Zo heeft ze vandaag gerend met drie grote honden.
Ze is ook veel blijer in het bos, is niet meer constant angstig op haar hoede. Ze rent en doet lekker, en als we een vreemde hond zien komt ze of even bij me staan, of gaat op mijn teken vrolijk begroeten.
Ze heeft nog wel dat ze, als ze bijvoorbeeld achter die Berners aanrent, regelmatig even tegen mij op komt springen voor steun, maar daarna gaat ze mooi weer meedoen.
Het enige is dat ze nog steeds vreselijk bang is voor Herders, behalve voor de meeste Witte Herders, die durft ze al zij-rollend te begroeten, zolang ze maar niet naar haar toe komen rennen.
Maar als dat het enige is vind ik het al heel goed. Ze komt ook al piepend naar mij toe als ze bang is, en dan wachten we samen even tot de Herder in kwestie is gepasseerd. Niks aan de hand verder.
Kortom, ze wordt duidelijk steeds gelukkiger en vrijer op plekken waar ook andere honden komen, en daar ben ik vreselijk blij mee. Ze schiet nog steeds in blinde paniek van hele grote groepen grote honden, maar die zijn heel makkelijk te vermijden, en dan gaan we eigenlijk onwijs goed.
Dus ik wilde iedereen die mij maandenlang zulke goed tips heeft gegeven ook even bedanken.
Ik heb daar ontzettend veel aan gehad, en het heeft er ook voor gezorgd dat ik Saars onzekerheid geaccepteerd heb als iets dat bij haar hoort, waardoor we nu echt met sprongen vooruit gaan.
Bijvoorbeeld de tip van Baily om Saar op mijn hurken te roepen als ze wegvluchte; toptip
En de tip om Saar gewoon even tijdelijk wat weg te houden van in haar ogen 'enge' honden en het niet te blijven pushen, van meerdere mensen, daar heb ik ook heel veel aan gehad.
Nou ja, ik vond dat ik mensen ook wel eens mocht bedanken, omdat al het advies heel veel voor mij betekend heeft
