Vechten jullie honden onderling?

[Anna*]

Dit is voor mij even een belangrijke vraag naar aanleiding van mijn wat chaotisch verlopen verjaardag afgelopen vrijdag (zie veteranenhoekje). Mijn drie teefjes gaan heel goed met elkaar om, Kit en Bambi na heel wat onderlinge strijd steeds beter, maar af en toe vindt er wel een gevecht(je) plaats. Bijvoorbeeld om voer of om aandacht, hoewel zeker niet wekelijks en vaak blijft het bij een snauw.

Nu is een van mijn verjaarsgasten van mening dat het aan het ras ligt, dat dat bij een roedeltje herders bijvoorbeeld niet zal gebeuren. Ik slaag er niet in dingen te verduidelijken, vandaar dat ik graag wat ervaringen heb van bezitters van meerdere honden, bij voorkeur ofwel teven of reuen. Ook hoor ik graag om welk ras het gaat.

Ook vind ik het interessant te horen over honden die naar vreemde honden uitvallen. Dit doen mijn hondjes namelijk ook wel eens (in specifieke situaties als 'eigen' terrein), vooral met z'n drieën staan ze dan sterk. Wat het beeld dat het aan het ras (Franse bull) ligt, weer versterkt...

Graag dus ervaringen van welk ras ook dat zich niet altijd even lief en braaf gedraagt t.o.v. soortgenoten, binnen de roedel maar evt. ook daarbuiten.

[bram en thijs]

De jongens vechten onderling niet. Ik weet echter, van een fokker, dat ze dat best heel goed kunnen.

[yamie]

ik heb zelf momenteel 3 jack russell teven in huis ( en een reu) de teven zijn familie van elkaar, (oma, moeder, dochter...) wanneer ik wat loops heb willen ze nog wel eens wat "heter"zijn, maar echt vechten is er niet bij... er is hier een duidelijke rol verdeling en ik accepteer ook geen ge etter onderling.... nou zijn het dus terriers... ik merk wel dat wanneer ik buiten loop en andere jacken (of soort gelijk) tegen kom dat ik wel mijn ogen goed open moet houden, vooral mijn oudste teef is een vrij dominante teef...die accepteert niet zoveel van vreemde, iig niet als ze zich niet gedragen... ik heb ook wel eens oppas hondjes in huis, ook wel jacken...en zolang ze zich keurig aanpassen aan hoe het hier gaat is er niks aan de hand, komt een vreemde hond hier binnen die wel ff denkt de boel in zijn/haar zak te hebben, komt die van een kouwe kermis thuis, dat word afgestraft, maar dat vind ik niet meer als logisch...

ik denk dat je in elk ras wel moeilijke gevallen hebt , niet iedere hond kan zomaar bij elkaar... toch ben ik van mening dat het 9 van de 10 keer aan de baas ligt... zeker als er "veel" gevochten word binnen de eigen roedel... mensen zien kleine signalen gewoon niet...en die zijn juist zo belangrijk... "straffen"vaak de verkeerde bij wat gemor en juist dat lijd tot meer spanning...

[cane corso]

Hier vechten ze onderling niet, maar wel als het echt om eten betrefd vandaar dat ik dit altijd apart geeft.
Maar volgens mij is het niet rasgebonden hoor, vindt dit vreemd.

[cloris]

Nee mijn honden vechten niet onderling maar ik heb reu-teef combi.
Ik heb hier ook wel verhalen gelezen van herder-teven van 1 roedel in elkaar klapte met het bloed aan de muur maar ik denk dat dat toch wel in elk ras voor kan komen dus het voorbeeld van jouw kennis gaat ook niet echt op.
Het uitvallen ben ik mee bekend maar ook dat vind ik niet ras-typisch want ik kom nog steeds honden van allerlei rassen en of kruisingen tegen die dat doen Vaak is het een aangeleerd iets, ze hebben er een keer succes mee gehad en wij hebben daar een heel groot aandeel in, want als je een hond hebt die uitvalt wat doe je dan als je een vreemde hond tegenkomt?
Er zijn genoeg rassen waarvan bekend is dat ze minder verdraagzaam zijn naar andere (vreemde) honden maar vaak is dat toch ook per hond verschillend.

