmiddels vrij goed hoe ze in elkaar zit en ben altijd erg voorzichtig met waar we naar toe gaan. We mijden deze plek voorlopig en ik ga op zoek naar iets anders. Jammer dat we hier geen zandvlaktes hebben, dat zou ideaal geweest zijn. Vandaag gaan we maar naar de plas, maar daar stikt het straks weer van de konijnen..
En waarschijnlijk speelt haar achtergrond ook mee, wellicht zit er toch iets van een windhond in gekruist en ze is daarbij een behoorlijke autonome dame. Vreselijk leuk, maar soms even niet!

Dat ik boos was, was niet slim, dat kwartje is al gevallen

[Eline*]

En waarschijnlijk speelt haar achtergrond ook mee, wellicht zit er toch iets van een windhond in gekruist en ze is daarbij een behoorlijke autonome dame. Vreselijk leuk, maar soms even niet!

Juist..Nelson idem! Ook die staart en kijkt om ineens de speurt erin te zetten. Nelson heeft ook een knop die ineens kan omgaan waarop er een soort killeriets naar boven komt. Dat krijgt hij als er iets keihard gaat hollen en niet meer stopt. Dan wordt hij ook gevaarlijk voor andere honden. Puur prooigedrag, want agressie zit er bij hem echt niet in. Hij is vreselijk sociaal, maar zijn jachtdrift is behoorlijk.
Dat brengt beperkingen mee.
ALs de score van dat veldje 1 keer per anderhalf jaar een haas is zou ik er verder geen echte consequentie's aan vast knopen. Je kan nou eenmaal een keer pech hebben, maar om daar je hond voor een leven aan de lijn te gaan geven , dan mag niet.

[annepanne]

Ben ik heel asociaal als ik zeg dat ik in jouw geval (dus: erkend gebied, normaal geen vuiltje aan de lucht) gewoon mijn hond los zou laten? Er zal natuurlijk wel vaker een haasje sneuvelen, maar als je je best doet het zoveel mogelijk te vermijden, zou ik me er niet heel erg schuldig over voelen. Toch?

[Angeniet]

Als de score van dat veldje 1 keer per anderhalf jaar een haas is zou ik er verder geen echte consequentie's aan vast knopen. Je kan nou eenmaal een keer pech hebben, maar om daar je hond voor een leven aan de lijn te gaan geven , dan mag niet.

Van die beperkingen ben ik me behoorlijk bewust en volgens mij ga ik daar aardig goed mee om. Nooit zal ik een gebied zomaar met mijn honden ingaan, ik ga altijd eerst een paar keer zelf op verkenning uit.
Waar ik nu wel bang voor ben, is dat door dit incident het killerinsticht van Izzy wordt aangewakkerd. En daar schrok ik met name het meeste van, geloof ik. De jachtdrift zit er duidelijk in, als ze op dreef is en ze is weg, dan is ze ook helemaal weg, om toch binnen no time terug te komen.
Nee, ze kan echt geen leven aan de lijn en als je de score zo bekijkt, dan mag ik nog niet mopperen....
Nou, we gaan eerst maar even weer rollebollen in de sneeuw.

[Eline*]

Waar ik nu wel bang voor ben, is dat door dit incident het killerinsticht van Izzy wordt aangewakkerd. En daar schrok ik met name het meeste van, geloof ik. De jachtdrift zit er duidelijk in, als ze op dreef is en ze is weg, dan is ze ook helemaal weg, om toch binnen no time terug te komen.
Nee, ze kan echt geen leven aan de lijn en als je de score zo bekijkt, dan mag ik nog niet mopperen....
Nou, we gaan eerst maar even weer rollebollen in de sneeuw.

Izzy heeft allang een leven achter zich waar jij geen weet van hebt. Ze zal attenter zijn in die omgeving, maar ik denk niet dat ze ineens de smaak te pakken heeft..die had ze allang.
Wel ben ik met je eens dat je haar "erbij" moet houden en niet de teugels te veel moet laten vieren. Maar dat geldt voor iedere hond.

