Opgejaagd worden. Kleine Update!

[Moos]

Vandaag liep ik 's ochtends heel vroeg met de hondjes in de polder, samen met Saars Westie puppenvriendje en zijn baas. Heel gezellig, nog niet zo warm, en de hondjes vermaakten zich wel.
Op een bepaald moment komen we in de buurt van een huis waar een giga dog-achtige kruising in de tuin begint te blaffen. Wij draaiden toen om, om maar even de andere kant op te lopen.Toen hoorden we mensen in paniek roepen en bleek dus dat het tuinhek gewoon openstond...
Hond trekt een sprint zo onze kant op, passeert zonder iets te doen de Westie, passeert zonder iets te doen Moos, en rent zo recht op Saar af en begint haar op te jagen. Saar rende dus weg, staart tussen d'r poten, oren plat in d'r nek, en constant achterom kijkend of die hond misschien al weg was.
Nou, niet dus, de baasje bleven gewoon in de tuin (100 meter verderop ) staan roepen. Ik probeerde tussen die hond en Saar in te komen, maar dat ging niet op het smalle polderpaadje.
Nadat Saar een aantal keer bijna de sloot in was geduwd heb ik uiteindelijk de aandacht van die hond kunnen trekken, toen hoorde hij de baasjes weer roepen en rende hij weg.

Saar was gelukkig daarna gewoon weer de oude, niet angstig, staart ging ook meteen weer in de krul en ze stuiterde vrolijk verder.

Maar nou vraag ik me af, het gebeurt Saar verdacht vaak dat ze op wordt gejaagd. In de 4 maanden dat zij nu bij mij is is ze al veel vaker opgejaagd dan Moos in 3 jaar tijd. Nu denk ik dat dat deels komt doordat ze schrikt van zo'n grote aanstormdende hond (en eigenlijk ook wel terecht...) en daardoor zelf probeert weg te komen, wat dan weer een opjaag reactie van de andere hond uitlokt.
Aan de andere kant, de Westie schoot ook weg, Moos ook, en toch ging hij direct recht op Saar af.
In het bos is het ook al een aantal keer gebeurd dat Saar de pineut is. Die opjagende honden hebben dan de grootste lol, ze willen haar ook helemaal niet grijpen (dat is nog nooit gebeurt) ze willen haar alleen maar opjagen als een soort speeltje lijkt wel

Kan het zijn dat Saar iets over zich heeft wat zo'n reactie van een andere hond uitlokt? En zo ja, hoe kan ik dat signaleren en dat opjagen voor zijn?

Op het moment zelf schiet Saar duidelijk in de stress, maar zodra het voorbij is lijkt het bij haar gelukkig ook weer over te zijn. Ze is dan gewoon weer vrolijk, en ook niet opeens bang voor andere honden.
Maar toch vind ik het niet leuk....

[Gordonsetter23]

Vandaag liep ik 's ochtends heel vroeg met de hondjes in de polder, samen met Saars Westie puppenvriendje en zijn baas. Heel gezellig, nog niet zo warm, en de hondjes vermaakten zich wel.
Op een bepaald moment komen we in de buurt van een huis waar een giga dog-achtige kruising in de tuin begint te blaffen. Wij draaiden toen om, om maar even de andere kant op te lopen.Toen hoorden we mensen in paniek roepen en bleek dus dat het tuinhek gewoon openstond...
Hond trekt een sprint zo onze kant op, passeert zonder iets te doen de Westie, passeert zonder iets te doen Moos, en rent zo recht op Saar af en begint haar op te jagen. Saar rende dus weg, staart tussen d'r poten, oren plat in d'r nek, en constant achterom kijkend of die hond misschien al weg was.
Nou, niet dus, de baasje bleven gewoon in de tuin (100 meter verderop ) staan roepen. Ik probeerde tussen die hond en Saar in te komen, maar dat ging niet op het smalle polderpaadje.
Nadat Saar een aantal keer bijna de sloot in was geduwd heb ik uiteindelijk de aandacht van die hond kunnen trekken, toen hoorde hij de baasjes weer roepen en rende hij weg.

Saar was gelukkig daarna gewoon weer de oude, niet angstig, staart ging ook meteen weer in de krul en ze stuiterde vrolijk verder.

