Hoe pakken we dit nou weer aan.

[Moos]

Ik ben nu zo'n week echt consequent het blaffen naar andere honden van Bram aan het negeren, en ik denk een week of twee al wel het grootste deel van de tijd. Het werkt in heel veel situaties wel goed en verbazingwekkend snel; naar de meeste honden blaft hij niet meer, of een paar keer maar dan zijn enthousiasme blaf i.p.v de krijs-sirene. Alleennnn naar alles wat groot en zwart is gaat hij nu ik eenmaal echt negeer, vreselijk tekeer. Border Collies en Labjes komt dat hier in de buurt dan op neer.

Het tekeer gaan is dan heel erg hoog blaffen, wat altijd eindigt in krijzen/gillen. Een soort sirene is ie dan haast. Het probleem is dat hij, nu ik het negeer en dus niet constant met koekjes en afleiden (met hopenlijk de juiste timing) bezig ben, hij maar door en door en door blijft gaan.
Als we gewoon doorlopen houdt het uiteraard op, maar ik ben steeds blijven staan in de hoop dat hij dan zou wennen ook aan grote zwarte honden, en dus ook tegen dat soort honden niet elke keer tekeer zou gaan als we ze tegenkomen.
Maar goed, tot nog toe wordt het alleen maar erger. Stopte hij van de week nog wel als ik maar lang genoeg een praatje met de andere baas bleef maken; nu kan ik wachten tot ik een ons weeg, maar hij blijft doorgaan. En echt gillen dus, op zo'n 2-3 meter afstand van die andere hond. Komt die hond echt snuffelen dan trekt hij de staart tussen zijn poten, maakt zich heel klein, en begint weer te gillen zodra die hond een klein stukje van hem wegloopt. Twijfelt die hond of er gesnuffeld gaat worden, en blijft hij met zijn snuit een stukje voor Brams neus hangen dan gromt Bram en probeert weg te lopen, staart laag. Ik zie hem ertoe in staat om, als hij niet weg kan, te snappen.

Ik kan hem niet een half uur laten krijzen; dat kan ik niet maken t.o.v. de baas van de andere hond (hij maakt nogal een snertherrie), en bovendien heb ik dus het idee dat het alleen maar erger wordt naarmate ik meer doe alsof mijn neus bloed.

Nu kan ik dus alles wat groot en zwart is gaan mijden, maar dan blijft hij wel steeds gillen elke keer als we er eentje tegenkomen en langslopen. En er lopen hier heel veeeel Labjes en Border Collies, dus het is zo eigenlijk geen doen, elke wandeling komen we er een hele zooi tegen.

Maar goed; hoe pak ik het dan dus aan als hij maar door, en door en door blijft gaan?

Hoe het bij andere honden nu gaat ben ik heel erg blij mee; en hij mag ook best eventjes die sirene aanzetten desnoods, maar dat erin blijven hangen dat schiet niet op.

[Annelies]

En als je nu eens supervrolijk naar 'die andere enge hond' toeloopt om die uitgebreid te aaien en tegen te kletsen, Bram volledig negerend...??

[Moos]

En als je nu eens supervrolijk naar 'die andere enge hond' toeloopt om die uitgebreid te aaien en tegen te kletsen, Bram volledig negerend...??

Dat heb ik van de week gedaan, maar dan komt Bram ook bij me staan (dat is goed natuurlijk, dan durft hij wel te komen snuffelen en is hij ook stil) en toen ging een speels Labje vol bovenop hem staan en kon ik het daarna helemaal wel vergeten
Daarna heb ik dat eigenlijk niet meer echt gedurft. Tenminste, bij de Borders zou ik het wel durven, die zijn rustiger, maar die willen niet door mij geknuffeld worden. De Labjes wel, maar de kans is wel erg groot dat er dan weer eentje bovenop Bram springt in enthousiasme...

[Tamara.]

Het is dus echt gillen uit angst? Of hij schreeuwt het al uit voordat er iets is uit grootspraak en als puntje bij paaltje komt gaat hij gillen?

