Moderator: moderatorteam
.... 
Waarom zou dat niet ver genoeg zijn. Ik lees leuke stabiele hond zonder problemen. Een terrier die zich helemaal neerlegt bij de rol van ranglaagste, bestaat die?Niekie schreef: En voor Doerak is wat ik uitstraal genoeg om gewoon een leuke, stabiele hond zonder problemen te kunnen zijn, maar te weinig om zich helemaal neer te leggen bij de status van ranglaagste. Hij zit nét onder mij en dat is eigenlijk niet helemaal ver genoeg
starfleet schreef:Waarom zou dat niet ver genoeg zijn. Ik lees leuke stabiele hond zonder problemen. Een terrier die zich helemaal neerlegt bij de rol van ranglaagste, bestaat die?Niekie schreef: En voor Doerak is wat ik uitstraal genoeg om gewoon een leuke, stabiele hond zonder problemen te kunnen zijn, maar te weinig om zich helemaal neer te leggen bij de status van ranglaagste. Hij zit nét onder mij en dat is eigenlijk niet helemaal ver genoeg
Anne
en wat je beschrijft past ook echt wel bij een jack reutje hoor... zeg zelfs ik die toch echt vind dat ze heel normaal, lief, sociaal en geweldig zijnNiekie schreef:starfleet schreef:Waarom zou dat niet ver genoeg zijn. Ik lees leuke stabiele hond zonder problemen. Een terrier die zich helemaal neerlegt bij de rol van ranglaagste, bestaat die?Niekie schreef: En voor Doerak is wat ik uitstraal genoeg om gewoon een leuke, stabiele hond zonder problemen te kunnen zijn, maar te weinig om zich helemaal neer te leggen bij de status van ranglaagste. Hij zit nét onder mij en dat is eigenlijk niet helemaal ver genoeg
Anne
Ik weet niet, ik heb er maar een en Doerak is mijn eerste hond.
Het is in normale dagelijkse omgang ver genoeg, alleen die enkele keer dat meneer ècht iets in zijn kop had zitten was het handiger geweest als hij zichzelf nog net iets lager inschatte. Als het erop aankomt gaat hij de competitie aan en dat is natuurlijk eigenlijk niet wenselijk. Met een kleine hond kun je dat in goede banen leiden, maar bij een grote hond zou dit wel een probleem zijn geweest.
precies, mijn mannetje is ook een streber...niet zozeer tegen over mij... maar wel tegenover andere reutjes van zijn formaat, gaat echt de confrontatie niet uit de weg en legt de lat altijd effe hoger...tja dat hoort erbij... zolang ik met hem door 1 deur kan en ik hem idd lekker los kan laten lopen...en dat kan dus... ben ik gelukkigNiekie schreef:De meeste Russell-reutjes die ik ken zijn inderdaad hetzelfde, Noor. Ik vind ze ook geweldig. Als ik er nog eentje bij zou krijgen die hetzelfde is als Doerak dan teken ik daar onmiddelijk voor. Hij is erg braaf en loopt leuk met je mee los in het bos, in tegenstelling tot sommige Russells die ik tegenkom.
Leuk!! Je verwoord het helemaal goed en ik ben het ook helemaal met je eens!!Niekie schreef:Hmm....oke. Ik denk inderdaad ook niet dat ik door consequent afbreken van het spel zijn drang en illusie om te winnen wegneem, hierin is naast Doeraks eigen karaktertje ook de instelling van een terrier mede bepalend, denk ik. Ook terriers zijn over het algemeen competatiever ingesteld dan sommige andere rassen/rasgroepen.
Ik vind het alleen wel erg jammer als ik nu dus nooit meer dit soort spelletjes met hem kan doen.
Om ervoor te zorgen dat hij niet meer gromt tijdens spel zal Doeraks positie lager moeten worden dan die nu is, hier is meer voor nodig dan alleen afbreken of leiding nemen in het spel zelf. Ik weet niet of er nog meer in zit dan dit. Ik heb aardig wat bereikt, Doerak is van de drakenpup die hij was opgegroeid tot een sociale, goed luisterende, leuke hond. Maar door zijn temperament en drang om hogerop te komen had hij eigenlijk een baasje moeten hebben die wat steviger in z'n schoenen stond dan ik. Iemand met wat meer overwicht. Ik heb een boel geleerd en ik heb geen problemen meer met Doerak, maar als ik meer rangverlaging had kunnen bereiken dan dit, dan was dit al lang gebeurd...mijn doortastendheid, zelfverzekerdheid en het overwicht dat ik uitstraal leveren mij deze verhouding tussen ons op. Ik kan allerlei rangorderegels toepassen, maar honden zijn ook niet gek; alles staat of valt met wat jij uitstraalt naar je hond. En voor Doerak is wat ik uitstraal genoeg om gewoon een leuke, stabiele hond zonder problemen te kunnen zijn, maar te weinig om zich helemaal neer te leggen bij de status van ranglaagste. Hij zit nét onder mij en dat is eigenlijk niet helemaal ver genoeg
Ik vind ook dat je lekker moet genieten van hem en het is goed te weten wat je wanneer doet..dus waar welk gedrag voor staat, zodat je in geval van strubbelingen ook weet waar je de duimschroeven iets kan aandraaien. 