Maar nou vraag ik me af, het gebeurt Saar verdacht vaak dat ze op wordt gejaagd. In de 4 maanden dat zij nu bij mij is is ze al veel vaker opgejaagd dan Moos in 3 jaar tijd. Nu denk ik dat dat deels komt doordat ze schrikt van zo'n grote aanstormdende hond (en eigenlijk ook wel terecht...) en daardoor zelf probeert weg te komen, wat dan weer een opjaag reactie van de andere hond uitlokt.
Aan de andere kant, de Westie schoot ook weg, Moos ook, en toch ging hij direct recht op Saar af.
In het bos is het ook al een aantal keer gebeurd dat Saar de pineut is. Die opjagende honden hebben dan de grootste lol, ze willen haar ook helemaal niet grijpen (dat is nog nooit gebeurt) ze willen haar alleen maar opjagen als een soort speeltje lijkt wel

Kan het zijn dat Saar iets over zich heeft wat zo'n reactie van een andere hond uitlokt? En zo ja, hoe kan ik dat signaleren en dat opjagen voor zijn?

Op het moment zelf schiet Saar duidelijk in de stress, maar zodra het voorbij is lijkt het bij haar gelukkig ook weer over te zijn. Ze is dan gewoon weer vrolijk, en ook niet opeens bang voor andere honden.
Maar toch vind ik het niet leuk....

hier van het zelfde laken een pak.
toen king (westie reu van inmiddels 10) pup was is hij hooguit 4 keer opgejaagd, daarna nooit meer.
kelly mijn westie teefje van nu 9 word nog steeds opgejaagd, als pup was ze ook steeds de klos, toen herstelde ze zich iedere keer net zoals Saar.
nu ze ouder begint te worden rent ze vaak terug naar huis, dit doet ze dan alleen als we bij me ouders zijn want hier kent ze de buurt nog niet zo goed aangezien we er pas wonen.
ik weet niet wat het is vaak lijkt het echt een doelgerichte actie, binnen in huis gebeurt het ook nu met de pup erbij maar die corrigeert ze dus wel.
ik heb echt geen idee waar het aan ligt maar giga vervelend is het wel

[gucci]

mijn herder had dit ook, als pup geregeld het pispaaltje en toen ze ouder was ook, maar zij fixeerde zich op honden bleef dan staan en maar staren, dat lokte weer een reactie uit en hopa weer vechten, toen ik dat in de gaten kreeg probeerde ik haar af te leiden en dat ging vaak goed, maar toch vaak gedonder gehad, ik liet haar meestal aan de riem uit om het in de gaten te houden, alleen in de avond mocht ze los in het bos, dan was het nooit zo druk met andere honden, waarom ze zo fixeerde is mij altijd een raadsel gebleven, als ze dan werd aangevallen begon ze hard te bleren, daar schrok vaak een andere hond van, dus liet los, liep dan weg en dan had zij er een handje van om nog even snel te happen in het achterste van de andere hond, het was lieverd maar ze had een hoop gedragsproblemen, oa kennelsyndroom, maar ze was voor ons een gouden hond, even weer on-topic, ik denk dat het te maken heeft met toch een bepaalde manier van uitstraling en houding anders zou ik het ook niet weten, wel vervelend hoor voor saar..

groetjes,

[Moos]

hier van het zelfde laken een pak.
toen king (westie reu van inmiddels 10) pup was is hij hooguit 4 keer opgejaagd, daarna nooit meer.
kelly mijn westie teefje van nu 9 word nog steeds opgejaagd, als pup was ze ook steeds de klos, toen herstelde ze zich iedere keer net zoals Saar.
nu ze ouder begint te worden rent ze vaak terug naar huis, dit doet ze dan alleen als we bij me ouders zijn want hier kent ze de buurt nog niet zo goed aangezien we er pas wonen.
ik weet niet wat het is vaak lijkt het echt een doelgerichte actie, binnen in huis gebeurt het ook nu met de pup erbij maar die corrigeert ze dus wel.
ik heb echt geen idee waar het aan ligt maar giga vervelend is het wel

Apart dat het bij jou dus ook zo werkt....

Kijk, als het opjagen eenmaal begonnen is is Saar ook een heel makkelijk doelwit. Saar is sowieso een makkelijk doelwit voor allerhande geintjes omdat ze dus niet van zich afbijt, nooit, in geen enkele situatie.
De enige keer dat ik haar van zich af heb zien bijten was toen Femke, van Annemieke, ( die maar 2 maanden ouder is dan Saar) hier thuis probeerde over Saar heen te gaan staan, terwijl Saar een beetje in de hoek geduwd werd. Toen snauwde ze een keertje, en liep toen maar snel weg
Voorderest bijt ze dus absoluut niet van zich af.