Moos heeft het toch ook niet op (grote) zwarte honden? Hoe gaat hij daar mee om?

[Moos]

Het is dus echt gillen uit angst? Of hij schreeuwt het al uit voordat er iets is uit grootspraak en als puntje bij paaltje komt gaat hij gillen?

Moos heeft het toch ook niet op (grote) zwarte honden? Hoe gaat hij daar mee om?

Hij begint met heel kort heel hoog blaffen en dat gaat over in een soort gillen. Dat hele riedeltje herhaalt zich dan, het begint met heel hoog blaffen, eindigend in gillen. Of tja, meer een soort lange krijs zou je ook kunnen noemen. Als het echt puntje bij paaltje komt, in de zin van snuffelen is hij stil en trekt de staart tussen de poten, of probeert weg te schieten. Gebeurt dat snuffelen niet (de Borders bijvoorbeeld zijn veel te druk bezig met takken en dennenappeltjes), dan blijft hij op zo'n 2 meter afstand blaffen/gillen/loeien, ik weet niet zo goed wat het het beste omschrijft

Moos is nergens bang voor; Saartje is ook bang geweest voor honden, en later alleen nog voor de grote zwarte inderdaad . Dat is allemaal vlak voordat Bram in the picture kwam overgegaan. Saar reageert blij op labjes. Borders negeert ze. Het zou kunnen dat ze bij de Borders nog iets van spanning uitstraalt, maar Bram kijkt nooit naar Saar of Moos voor een reactie op een andere hond; die lopen vaak ook ergens anders te snuffelen; hij trekt geheel zijn eigen gil-plan

[starfleet]

Het probleem is dat hij, nu ik het negeer en dus niet constant met koekjes en afleiden (met hopenlijk de juiste timing) bezig ben, hij maar door en door en door blijft gaan.
Als we gewoon doorlopen houdt het uiteraard op, maar ik ben steeds blijven staan in de hoop dat hij dan zou wennen ook aan grote zwarte honden, en dus ook tegen dat soort honden niet elke keer tekeer zou gaan als we ze tegenkomen.

Ik zou zelf doorlopen en niet focussen op de hond. Belonen als hij normaal kan passeren op enige afstand. Bij Buffy zou het niet goed werken om haar min of meer te dwingen in contact te blijven met een "engerd". Als ze eenmaal in zo'n "bui" zitten kan je ze ook niet meer goed bereiken, in de benen blijven lijkt me, dan iss het allemaal minder bedreigend.

Anne (denk ik)

[Moos]

Het probleem is dat hij, nu ik het negeer en dus niet constant met koekjes en afleiden (met hopenlijk de juiste timing) bezig ben, hij maar door en door en door blijft gaan.
Als we gewoon doorlopen houdt het uiteraard op, maar ik ben steeds blijven staan in de hoop dat hij dan zou wennen ook aan grote zwarte honden, en dus ook tegen dat soort honden niet elke keer tekeer zou gaan als we ze tegenkomen.

Ik zou zelf doorlopen en niet focussen op de hond. Belonen als hij normaal kan passeren op enige afstand. Bij Buffy zou het niet goed werken om haar min of meer te dwingen in contact te blijven met een "engerd". Als ze eenmaal in zo'n "bui" zitten kan je ze ook niet meer goed bereiken, in de benen blijven lijkt me, dan iss het allemaal minder bedreigend.

Anne (denk ik)

Daar heb ik ook aan zitten denken, maar het zou zoveel makkelijker zijn als hij iig op een meter of 2 afstand kan staan zonder te gillen, en ik hoopte dat te bereiken door een tijdje vlakbij die honden te blijven staan...
De paadjes hier zijn vrij smal, dus als we passeren zet hij hoe dan ook een keel op. we moeten er op een meter of 2 langs op de breedste stukken.