[Inge]

Hier wordt er zelden gevochten. Af en toe een snauw van Marouck naar Nika, meer niet. In ieder geval nog nooit gewonden gevallen.

[Mol]

onderling hoegenaamd niet nee, ja als ze de kans krijgen met voeren dan zouden ze elkaar wel ff in de haren vliegen ,maar verders nee

mol

[chrico]

In het begin (het eerste jaar ongeveer) dat Milk (teef) hier kwam heeft ze met regelmaat gevochten met Scar (reu). Dat ging echt tot bloedenstoe. Ze werden om en om gehecht of geniet. Die periode werd ik zowat gek van ze en meestal was de oorzaak de rangorde, het niet willen wachten op elkaar als ze door de deur gingen of wat ook. Op het moment dat ik het eindelijk op wilde geven viel denk ik het muntje dat ik het helemaal zat was en was het vechten over van de een op de andere dag. Milk werd de baas. Buiten moet ik de dominantere teefjes en reuen in de gaten houden maar gaat over het algemeen wel goed.

[Branka]

Wij hebben 2 reuen (Goldens) en die hebben nooit met elkaar gevochten. Maar ook bij dit ras kan dat heel anders zijn. Kennissen hadden ook 2 reuen en die vochten bij elke kans die ze kregen. Dat is doorgegaan tot 1 van de 2 overleed aan een hartstilstand.

[chrico]

Even ter aanvulling op je verjaardag.
Als ik hier bezoek krijg met een hond, dan lopen wij even naar de hoek. Op het spoor ontmeten ze elkaar en we lopen met het bezoek tegelijk naar binnen.
Hier "mag" niemand binnen komen met hun hond zonder dat de honden buiten elkaar ontmoet hebben.
Dat is een duidelijke regel en wil je je er niet aan houden, dan kom je gewoon niet binnen.
-Eenmaal kreeg ik drie reuen op bezoek en omdat het zo koud was zei ik, haal ze maar uit de auto. Ik heb toen de kamer in tweeen gedeeld zodat de honden niet bij elkaar konden. Nu waren die van mij behoorlijk moe en hebben niet eens in de gaten gehad dat ze er waren
-Gister kreeg ik twee reuen op bezoek. We zijn eerst gaan wandelen en omdat wij weer in de auto moesten om naar huis te gaan bleef ik voor de deur wachten tot de reuen ook aankwamen. Toen pas gingen mijn honden de auto uit, haar honden ook en met zijn vieren rende ze naar binnen.

[Anna*]

toch ben ik van mening dat het 9 van de 10 keer aan de baas ligt... zeker als er "veel" gevochten word binnen de eigen roedel... mensen zien kleine signalen gewoon niet...en die zijn juist zo belangrijk... "straffen"vaak de verkeerde bij wat gemor en juist dat lijd tot meer spanning...

Ben hier eens over na gaan denken. En vind dit een van de moeilijkste dingen. In hoeverre moet je je ermee bemoeien en in hoeverre kun je je roedeltjes 'perfectioneren' zonder dat dat ten koste gaat van het hond-zijn?

In het begin was er veel strijd tussen nieuwkomer Kit en ouder hondje Bambi. Op een gegeven moment mocht Bambi van Kit (die in de puberleeftijd de macht wilde grijpen) niet meer in mijn buurt en niet meer in de mand. Toen heb ik als roedelleider ingegrepen en dat is goedgekomen. Maar als er bijvoorbeeld bezoek is, of er zijn vreemde honden bij, dan heb ik het niet meer helemaal in de hand. Kan het ook niet allemaal volgen of in de gaten houden. Van het ene op het andere moment kan er een gevecht ontstaan als een van de hondjes de aandacht niet wil delen.

Komt niet vaak voor, maar de kans bestaat. Zelf heb ik daar niet zoveel problemen mee, ik denk maar zo, het hoort erbij (hoewel ik wel meteen ingrijp en het ook weer snel over is). Maar ik vind het wel heel vervelend als anderen daardoor gaan oordelen over mijn hondjes...

