Plassen bij begroeten

[Zoek stok!]

Hij doet het minder dat voorheen, maar Bram gaat vaak plassen als hij me 'na lange tijd' weer ziet. Dus 's ochtends, op de dagopvang en als m'n vriend thuis was (en ik niet).

Ik doe dan altijd zo rustig mogelijk, maar dat helpt niks. Hij komt al tijgerend aangelopen, laat een spoor aan plas achter en gaat al plassend op z'n rug liggen.

Doen puppy's dat alleen of blijft dat zo?

[starfleet]

Meestal gaat het wel over. als ze ouder en zekrder worden.

Anne

[Moos]

Ja, dat gaat bijna altijd wel over naarmate ze ouder worden. Moos plaste als pupje altijd als mijn vader thuiskwam; is ook vanzelf over gegaan.

Maar mijn vader negeerde Moos dan wel altijd volkomen als hij thuiskwam; hij besteedde de eerste paar minuten totaal geen aandacht aan hem, en toen werd dat plassen ook minder.

Heb je weleens geprobeerd om thuis te komen en echt eerst even een paar minuten te doen alsof Bram lucht is? En dan daarna pas begroeten, als Bram rustig is?

(lijkt me trouwens wel vreselijk moeilijk bij je eigen hond...)

[Zoek stok!]

Ja, dat gaat bijna altijd wel over naarmate ze ouder worden. Moos plaste als pupje altijd als mijn vader thuiskwam; is ook vanzelf over gegaan.

Maar mijn vader negeerde Moos dan wel altijd volkomen als hij thuiskwam; hij besteedde de eerste paar minuten totaal geen aandacht aan hem, en toen werd dat plassen ook minder.

Heb je weleens geprobeerd om thuis te komen en echt eerst even een paar minuten te doen alsof Bram lucht is? En dan daarna pas begroeten, als Bram rustig is?

(lijkt me trouwens wel vreselijk moeilijk bij je eigen hond...)

Nee Marloes, doe me dat nou niet aan. Dat kan ik echt niet hoor. Overigens kan het op de meeste plekken ook niet, omdat ik hem dan mee moet nemen (bijv. bij de dagopvang).

[Moos]

Ja, dat gaat bijna altijd wel over naarmate ze ouder worden. Moos plaste als pupje altijd als mijn vader thuiskwam; is ook vanzelf over gegaan.

Maar mijn vader negeerde Moos dan wel altijd volkomen als hij thuiskwam; hij besteedde de eerste paar minuten totaal geen aandacht aan hem, en toen werd dat plassen ook minder.

Heb je weleens geprobeerd om thuis te komen en echt eerst even een paar minuten te doen alsof Bram lucht is? En dan daarna pas begroeten, als Bram rustig is?

(lijkt me trouwens wel vreselijk moeilijk bij je eigen hond...)

Nee Marloes, doe me dat nou niet aan. Dat kan ik echt niet hoor. Overigens kan het op de meeste plekken ook niet, omdat ik hem dan mee moet nemen (bijv. bij de dagopvang).

Nou, haha, van mij hoeft het niet, maar het is wel de manier de meestal geadviseerd wordt om demoedsplasjes een beetje onder controle te krijgen

En in theorie zullen ze je bij de dagopvang vast niet eruit zetten als je een paar minuten langer bezig bent om Bram op te halen, toch?

[Moos]

- Het karakter van de hond zelf. Zoals sommige honden dominant aangelegd zijn zijn andere honden van nature extreem onderdanig. Lastige tiepjes die zich overal onderuit wurmen door zich meteen op hun rug te gooien en hulpeloos te doen.
Daar moet je veel moeite in stoppen om hun zelfvertrouwen op te vijzelen. Veel prijzen, de dingen om ze heen bewust eenvoudig houden, veel rust en nooit straf.