Maar ze is, net zoals jij omschrijft, bij voorbaad al het doelwit, honden negeren alle andere wegschietende honden om puur op Saar te gaan jagen....
En de zeldzame keren dat Moos is opgejaagd beet hij ook niet van zich af, ging ook de staart tussen de poten en de oren plat, maar toch moeten ze hem nooit hebben.

[Gast]

Sypke overkomt dat ook regelmatig. Ook reuen doen dat bij haar. Je zou verwachten dat die eerder achter Mees aan zouden gaan. Maar Mees laat zich niet opjagen, Sypke wel. Ik denk dat zo'n hond dat verschil meteen ziet. Sypke is een onderdanig hondje dat dan meteen wegrent. Dat is voor sommige honden een extra trigger om zich te misdragen.

[Baily]

Balou vertoont als ze de kans krijgt ook vluchtgedrag en dat heeft op sommige honden inderdaad het effect dat ze er achter aan gaan rennen en de hond gaan opjagen.

Dus ik voorkom het wegrennen door haar naar mij toe te roepen. Als pupje heb ik haar dat al aangeleerd. Als ik denk dat een andere hond teveel voor haar is roep ik haar bij me, en passeren we samen die andere hond. Vreemde honden komen nu nooit naar haar toe, maar gaan altijd met een van de andere honden spelen.

[Zoie]

was even bang dat ik dit probleem met Spok ook zou krijgen. Wat het precies is ... bij Spok was het puur angst en dan heel hard weglopen, wat iets triggert bij sommige honden in sommige situaties. Spok heeft het een keer zelf ook gedaan trouwens.

Gelukkig is het nu al geruime tijd niet meer voorgekomen, loopt nog wel eens van een hond weg die hij niet vertrouwt, maar meer onderzoekend. Roep hem ook bij me als ik het zie. Hij heeft nu meer zelfvertrouwen denk ik, en ik heb hem ook een paar keer beschermd, waardoor hij in enge situaties me makkelijker opzoekt. Verder weet ik ook niet wat er aan te doen.

[Moos]

Balou vertoont als ze de kans krijgt ook vluchtgedrag en dat heeft op sommige honden inderdaad het effect dat ze er achter aan gaan rennen en de hond gaan opjagen.

Dus ik voorkom het wegrennen door haar naar mij toe te roepen. Als pupje heb ik haar dat al aangeleerd. Als ik denk dat een andere hond teveel voor haar is roep ik haar bij me, en passeren we samen die andere hond. Vreemde honden komen nu nooit naar haar toe, maar gaan altijd met een van de andere honden spelen.

Dat bij me roepen kan hier niet zo goed omdat ze altijd opeens uit het niets wordt opgejaagd. Als we een andere hond tegenkomen, en er wordt gesnuffeld is het goed. Dan gooit Saar zich op haar zij, buikje omhoog, oortjes plat, en laat ze de andere hond snuffelen. Als de andere hond niet zo zelfverzekerd overkomt laat ze dat op d'r zij rollen achterwege en likt ze de bek van die hond. Dan is het goed en gebeurt er verder niks.
Het gebeurt weleens dat er te wild met 4 kilo Saar gespeeld wordt, en dan roep ik haar wel bij me, en lopen we door, maar dan gaat het om wild spelen, niet opjagen.
Als ze opgejaagd wordt gebeurd dat altijd opeens. Wij lopen gewoon, opeens komt er een hond de bocht om of het pad inlopen, ziet Saar, twijfelt niet, en begint haar op te jagen. Binnen 2 sec. voordat ik (of Saar!) doorheb wat er gebeurt.

Als ze eenmal opgejaagd wordt kan ik haar niet meer bij me roepen, want dan is ze alleen maar bezig met het onwijken van die andere hond.

[Baily]

Balou vertoont als ze de kans krijgt ook vluchtgedrag en dat heeft op sommige honden inderdaad het effect dat ze er achter aan gaan rennen en de hond gaan opjagen.

Dus ik voorkom het wegrennen door haar naar mij toe te roepen. Als pupje heb ik haar dat al aangeleerd. Als ik denk dat een andere hond teveel voor haar is roep ik haar bij me, en passeren we samen die andere hond. Vreemde honden komen nu nooit naar haar toe, maar gaan altijd met een van de andere honden spelen.