[Anna*]

Even ter aanvulling op je verjaardag.
Als ik hier bezoek krijg met een hond, dan lopen wij even naar de hoek. Op het spoor ontmeten ze elkaar en we lopen met het bezoek tegelijk naar binnen.
Hier "mag" niemand binnen komen met hun hond zonder dat de honden buiten elkaar ontmoet hebben.
Dat is een duidelijke regel en wil je je er niet aan houden, dan kom je gewoon niet binnen.
-Eenmaal kreeg ik drie reuen op bezoek en omdat het zo koud was zei ik, haal ze maar uit de auto. Ik heb toen de kamer in tweeen gedeeld zodat de honden niet bij elkaar konden. Nu waren die van mij behoorlijk moe en hebben niet eens in de gaten gehad dat ze er waren
-Gister kreeg ik twee reuen op bezoek. We zijn eerst gaan wandelen en omdat wij weer in de auto moesten om naar huis te gaan bleef ik voor de deur wachten tot de reuen ook aankwamen. Toen pas gingen mijn honden de auto uit, haar honden ook en met zijn vieren rende ze naar binnen.

Dit is een heel mooie regeling en ook de beste manier als je vreemde honden op bezoek krijgt. Bij mij werkt het helaas niet voldoende. Bambi verdraagt binnenshuis gewoon geen vreemde hond binnen een straal van 2 meter, ze vliegt die altijd aan. Maar zij heeft de eerste 18 weken van haar leven op een eigen kamertje bij een fokker doorgebracht, zonder prikkels van buitenaf. Ik heb de hoop (na alles te hebben geprobeerd, ben zelfs bij een homeopatisch arts voor haar gedrag geweest) opgegeven dat ik dit er ooit uit krijg.

Helaas heeft Kit de neiging dit gedrag over te nemen en ik heb de indruk dat zij soms feller reageert op vreemde honden dan ze vanuit zichzelf zou doen. En dan is er ook nog de onderlinge concurrentie...

Maar vind het wel boeiend te horen hoe dat in andere roedeltjes gaat.

[chrico]

Ik denk dat als je weet dta je hond geen andere honden accepteerd in huis dat je verstandig moet zijn en afspreken dat bezoek geen honden meeneemt.
Gewoon om te voorkomen dat het mis gaat en je achteraf scheve gezichten krijgt en vooral verwondingen die niet nodig geweest waren als je duidelijker naar bezoek bent.
Soms is dat moeilijk tegenover vrienden maar als het echt vrienden zijn dan begrijpen ze dat wel.

[Anna*]

Ik denk dat als je weet dta je hond geen andere honden accepteerd in huis dat je verstandig moet zijn en afspreken dat bezoek geen honden meeneemt.
Gewoon om te voorkomen dat het mis gaat en je achteraf scheve gezichten krijgt en vooral verwondingen die niet nodig geweest waren als je duidelijker naar bezoek bent.
Soms is dat moeilijk tegenover vrienden maar als het echt vrienden zijn dan begrijpen ze dat wel.

Hier ben ik het helemaal mee eens en dat was ook het punt waar het allemaal om ging (was op mijn verjaardag helaas enigszins misgegaan). Ik zal voortaan dubbel zo voorzichtig zijn, ook met het meenemen van mijn hondjes naar andere hondenbezitters. Soms kun je gewoon niet anders dan voorkomen.

[Branka]

Ik ben het met Whera eens. Als je weet dat het niet kan, moet je op jouw strepen staan en het niet accepteren. Want je bouwt zelf ook een stuk spanning op en dat pikken de meeste honden feilloos op.
Verder vind ik een verjaardag zo wie zo een ongelukkige gelegenheid om honden mee naar toe te nemen. Het huis zit dan vol visite en er is weinig ruimte voor de honden. Een goede kennis van mijn ouders had er ook een handje van om haar hond mee te nemen naar verjaardagen. In de zomer niet zo erg omdat je buiten zit, maar in januari een stuk minder omdat dan iedereen binnen zit. Het werd op een gegeven moment een steeds grotere factor omdat onze eigen honden na het begroeten van de visite in de garage lagen (met kachel!) zodat het voor iedereen rustig was. En zij vond dat te koud voor haar oude teef. Op een gegeven moment heeft mijn moeder haar dus voor de keuze gestelt: haar hond bij onze honden in de garage of haar hond thuislaten. Ze heeft dus voor het laatste gekozen of liet haar hond in hun auto (een busje) liggen.

