Verschil tussen reu of teef wat betreft acceptatie katten?

[Luca Luna]

Ik vraag me af of er verschil is tussen reutjes of teefjes als het gaat om het accepteren van kleinere medebewoners. Ik kan me voorstellen dat teefjes minder teritorium gedrag vertonen en ze moeten ook hun jongen accepteren. Of maakt dat teritorium verhaal niks uit als het reutje in een huis komt waar de katten al wonen? En is het moeder verhaal onzin zonder pups.

We willen een hond binnenkort en we hebben twee katten hier, een van 4 (poes) en een van 5 (kater). De kater is zeker geen honden gewend maar van de poes weet ik het niet. Ze komen beiden uit een kattenopvang, en de poes was 8 maanden dat we haar kregen, ze is op straat gevonden. Als het echt zo is dat teefjes er beter mee omgaan als reutjes zullen we moeten overwegen een teef te nemen, al gaat de voorkeur uit naar een reu. De katten gaan voor, als die er niet mee kunnen omgaan gaat het feest niet door.

Groetjes Luca Luna.

[Branka]

Denk dat het niet veel uitmaakt. Je moet alleen de pup leren dat de kat dus ook bij het roedel hoort. En evt. de kat beschermen (was bij ons wel nodig bij een lompe Golden-pup).
Wij hebben zelf 2 Golden reuen en toen ze bij ons kwamen hadden mijn ouders een kat. De acceptatie heeft geen enkel probleem gegeven. Eerder andersom eigenlijk, de kat moest in het begin niets van de honden hebben.
Tegenwoordig woon ik niet meer thuis, heb 2 katten en de honden komen regelmatig bij mij op visite en te logeren en mijn katten hadden in het begin wel problemen met de honden, terwijl er andersom geen enkel probleem was.

[Luca Luna]

Het plan was eigenlijk een hond van ongeveer een jaar te vinden (of het lukt is vraag 2), is dat nog pup genoeg?

Ik maakte me inderdaad al meer zorgen om de katten als om de hond. Tere zieltjes he

Groetjes Luca Luna.

PS. Waarom zit er zo'n idioot stuk wit onder mijn post?

[Branka]

Ik denk dat je bij een herplaatser het beste kan informeren of die katten gewend is.

En dat stuk wit komt door de reclame ad in de 'kantlijn' .

[Hanneke2]

Het plan was eigenlijk een hond van ongeveer een jaar te vinden (of het lukt is vraag 2), is dat nog pup genoeg?

Jack was anderhalf, en de katten waren geen hond gewend, da's ook goed gekomen. :smile1: Er is met Jack wel vantevoren een kattentest gedaan, waaruit bleek dat hij er *graag* achteraan wilde rennen, maar meer om te spelen dan om te jagen, en dat hij zeer onder de indruk was als de kat hem corrigeerde. Hij beschouwde de katten hier vanaf dag 1 als ranghoger en zo hoort het in mijn ogen.

Ik maakte me inderdaad al meer zorgen om de katten als om de hond. Tere zieltjes he

De katten zijn degenen die het risico lopen, dus je zorgen zijn terecht hoor. Het komt helaas voor dat katten door de eigen hond worden doodgebeten, andersom ken ik maar 1 verhaal (een kat die een Yorkiepup doodbeet). En het blijft gewoon de eerste tijd heel erg opletten. Jack vertrouw ik 100% met onze eigen katten, maar als straks het volgende hondje komt wordt de boel voorlopig weer gescheiden zodra er niemand bij is.

[Hanneke2]

Oh, en om nog even op je vraag terug te komen: volgens mij maakt een reu of teef niks uit. Ik ken reuen en teven die perfect met katten kunnen, en reuen en teven die ze als prooi beschouwen.
Ik denk wel dat het karakter van de hond wat meespeelt, en *wellicht* het ras, maar dat weet ik ook niet zeker. Je zou tenslotte zeggen dat jachthonden meer risico opleveren, maar juist door hun sociale karakter accepteren die weer heel vaak de eigen katten moeiteloos als onderdeel van de 'roedel'.

Het karakter van de katten speelt in mijn ogen wel een grote rol: hoe zelfverzekerder de kat, hoe beter het gaat. Met een angstige kat kan het heel lang duren voor het ijs gebroken is.

[Branka]

Het karakter van de katten speelt in mijn ogen wel een grote rol: hoe zelfverzekerder de kat, hoe beter het gaat. Met een angstige kat kan het heel lang duren voor het ijs gebroken is.