Maar hij is dan inderdaad niet meer te bereiken; helemaal dwaas is ie dan. Vandaag heb ik hem uiteindelijk uit wanhoop 1 keertje al krijzend opgetild om te kijken of we dan iig nog wat contact konden krijgen. Dan is ie dus stil , ontdekte ik bij toeval. Maar ja, ik wil hem niet bij elke zwarte hond op gaan tillen, met het risico op hoogmoedswaanzin want Bram is geen Saar

Ik kan hem nog wel bereiken als hij 1 keer begint hoor, maar niet als hij maar door en door en door blijft gaan.

[Caro.]

Als ik het zo lees, dan denk ik dat ik me er niks van aan zou trekken en gewoon blijven staan als je een praatje maakt en het hem lekker laten uitzoeken.
Een overenthousiast Labje kan geen kwaad, daar went hij maar aan toch?
Ik zou er dus geen aandacht aan besteden.
Misschien eens met Moritz gaan lopen? Die kan jij dan wel niet benaderen, maar voor Bram is het een prima hond: doet niks, is niet druk, laat zich ook niet afbluffen en is wel groot en zwart .

[Moos]

Als ik het zo lees, dan denk ik dat ik me er niks van aan zou trekken en gewoon blijven staan als je een praatje maakt en het hem lekker laten uitzoeken.
Een overenthousiast Labje kan geen kwaad, daar went hij maar aan toch?
Ik zou er dus geen aandacht aan besteden.
Misschien eens met Moritz gaan lopen? Die kan jij dan wel niet benaderen, maar voor Bram is het een prima hond: doet niks, is niet druk, laat zich ook niet afbluffen en is wel groot en zwart .

Maar ik zou dan echt een half uur of een uur moeten blijven staan voordat hij echt klaar is denk ik. Ik denk ook niet dat een drukke Lab zo eng is; hij kan daar best aan wennen. Maar ik kan het de andere bazen niet kwalijk nemen dat ze na een minuut of 10 ook weer hun rondje willen/moeten vervolgen En dan zit ik dus met Bram die nog steeds uit zijn stekker aan het gaan is, en het contact wort beeindigd...

Maareh, heb jij zin in een strandwandeling met Moritz?

[tineke]

Is het geen optie hem het commando stil te leren.
Rio gilt ook vanuit een andere motivatie enthousiasme alleen werden de mensen of honden waar hij dat naar deed dit niet van hem dus kent hij nu het commando stil en werkt dit meestal wel.

[Tamara.]

Bij Bowie heeft het heel erg goed geholpen dat (overdreven) leuk en aardig doen tegen andere honden en haar een beetje negeren
En zij heeft ook een periode gehad dat ze uit angst begon te gillen. Maar dit deed ze wel als de hond al bij haar was en niet als die hond in de verte er liep.

Is het niet een idee om een speeltje mee te nemen waar hij helemaal idolaat van is, en als jij een hond aan ziet komen die bij hem een gilreactie veroorzaakt met hem gaat spelen en spelend gaat doorlopen? Uiteraard wel vóórdat hij gaat gillen, anders kan hij het misschien als belonend ervaren dat gillen.
Of 2 speeltjes, mocht die andere hond eraan komen, kun je de ene hond misschien afleiden door een balletje weg te gooien, zodat die geen oog heeft voor Bram?

Ik zou proberen jezelf voor Bram zo ontzettend leuk te maken, dat hij ook echt alleen oog heeft voor jou, en dat hij voelt dat jij kracht en zekerheid uitstraalt op zo'n moment.