[dropje]

bij ons ook altijd gegrom en gesnauw als er eten in de buurt is.
knap irritant.
het is ook altijd winnie die begint.

[Nouba]

Om even op de eerste vraag terug te komen: wij hebben drie Groenendaelers, alledrie teven. Normaal is de rangorde wel duidelijk, de oudste hond is de baas. Zo gauw teef nummer twee loops wordt geeft dat spanningen, zij vindt dan dat ze de ranghoogste is. (De oudste is gesteriliseerd). Er wordt dan ook wel gekibbeld en geïntimideerd. Tussen de loopsheden is er weinig aan de hand.

Ik denk dat er in elke hondenroedeltje, ongeacht het ras, wel van dit soort strubbelingen voorkomen.
Groetjes,
Elly en de hondjes.

[Joyce]

Ik heb op het moment twee teven en twee reuen en nooit ruzie. Dat kan ook niet in verband met het verschil in grootte. Molli is een gecastreerde DH teef en als ik een ranghoogste aan zou moeten wijzen zou zij dat zijn, hoewel ze er helemaal niet goed in is. Maar ze is de sterkste, dus de rest laat haar altijd maar. Malu is een niet gecastreerde beagle teef, zo onzeker dan wat en ze laat ook altijd over zich heen lopen. Behalve als ze wat lekkers heeft, dan komt zelfs Molli niet in de buurt. Dan op het moment nog een cocker spaniel reu van 10 jaar, Papu, (kweet eigenlijk helemaal niet of ie gecastreerd is), Malu en Papu negeren elkaar eigenlijk. Molli heeft buiten nog wel eens de pik op Papu en dan laat Papu altijd wel merken dat hij het er niet mee eens is. Dan sinds vorige week natuurlijk nog het sjiwie reutje. Dit mannetje is een echte sjiwie en keft en hapt wat af. Molli reageert daar niet eens op en negeert het hondje volkomen, tot ongenoegen van de sjiwie natuurlijk. Ook Malu is niet echt onder de indruk van hem. Papu liet zich eerst af en toe nog wel afschrikken, maar heeft nu ook door dat het niet zo heel veel voorstelt.

Buiten tegen andere honden is het een heel ander verhaal. Als Malu belaagt wordt door andere honden ziet Molli het als haar taak om Malu te beschermen en ze neemt die taak ook heel serieus. Papu neemt Molli's stemming over en Malu laat het allemaal maar gebeuren. Daarom ontwijken we buiten ook altijd andere honden.

Binnen de bebouwde kom als ze aangelijnd zijn weet ik Molli meestal wel af te leiden met een snoepje. Malu reageert sowieso niet op andere honden en zolang Molli haar mond houdt is Papu ook wel stil. Dus ondanks alle strubbelingen gelukkig nooit vechtpartijen, dat zou ik trouwens ook niet accepteren. In mijn huis wordt er niet gevochten, daar is het veel te klein voor.

[Bea.]

Ik heb drie border collies,1 reu en 2 teven en die vechten nooit.
Toen Kayleigh er als pup bij kwam,heeft ze wel een paar keer een flinke correctie gehad,maar nu nooit meer.Ze grommen ook nooit naar elkaar.

[estelle]

Hier 3 duitseherders; 2 teven , 1 volle reu. en dan ons roemeentje Woopy, gecastreerde reu, nog.

Hera is hier de baas in huis, die zou alles wel willen bepalen hier in huis over de andere honden; waar ze mogen liggen, of ze op een botje mogen knagen, of ze mogen drinken etc etc.
Chello heeft zich daar vrijwel direkt aan overgegeven.

Ghaya wilde eigenlijk de baas blijven (Hera kwam na Ghaya) in huis maar ze kan Hera gewoon niet aan, Hera is vele malen sterker en daar kwam ze na 1 vechtpartij achter. Sindsdien moppert ze nog wel vaak op Hera en ze probeert afentoe wel om Hera te domineren maar Hera hoeft dan maar te snauwen en dan komt ze weer uithuilen bij mij haha.