[estelle]

Ullic, de xpodenco van mijn vriendin heeft vorig jaar een keer achter herten aangezeten in het bos en sindsdien raakt hij behoorlijk getriggerd als er iets keihard weg rent.
Hij is hier in de buurt oa helemaal geobsedeerd door de schapen die her en der in de weilanden staan.
Het is een hond die prima luistert maar nu ook op heel veel plekken aan de lijn zit omdat hij ook echt voor de kill gaat.

[ien]

[. Nooit zal ik een gebied zomaar met mijn honden ingaan, ik ga altijd eerst een paar keer zelf op verkenning uit.
Waar ik nu wel bang voor ben, is dat door dit incident het killerinsticht van Izzy wordt aangewakkerd. En daar schrok ik met name het meeste van, geloof ik. De jachtdrift zit er duidelijk in, als ze op dreef is en ze is weg, dan is ze ook helemaal weg, om toch binnen no time terug te komen.
Nee, ze kan echt geen leven aan de lijn en als je de score zo bekijkt, dan mag ik nog niet mopperen....
Nou, we gaan eerst maar even weer rollebollen in de sneeuw.

Je hebt dit nu meegemaakt en je zal merken dat jezelf gaat trainen in het doorkrijgen van signalen die je hond afgeeft als er iets van wild in de buurt is. Ook in onbekende gebieden.
Luca is een enorme jaagstertje en Blanca doet driftig mee als Luca een luchtje in haar neusgaten krijgt.

Zo hebben zij samen door dat je pulletjes kan insluiten in een sloot om ze te pakken,zij jagen dus echt samen..Luca er achter aan en Blanca rent met een boog erom heen en valt van de ander kant aan.

Ik heb dit met een konijn en een haan gezien.
Blanca dood met 1 hap en ook de reactie van ons was verbijstering dat zo'n zachtaardige kroelkont verandert in een wolfje als ze jaagt.

Luca is bijna altijd de aanstichtster en die heb ik nu aardig onder controle, [dus ook blanca]ik zie het aan haar houding en een waarschuwing zo van ..je laaaaaaaaaaaaaaaat het..denk erom !! is al genoeg om haar te remmen,maar als ik te laat ben kan ik het ook schudden.

Ik laat ze overal los! maar je hebt wel voor 100% je aandacht nodig om ze t goed in de smiezen te houden,zelfs in duitsland lukt het nu goed!!
Ze moeten op het pad blijven en mogen daar niet van af!!

[Angeniet]

Ik ben blij met jullie reacties, bedankt.

Het geeft me enigszins aan dat ik haar toch echt behoorlijk in de smiezen heb, ik voelde me nl. even flink falen. Maar dat is het niet. Ik kan het haar niet kwalijk nemen, alleen nog meer alert zijn is belangrijk.
Gek is dat eigenlijk. Ik kan Izzy een stuk beter lezen dan mijn supermakkelijke Golden. Ze is veel duidelijker, ik "zie" op de een of andere manier wat ze in d'r kop of in het puntje van haar staart heeft waarop ik zo goed mogelijk anticipeer. Vaak lukt dat, en af en toe ook niet. Ik kan het niet uitleggen, maar degene met een "buitenlander" begrijpen wat ik bedoel.
Achteraf besefte ik pas dat ze de haas aan mij wilde "showen" of zelfs afgeven, ze kwam er zo trots mee aanlopen. Wat ik zag, was een trotse en blije hond volkomen in harmonie met zichzelf. Ze straalde het van verre uit in heel haar houding. Het voelt ambivalent om het zo uit te drukken, maar dat was wat ik ervoer toen ze blij en zacht huppelend aan kwam lopen. "Kijk eens wat ik heb voor jou!", waarop ik me het lamlazarus schrok en boos werd.
Izzy peert hem niet snel in open velden, maar naarmate het gebied bij haar bekender is, vergroot ze de afstand: "dit is bekend terrein en ik weet wel waar jij uithangt". Zoiets straalt ze uit.

Waarin zit toch dat verschil?
Martijn benoemt het al: vogels doet ze niks, muizen vreet ze bij de vleet en een haas doodt ze.
Hypocriet eigenlijk dat ik inmiddels gewend ben aan de muizen, maar niet aan de haas.