En als je dan na een tijdje zover bent, dat hij alleen maar oog voor jou heeft, het proberen uit te breiden naar het leuk en gek doen naar de andere hond en hem een beetje negeren. Ik zei altijd met een hoge stem op z'n koetjiekoetjie achtig, ohhh, kijk eens wat een leuk hondje, ohh kom eens kijken. Nieuwsgierige Bowie wist dan niet hoe snel ze moest komen kijken bij mij en die hele enge hond. Ik ging dan vaak een beetje op m'n hurken zitten voor die andere hond en aaide die andere hond op zo'n borst. Bowie kwam dan naast me en wilde de andere hond dan besnuffelen. Andere hond werd ook nieuwsgierig naar Bowie en ging dan ook snuffelen. Ik bleef op m'n hurken erbij zitten en bleef de andere hond op de borst aaien, dit deed ik vooral zodat de hond niet zo snel op haar af kon stormen, zo kon ik die hond ook een beetje tegenhouden. Als dit goed ging, ging ik m'n koekjes pakken en maar blij praten tegen die honden. Uiteraard even vragen of de andere hond een koekje mocht en dan kregen ze wat lekkers. Als ik dan wilde doorlopen riep ik heel hoog Booowieieie en dan ging ik ff lekker gek met haar doen, zodat ze de spanning die ze toch had even kwijt kon. Ze was op zo'n moment had ik het idee ook heel erg trots op zichzelf en moest zich daarna ook even ontladen

Reageerd Bram anders als Moos en Saar erbij zijn dan als hij alleen met je is?

Hoe sta je hier zelf in? Ben je zelf een beetje gespannen op de momenten dat je een andere hond ziet? Je denkt natuurlijk, ohjee, zwarte hond, gillen, Bram... Toch een beetje spanning?

[Caro.]

Als ik het zo lees, dan denk ik dat ik me er niks van aan zou trekken en gewoon blijven staan als je een praatje maakt en het hem lekker laten uitzoeken.
Een overenthousiast Labje kan geen kwaad, daar went hij maar aan toch?
Ik zou er dus geen aandacht aan besteden.
Misschien eens met Moritz gaan lopen? Die kan jij dan wel niet benaderen, maar voor Bram is het een prima hond: doet niks, is niet druk, laat zich ook niet afbluffen en is wel groot en zwart .

Maar ik zou dan echt een half uur of een uur moeten blijven staan voordat hij echt klaar is denk ik. Ik denk ook niet dat een drukke Lab zo eng is; hij kan daar best aan wennen. Maar ik kan het de andere bazen niet kwalijk nemen dat ze na een minuut of 10 ook weer hun rondje willen/moeten vervolgen En dan zit ik dus met Bram die nog steeds uit zijn stekker aan het gaan is, en het contact wort beeindigd...

Maareh, heb jij zin in een strandwandeling met Moritz?

Maakt toch niet uit als het contact wordt beeïndigd? Hij zou het kunnen interpreteren als 'als ik maar genoeg jank en krijs gaan we weg', maar het alternatief (niet in aanraking laten komen of er aandacht aan besteden) lijkt mij kwalijker.
Gewoon compleet negeren lijkt mij het beste

Ja hoor, ik wil best wandelen met Moritz. Strand vindt hij leuk.
Alleen deze week kan ik totaal niet. Dus wordt dan de week erop of de week daarop?
Kaya neem ik dan niet mee hoor, want die is te lomp denk ik voor Bram en dat willen we nu net niet hebben :N:

[Caro.]

Dat wat Tamara zegt: leuk en enthousiast doen tegen de hond waar hij bang voor is, dat doe ik dus ook.
Kaya is bang voor een hond hier (ja ja ), wel een beetje met reden hoor, maar toch vind ik dat ze zich maar niet aan moet stellen. En als ik de hond zie, dan doe ik hartelijk en geef ik een koekje.
Ik ga er absoluut niet in mee, behalve natuurlijk als de andere hond echt een verscheurend monster zou zijn.

[Moos]

Bij Bowie heeft het heel erg goed geholpen dat (overdreven) leuk en aardig doen tegen andere honden en haar een beetje negeren
En zij heeft ook een periode gehad dat ze uit angst begon te gillen. Maar dit deed ze wel als de hond al bij haar was en niet als die hond in de verte er liep.