Woopy wil ontzettend graag heel erg dominant zijn over eigenlijk alle honden hier maar ook hij kan dat gewoon niet. Hij wordt dus behoorlijk vaak hardhandig op zijn plek gezet endus ook door Hera.
Dan gromt ie te hard, rent tegen d'r op, wil d'r bot afpakken en ja dan is tie bij Hera aan het verkeerde adres.
In het begin vocht Woopy ook terug maar omdat het reu- teef is heb ik het altijd laten gaan en na een aantal behoorlijke vechtpartijen (overigens zonder ernstige verwondingen) geeft Woopy zich nu direct over als Hera begint en dan is het ook klaar.

Hera is best een vechtersbaasje, zeker als het om voorwerpen gaat, daar mag niemand ook maar naar kijken laat staan afpakken.
Vroeger toen Hera er nog niet was konden hier makkelijk andere honden in huis komen, ook wild vreemde honden was geen probleem. Maar met Hera kan dat gewoon niet meer, die duikt er bovenop. Er komen hier dus geen vreemde honden binnen.

Buiten zijn Ghaya, Chello en Woopy erg sociaal. We kunnen dan rustig met vreemde mensen oplopen of even kletsen met andere hondenbezitters. Nooit een probleem.
Met Hera moeten we altijd erg goed opletten, vooral met kleine hondjes. ik wandel ook altijd apart met haar omdat zij erg snel opgejut wordt door de andere honden.

Weet niet of dit is wat je bedoelde met je vraag hoor.

[Gast]

Mijn honden (reu en teef) vechten niet met elkaar.

Ken je de Amerikaanse mailinglijst agbeh? http://groups.yahoo.com/group/agbeh/ Daar zijn ontzettend veel cases te vinden van onderlinge mot in huishoudens met meerdere honden. Het is een heel normaal verschijnsel, absoluut niet rasgebonden.

[Caro.]

Nee hier wordt niet gevochten, maar ook ik heb een reu/teef combinatie.
Een teef bij Kaya zetten daar ben ik bang voor dat dit wel oorlog zou worden.

In huis zijn beide honden erg verdraagzaam tov andere honden die op visite komen. Buitenshuis is Moritz ook bijzonder sociaal, maar Kaya kan op haar 'eigen' vaste rondje buitenstaanders moeilijk accepteren. De honden die daar dagelijks komen, die zijn geen enkel probleem.
Op vreemd terrein doen ze in principe beide niet moeilijk met andere honden.

Ik denk trouwens ook niet dat het rasgebonden is. Al zijn bepaalde rassen wel iets minder verdraagzamer, maar ook hier zijn weer uitzonderingen in.

[Living XL]

Ik heb zoals bekend 2 Am. Staff reuen en 1 Mastiff teef.
Hier is er nog nooit gevochten, geen aanzet toe of wat dan ook, ook niet met eten of kluifjes!!!
Onderling zijn ze dus heel verdraagzaam.

Ook buiten "mijn roedeltje" zijn alle 3 mijn honden behoorlijk verdraagzaam.

Amiga met reuen en teven geen probleem.
Bink met andere reuen en teven is geen probleem.
Murphy met andere teven geen probleem, reuen, ligt eraan..

Een aantal jaar geleden, kon dat nog wel eens lijden tot wat gebekvecht,
als ze naar zijn zin iets te patserig of dominant waren.
Dit kwam doordat hij op 3,5 jarige leeftijd door een Rottweiler vol op zijn strot is gegrepen, sindsdien was hij op zijn hoede.
Hij had "de eerste klap is een daalder waard"-gedachte...
En dat uiteindelijk ook altijd bij kabaal gebleven...meer niet.
(Kreeg van mij niet de kans succes te hebben)
De laatste 2 jaar zijn reuen vaak ook geen probleem meer.

Oja, dat vergat ik nog..
Alles mag hier binnenkomen, zeker van Bink en Amiga en van Murphy als het een reu betreft, moet hij hem wel al kennen...