Betekent dat dan altijd dat honden die demoedsplasjes doen extreem onderdanige honden zijn?
Moos is namelijk absoluut geen onderdanig typje, en al helemaal niet bang aangelegd. Moos is een behoorlijk zelfverzekerd, gaan-met-die-banaan typje. Toch plaste Moos als mijn vader thuis kwam (nu is mijn vader een vrij grote imposante man, dus vandaaruit kan snap ik hem dan weer wel).

Saar is wel weer heel onderdanig trouwens, maar zij heeft nooit demoedsplasjes gedaan. Terwijl ik het bij haar dan weer veel meer verwachte dan bij Moos....
Zij schoot wel als pupje soms angstig weg als vreemde mensen haar op straat uit het niets wilde benaderen, en dat hebben we er met heel veel geduld en oefenen wel om kunnen draaien naar dat ze mensen nu leuk vindt, en graag geaaid wordt. Ook met jouw tip over het klein maken; die werkte bij Saar echt heel goed; met name bij vreemden.

[Moos]

Een deemoedsplas doen is een communicatie van "Kijk maar..ik ben hulpeloos, ik kan jou niets doen dus doe mij alsjeblieft ook niets."
Die communicatie hoort niet nodig te zijn van hond naar baas.

Ja, dat klinkt inderdaad heel logisch.

Maar ik zat inderdaad ook een beetje te denken of het ook aan het moment of de situatie kan liggen, maar dat de hond dan niet per definitie altijd een onderdanig typje is.

Moos was, en is trouwens nog steeds, bij mijn vader dus heel onderdanig, maar voor de rest niet. Tenminste, niet in extreme zin. En mijn vader is dus echt altijd lief voor hem, maar heeft een bepaalde uitstraling die mensen ook vaak afschrikt...

[Eline*]

Ik vind eerlijk gezegd toch echt dat je als een pup deemoedsplasjes doet, dat je de hond moet negeren. Dat is namelijk wat hij naar jou toe communiceert. Aankijken, aandacht geven, over hem heen hangen om hem dag te zeggen..allemaal dominante handelingen die hij nou juist aangeeft niet te willen. Plassen van deemoed zegt zoveel als "ik besta niet, ik ben geen enkele bedreiging". Ik vind dat je je dan maar even honds moet gedragen en de pup echt even moet negeren totdat de rust is wedergekeerd.

[Annet]

Ik lees dit allemaal en zit daar even over na te denken. Vroeger hadden we een boxerpup die ook altijd plaste als wij thuis kwamen of er bezoek kwam. Maar daarbij stond ze heel enthousiast met zijn kont te draaien. Ze ging er dus niet bij liggen, maar meer springen en heel hard kwispelen en proberen de handen te likken.

We hebben het altijd wel als deemoedsplasjes beschouwd, of eigenlijk meer als het niet meer op kunnen houden uit enthousiasme. De hond is er dus ook nooit voor gestraft of zo, we zorgden er gewoon voor dat de hond buiten kon begroeten en als de rust dan weer was weergekeerd, gingen we naar binnen.

Maar was dat nou deemoed of gewoon vrolijkheid in combinatie met het nog niet zo goed op kunnen houden bij drukte? Ze vond het volgens mij gewoon enorm gezellgi dat we er weer waren of dat er bezoek kwam en ze probeerde zich ook absoluut niet klein of onzichtbaar te maken.

[Eline*]

Dat ligt er ook een beetje aan wat de hond gewend is. Een hond die gewend is begroet te worden zul je alleen maar verder verwarren door hem ineens te gaan negeren. Verder vind ik het, als je er geen vast iets van wilt maken, een onnatuurlijk gebeuren voor baas en hond om elkaar niet te begroeten.

Het zit er dik in dat deze pup zich onzeker voelt door het gebrek aan vastigheid. Te veel verschillende situaties die elkaar in een te rap tempo afwisselen. Als je dan ook nog eens gaat lopen negeren gooi je een al onzekere pup op zichzelf terug. Dan krijg je dus een hond die het zelf gaat regelen, hij kan niet anders, en dan is het maar de vraag of hij dat op een manier doet die je acceptabel vind.