Juda laat het overigens wel uit zijn hersens!
Ik zie hem weifelen, hij voelt zich opgejut door de spanning van Izzy.
Maar hij zal altijd voor mij kiezen, als ik roep is het menens.
Gelukkig dus gaan ze niet met z'n tweeën op stap.

[laeken]

Jullie eten die hazen toch wel op he? Of laten anders minimaal de honden een avondje barfen

[Zoie]

Ik laat haar dus uit waar ik weet dat ze geen wild tegen kan komen maar dat belet haar niet om hier aan de gracht af en toe een meerkoet te pakken. Gek genoeg maakt ze die niet dood. Hazen en konijnen...wel, zeg maar. Maar meerkoeten niet, die houd ze in haar bek en geeft ze af aan mij. Zonder ze hard te bijten.

Ik verbaas me er altijd over als ik lees dat een hond in staat is om een vogel of meerkoet te pakken. Ik hoop maar dat Luna het trucje niet leert.

Hier in het uitlaatbos lopen 's zomers runderen met kalveren rond. Ik vind het doodeng, en begrijp niet waarom ze dat zo gedaan hebben.

[Angeniet]

Jullie eten die hazen toch wel op he? Of laten anders minimaal de honden een avondje barfen

Daar hebben andere dieren zich tegoed aan gedaan, hadden die ook een lekker hapje met dit weer

[laeken]

Jullie eten die hazen toch wel op he? Of laten anders minimaal de honden een avondje barfen

Daar hebben andere dieren zich tegoed aan gedaan, hadden die ook een lekker hapje met dit weer

Dat is waar, had ik niet eens aan gedacht.
Maar ik herken je probleem in ieder geval heel goed. Ik heb nu 2 honden in mijn directe omgeving gezien die jagen en dan dus niet meer toerekeningsvatbaar zijn. Cleo is er een en die is zo snel en zo gefocussed dat er dan dus inderdaad geen speld tussen te krijgen is. En ja dat is doodeng, maargoed, in haar geval is het of geen leven (als ze altijd vast zou moeten) of zo nu en dan is ze weg op plaatsen waar dat wel kan. In de stad of waar geen wild zit is er niks aan de hand verder gelukkig. Ze krijgt ze ook te pakken helaas.

Wij hebben zelf vroeger een herplaatste pointer gehad. Ze ging jagen maar bleef dan uren weg of zelfs een dag. Gewoon over het hek in de tuin of als ze los was in het bos. Doodeng maar ook zij is gelukkig nooit verongelukt.

De jacht en de kill zijn zo opwindend dat je als baas een eenmaal jagende hond met passie nooit beter kan belonen zodat hij liever komt. Je doet er dus niks aan behalve de jacht voorkomen.

[Tarz]

Dat heb ik dus ook met Chaya. Zij is geen "buitenlander" maar ze is wel van een jong ras wat vorige eeuw nog is gebruikt (en nog steeds wordt gebruikt) om op wild te jagen. Dat zie je er ook zeker in terug, want als ze gaat, dan gaat ze en dan is ze echt niet terug te roepen.
Als ze niet mag piept en gilt ze.
Mij werd destijds een soort van verwijt gemaakt dat ik haar niet onder appél heb in die situaties, maar het is mij duidelijk geworden dat dat ook gewoon niet mogelijk is.
Chaya gaat ook voor de kill. Ze is niet agressief (ze is juist erg lief tegen dieren), maar uit jachtdrift dood ze konijnen etc wel.
Laatst probeerde ze een meerkoet te vangen.. die vloog net weg en Chaya nam een sprong en hapte,, bijna in die koet. Ze probeert ze dus echt te vangen.
Maar haar loslaten om haar maar even te laten jagen, vind ik best eng. Ik ben bang dat ze niet snel meer terug komt en dat ik uren moet wachten. Een tijd terug was ze aan het jagen en toen was ze naar de andere kant van het recreatiegebied gelopen

[laeken]