[tineke]

Mijn honden vechten onderling nooit en zijn in huis erg sociaal naar vreemde honden toe er kan werkelijk van alles binnen komen geen probleem,bij de reuen althans ik heb het vage vermoeden(nog nooit uitgeprobeerd)dat een pittige teef erbij wel problemen zou opleveren met Tash mijn enigste teef in het gezelschap.
Wel heben wij regelmatig ''tijdelijke''honden in huis dus mede daardoor zijn mijn honden het al van kleins af aan gewend dat er weleens een loge is.
Soms word zo'n hond weleens gecorrigeerd maar nooit tot bloedens toe.
er is weleens en hond geweest die mij wou begroeten toen ik thuis kwam en dat werd door Orson niet getolereerd en hij corrigeerde de hond.
Bij dit soort kleine schermutselingen grijp ik dus ook niet in.
Overigens zijn ze buiten iets minder sociaal en orson houd niet van honden die bijvoorbeeld op je springen dat probeer ik wel altijd vor te zijn met afleiden en doorlopen.
Tash is een teef is negen en een mastino Orson is een fila brasileiro reu van vier Rio is ook een fila reu van twee en Beau is een boxerreu van ook twee en Micron is een bastaardreutje van nog geen jaar.

[Maaike]

Nu is een van mijn verjaarsgasten van mening dat het aan het ras ligt, dat dat bij een roedeltje herders bijvoorbeeld niet zal gebeuren.

Ik moet gelijk denken aan Elly (van een duitse herderkennel), zij had op een dag een buts vechtende teven in haar keuken zij onder de bijtwonden en 1 teef die kantje boord hing... Maar goed dat was je vraag niet.

Ik heb zelf 2 herders, reu en teef en die vechten nooit (meer). Ella heeft in het begin toen ze hier net was wel het e.e.a. moeten leren. Niet in Casper z'n kont bijten bij na-jagen, dat kon 10 keer goed gaan en bij de 11e keer zag ik al aan Casper zijn kop dat hij het beu was ....baf, Ella op haar lazer. Dat op haar lazer krijgen heeft ze 3 keer nodig gehad, nu doet ze het niet meer. Tijdens het bereiden van hun eten, ging Ella (de 1e week dat ik haar had) onder mijn commando uit (zit uit de keuken, Casper zat in de keuken) en zij kwam dus de keuken in :N: . Een hoop herrie en ze heeft het nooit meer gedaan. frappant is dat knaagmateriaal gebroederlijk naast elkaar verorberd wordt (1 metertje afstand).

Dus slechts in het begin met een aantal kleine dingetjes wat rommelen, maar nu niet meer. Wel merk ik dat ze regelmatig even om elkaar heen " dansen" met als gevolg dat Casper even zijn kop op haar schoft legt en haar vervolgens direct uitnodigd tot spel. Enkel als Ella niet direct zin heeft om haar houding ten opzichte van koning Casper wat aan te passen, hoef ik enkel te zeggen " we houden het wel gezellig he?" en dan gaat ieder hun weegs.

Een vreemde hond komt hier niet binnen. Bekenden gaat prima, maar wel zonder knaagmateriaal en etensbakken. De drinkbakken worden naar buiten verkast.

[M@scha]

hier wel een snauw af en toe, maar echt vechten nog nooit gedaan.

eten samen, spelen vaak samen...

en ik heb staffords.

[Anna*]

Iedereen die gereageerd heeft, bedankt. Ik heb alles zorgvuldig doorgelezen en vind het leerzaam te lezen hoe roedeltjes bij anderen 'functioneren'. Ook de link Yahoo Groups lijkt me interessant, ga er even op rondneuzen...

[~Tine~]

Hier wordt wel eens gebekvecht. Tot nu toe nog geen gewonden gevallen.
Als ik zeg dat het genoeg is, stoppen ze ook direct.

[Joy C]

ja, hier wel. Alleen op het erf buiten wel te verstaan. Binnen is van mij, dus dan weten ze dat het absoluut verboden is. Meestal zijn het de 2 reuen, omdat de 1 de stok van de ander heeft afgepakt. Eigenlijk is het meer gekrijs van de jongste en gemompel van de oudste. Terwijl er in het luchtledige wordt gehapt. Ziet er heel spectaculair uit, maar er gebeurt gelukkig weinig. De teef laat zich echter ook wel eens gelden als er wat van haar wordt afgepakt waar zij weer net mee aan de haal was gegaan.