Dat bij me roepen kan hier niet zo goed omdat ze dus altijd opeens uit het niets wordt opgejaagd.

Als ze eenmal opgejaagd wordt kan ik haar niet meer bij me roepen, want dan is ze alleen maar bezig met het onwijken van die andere hond.

Ook als Balou al opgejaagd wordt kan ik haar nog bij me roepen, ze is dan ook heel erg bang en in een soort van doodsnood aan het gillen.

Het is wel heel moeilijk, vooral als je hond echt heel erg bang is, maar als je op het juiste moment roept dan lukt het wel, ook als er onverwacht een hond aan komt. En hoe vaker het lukt om haar terug te roepen, hoe beter het gaat. En hoe vaker het mislukt, hoe moeilijker het wordt om het terug te draaien.

[Zoie]

zoekt Saar je wel eens op als ze ergens bang voor is ? Spok doet dat wel, en ik beloon dat ook met aandacht en geruststelling. Zo van: ja Spokkie, tis allemaal goed ... Weet niet of dat volgens de boekjes is, maar hier werkt het wel.

[Moos]

Balou vertoont als ze de kans krijgt ook vluchtgedrag en dat heeft op sommige honden inderdaad het effect dat ze er achter aan gaan rennen en de hond gaan opjagen.

Dus ik voorkom het wegrennen door haar naar mij toe te roepen. Als pupje heb ik haar dat al aangeleerd. Als ik denk dat een andere hond teveel voor haar is roep ik haar bij me, en passeren we samen die andere hond. Vreemde honden komen nu nooit naar haar toe, maar gaan altijd met een van de andere honden spelen.

Dat bij me roepen kan hier niet zo goed omdat ze dus altijd opeens uit het niets wordt opgejaagd.

Als ze eenmal opgejaagd wordt kan ik haar niet meer bij me roepen, want dan is ze alleen maar bezig met het onwijken van die andere hond.

Ook als Balou al opgejaagd wordt kan ik haar nog bij me roepen, ze is dan ook heel erg bang en in een soort van doodsnood aan het gillen.

Het is wel heel moeilijk, vooral als je hond echt heel erg bang is, maar als je op het juiste moment roept dan lukt het wel, ook als er onverwacht een hond aan komt. En hoe vaker het lukt om haar terug te roepen, hoe beter het gaat. En hoe vaker het mislukt, hoe moeilijker het wordt om het terug te draaien.

Nou, ik schreef het niet helemaal correct; laat ik het zo zeggen. Als ze opgejaagd wordt kan ik haar nog wel bij me roepen, maar zodra ze mijn kant op komt zetten komt de opjager nog sneller achter haar aan, en durft ze niet te stoppen als ze eenmaal bij mij is aangeland.
Of, hij laat haar mijn kant op komen, en als ze er bijna is zet hij de jacht weer in.....
Heel fijn, want ze krijgt zo dus min of meer op d'r flikker voor het hierkomen.

Meestal werkt het wel als ik tussen haar in die hond in ga staan terwijl ik roep, dan komt ze snel bij me staan. Maar vandaag was het paadje zo smal, en die andere hond zo gigantisch dat het me niet lukte...

En dan is het ook heel lastig dat Saar 22 cm. schofthoogte is en 4 kilo. Ik kan haar niet, als ze eenmaal bij me in de buurt is even bij d'r halsband pakken ofzo. Daar kan ik niet bij, tenzij ik op mijn hurken ga zitten, maar als die andere hond maar doorgaat met jagen is ze dan dus alweer weggerent.

[Moos]

zoekt Saar je wel eens op als ze ergens bang voor is ? Spok doet dat wel, en ik beloon dat ook met aandacht en geruststelling. Zo van: ja Spokkie, tis allemaal goed ... Weet niet of dat volgens de boekjes is, maar hier werkt het wel.

Ja, Saar zoekt heel veel steun als ze bang is, en dat beloon ik ook met wat lieve woordjes, omdat ik graag wil dat ze bij mij blijf komen dan i.p.v. weg te rennen wat ze als pupje van 8 weken een keer gedaan heeft.

Als er bijvoorbeeld een hele grote hond aan haar gesnuffeld heeft, dan komt ze ook na afloop altijd even 'buurten'. Even steun zoeken, zo van, was toch wel een beetje eng, maar ik kon het wel hebben en het ging goed.