Ben ik helemaal met je eens. 1 van mijn katten gaat rustig staan blazen naar de honden en ze hebben heilig ontzag voor hem. De ander maakt zich uit de benen (naar boven) en die wordt dus genegeerd.
En een kat die wegrent is leuk , zelfs Jari heeft een keer een wegrennende kat achterna gejaagd. Tot ieders verbazing.

[starfleet]

Ik vraag me af of er verschil is tussen reutjes of teefjes als het gaat om het accepteren van kleinere medebewoners. Ik kan me voorstellen dat teefjes minder teritorium gedrag vertonen en ze moeten ook hun jongen accepteren. Of maakt dat teritorium verhaal niks uit als het reutje in een huis komt waar de katten al wonen? En is het moeder verhaal onzin zonder pups.

Het is het territotium van de katten, de kans dat zij van zich af gaan meppen is groter. De hond komt er later bij en accepteert de katten als behorend tot het huis.

Ik lees dat je een wat oudere hond wil? Dan moet je echt weten of die met katten kan. Als hij een echte kattenjager is, niet aan beginnen.

Wij hebben de kat (ruim 8 jaar oud) beschermd tegen de pup. Wel hebben we bij de kat de nagels laten kortwieken, zodat ze de eerste weken geen ogen kon uitslaan.

Het gaat heel goed met zijn tweeën. De hond komt nu in de puberteit en de kat scherpt de regels wat aan. Ze negeren elkaar meestal en als de hond te dicht in de buurt komt krijgt ze een paar oorvijgen met ingetrokken nagels.

Anne

[Daan]

ik heb geen katten.
Maar wel heel brutale buurtkatten.
die gaan geen millimeter opzij voor diesel.
Ik wil wel katten.
Aangezien hij goed is opgevoed door de katten hier in de buurt voorzie ik geen enkel probleem.
Katten en een hond in huis nemen is meestal, naar mijn mening een kwestie van een lange adem hebbben.
Het duurt even... Voor het went.
Het kan ook nooit wennen.
wat doe je dan?

[starfleet]

Het duurt even... Voor het went.
Het kan ook nooit wennen.
wat doe je dan?

Dan zou de laatstaangekomene het huis uitmoeten, maar meestal gaat het goed. Als je een hond hebt die erg fel is op katten, zal je niet zo snel een kat in huis nemen denk ik.
Pups kun je leren de kat met rust te laten en katten schikken zich in het algemeen. Ze kunnen hoog en zoeken zelf hun eigen plekje wel.

Anne

[bobientje]

[/quote]

Het is het territotium van de katten, de kans dat zij van zich af gaan meppen is groter. De hond komt er later bij en accepteert de katten als behorend tot het huis.

Ik lees dat je een wat oudere hond wil? Dan moet je echt weten of die met katten kan. Als hij een echte kattenjager is, niet aan beginnen.

Wij hebben de kat (ruim 8 jaar oud) beschermd tegen de pup. Wel hebben we bij de kat de nagels laten kortwieken, zodat ze de eerste weken geen ogen kon uitslaan.
[/quote]

ben ik met je eens.
we hebben al jaren katten, bobbie kwam er later bij.
met 1 van de katten is er in het begin strijd geweest, die kat mepte echt op bobbie, zocht hem ook op, dreef hem in een hoekje enz. dat heeft ongeveer 3 weken geduurt, toen was het over. ze negeren elkaar over het algemeen. moet zeggen dat bobbie de katten meer opzoekt dan andersom. als hij te ver gaat krijgt ie een tik over zijn neus en dan weet hij weer waar hij staat. de kat die na bobbie erbij gekomen is als kitten, die is meer een maatje voor bobbie. dus het kan zeker goed gaan maar vergis je niet in de "wapens"van een kat. ik zou ook absoluut voor een hond gaan, gezien je een herplaatser wilt, waarvan je zeker weet dat hij met katten kan om teleurstellingen te voorkomen.

[estelle]

Wij hadden Chello en Ghaya die buiten enorm gefixeerd waren op katten.
toch hebben we Mikky uit het asyl gehaald die toen 2,5 jaar oud was(Mikky was geen honden gewend), eigenlijk is dat gelijk heel goed gegaan. Vrij snel begon mikky de honden al kopjes te geven als we thuis kwamen.

Nog steeds gaat het super, Mikky loopt ook graag de uitlaatrondes mee.

[Luca Luna]

Ik begin niet aan een hond die geen katten gewend is, en de hond gaat inderdaad als het niet gaat. Ik heb de verantwoording genomen voor deze twee monsters en wat er ook bijkomt, het moet wel goedgekeurd zijn anders gaat het terug. Ik heb een jaar bij een kattenopvang gewerkt en je snapt soms niet wat de reden is dat ze gebracht worden. Er werd ooit een siamees van 8 gebracht omdat hij de drie nieuwe kittens niet zo leuk vond. Daar kan ik niet bij met mijn verstand....