[yamie]

toch ben ik van mening dat het 9 van de 10 keer aan de baas ligt... zeker als er "veel" gevochten word binnen de eigen roedel... mensen zien kleine signalen gewoon niet...en die zijn juist zo belangrijk... "straffen"vaak de verkeerde bij wat gemor en juist dat lijd tot meer spanning...

Ben hier eens over na gaan denken. En vind dit een van de moeilijkste dingen. In hoeverre moet je je ermee bemoeien en in hoeverre kun je je roedeltjes 'perfectioneren' zonder dat dat ten koste gaat van het hond-zijn?

In het begin was er veel strijd tussen nieuwkomer Kit en ouder hondje Bambi. Op een gegeven moment mocht Bambi van Kit (die in de puberleeftijd de macht wilde grijpen) niet meer in mijn buurt en niet meer in de mand. Toen heb ik als roedelleider ingegrepen en dat is goedgekomen. Maar als er bijvoorbeeld bezoek is, of er zijn vreemde honden bij, dan heb ik het niet meer helemaal in de hand. Kan het ook niet allemaal volgen of in de gaten houden. Van het ene op het andere moment kan er een gevecht ontstaan als een van de hondjes de aandacht niet wil delen.

Komt niet vaak voor, maar de kans bestaat. Zelf heb ik daar niet zoveel problemen mee, ik denk maar zo, het hoort erbij (hoewel ik wel meteen ingrijp en het ook weer snel over is). Maar ik vind het wel heel vervelend als anderen daardoor gaan oordelen over mijn hondjes...

ik vind dat je hier eigenlijk al zelf heel goed aangeeft waar het verschil ligt qua wel of niet tussenkomen.
in de bekende roedel ben jíj de baas, en mag je absoluut je veto stellen als een van 'onderdanen' het te bont maakt.

als het gaat om reacties naar vreemde honden, vind ik het zelf niet correct om je eigen honden serieus terecht te wijzen. je vormt immers samen een roedel, die vreemde honden staan daar helemaal buiten, en ik vind het niet kunnen om daar partij te gaan trekken voor een buitenstaander. maar voorkómen kan je het natuurlijk wel op allerlei (hoger genoemde) manieren, en dan hoeft er geen heisa te ontstaan.

dat bij honden de ranghogere zich nooit in een conflict zou mengen, dus dat wij als baas overal horen buiten te blijven, is ook absoluut niet waar. hier lopen 5 teefjes en één (gecastreerd) reutje, en er wórdt me wat afgemoeid van hoger naar lager . zelfs in die mate dat ik er minder en minder moeite mee heb om ook af en toe tussen te komen : ik doe dan maar net hetzelfde als zij . alleen heb ik vanaf het hoogste trapje ook het laatste woord .

echt ruzie en vechten heb ik hier eigenlijk nog nooit gehad. wel steekt er de laatste tijd een probleem de kop op waarvan ik hoop dat het niet uit de hand loopt : dropje (teef nr.2) begint meer en meer gefrustreerd te raken over haar tweede plaats, en dat kan ik heel goed begrijpen, want nr.1 (vlam) is a/ niet geschikt voor de job, en b/ wordt al wat ouder.
door die frustratie reageert drop nu steeds vaker naar beneden toe, ze gebruikt haar twee dochters als pispaaltje . gaat tot nu toe nog zonder echte ruzie, maar ik had het liever anders gezien .

daarbij, is ingrijpen in mijn ogen niet perse dat je er op dat moment letterlijk wat aan doet, ik laat ze hier ook wel eens elkaar "terecht" zetten, ik weet alleen dat wel bijna altijd wat er gebeurt is en waarom iets gebeurt, ik kijk naar mijn honden en weet wat voor een plek ze hebben in de roedel, zo zie ik dus ook heel snel als er iets verandert onderling en of ik dan wat moet helpen dat in juiste banen te lijden....