Bram doet het niet van 10 of 20 meter afstand. Maar hij begint dus wel voordat die hond contact heeft gezocht. Hij loopt ook helemaal niet de boel in de gaten te houden; dat is opzich ook wel weer apart. Bram doet zijn eigen ding, speelt met Saar of rent met een paar bekende honden. En dan kijkt hij toevallig de kant van de zwarte hond op, en begint met het hele verhaal. Hij heeft ze vaak ook pas in de gaten als we al heel dichtbij zijn.

Is het niet een idee om een speeltje mee te nemen waar hij helemaal idolaat van is, en als jij een hond aan ziet komen die bij hem een gilreactie veroorzaakt met hem gaat spelen en spelend gaat doorlopen? Uiteraard wel vóórdat hij gaat gillen, anders kan hij het misschien als belonend ervaren dat gillen.
Of 2 speeltjes, mocht die andere hond eraan komen, kun je de ene hond misschien afleiden door een balletje weg te gooien, zodat die geen oog heeft voor Bram?

Dat speeltje is wel een goed idee; ik kan weleens kijken of dat werkt. Voor de andere hond een balletje weggooien doe ik liever niet; iig niet voor een vreemde hond.

En als je dan na een tijdje zover bent, dat hij alleen maar oog voor jou heeft, het proberen uit te breiden naar het leuk en gek doen naar de andere hond en hem een beetje negeren. Ik zei altijd met een hoge stem op z'n koetjiekoetjie achtig, ohhh, kijk eens wat een leuk hondje, ohh kom eens kijken. Nieuwsgierige Bowie wist dan niet hoe snel ze moest komen kijken bij mij en die hele enge hond. Ik ging dan vaak een beetje op m'n hurken zitten voor die andere hond en aaide die andere hond op zo'n borst. Bowie kwam dan naast me en wilde de andere hond dan besnuffelen. Andere hond werd ook nieuwsgierig naar Bowie en ging dan ook snuffelen. Ik bleef op m'n hurken erbij zitten en bleef de andere hond op de borst aaien, dit deed ik vooral zodat de hond niet zo snel op haar af kon stormen, zo kon ik die hond ook een beetje tegenhouden. Als dit goed ging, ging ik m'n koekjes pakken en maar blij praten tegen die honden. Uiteraard even vragen of de andere hond een koekje mocht en dan kregen ze wat lekkers. Als ik dan wilde doorlopen riep ik heel hoog Booowieieie en dan ging ik ff lekker gek met haar doen, zodat ze de spanning die ze toch had even kwijt kon. Ze was op zo'n moment had ik het idee ook heel erg trots op zichzelf en moest zich daarna ook even ontladen

Dat is met de labjes dus wat lastig omdat ze vrij druk springen en Bram een schoft hoogte heeft van iets van 18 cm. Zo is er al eens een labje vol op hem gesprongen toen ik leuk aan het knuffelen en doen was. Ik ka ze dan niet genoeg tegenhouden dat ze ook niet per ongeluk op Bram springen/stappen. Maar ik zal er eens even over nadenken hoe dat wellicht wel kan.

Reageerd Bram anders als Moos en Saar erbij zijn dan als hij alleen met je is?

Nee, dat maakt geen verschil. Moos en Saar bemoeien zich verder ook niet met Bram, en vaak zijn zij ergens anders aan het snuffelen als Bram die grote zwarte hond opeens ziet.

Hoe sta je hier zelf in? Ben je zelf een beetje gespannen op de momenten dat je een andere hond ziet? Je denkt natuurlijk, ohjee, zwarte hond, gillen, Bram... Toch een beetje spanning?

Jawel, ik ben niet vreselijk gestressed, maar wel een tikje gespannen.

[Tamara.]

Dat wat Tamara zegt: leuk en enthousiast doen tegen de hond waar hij bang voor is, dat doe ik dus ook.
Kaya is bang voor een hond hier (ja ja ), wel een beetje met reden hoor, maar toch vind ik dat ze zich maar niet aan moet stellen. En als ik de hond zie, dan doe ik hartelijk en geef ik een koekje.
Ik ga er absoluut niet in mee, behalve natuurlijk als de andere hond echt een verscheurend monster zou zijn.