Negeren is handig bij volwassen honden. "Moeders" die hun kinderen negeren terwijl ze juist een bron van rust moeten zijn is dat juist niet.
Wel begroeten dus maar rustig en kort. Dat is voldoende voor een pup om een ankerpunt te hebben zonder te stressen.

Ik ben met je eens dat je niet dwars door de pup heen moet lopen onder het motto negeren. Ik ben ervoor om de pup de kans te geven jou gedag te zeggen, maar ik vind ook dat je als baas echt minimaal tot niet moet terugreageren. Dat is ook wat ik bedoel met negeren. Laat de pup maar even aan je handen lebberen terwijl je door je knieen gezakt zit, maar kijk hem niet aan, buig niet over hem heen en aai hem niet over de rug.
Jij negeert dus, maar bent er wel als je snapt wat ik bedoel.
Ik vind het niet goed mee te gaan in de drukte van de pup. Jij zal dat ook niet doen, maar negen van de tien mensen die ik ken met pups staan net zo hysterisch te dansen als hun puppekind!

[Zoek stok!]

Jij zal dat ook niet doen, maar negen van de tien mensen die ik ken met pups staan net zo hysterisch te dansen als hun puppekind!

Ja, dat deed ik eerst ook. Gewoon omdat ik net zo blij was als hij. De afgelopen weken doe ik bewust heel rustig aan.

Bram is onderdanig naar veel mensen toe, maar absoluut niet naar honden. Ik zou hem dus niet als 'onderdanig' bestempelen.

En ja Martijn, ik zit niet zeven dagen in de week thuis met Bram, maar zo heftig is z'n leven nou ook weer niet. Ik kan me goed voorstellen dat hij na een dag opvang z'n emoties naar mij toont, maar het gaat daar heel goed met hem. Hij vindt de mensen leuk, heeft een vast speelmaatje en eet en slaapt daar prima. Als ik het even vergelijk met de pups van m'n trainingsklasje waar de pup vaak uren per dag alleen is (in de bench), dan valt het met Bram z'n situatie echt wel mee. Een andere mogelijkheid dan de opvang is er trouwens ook niet, dus dat is een vaststaand feit.

Ik zal wat sneller opstaan na de begroeting en dan naar de auto lopen. In de auto is de 'stress' altijd weer voorbij. Als hij het thuis doet, kan ik de begroeting natuurlijk helemaal kort houden.

Overigens deed hij het in het begin naar alle mensen toe die op bezoek kwamen. Dat is nu niet meer zo, hij gaat nu zelfs niet meer op z'n rug liggen bij anderen. Er zit dus duidelijk een ontwikkeling in.

[starfleet]

En ja Martijn, ik zit niet zeven dagen in de week thuis met Bram, maar zo heftig is z'n leven nou ook weer niet. Ik kan me goed voorstellen dat hij na een dag opvang z'n emoties naar mij toont, maar het gaat daar heel goed met hem. Hij vindt de mensen leuk, heeft een vast speelmaatje en eet en slaapt daar prima. Als ik het even vergelijk met de pups van m'n trainingsklasje waar de pup vaak uren per dag alleen is (in de bench), dan valt het met Bram z'n situatie echt wel mee. Een andere mogelijkheid dan de opvang is er trouwens ook niet, dus dat is een vaststaand feit.

Wat Martijn zegt klopt wel hoor. Het is best een heel erg druk leven voor een pup. Hij kan het heel leuk vinden en ook goed verzorgd zijn, maar het is elke keer weer wennen.