Jack Russells zijn schitterende beestjes!!! Bijna alle JR die ik zie, vind ik fantastisch: zo lekker eigenwijs, fel en enthousiast. Ik mag dat zeer graag!Niekie schreef:Ja joh, laat andere mensen maar gewoon lekker kletsen over die rotte Jack Russells....ik ruil de mijne voor geen goud! Ik vind het echt prachtige, leuke, vrolijke beestjes.
Het ligt een beetje aan het karakter en de rangorde of je een hond mag laten winnen met een trekspelletje. Heb je een onzekere hond, dan kan je hem o.a. hiermee zekerder maken door hem te laten winnen, maar heb je een dominant typje dan 'moet' je zelf winnen.Zoie schreef:ik vind de meeste jr's ook leuk, maar dat terzijde. Begrijp alleen niet goed hoe ze bij een trekspelletje zouden kunnen winnen
Ik zal er naar aanleiding van dit topic nog eens goed op letten, maar ik geloof dat Luna ook behoorlijk gromt tijdens een trekspelletje. Dan laat ik haar even goed voelen dat ik haar alle kanten op kan trekken, terwijl ik haar tegelijkertijd met mijn speelstem prijs voor haar kracht en scherpe tandjes. Van mij mag ze de stok best houden/winnen, maar niet op kracht. Maar misschien doe ik dat verkeerd.
Spok kan behoorlijk grommen tijdens het spelen met andere honden. Hij gromt b.v. ook naar Luna. Samen met andere terriers kan hij ook behoorlijk te keer gaan, Soms vind ik dat hij te fel wordt, en dan krijgt hij van mij een time-out aan de lijn. Hij kan ook grommend gaan happen als een of twee honden een andere belagen, wil dan even mee doen. Dit kap ik ook onmiddelijk af, en als hij niet luistert gaat hij even aan de lijn.
), maar heel soms mag ze van mij ook winnen, want het moet wel leuk blijven Ja, ik pest haar al een beetje door te laten voelen dat ze niet sterk genoeg is, dus ik denk dan laat ik haar maar niet te veel frustreren en haar het stokkie geven, maar misschien interpreteert ze dat zelf wel anders. Ga het de volgende keer eens met "los " en daarna de stok gooien proberen.Stang schreef:Het ligt een beetje aan het karakter en de rangorde of je een hond mag laten winnen met een trekspelletje. Heb je een onzekere hond, dan kan je hem o.a. hiermee zekerder maken door hem te laten winnen, maar heb je een dominant typje dan 'moet' je zelf winnen.Zoie schreef:ik vind de meeste jr's ook leuk, maar dat terzijde. Begrijp alleen niet goed hoe ze bij een trekspelletje zouden kunnen winnen
Ik zal er naar aanleiding van dit topic nog eens goed op letten, maar ik geloof dat Luna ook behoorlijk gromt tijdens een trekspelletje. Dan laat ik haar even goed voelen dat ik haar alle kanten op kan trekken, terwijl ik haar tegelijkertijd met mijn speelstem prijs voor haar kracht en scherpe tandjes. Van mij mag ze de stok best houden/winnen, maar niet op kracht. Maar misschien doe ik dat verkeerd.
Spok kan behoorlijk grommen tijdens het spelen met andere honden. Hij gromt b.v. ook naar Luna. Samen met andere terriers kan hij ook behoorlijk te keer gaan, Soms vind ik dat hij te fel wordt, en dan krijgt hij van mij een time-out aan de lijn. Hij kan ook grommend gaan happen als een of twee honden een andere belagen, wil dan even mee doen. Dit kap ik ook onmiddelijk af, en als hij niet luistert gaat hij even aan de lijn.
Meestal win ik hier van Kaya (als ik het niet op kracht kan winnen, dan zeg ik 'los'
Ik moedig haar ook aan met trekspelletjes.