Ik doe het trouwens nu nog steeds hoor, alleen in een wat kleinere vorm Als ik ergens loop met Bowie, en er komt ons een hond tegemoet en Bowie is afwachtend, dan zeg ik ook nog steeds, ohhh wat een leuk hondje, ohh ga eens kijken dan, je ziet haar op zo'n moment helemaal groeien en zich sterker voelen, waardoor ze er dan wel enthousiast naar toe wil. Ze hoeft er van mij niet naartoe, maar ik wil ook niet dat ze er niet langs wil

Gister had ik dus zo'n gevalletje. Lekker aan het wandelen in het bos, Bowie was leuk aan het snuffelen en een andere hond aan het uitdagen, komen er 2 duitse doggen de hoek om sjeezen :N: Bowie schrok er van dat ze zomaar de hoek om kwamen rennen uit het niets, en dit waren de 2 duitse doggen die de vorige keer haar een beetje lastig vielen (reu). Bowie was alweer terug gaan rennen en de vorige keer wilde ze er pertinent niet langs. Ik achter Bowie aan rennen, de man dit keer, hield wel z'n honden bij zich. Ik Bowie ophalen en ik was benieuwd of ze er wel langs wilde dit keer. Ik weer met m'n koetjiekoetjie manier tegen haar praten, en ja hoor, ze liep netjes naast me mee en liep er gewoon langs

[Moos]

Ja hoor, ik wil best wandelen met Moritz. Strand vindt hij leuk.
Alleen deze week kan ik totaal niet. Dus wordt dan de week erop of de week daarop?
Kaya neem ik dan niet mee hoor, want die is te lomp denk ik voor Bram en dat willen we nu net niet hebben :N:

Ik zit de komende weken ook een beetje lastig met afspreken realiseer ik me nu...
Ik stuur je van de week wel even een pb anders?

[starfleet]

Ik zei altijd met een hoge stem op z'n koetjiekoetjie achtig, ohhh, kijk eens wat een leuk hondje, ohh kom eens kijken. Nieuwsgierige Bowie wist dan niet hoe snel ze moest komen kijken bij mij en die hele enge hond.

Dan moet je geen Kooikertje hebben. Buffy gaat dan beslist niet meer kijken Die denkt :N:

Bij Buffy werkt het wel het beste om niet te focussen op de hond, ook niet snel weglopen ofzo, maar gewoon ontspannen doorlopen. Als ze de hond in kwestie dan een paar keer is tegengekomen en er is niks vervelends gebeurd is de spanning er helemaal af.

Anne

[Tamara.]

Ik zei altijd met een hoge stem op z'n koetjiekoetjie achtig, ohhh, kijk eens wat een leuk hondje, ohh kom eens kijken. Nieuwsgierige Bowie wist dan niet hoe snel ze moest komen kijken bij mij en die hele enge hond.

Dan moet je geen Kooikertje hebben. Buffy gaat dan beslist niet meer kijken Die denkt :N:

Bij Buffy werkt het wel het beste om niet te focussen op de hond, ook niet snel weglopen ofzo, maar gewoon ontspannen doorlopen. Als ze de hond in kwestie dan een paar keer is tegengekomen en er is niks vervelends gebeurd is de spanning er helemaal af.

Anne

Wat Bowie en mijn hele grote voordeel is geweest, en nog steeds is, is de ongelooflijke nieuwsgierigheid van Bowie. Haar nieuwsgierigheid overwint het vaak van haar angst, dit dan wel gesteund door mij, maar het helpt wel

Het is voor iedere hond natuurlijk uitvogelen wat het beste werkt, en bij Bowie was het voor mij ook erg zoeken wat nou werkte, maar hoe langer je je hond kent en weet hoe hij is, des te beter dat natuurlijk gaat.