Maar eraan wennen dat zal hij beslist en hij is niet eenzaam. Wel kan het maken dat hij wat minder zelfverzekerd is dan hij zou zijn als elke dag zo'n beetje volgens een vast patroon verliep. En als je dat in je achterhoofd houdt wordt het ook gemakkelijker hem te begrijpen. Op den duur leert hij het patroon wel van dagopvang of bij je vriend of dat jij er bent. Maar nu is hij af en aan nog wat verward.

Dat was hier in het begin ook. Ze ging dan wel niet naar de dagopvang, maar dan was ik weer een dag weg en zorgde dochter voor haar, dan was dochter weer een weekend logeren en dat vond ze best moeilijk in het begin.

Nu is het allemaal goed. Ze gaat lekker naast degene liggen die er op dat moment is. Is er eens niemand dan is dat jammer, dan gaat ze niet meer piepen en zoeken, maar heeft best wel even geduurd, maar zal bij jouw Bram ook allemaal best lukken hoor.


Anne

[Trigger]

Buck heeft in het begin ook wel eens zijn plas laten lopen als ik terug kwam van weggeweest.
Mij is verteld dat ik als ik thuis kwam niet meteen de hond moest begroeten, maar eerst even rustig mijn jas ophangen en zo, dan moest gaan zitten op de bank of in de stoel, buck bij me roepen, hem aanhalen, niet te enthousiast natuurlijk en dan moest ik hem vrij geven. Hierdoor zou hij me ook niet meteen omver springen op den duur wanneer ik thuis zou komen, omdat hij weet dat als ik zit en hem bij me roep dat hij aangehaald wordt. En dat is best handig op momenten wanneer je met twee zware boodschappentassen volgeladen het huis binnen komt stiefelen

De reden was, omdat als ik doe of ik helemaal gelukkig ben dat ik weer thuis ben, ik een soort van signaal afgeef dat de "grote boze buitenwereld" zonder hem best heel eng is. En dat als ik dus net als hem meedoe in het oh ik ben zo blij en gelukkig dat ik het weer overleefd heb in de buitenwereld, kom in mijn armen verhaal. Hij het ook steeds vervelender zal vinden als ik weg ga. En ik dus ook ervoor kan zorgen dat ie niet alleen kan zijn.

Om hem wat zekerder te maken van zijn doen, werd me geadviseerd dat als ik met hem aan het spelen/stoeien was, hem ook eens te laten winnen.

Ik moet zeggen dat dit wel geholpen heeft, want sinds ik dat ben gaan doen deed hij inderdaad niet meer plasjes geven als ik thuis kwam en is hij nu een zeker mannetje geworden.

[Zoek stok!]

En ja Martijn, ik zit niet zeven dagen in de week thuis met Bram, maar zo heftig is z'n leven nou ook weer niet. Ik kan me goed voorstellen dat hij na een dag opvang z'n emoties naar mij toont, maar het gaat daar heel goed met hem.

Meer dan één vaste verblijfplaats is voor een pup heftig. Of het nou anders kan of niet. Honden gedijen op regelmaat, niet op variatie.

Ik zeg niet dat je het fout doet...maar het maakt het wel moeilijker voor je pup en daar moet je rekening mee houden als je hem wilt begrijpen.
Je kunt niet gaan doen alsof de omgeving van een pup en zijn gedrag twee losstaande dingen zijn. Dan kun je je hond nooit begrijpen.

Als ik het even vergelijk met de pups van m'n trainingsklasje waar de pup vaak uren per dag alleen is (in de bench), dan valt het met Bram z'n situatie echt wel mee. Een andere mogelijkheid dan de opvang is er trouwens ook niet, dus dat is een vaststaand feit.

Wat andere mensen fout doen heeft niets te maken met jouw pup. Dat jij je kennelijk aantrekt dat ik zijn manier van leven er bij haal is echt jouw inbreng, niet de mijne. Ik heb nergens gezegd dat je het niet goed doet of dat hij niet naar een opvang mag. Kennelijk zie je dat zelf anders want je gaat erg in de verdediging.