Maar haar loslaten om haar maar even te laten jagen, vind ik best eng. Ik ben bang dat ze niet snel meer terug komt en dat ik uren moet wachten. Een tijd terug was ze aan het jagen en toen was ze naar de andere kant van het recreatiegebied gelopen

Dat kan ook niet met elke hond. Cleo is zo terug, binnen de 10 minuten meestal. Onze pointer kwam helemaal niet meer terug en dus moesten we soms een uur met de auto door het bos rijden om haar te vangen. Meestal dacht ze in de steek te worden gelaten en rende ze wel achter de rijdende auto aan op een gegeven moment. Zij kon dus ook eigenlijk niet even los jagen.

[Tarz]

Als je hond zo weer terug is kan het wel inderdaad. Maar Chaya is erg ongeremd en die kan echt uren doorgaan daarin. Dan is er even niets meer te zien van een logge dog
Chaya blijft dus zoveel mogelijk aan de lijn op plekken waar ze kan jagen.

[estelle]

Vaak lukt dat, en af en toe ook niet. Ik kan het niet uitleggen, maar degene met een "buitenlander" begrijpen wat ik bedoel.
Achteraf besefte ik pas dat ze de haas aan mij wilde "showen" of zelfs afgeven, ze kwam er zo trots mee aanlopen. Wat ik zag, was een trotse en blije hond volkomen in harmonie met zichzelf. Ze straalde het van verre uit in heel haar houding.

Ik weet precies wat je bedoeld. Ik stel Cleo daarom ook weleens gewoon in staat om vrij te jagen. Gewoon als het even iets minder voor haar geweest is of als het een bijzonder mooie dag is. Dan gaan we ergens naartoe waar geen wegen zijn en waar ze even gewoon nergens aan hoeft te denken maar gewoon roofdier mag zijn.

En het is zooooo mooi om te zien hoe ze aan het jagen zijn!!!
De x podenco van mijn vriendin zit dan onder de adrenaline helemaal 'trillen', kop hoog in de lucht, voorpoot omhoog en maar 'snuffen' in de lucht en ja als er dan iets voorbij schiet dan zit ie binnen enkele seconden op zo'n topsnelheid en dan die behendigheid erbij (tussen bomen en struiken door zonder ook maar iets te raken), dat hou je niet voor mogelijk! Weg is ie dan, en dan gaan wij zitten op de grond en na enkele minuten komt hij dan terug en is hij helemaal voldaan.

Overigens heeft hij tot nu toe nog nooit iets te pakken gehad!
Ik heb volgens mij nog wel 2 foto's van Ullic op het moment dat hij iets 'ruikt'.
verdorie, allemaal pleite die foto's.

[ien]

Ik heb dit met een konijn en een haan gezien.
Blanca dood met 1 hap en ook de reactie van ons was verbijstering dat zo'n zachtaardige kroelkont verandert in een wolfje als ze jaagt.

het één heeft toch (gelukkig) ook niks met het ander te maken ? agressie en prooigedrag worden zo vaak door elkaar gebruikt, maar wij zijn toch ook niet boos op ons broodje ham ?

honden hebben geen gevoelens voor hun prooi, ze moeten die dus ook niet onderdrukken - wíj zijn degene die daar (naar mijn gevoel onterecht) sentiment aan verbinden.

verbijstering staat ook met een ,wij halen agressie en prooigedrag niet doorelkaar,dat verschil ken ik wel.
Maar iedereen die Blanca kent zou dit als 1ste reactie hebben..een hond die je bij wijs van spreken voort moet trekken,te lui is om te lopen.
ineens ziet veranderen...het contrast was te groot
dit was ook de 1st keer dat zij zo reageerde
nu weet ik het en heb een plastic tasje in mijn zak.

Wat Agniet schrijft daar sluit ik mij helemaal bij aan..die buitenlandertjes zijn gewoon heel duidelijk in hun [honden]taaltje ziet aan kop en kont wat ze van plan zijn,als je daar oog voor hebt tenminste

[Hanneke2]

honden hebben geen gevoelens voor hun prooi, ze moeten die dus ook niet onderdrukken - wíj zijn degene die daar (naar mijn gevoel onterecht) sentiment aan verbinden.

