Sinds Saar erbij is gekomen wordt hij met de maand chagrijniger, anders kan ik het niet noemen. Niet naar mij, of andere mensen toe, en ook niet naar bekenden honden toe. Maar wel naar vreemde honden, en dan met name honden die naar meneers zin te lang in zijn buurt blijven hangen. Het 'aparte' is dat Saar alles, maar dan ook echt alles mag. De keren dat hij naar haar gesnauwd heeft in een jaar tijd zijn op 1 hand te tellen. Saar mag in zijn kuil graven, aan zijn stok hangen, op zijn kluif kluiven etc. Sterker nog, als Saar niet meedoet met wat hij aan het doen is gaat hij haar vaak halen om mee te graven of mee te trekken aan een stok.
Maar andere honden moeten dat echt niet meer proberen; die kunnen dan een snauw(tje) krijgen.
Honden die willen spelen negeert hij vaak, hij speelt alleen nog wel in 1 op 1 contact met andere honden, en dan ook maar soms, maar in een wat grotere groep speelt hij met Saar en verder niet.
Nu had ik wel verwacht dat hij minder met andere honden zou gaan spelen, maar dat hij zo'n mopperpot zou worden had ik niet verwacht. Hij verdedigt Saar echt zeer zeer zelden, maar moet gewoon weinig meer van heel veel andere honden hebben. Vaak negeert hij ze gewoon, en soms snauwt hij als ze zich teveel aan hem opdringen. Hij lijkt af en toe net een ouwe heer van 10 +, terwijl hij pas 3.5 is.
Met Saar niet trouwens, en heeeeeel soms treffen we een andere hond die hij geweldig vindt, maar soms lijkt hij echt een ouwe brompot.
Herkent iemand dat met meerdere honden?
Het is trouwens niet zo dat hij snauwend door het bos loopt hoor
Maar hij is wel veranderd van een hond die alle honden leuk vond naar een hond die van de meeste honden niks moet hebben, en ze dat laat weten ook als ze te lang door blijven gaan.
. ik begrijp wel perfect wat je bedoelt hoor, ik heb dat hier in de roedel ook constant, al járen : sinds dié er is speelt x niet meer met y enz. enz.
, dan kunnen ze een snauw verwachten.