Maar goed, het heeft er dus niet mee te maken dat de opvang slecht is of wat andere pups moeten meemaken. Het gaat er alleen om dat hij veel op zijn bordje heeft voor zo'n jonge pup. Dat is niet goed of slecht..dat is gewoon de context.

Net zoals ik geen net naastloop gedrag van mijn honden verwacht als ze net een dag alleen thuis geweest zijn en overlopen van de energie. Een ander voorbeeld is dat ik schooigedrag niet los ga zien van het feit dat ze wel eens iets toegestopt krijgen.
Als je wilt snappen wat je hond bezielt moet je beginnen met de situatie.
Dat is alles.

Natuurlijk mag je zijn leefsituatie erbij halen. Wat ik bedoelde, is dat ik daar niks aan kan veranderen. Je had het over individuele opvang. Ik heb me daar helemaal rot naar gezocht, maar dat lukt gewoon niet. Je kunt constateren dat het heftig is voor Bram, maar ik kan daar dus niks aan veranderen. Wel kan ik zijn gedrag daardoor plaatsen in een context.

Ik merk heel goed dat hij het van vrijdag t/m zondag het meest naar z'n zin heeft (dan ben ik thuis). De woensdagen worden ook steeds leuker (dan is m'n vriend thuis), maar de maandag, dinsdag en donderdag blijven druk, hoe leuk hij het ook vindt in de dagopvang.

Behalve het plassen (wat steeds beter wordt) vertoont hij geen abnormaal gedrag voor zover ik weet. Daarom denk ik dat hij het wel redt met z'n drukke leventje.

Ik zal de tips mbt begroeting ter harte nemen en laten weten hoe het gaat.

[Gordonsetter23]

En ja Martijn, ik zit niet zeven dagen in de week thuis met Bram, maar zo heftig is z'n leven nou ook weer niet. Ik kan me goed voorstellen dat hij na een dag opvang z'n emoties naar mij toont, maar het gaat daar heel goed met hem.

Meer dan één vaste verblijfplaats is voor een pup heftig. Of het nou anders kan of niet. Honden gedijen op regelmaat, niet op variatie.

Ik zeg niet dat je het fout doet...maar het maakt het wel moeilijker voor je pup en daar moet je rekening mee houden als je hem wilt begrijpen.
Je kunt niet gaan doen alsof de omgeving van een pup en zijn gedrag twee losstaande dingen zijn. Dan kun je je hond nooit begrijpen.

Als ik het even vergelijk met de pups van m'n trainingsklasje waar de pup vaak uren per dag alleen is (in de bench), dan valt het met Bram z'n situatie echt wel mee. Een andere mogelijkheid dan de opvang is er trouwens ook niet, dus dat is een vaststaand feit.

Wat andere mensen fout doen heeft niets te maken met jouw pup. Dat jij je kennelijk aantrekt dat ik zijn manier van leven er bij haal is echt jouw inbreng, niet de mijne. Ik heb nergens gezegd dat je het niet goed doet of dat hij niet naar een opvang mag. Kennelijk zie je dat zelf anders want je gaat erg in de verdediging.

Maar goed, het heeft er dus niet mee te maken dat de opvang slecht is of wat andere pups moeten meemaken. Het gaat er alleen om dat hij veel op zijn bordje heeft voor zo'n jonge pup. Dat is niet goed of slecht..dat is gewoon de context.

Net zoals ik geen net naastloop gedrag van mijn honden verwacht als ze net een dag alleen thuis geweest zijn en overlopen van de energie. Een ander voorbeeld is dat ik schooigedrag niet los ga zien van het feit dat ze wel eens iets toegestopt krijgen.
Als je wilt snappen wat je hond bezielt moet je beginnen met de situatie.
Dat is alles.