Maar wat wel heel belangrijk is, is te voorkomen dat ze niet meer bereikbaar zijn en dat ze in die angst blijven hangen en niet snel meer herstellen. Bij Bowie leerde ik ook wat het omslagpunt was, en daar moest ik op inspelen. Bowie heeft het ook gehad, dat ze totaal niet meer te breiken was, en helemaal in haar angstige wereldje bleef hangen en de hele wandeling niet meer herstelde.

En nu? Nu is ze het na seconden vergeten als er iets is gebeurd

[Moos]

Wat Bowie en mijn hele grote voordeel is geweest, en nog steeds is, is de ongelooflijke nieuwsgierigheid van Bowie. Haar nieuwsgierigheid overwint het vaak van haar angst, dit dan wel gesteund door mij, maar het helpt wel

Het is voor iedere hond natuurlijk uitvogelen wat het beste werkt, en bij Bowie was het voor mij ook erg zoeken wat nou werkte, maar hoe langer je je hond kent en weet hoe hij is, des te beter dat natuurlijk gaat.

Maar wat wel heel belangrijk is, is te voorkomen dat ze niet meer bereikbaar zijn en dat ze in die angst blijven hangen en niet snel meer herstellen. Bij Bowie leerde ik ook wat het omslagpunt was, en daar moest ik op inspelen. Bowie heeft het ook gehad, dat ze totaal niet meer te breiken was, en helemaal in haar angstige wereldje bleef hangen en de hele wandeling niet meer herstelde.

En nu? Nu is ze het na seconden vergeten als er iets is gebeurd

Bram is ook wel heel nieuwsgierig, daarom rent hij er ook wel op af, alleen op een paar meter afstand durft/wil/kan/hoe je het wilt noemen....hij toch maar niet.

Bowie is/was meer als Saar (was) volgens mij. Bram is anders. Het is ook niet zo dat hij na zo'n ontmoeting er nog heel erg in blijft hangen. In ieder geval niet in de mate dat Saar dat vroeger kon hebben. Hij is dan wel allerter, en blaft dan opeens weer tegen een afgevallen tak ofzo; dat wel. Maar tussendoor speelt en rent hij ook wel weer, en is hij voor mij ook weer prima bereikbaar.

[Caro.]

Ja hoor, ik wil best wandelen met Moritz. Strand vindt hij leuk.
Alleen deze week kan ik totaal niet. Dus wordt dan de week erop of de week daarop?
Kaya neem ik dan niet mee hoor, want die is te lomp denk ik voor Bram en dat willen we nu net niet hebben :N:

Ik zit de komende weken ook een beetje lastig met afspreken realiseer ik me nu...
Ik stuur je van de week wel even een pb anders?

Ja is prima

[jidde]

Schenk je er misschien niet onbewust veelste veel aandacht aan? Ik zou hem gewoon lekker laten hobbelen en hem "negeren" als hij zo gilt.
Hij is toch over zijn angst fase heen? Toen ik hem zag op de meeting zag ik een vrolijk blije pup. Wel een klein beetje terughoudend naar andere honden, maar dat hebben denk ik alle pups wel op die leeftijd

[Moos]

Schenk je er misschien niet onbewust veelste veel aandacht aan? Ik zou hem gewoon lekker laten hobbelen en hem "negeren" als hij zo gilt.
Hij is toch over zijn angst fase heen? Toen ik hem zag op de meeting zag ik een vrolijk blije pup. Wel een klein beetje terughoudend naar andere honden, maar dat hebben denk ik alle pups wel op die leeftijd

Toen blafte hij los nog niet

Maar het is bij Bram heel erg, hoe meer honden, hoe makkelijker hij is. Kwak hem in een groep van 20 honden en je hoort hem niet hoor. Dan blijft hij lekker achterop hangen, en als andere honden blaffen blaft hij zelfs niet mee.
Dat terughoudende hebben niet alle pups trouwens hoor; Moos was absoluut niet zo, en ik ken nog een hele hoop pups die met ruim 3 maanden (zo oud was hij toen volgens mij) een stuk vrijer naar andere honden zijn dan Bram toen was, en nog steeds is.
Zelfs Saar was op die leeftijd vrijer. Kruiperig, dat wel, en mega onderdanig, maar ze wilde wel met vrijwel elke hond contact.

