He, balen weer!

[Moos]

Na twee maanden totaal geen problemen met Saar en andere honden, vandaag toch weer. We lopen in het losloopbos en komen een witte Herder tegen. Saar loopt daar naartoe om te begroeten, staart laag, oren plat, hele houding straalde onderdanigheid uit. Ik riep haar eerst nog even bij me om op de reactie van de baas van de Herder te letten, maar die glimlachte vrolijk, en ondertussen kwam die Herder ook onze kant op, dus ik liet het verder gaan.

Zodra Saar en die hond elkaar genaderd waren ging de kop van die hond strak omlaag, en begon het opjagen. Helaas op een zodanige manier dat ik Saar niet bij me kon lokken, de Herder joeg Saar van me vandaan het pad af, de bush-bush in. Saar probeerde steeds op haar rug te gaan liggen, maar zodra ze inhield met rennen sprong die andere hond boven op d'r, dus dan rende Saar ook maar weer piepend verder, staart tussen d'r poten. De baas van de Herder schrok ook, maar stond een beetje aan de grond genageld. Na een minuut of 2-3 had hij zich weer hervonden, en riep zijn hond zo kwaad tot de orde dat die schrok en net lang genoeg ophield voor Saar om heel snel piepend naar mij toe te komen rennen.
Ik heb haar toen even geaaid, en bij me gehouden, maar die Herder kwam alweer onze kant op gerend. Toen heb ik Saar dus maar opgetild, want die schoot alweer in de piepstand, klaar om weg te rennen.

Wel even balen weer; het ging juist zo goed!
Gelukkig herstelde ze zich wel snel, en liep gewoon met de staart omhoog naar de auto (we waren al praktisch het bos uit toen dit gebeurde).
Ik ken hier in de buurt een hele lieve witte Herder, die we ook vaak tegenkomen, dus die gaan we binnenkort even opzoeken voor een positieve witte Herder ervaring denk ik.

Nu waren we op dezelfde wandeling al eerder een Landsheer tegengekomen waar Saar ook erg van schrok, maar die deed helemaal niks dus toen hebben ze toch nog even gesnuffeld. Maar Saar was dus al een beetje in d'r onzekere modus, en helaas pikken sommige honden dta heel goed op.

[Tarz]

Wat vervelend!
Je hondje is klein dus dan is het natuurlijk extra eng.
Onzekerheid lokt vaak reacties uit. Mijn honden reageren ook sterker op onzekere honden. Alleen niet zo heftig en ze zijn terug te roepen.
Wat een vervelende bijkomstigheid is is dat je hondje na zo'n incident vaak nog onzekerder wordt wat zulke situaties vaker voor doet komen.
Tarzan is nooit onzeker naar andere honden en met hem heb ik dan ook nooit problemen. Alleen heb ik één keer meegemaakt dat hij gepakt werd door een DH en dat is indd in niet erg leuk
Ik hoop dat Saar er niets aan overgehouden heeft.
Dat bij die andere Witte Herder zetten vind ik trouwens erg slim van je

[Moos]

Wat vervelend!
Je hondje is klein dus dan is het natuurlijk extra eng.
Onzekerheid lokt vaak reacties uit. Mijn honden reageren ook sterker op onzekere honden. Alleen niet zo heftig en ze zijn terug te roepen.
Wat een vervelende bijkomstigheid is is dat je hondje na zo'n incident vaak nog onzekerder wordt wat zulke situaties vaker voor doet komen.
Tarzan is nooit onzeker naar andere honden en met hem heb ik dan ook nooit problemen. Alleen heb ik één keer meegemaakt dat hij gepakt werd door een DH en dat is indd in niet erg leuk
Ik hoop dat Saar er niets aan overgehouden heeft.
Dat bij die andere Witte Herder zetten vind ik trouwens erg slim van je

Met Moos heb ik inderdaad ook zelden problemen. Ja, tenzij hij gegrepen wordt, maar goed, dat is verkeerde plek op verkeerde tijd. Verder is hij inderdaad ook nooit echt onzeker en gaat het 99% van de tijd prima.