Natuurlijk mag je zijn leefsituatie erbij halen. Wat ik bedoelde, is dat ik daar niks aan kan veranderen. Je had het over individuele opvang. Ik heb me daar helemaal rot naar gezocht, maar dat lukt gewoon niet. Je kunt constateren dat het heftig is voor Bram, maar ik kan daar dus niks aan veranderen. Wel kan ik zijn gedrag daardoor plaatsen in een context.

Ik merk heel goed dat hij het van vrijdag t/m zondag het meest naar z'n zin heeft (dan ben ik thuis). De woensdagen worden ook steeds leuker (dan is m'n vriend thuis), maar de maandag, dinsdag en donderdag blijven druk, hoe leuk hij het ook vindt in de dagopvang.

Behalve het plassen (wat steeds beter wordt) vertoont hij geen abnormaal gedrag voor zover ik weet. Daarom denk ik dat hij het wel redt met z'n drukke leventje.

Ik zal de tips mbt begroeting ter harte nemen en laten weten hoe het gaat.

ferrero gaat als ik moet werken naar mijn moeder toe hij heeft daar dus 1 op 1 aandacht maar ook aan hem kan je dan merken dat hij het best moeilijk omschakelen vind, ik breng hem rond 15 uur heen en me vriend haalt hem vanuit zijn werk om 18.45 weer op.
als ik echt veel huiswerk heb (doe hbo pedagogiek deeltijd en werk daarnaast) dan gebeurt het ook weleens dat hij er de ochtend al heen gaat en dan rond 18 uur weer opgehaald word, hij heeft het daar goed naar zijn zin en draait goed mee, maar de omschakeling van daar naar hier is wel duidelijk zichtbaar.
succes met de tips

[estelle]

Ghaya doet ook weleens onderdanigheidsplasjes. Als pup deed ze het bij vrijwel iedere man die haar wilde begroeten nu doet ze het nog weleens als mijn vriend thuis komt van zijn werk. Hij negeert haar dan ook, gaat zitten en als ze rustig is geeft hij haar een simpele aai. Ook doet ze het bij Chello, onze reu dan dringt ze zich op aan hem, gaat hij grommen (want hij wil dat niet) en dan hup...een plasje.

ghaya is niet echt een zelfverzekerd hondje. Met andere vreemde honden is ze altijd 'bang' in de ontmoeting. Bij grote honden gaat ze altijd keihard gillen en rent ze er blaffend met tanden bloot opaf....owee als de hond dan snauwt....dan rent ze gillend en krijsend weg. :N:

Chello en Hera, allebei behoorlijk dominante honden, heb ik nog nooit zie plassen.

[zepenko]

Chello en Hera, allebei behoorlijk dominante honden, heb ik nog nooit zie plassen.

Die moeten dan een behoorlijke blaas hebben.

[estelle]

haha ik zat erop te wachten!

[Dutch]

Mijn vorige hond heeft dit ook gedaan en ook ik moest hem negeren.
En dat moest ik ook tegen de visite zeggen niet aanhalen later pas als het wat rustiger was.
Het is zo wel over gegaan.


Gr. Danielle

[MaHo]

Het gaat vaak met de tijd over maar dat is geen reden om niets aan dat bange gedoe te doen.

Een onderdanige hond is beslist niet bang maar juist erg sociaal te noemen.
Wanneer hij bang geweest zou zijn dan zou hij je niet komen begroeten maar juist bij je vandaan gebleven zijn.
Het is al door meerderen gezegd en ik sluit me erbij aan...negeren is voor mensen heel moeilijk maar in dit geval het enige wat je kunt doen om de hond wat stabieler te krijgen.
Succes en nog heel veel plezier met de hond.

Marcel.
http://www.marcelshondenpagina.nl

[MaHo]

Het gaat vaak met de tijd over maar dat is geen reden om niets aan dat bange gedoe te doen.

Een onderdanige hond is beslist niet bang maar juist erg sociaal te noemen.