Moritz, het sukkeltje (ahhhhhhh), die durft geen trekspelletjes met mij te doen. Soms wel met Kaya, maar hij is absoluut niet fanatiek.
Eline* schreef:
Leuk!! Je verwoord het helemaal goed en ik ben het ook helemaal met je eens!!
Maar je weet dat ik vind dat je trots mag zijn op wat je met hem bereikt hebt. Het is een heel leuk en sociaal hondje!
Heel leuk dat je dat zo zegt Precies wat Caroline zegt....natuurlijk kan ik altijd winnen van Doerak, maar een wat minder zelfverzekerd klein hondje laat je vaker winnen. Ze winnen niet op kracht, je laat ze dan winnenStang schreef:Het ligt een beetje aan het karakter en de rangorde of je een hond mag laten winnen met een trekspelletje. Heb je een onzekere hond, dan kan je hem o.a. hiermee zekerder maken door hem te laten winnen, maar heb je een dominant typje dan 'moet' je zelf winnen.Zoie schreef:ik vind de meeste jr's ook leuk, maar dat terzijde. Begrijp alleen niet goed hoe ze bij een trekspelletje zouden kunnen winnen
Ik zal er naar aanleiding van dit topic nog eens goed op letten, maar ik geloof dat Luna ook behoorlijk gromt tijdens een trekspelletje. Dan laat ik haar even goed voelen dat ik haar alle kanten op kan trekken, terwijl ik haar tegelijkertijd met mijn speelstem prijs voor haar kracht en scherpe tandjes. Van mij mag ze de stok best houden/winnen, maar niet op kracht. Maar misschien doe ik dat verkeerd.
Spok kan behoorlijk grommen tijdens het spelen met andere honden. Hij gromt b.v. ook naar Luna. Samen met andere terriers kan hij ook behoorlijk te keer gaan, Soms vind ik dat hij te fel wordt, en dan krijgt hij van mij een time-out aan de lijn. Hij kan ook grommend gaan happen als een of twee honden een andere belagen, wil dan even mee doen. Dit kap ik ook onmiddelijk af, en als hij niet luistert gaat hij even aan de lijn.
Meestal win ik hier van Kaya (als ik het niet op kracht kan winnen, dan zeg ik 'los'
Ik moedig haar ook aan met trekspelletjes.
Moritz, het sukkeltje (ahhhhhhh), die durft geen trekspelletjes met mij te doen. Soms wel met Kaya, maar hij is absoluut niet fanatiek.
Dat zat ik me ook af te vragen. Jack laat nl. heel makkelijk los, maar tijdens het trekspelletje wordt er wel heel fanatiek gegromd. Ik moet zeggen dat ik dat grommen van hem eigenlijk nauwelijks serieus neem, want het gaat hem volgens mij helemaal niet om de heb.starfleet schreef:Die link gaat hij wel leggen, maar dan gromt hij niet meer en is net zo fanatiek. Zolang hij onvoorwaardelijk direct loslaat als jij dat commando geeft is er imo niet zo'n probleem. Dan ben jij degene die de boel bepaalt.Niekie schreef: Als ik het spel nu afbreek als hij gromt, is de kans dan aanwezig dat ik dus nooit meer met hem trek- en stoeispelletjes kan spelen, of gaat hij op een gegeven moment de link leggen tussen grommen en het stoppen van het spel?
Nou zijn mijn kinders groter, maar ik denk dat je zelfs als kind wel het verschil hoort tussen grommen en grommen. Jack kan heel hard grommen als er met hem gekroeld wordt, gaat soms zelfs in de lucht liggen happen zodat je die kaken op elkaar hoort slaan. En als hij de kat inhaalt tijdens het spelen wordt er ook gegromd (en dan douwt hij er met zijn neus tegenaan). Voor anderen klinkt het allemaal heel gevaarlijk, maar het is echt een compleet ander soort grommen dan wat hij doet tegen een hond die hem niet aanstaat, of wanneer er 's avonds laat iets verdachts gebeurt in de tuin van de buren.Je moet ook voor jezelf kijken wat je acceptabel vindt. Ik was bang dat als ik het grommen bij het spelen met mensen toestond dat mijn kinderen niet kunnen inschatten als de hond echt eens zou grommen. Ik kan het verschil wel horen, maar een ventje van tien niet.
Ik weet niet of dat zo slim gedacht was van mij want zoon mag toch enkel zoek spelletjes met de hond spelen.
Anne
