Nu al een probleem! Baby's!

[Rusty]

Heb mij nog maar net aangemeld en dan kom ik al met het volgende probleem;
Ik ben nu 7 maanden zwanger, natuurlijk geen probleem, maar ik ben bang dat het wel een probleem is voor onze Rusty! Laat ik voorop stellen dat we heel veel van ons hondje houden en hem absoluut niet kwijt willen, maar...
Rusty kan (denk ik) niet goed met baby's. Zodra ons neefje op bezoek komt, kruipt ie zowat in de maxi-cosi, likt heel de baby af (kwispelt wel!), maar blijft doorgaan en druk doen. Zodra de baby gaat huilen gaat ie er als een speer opaf. Het bezoek houdt de baby hoog en Rusty springt tegen het bezoek aan. Het liefst hapt ie naar de baby-voetjes! Nu is ie altijd wel druk als er bezoek komt, maar na een minuutje bedaart hij en zoekt de rust op. Zodra de baby geluid maakt wordt hij weer druk.
Kindjes van 1,5 jaar en ouder vindt hij prima!

Ben zo bang dat Rusty weg moet, als ons kindje er is! Of zal hij hier aan wennen, omdat het 'ons' kindje is en niet eventjes op bezoek is?
Moeten we hem een luier geven van het kindje? Of iets anders dergelijks? Hoe went hij hieraan?

Alvst bedankt voor jullie reactie!

[M@ri@nne]

Toen Lotte net geboren was werd Tosca helemaal hyper als ze huilde. Door de kamer lopen, piepen, blaffen. Wij hebben dat genegeerd en dat was na 2 weken over. Sindsdien is ze de grootste vriend van Lotte. Je laat ze toch nooit alleen. Gewoon zorgen dat de hond ook nog voldoende aandacht krijgt.
En logisch toch als dat vreemde ding wat die vreemde geluidjes maakt omhoog gehouden word je gaat springen om beter te kunnen kijken?

[Annet]

Ik zou het rustig even afwachten. Als de baby net geboren is, ligt hij/zij heel rustig en kun je de hond voorzichtig kennis laten maken. Je moet er wel voor oppassen dat de hond niet op je baby gaat zitten of er op springt, dus in het begin zou ik dat met 2 personen doen, eentje die de baby kan beschermen en eentje die de hond in bedwang kan houden. De hond zal waarschijnlijk niet agressief zijn, maar eerder nieuwsgierig en daardoor enthousiast en lomp.
Als ik je verhaal zo lees, zal je hond juist dol op je baby zijn. De verhalen over luiers of placenta aan de hond geven vind ik persoonlijk grote onzin. Wat natuurlijk wel erg belangrijk is, is dat je je hond aandacht blijft geven als de baby er is. Vaak wordt de hond genegeerd en wordt ie daarom jaloers. Doe ook niet te paniekerig als de hond eens een handje of voetje likt. Daar gaat een baby niet dood aan. Ik zou wel voorkomen dat de hond het gezicht van de baby likt.
Naar mijn idee gaat het met een baby en hond vaak goed vlak na de geboorte maar kan het eventueel misgaan als het kindje gaat kruipen/lopen en naar de hond toe gaat die vlucht en achtervolgd wordt.

[miekmiek]

Je moet je ook voorstellen dat visite een stuk drukker is dan wanneer het 'eigen' is. Logisch dat je hond dan wat drukker reageert. Je hebt al goede tips gekregen, hopelijk kun je daar wat mee.

Ik ben zelf ook bijna zeven maanden zwanger en probeer me ook vast in te stellen op het leven met een baby erbij. Ik denk dat alles staat en hangt met consequent zijn en duidelijk de grens aangeven. Snuffelen aan de baby mag best, maar wanneer ze overdreven druk gaan doen is het gewoon afgelopen. Ik weet natuurlijk niet in hoeverre jou hond op zo'n moment nog luisterd. Hier kan ik tommie en femke eventueel naar hun plaats sturen als ze zich echt gaan misdragen, misschien handig om dat jou hond ook aan te leren. (maar op een positieve manier, zodat hij het niet als straf gaat zien en de baby dus iets negetiefs gaat vinden)

[Rusty]

Bedankt allemaal! Hier kan ik zeker wat mee.
Gelukkig luistert Rusty heel goed naar mijn man. Als hij in zijn mand wordt gestuurt gaat hij ook netjes!

Meer tips zijn nog welkom hoor, als zwangere vrouw ben je toch best onzeker! (Nog erger zelfs!)

[miekmiek]

Bedankt allemaal! Hier kan ik zeker wat mee.
Gelukkig luistert Rusty heel goed naar mijn man. Als hij in zijn mand wordt gestuurt gaat hij ook netjes!