Een hond die alleen maar onderdanig kan zijn is verre van sociaal.
Sociaal is kort voor sociaal vaardig. Een hond die alleen maar in standje tien aan de meeste onderdanig kant van het spectrum kan opereren is dat dus niet.
Sociale honden hebben niet de neiging om dusdanig te overdrijven.

De omega-hond in een roedel is zeker wel sociaal terwijl deze 90% van zijn tijd onderdanig moet zijn. In een roedel honden is de Alpha-hond de enige die zich niet hoeft te onderwerpen...alle anderen moeten dit wel wanneer zij in aanraking komen met een ranghogere. Dat de hond het overdrijft door alleen maar onderdanig te zijn ben ik welmet je eens maar om dat niet sociaal te noemen ben ik niet met je eens.

[MaHo]

De wat jij noemt "martin gaus onzin" heb ik het niet over gehad en natuurlijk krijgt de ranghoogste wel eens een weerwoord van een roedelgenoot...klopt ook idd.
Aangezien we afwijken van de vraag in dit onderwerp stop ik met discussieren.

[Zoek stok!]

Even een update.

Ik doe de begroeting nu heel kort en dan moet hij meelopen (op de dagopvang) of ik loop weg (thuis). Ik moet zeggen, het werkt! Nee, hij is niet helemaal plasvrij, maar het zijn nog maar een paar druppels. De begroeting stel ik nu uit en dan gaat hij alsnog op z'n rug liggen spartelen als ik bij hem ga zitten, zonder plassen.

[yamie]

Even een update.

Ik doe de begroeting nu heel kort en dan moet hij meelopen (op de dagopvang) of ik loop weg (thuis). Ik moet zeggen, het werkt! Nee, hij is niet helemaal plasvrij, maar het zijn nog maar een paar druppels. De begroeting stel ik nu uit en dan gaat hij alsnog op z'n rug liggen spartelen als ik bij hem ga zitten, zonder plassen.

heel kort of gelijk mee moeten is nog geen negeren, nou snap ik dat je bv op de dagopvang wat minder ruimte hebt om te negeren, maar thuis wel.. niks niet heel kort, gewoon niet...

[yamie]

Even een update.

Ik doe de begroeting nu heel kort en dan moet hij meelopen (op de dagopvang) of ik loop weg (thuis). Ik moet zeggen, het werkt! Nee, hij is niet helemaal plasvrij, maar het zijn nog maar een paar druppels. De begroeting stel ik nu uit en dan gaat hij alsnog op z'n rug liggen spartelen als ik bij hem ga zitten, zonder plassen.

heel kort of gelijk mee moeten is nog geen negeren, nou snap ik dat je bv op de dagopvang wat minder ruimte hebt om te negeren, maar thuis wel.. niks niet heel kort, gewoon niet...

last van je ogen martijn?

[yamie]

heel kort of gelijk mee moeten is nog geen negeren, nou snap ik dat je bv op de dagopvang wat minder ruimte hebt om te negeren, maar thuis wel.. niks niet heel kort, gewoon niet...

last van je ogen martijn?

Kennelijk jij meer...zegt ze zegt dat het veel beter gaat. Wat zit je nou dom jouw manier door te drukken puur omdat het op jouw manier moet gebeuren.

Je negeert je eigen pup niet. Dat is niet alleen kunstmatig en onnatuurlijk maar je vermijdt het probleem domweg en dat is geen oplossing.
Een pup wordt niet gematigder in zijn gedrag door hem het oefenen te ontzeggen.