[Geer]

Ik zou niet stil blijven staan maar gewoon doorlopen. Negeren..en doorlopen. Hij hoeft natuurlijk ook niet perse met iedere voorbijwandelende hond te snuffen en vrienden te worden, hij kan ze evenzo goed negeren en voorbij lopen. Pas als hij zonder krijsen gewoon langs kan lopen, als hij doorheeft dat grote zwarte honden iets zijn om gewoon lekker langs te lopen, dan zou je eens kunnen proberen om even stil te blijven staan, al is het maar om je veters te strikken of iets uit je tas te pakken. Maar ik zou er eerst helemaal geen issue van maken, er geen aandacht aan schenken en gewoon lekker doorlopen

[Moos]

Ik zou niet stil blijven staan maar gewoon doorlopen. Negeren..en doorlopen. Hij hoeft natuurlijk ook niet perse met iedere voorbijwandelende hond te snuffen en vrienden te worden, hij kan ze evenzo goed negeren en voorbij lopen. Pas als hij zonder krijsen gewoon langs kan lopen, als hij doorheeft dat grote zwarte honden iets zijn om gewoon lekker langs te lopen, dan zou je eens kunnen proberen om even stil te blijven staan, al is het maar om je veters te strikken of iets uit je tas te pakken. Maar ik zou er eerst helemaal geen issue van maken, er geen aandacht aan schenken en gewoon lekker doorlopen

Ja, ik denk dat ik dat maar ga doen. Wel jammer voor Saar want die wil altijd wel graag even slijmen en kwijlen met grote stoere lab-reuen, maar goed, het is even niet anders. Of nou ja, Saar mag ook wel even wat achter blijven hangen, loop ik wel door met Bram

[rubella]

Ben geen expert hoor, maar Bella, die een jaar lang geen geluid heeft durven maken, blaft nu ook andere honden aan die ze eng vindt.

Ik loop stevig door, en zeg ook tegen Bella: dóóóóórlopen, en in haar geval gaat dit steeds beter. Een enkel blafje nog soms, maar ze hoeft van mij niet iedere leuk hond leuk of "niet eng " te vinden en ze hoeft ook niet volmaakt te zijn!

[Hanneke2]

Ik denk dat je ietsjes minder gefocust zou moeten zijn op de opvoeding van Bram en iets meer op waar je jezelf lekker bij voelt. Als je effe helemaal geen zin hebt in al dat gedoe dan maak je gewoon rechtsomkeert als je een vreemde zwarte hond aan ziet komen, of je tilt Bram bij voorbaat op en je loopt er snel langs. En alleen als je helemaal opgewekt en vol goeie moed wel weer zo'n gilconcert denkt te kunnen overleven ga je lekker een praatje met die andere baas maken, andere hondjes een aai en een koekje, Bram ook even stil, dan Bram ook een koekje, en dan wandel je weer gezellig door. Maar niet alsmaar tegen je zin 'aan het werk' gaan met het probleem, dan raak je volgens mij helemaal gefrustreerd en dan wordt het ook niet beter.

Ik ben het ook wel eens spugendzat dat Lilo weer eens staat te krijsen naar een andere hond, en als ik dan ook nog pijn in mijn hoofd heb of een zware dag achter de rug, krijgt ze soms effe een grote bek van me en dan is het ook klaar. Niet echt pedagogisch verantwoord, maar ik geloof niet dat het een heel negatief effect heeft.

In mijn ogen is het prima als je een heleboel energie steekt in het werken aan een probleem als dit, maar wel binnen bepaalde grenzen zodat je zelf gemotiveerd blijft. De wereld draait niet om Bram (of Lilo ) , en ik denk dat je ervoor moet waken dat een (relatief niet zo ernstig) probleem van 1 hond je hele leven gaat bepalen.