Meer tips zijn nog welkom hoor, als zwangere vrouw ben je toch best onzeker! (Nog erger zelfs!)

I know. Al is het niet echt onzekerheid bij mij, maar wel dat ik alles tot in de puntjes geregeld wil hebben. Dat lukt natuurlijk never, en dat is frustrerend. Mijn tip is wel dat je hond uiteraard net zo goed naar jou moet luisteren als naar je man. Ik weet niet wie het meeste thuis zal zijn bij de hond, maar als jij dat bent...is het ook wel zo handig dat hij netjes naar je luisterd. Ik zou zeggen; deze laatste maandjes ben je waarschijnlijk (net als mij) toch niet zo actief met zo'n dikke buik, dus genoeg tijd om het in zijn mand gaan op een leuke manier te oefenen.

[hondeponnetje]

Probeer eens te oefenen met een huilpop. Zo kun je hem laten wennen aan het huilgeluid. En blijf heel rustig in je handelingen. Verbied hem druk te zijn en laat hem bij de baby (pop) zitten, beloon goed gedrag.

[Sjiel]

Een taktiek is het minderen van de aandacht die je hond krijgt voooor de bevalling (nu ongeveer beginnen) . En na de bevalling de hond alleen aandacht geven in aanwezigheid van de baby. Zo leert ie baby is leuk, geen baby is saai.
Dat ie naar een omhooggehouden babyvoet hapt vind ik niet gek. Als je iets anders zo omhoog beweegt zou ie daar ook in willen happen.

[Rusty]

Een taktiek is het minderen van de aandacht die je hond krijgt voooor de bevalling (nu ongeveer beginnen) . En na de bevalling de hond alleen aandacht geven in aanwezigheid van de baby. Zo leert ie baby is leuk, geen baby is saai.
Dat ie naar een omhooggehouden babyvoet hapt vind ik niet gek. Als je iets anders zo omhoog beweegt zou ie daar ook in willen happen.

Daar zijn we inderdaad al mee bezig (aandacht minderen), al is dat soms erg moeilijk...Maar we houden vol!
Het happen naar het voetje leek mij inderdaad ook geen agressief gedrag, maar meer het feit dat ie dacht dat ie met de baby kon spelen...

[jacq1970]

Het happen naar de voetjes doet mijn jack russel ook en ii zie dit niet als afwijkend gedrag, wel geld hier in huis de regel dat als er een knd opgeteld word dan moeten dat even gemeld worden zodat ik Tyson even bij me kan roepen.
Ik denk niet dat je je al te druk moet maken, wel duidelijk de regels in huis opstellen en consequent zijn, maar het zal zich vanzelf wel oplossen.
Uiteraard moet de hond wennen maar dat gaat vanzelf wel.
Niet teveel de aandacht op vestigen enzo dan komt het wel goed, er zijn al zoveel mensen met honden die een baby kregen en dat komt in de meeste gevallen allemaal gewoon weer goed.
Succes ermee!

Jacqueline

[Sandracula]

Hier ging het ook zo met Nessa toen ik 4 weken geleden uit het ziekenhuis kwam met Marlon..
Nessa was helemaal door het dolle toen ze mij weer zag en toen ze het kleine mannetje ontdekte moest hij er aan geloven..
Hij werd helemaal afgesnuffeld en gewassen en bij ieder geluidje kwam moeder Nessa weer aanstormen..
We hebben haar zoveel mogelijk haar gang laten gaan (onder begeleiding natuurlijk, ruim 60 kilo hond met een pasgeboren baby vraagt om een beetje bijsturen )
Ik ben bewust iedere dag in de kraamtijd een uur beneden gaan zitten met hem om Nessa de kans te geven aan het idee van zo'n hoopje mens te wennen..
Ik ben ook bang geweest dat ze zo "enthousiast" zou blijven, maar na een dag of 3 werd het al minder..
Mijn vriend heeft de eerste 3 weken vakantie gehad en dat heeft toch wel zoden aan de dijk gezet, hij kon haar tegenhouden waar nodig. Ikzelf was daar te gammel voor...
Nu reageert ze eigenlijk alleen als ik net beneden ben met Marlon (hij wordt dan begroet en krijgt een lebber over zijn oortje) en als ik hem zijn jasje aandoe (dan gaan we wandelen )
Verder is hij niet erg interessant meer
Nu moet ik haar alleen nog goed in de gaten houden als er visite is, want mevrouw is maar wat bang dat iemand haar "kleine broertje" meeneemt, maar gelukkig wordt dat ook steeds minder..
De visite heeft vanaf dag 1 ook instrukties meegekregen om ook de andere kinderen en Nessa wat aandacht te geven en alles is goedgekomen