Saar lokt het inderdaad ook uit door haar onzekere gedrag. Ze benadert sommige vreemde honden ook erg onderdanig en onzeker, dat straalt er aan alle kanten vanaf. Maar ze wil dus wel heel graag contact zoeken, dat dan weer wel.
En bepaalde types hond reageren heel sterk op een onzeker klein hondje, want daar kan je zo lekker je frustaties op botvieren, en lekker een beetje pesten.

En inderdaad, zoals jij ook al zegt, door dit soort dingen wordt Saar nog onzekerder, wat haar nog kwetsbaarder maakt...
Het is zo jammer dat dit nu moest gebeuren, want ze was juist zoveel zekerder geworden de laatste maanden, en we hadden dit soort problemen dan ook niet echt meer. Maar vandaag kwamen we dus alleen maar hele grote honden tegen die op Saar af kwamen lopen. 1 Landsheer die naar haar toe kwam rennen, 2 Herders die zo opdringerig snuffelden dat Saar bijna gelanceerd werd (twee koppen onder d'r gatje en duwen maar...), en een grote Border Collie die nogal dreigend keek.
Het was haar dag dus niet echt, en dan reageert ze ook weer onzekerder op die witte Herder, en dan krijg je dit weer.

[miekmiek]

He Marloes, jij had toch een vast clubje waar je vaak mee liep en waar het heel goed mee ging? Is het dan geen idee om contacten met weer andere vreemde honden gewoon te vermijden? Zowel Moos als Saar hebben genoeg honden om mee te spelen in dat groepje, en dit soort situaties zorgen er steeds weer voor dat Saar een nare ervaring opdoet. Dat is toch eigenlijk helemaal niet nodig? Ik zou Saar op zo'n moment aanlijnen en de andere meneer vragen om zijn hond ook aan te lijnen. Niet iedere hond hoeft besnuffelt te worden en je weet nooit zeker van tevoren of het goed zal gaan.

[Moos]

He Marloes, jij had toch een vast clubje waar je vaak mee liep en waar het heel goed mee ging? Is het dan geen idee om contacten met weer andere vreemde honden gewoon te vermijden? Zowel Moos als Saar hebben genoeg honden om mee te spelen in dat groepje, en dit soort situaties zorgen er steeds weer voor dat Saar een nare ervaring opdoet. Dat is toch eigenlijk helemaal niet nodig? Ik zou Saar op zo'n moment aanlijnen en de andere meneer vragen om zijn hond ook aan te lijnen. Niet iedere hond hoeft besnuffelt te worden en je weet nooit zeker van tevoren of het goed zal gaan.

Ja, daar heb ik ook aan zitten denken. Aanlijnen wil ik niet doen, want dan geef wel een erg negatief signaal af. Haar bij me roepen zou opzich wel kunnen, want daar luistert ze goed naar.
Alleen weet ik niet of ik haar daarmee nog afhankelijker maak, in die zin dat ze, als we wel een vreemde hond tegenkomen die we niet kunnen mijden (soms heb je dat natuurlijk gewoon), dat ze dan helemaal niet meer weet hoe ze moet reageren.....

Het probleem wordt al een heel stuk minder als ze weer los mogen in de duinen. Daar komen we gewoon bijna nooit andere honden tegen.
Nu zijn de losloopgebieden beperkt, en aangezien dat voor iedereen zo is, lopen er veel honden op de plekken waar ze wel los mogen. Dan loop ik eigenlijk de hele wandeling of Saar bij me te roepen (Saar negeert veel vreemde honden ook wel namelijk), of naar andere te roepen of ze hun hond bij zich willen houden. We komen op zo'n 1.5 uur wandelen zo 10-15 honden tegen namelijk (tenzij het echt prutweer is, dan niet), vaak ook min of meer tegelijk, dan loop ik dus alleen maar te roepen en vragen.

Het lastige is ook dat het de laatste twee maanden steeds gewoon goed ging. En dan tref je soms opeens zo'n hond waarop Saar schijnbaar te onzeker reageert, waardoor die hond eens even lekker gaat pesten.