"Mijn pup plast bij begroeting" "Dan moet je hem niet begroeten" vind ik van de zelfde orde als "Mijn TV stoort" "Dan moet je hem uitzetten."

tuurlijk martijn.... ik druk niks door... ik zeg gewoon wat ik vind... of een pup nou 6 druppels plast of meer... hij plast van zich af... ik zou willen dat hij dit gewoon helemaal niet meer hoeft te doen... dus je kiest dan een aanpak van negeren, maar dan ook helemaal... niet ergens er tussen in...

de volgende keer vertel gelijk wat je vind en rol niet met een smilie.. en noem het niet dom....

en ik ga hier nog eens op door omdat ik me echt stoor aan jou reactie martijn... dat jij in dit topic jou mening heb gegeven weet ik, en is ook zeer waardevol... maar zoals ik het lees en zoals ik reageer, is oke ik negeer de pup... en dat is in mijn ogen nu het beste ivm met het
deemoedsplassen... vervolgens lees ik, ik doe de begroeting kort... waarop ik zeg.. das niet negeren..
wat is daar in godsnaam fout aan? het is toch zo? jou laatste zin geeft voor mij aan dat je het zowiezo niet eens bent met een negeer methode... kan ik fout hebben hoor, maar zo lees ik het...

of een hond nou 6 druppels plast of meer, het blijft van zich af plassen...

ik zal nooit zeggen dat mijn manier of wat ik zeg zo is of moet, maar kan me wel kwaad maken wanneer iemand zegt.. "wat zit je nou dom jouw manier door te drukken puur omdat het op jouw manier moet gebeuren..

ik druk verdomme niks door, en het kan niet zoveel kwaad om eens wat genuanceerder te zijn.............

[Zoek stok!]

Als het na twee keer kort begroeten al zoveel beter gaat, heb ik het idee dat ik op de goede weg zit. Vanochtend kwam ik beneden en heeft hij niet geplast. Weer hetzelfde gedaan: kort begroet en doorgelopen. Later uitgebreid geknuffeld.

Kooikers zijn enorm gevoelige honden, ik denk dat negeren eerder averechts werkt.

Waarom moet er elke keer ruzie ontstaan als ik een vraag stel? Ik vraag om advies en dat krijg ik dan van een aantal mensen. Daar ben ik dankbaar voor, maar je moet niet verwachten dat je advies altijd klakkeloos overgenomen wordt.

Elke hond is anders en je krijgt maar heel beperkte informatie via het forum (je bent er tenslotte niet bij).

[Rossi]

Rossi heeft het als pup ook wel eens gedaan.
Wij namen hem meteen bij thuiskomst naar buiten om te plassen en daarna was het snel over.

Heel sporadisch heeft hij het nog wel eens.
Als ik de werper meeneem en we komen iemand of andere hond tegen waar hij ontzettend dol op is.
Dat is volgens mij meer combinatie van volle blaas en hevige opwinding.

[moderatorteam]

Sommige reacties zijn verwijderd uit deze topic.
Gelieve ruzies prive te bespreken en hier weer ontopic te gaan!

[Wil de hond]

Even een update.

Ik doe de begroeting nu heel kort en dan moet hij meelopen (op de dagopvang) of ik loop weg (thuis). Ik moet zeggen, het werkt! Nee, hij is niet helemaal plasvrij, maar het zijn nog maar een paar druppels. De begroeting stel ik nu uit en dan gaat hij alsnog op z'n rug liggen spartelen als ik bij hem ga zitten, zonder plassen.

Dat gaat zo mooi de goede kant op. Die paar druppels verdwijnen ook nog wel.

Wat je doet is zo ongeveer wat Martijn aangeeft (correct me if I´m wrong:). Je probeert je hond jou te laten begroeten zonder het kontakt zo intens te laten worden dat hij te zeer in de onderdanigheidsstress schiet. Het is je blijkbaar gelukt om te ontdekken tot hoever je kunt gaan zonder het plassen op te roepen.

Zo leer je je hond dus om te gaan met dit soort situaties, zonder dat je hem volledig hoeft te negeren.

Ik ben sowieso voorstander van het aanleren van een gematigd begroetingsritueel, aan alle honden, ter voorkoming van soms gigantische problemen voor zowel de hond als de omgeving.