Gelukkig klinkt het allemaal vrij positief, en ik ben een ochtend per week weg dus in de gaten kan ik het zeker wel houden (en de eerste 5 weken zijn we beide thuis als alles goed gaat). Een probleem is wel dat de katten hier niet naar buiten kunnen (drukke weg langs het huis). Het huis is vrij klein dus veel vlucht plekken zijn er niet. En mijn rode kater is nogal schrikkerig, al gaat het de laatste tijd wel veel beter. Misschien moeten we eerst veilige plekjes maken...

Nagels hebben ze toch al nooit, omdat ze niet buiten komen knip ik ze altijd, dat zijn ze gelukkig gewent. Ben alleen bang, dat lees ik wel hier, dat het evenwicht nogal verstoord wordt. mijn katten vinden elkaar ook niet echt geweldig, maar ze slapen nu wel vaker samen en wassen elkaar ook. Het voelt goed na lange tijd. Ik twijfel eigenlijk of het wel goed is daar nu een hond tussen te gooien.

Groetjes Luca Luna

[pollunder]

Reu of teef maakt volgens mij weinig uit. Beter is naar het karakter/ras van de hond te kijken. Duncan was het enige reutje en had een paar vrij dominante zussen. Je moet wel wat tijd uittrekken om ze aan elkaar te laten wennen. Hier hebben de katten ontsnappingsmogelijkheden genoeg. Sinds kort hebben we ook een kitten en dat is denk ik een betere volgorde. Eerst de hond en dan de kat. Want dit katje durft nog alles en ze spelevechten hele dagen met elkaar. Dat worden de beste vrienden. Maak je maar niet teveel zorgen. Je bent heel veel thuis en een kat kan best zijn mannetje staan

[lotelke]

Wij hadden drie katten toen Pimmetje, een malthezer pup, erbij kwam. Dat is nu van zes december vorig jaar geleden (een geschenk van de sint). Onze twee katers hebben hem meteen aanvaard, de oudste kater, 8 jaar, neemt wel afstand, maar zolang de hond kalm is, liggen ze mooi samen. Wordt de hond speels, trippelt Pino (oudste kater) stilletjes weg. De jongste kater, een langharige rosse pluche beest, nu ongeveer een jaar, speelt als gek met de hond en was van de eerste kennismaking meteen vriend.
Onze kattin daarentegen, moet niks van het hondje hebben. Ze kwam niet meer binnen, sliep in de kelder en negeerde ons huis verder. Met als gevolg dat de pup die kat niet kent en er meteen achteraan gaat. Ze zal hem niks doen en maakt iedere keer dat ze weg is. Maar Pimmetje blijft er boos op.

Maar, die kattin is altijd een einzelgänger geweest, ook andere katten aanvaardde ze steeds heel moeilijk.

Bij ons is de relatie hons/kat best goed, op die ene koppige viervoeter na.

Salukes,


Kathy

[clausipaus]

Volgens mij maakt dat ook niet uit. Mijn reu kan beter met de kat overweg dan met mijn andere hond

Het wennen van de kat aan mijn eerste hondje duurde wel heel lang, uiteindelijk is dat helemaal goed gekomen. Met mijn tweede hondje was het geen probleem, die accepteerde de kat meteen, maar die is ook net zo groot als de kat

[Moos]

Ik denk ook niet dat het uit maakt. Bij mijn ouders thuis hadden we een Samojeed-teefje en katten; ging prima, ze negeerden elkaar.

Nu heb ik zelf een Maltezer-reutjes en een Maltezer-teefje en dat gaat ook prima met de twee katten. Kat nummer 1 kwam toen mijn reutje 8 maanden was, en die twee hebben heel lang echt met elkaar gespeeld, totdat een jaar later kat nummer 2 kwam, die werd het grote vriendje van de eerst kat en sindsdien wordt Moos genegeerd. (maar hij heeft nu zijn eigen beste vriendinnetje gevonden in Saar)
Maltezer Saartje van 4 maanden speelt heel veel met kat nummer 2, die nu bijna een jaar is. Maar ja, Saartje weegt 2 kilo minder dan de kat, dus ik hoef hier niet bang te zijn dat de pup de kat 'plet'.

Ik moet er wel bij zeggen dat zowel mijn katten, die als kitten kwamen, als mijn twee hondjes vanuit het nest al een honden/katten gewend waren. Dus ze wisten allemaal niet beter dan dat ze het huis deelden met een ander diersoort.