Maar ik heb er ook aan zitten denken hoor, alleen ik weet niet zo goed wat wijsheid is. Of ik haar alleen maar nog 'vreemder' in haar gedrag maak door haar consequent weg te houden bij vreemde honden.

Ik zal nog wel een andere topic aanmaken anders, meer gericht op deze vraag.

[miekmiek]

Mij lijkt het dat het risico op een echte nare ervaring zo steeds kleiner wordt. Wat als ze echt een keer flink gebeten wordt? Die kans loop je op deze manier toch. En in hoeverre zal dat Saar's gedrag naar die gelegenheidsroedel van jullie beinvloeden? Om nog maar niet te spreken over de risico's voor haar gezondheid.
Ik vind persoonlijk dat aanlijnen niet perce negatief hoeft te zijn, en ik weet zeker dat jij het ook heel leuk voor haar kan maken zodat ze aanlijnen niet ziet als iets vreselijks. Misschien zelfs eerder als iets veiligs. Ook geef je hierdoor een gerichter signaal naar de hondenbaas die je tegenkomt; ik lijn mijn hond aan, en daar heb ik een rede voor! Als je saar los laat lopen denken veel mensen dat ze dus ook wel samen kunnen spelen. En moet jij weer gaan lopen roepen dat dat niet de bedoeling is.

[Moos]

Mij lijkt het dat het risico op een echte nare ervaring zo steeds kleiner wordt. Wat als ze echt een keer flink gebeten wordt? Die kans loop je op deze manier toch. En in hoeverre zal dat Saar's gedrag naar die gelegenheidsroedel van jullie beinvloeden? Om nog maar niet te spreken over de risico's voor haar gezondheid.
Ik vind persoonlijk dat aanlijnen niet perce negatief hoeft te zijn, en ik weet zeker dat jij het ook heel leuk voor haar kan maken zodat ze aanlijnen niet ziet als iets vreselijks. Misschien zelfs eerder als iets veiligs. Ook geef je hierdoor een gerichter signaal naar de hondenbaas die je tegenkomt; ik lijn mijn hond aan, en daar heb ik een rede voor! Als je saar los laat lopen denken veel mensen dat ze dus ook wel samen kunnen spelen. En moet jij weer gaan lopen roepen dat dat niet de bedoeling is.

Ik heb even een aparte topic geopend in opvoeding, kunnen we daar verder brainstromen

[astrid]

Ik lijn mijn grote honden dus altijd aan, als we kleine hondjes tegenkomen. 9 van de 10x gaat het wel goed, maar juist die ene keer, die wil ik voorkomen. Kleine hondjes zijn gewoon geen partij voor mijn grote honden, snuffelen doen ze maar aan honden van gelijke grootte.

Ik hoop niet dat Saar er nog onzekerder door wordt, Marloes.

[Sjiel]

Aanlijnen wil ik niet doen, want dan geef wel een erg negatief signaal af. Haar bij me roepen zou opzich wel kunnen, want daar luistert ze goed naar.

Door aanlijnen kan je wel voorkomen dat ze ervandoor gaat, waardoor ze niet zo erg opgejaagd kan worden.

[Moos]

Aanlijnen wil ik niet doen, want dan geef wel een erg negatief signaal af. Haar bij me roepen zou opzich wel kunnen, want daar luistert ze goed naar.

Door aanlijnen kan je wel voorkomen dat ze ervandoor gaat, waardoor ze niet zo erg opgejaagd kan worden.

Ja, dat is zo. Maar aan de riem is Saar 10 keer zo onzeker als los. Dan heeft ze schijbaar ook het idee dat ze niet weg kan, en schiet dan helemaal in haar 'doe-mij-niks-alsjeblief-ik-ben-zo-klein-en-bang-houding', waardoor andere honden juist aan de riem vaak veel te grof met haar aan de haal gaan. Lekker even haar omver douwen met een grote poot bijv., of net nog even bovenop haar gaan zitten. Waar Saar dan weer nog onzekerder van wordt. Het is soms een behoorlijke vicieuze cirkel.

Maar in opvoeding heb ik hier ook een vraag over gesteld en ben ik er wel uit hoe ik voortaan omga met Saar en vreemde grote honden.