Ja, rationeel klopt het helemaal wat je zegt, maar ik kan me Angeniets verbijstering toch wel voorstellen. Ik zou ook even compleet de kluts kwijt zijn. Plus die angst: hoe gevaarlijk is je hond eigenlijk voor wegrennende katten, of voor loslopende mini-Yorkies. Ja, tuurlijk, die ruiken niet naar prooi, maar als het klein is en hard wegrent, is het dan nog wel veilig?

Ik heb de mazzel dat Jack alleen heel eng uit zijn ogen gaat kijken als hij achter een vogel aanzit, en op de een of andere manier zou ik het niet eens zo heel vreselijk vinden als hij een eend of een duif te pakken kreeg. Een vogel is toch iets heel anders dan een haas. En zolang hij met zijn kont in de lucht molletjes en konijntjes (okee, die laatste in de dierenwinkel) uitdaagt tot spelen hoef ik me - denk ik- godzijdank geen zorgen te maken. Heel mutserig en sentimenteel, en tamelijk achterlijk ook als je een jachthond in huis hebt, maar daar ontkom je toch niet helemaal aan.

[larahond]

Ik lees even mee. Ik herken dit zo goed!. Angeniet en ook (en misschien wel vooral) dat gevoel van machteloosheid en verdriet dat ze niet los kan. Toen ik het las, voelde ik het letterlijk. En dan heb ik het nog niet eens over al die mensen die je dan vertellen dat je je hond een opvoedingscursus moet laten doen terwijl je een stapel diploma's in de kast hebt liggen.

Lara doet precies hetzelfde en kan op sommige plekken niet meer los. Gaat er rustig een uur in haar eentje vandoor met alle gevolgen van dien.
"mijn eigen boswachter" bij het Geestmerambacht. Doet nooit erg moeilijk over Lara. Hij is gek op honden en gunt het haar ook. Mits ik het niet te gek maak natuurlijk. In het broedseizoen moet ze wel vast. Kan ze alleen maar los op gedoogplekken.
even wat tips:
- Wordt vooral niet kwaad als ze je iets brengt. Hoe vervelend een dode haas ook is. Ze komt dan niet meer en raakt verward en bang als je haar dan roept.
- Oefen met apporteren van andere dingen. Laat haar het weggegooide balletje pas halen als jij daar opdracht toe geeft. Oefen op veel verschillende plekken.
-Lara heb ik ook getraind met de clicker. Ze reageert perfect op de fluit.
Ik geef haar bij direct komen als ik fluit het lekkerste van het lekkerste: een stukje stroopwafel.
Lara is inmiddels vier. En nog steeds is dat gedrag er niet uit. Zal er dus ook nooit uit gaan. En ja. Hoe verdrietig ook. Ze kan op sommige gebieden niet los en dat doe ik dan ook maar niet.


Maar: mag een boswachter je hond afschieten???? Nee toch mag ik hopen.

[cloris]

Yep ik heb ook zo'n super lief schoothondje wat kan veranderen in een wolf als ze hazen ziet..
Maar zij haalt ook gerust een rat uit de slootkant of vangt een muis in huis.
Ik moet zeggen dat ze niet feller is geworden na haar (bij mij) eerste kill van een haas.
Ik hoef niet echt andere wandelplaatsen op te zoeken, als zij iets ziet en het op een lopen zetten is een simpel "CHIRAAAA" roepen voldoende en komt ze direct terug.
Het enige waar ik echt voor op moet letten zijn katten, madam is een echte katten-killer en ze gaat door roeien en ramen, het enige wat dan nog helpt is de riem tegen haar aangooien en dat zal ik ook niet laten.
Maar als je haar zo ziet.. dat lieve schattige hondje...
Mensen vergissen zich daar ook altijd in, ze denken eerder dat Fangio een brute killer is terwijl die wel opjaagt als hij de kans krijgt maar niet een kil (kan) maken, hij stopt wanneer de prooi stopt en gaat dan stom staan kijken