[miekmiek]

De enige keer dat ik haar van zich af heb zien bijten was toen Femke, van Annemieke, ( die maar 2 maanden ouder is dan Saar) hier thuis probeerde over Saar heen te gaan staan, terwijl Saar een beetje in de hoek geduwd werd. Toen snauwde ze een keertje, en liep toen maar snel weg

Voila; de oplossing: saar moet een tijdje hier in trainingskamp komen en je krijgt haar zelfverzekerd terug. Of je haar terug krijgt weet ik niet....

Zonder geintjes; het lijkt me erg vervelend maar een niet al te groot probleem. Ik denk dat vooral jij het vervelend vind. Saartje lijkt er weinig last van te hebben. Sommige honden zijn nu eenmaal 'the underdog'....

[Zoie]

Balou vertoont als ze de kans krijgt ook vluchtgedrag en dat heeft op sommige honden inderdaad het effect dat ze er achter aan gaan rennen en de hond gaan opjagen.

Dus ik voorkom het wegrennen door haar naar mij toe te roepen. Als pupje heb ik haar dat al aangeleerd. Als ik denk dat een andere hond teveel voor haar is roep ik haar bij me, en passeren we samen die andere hond. Vreemde honden komen nu nooit naar haar toe, maar gaan altijd met een van de andere honden spelen.

Dat bij me roepen kan hier niet zo goed omdat ze dus altijd opeens uit het niets wordt opgejaagd.

Als ze eenmal opgejaagd wordt kan ik haar niet meer bij me roepen, want dan is ze alleen maar bezig met het onwijken van die andere hond.

Ook als Balou al opgejaagd wordt kan ik haar nog bij me roepen, ze is dan ook heel erg bang en in een soort van doodsnood aan het gillen.

Het is wel heel moeilijk, vooral als je hond echt heel erg bang is, maar als je op het juiste moment roept dan lukt het wel, ook als er onverwacht een hond aan komt. En hoe vaker het lukt om haar terug te roepen, hoe beter het gaat. En hoe vaker het mislukt, hoe moeilijker het wordt om het terug te draaien.

Nou, ik schreef het niet helemaal correct; laat ik het zo zeggen. Als ze opgejaagd wordt kan ik haar nog wel bij me roepen, maar zodra ze mijn kant op komt zetten komt de opjager nog sneller achter haar aan, en durft ze niet te stoppen als ze eenmaal bij mij is aangeland.
Of, hij laat haar mijn kant op komen, en als ze er bijna is zet hij de jacht weer in.....
Heel fijn, want ze krijgt zo dus min of meer op d'r flikker voor het hierkomen.

Meestal werkt het wel als ik tussen haar in die hond in ga staan terwijl ik roep, dan komt ze snel bij me staan. Maar vandaag was het paadje zo smal, en die andere hond zo gigantisch dat het me niet lukte...

En dan is het ook heel lastig dat Saar 22 cm. schofthoogte is en 4 kilo. Ik kan haar niet, als ze eenmaal bij me in de buurt is even bij d'r halsband pakken ofzo. Daar kan ik niet bij, tenzij ik op mijn hurken ga zitten, maar als die andere hond maar doorgaat met jagen is ze dan dus alweer weggerent.

Kan je haar niet leren dat ze in je armen rent en dan optillen. Schijnt niet te mogen, maar het lijkt me in dit soort situaties oke. Denk dat als ze doorheeft dat je haar actief beschermt je de meeste kans hebt dat ze bij je komt, al zal het niet altijd lukken natuurlijk.

[Moos]

De enige keer dat ik haar van zich af heb zien bijten was toen Femke, van Annemieke, ( die maar 2 maanden ouder is dan Saar) hier thuis probeerde over Saar heen te gaan staan, terwijl Saar een beetje in de hoek geduwd werd. Toen snauwde ze een keertje, en liep toen maar snel weg

Voila; de oplossing: saar moet een tijdje hier in trainingskamp komen en je krijgt haar zelfverzekerd terug. Of je haar terug krijgt weet ik niet....

Zonder geintjes; het lijkt me erg vervelend maar een niet al te groot probleem. Ik denk dat vooral jij het vervelend vind. Saartje lijkt er weinig last van te hebben. Sommige honden zijn nu eenmaal 'the underdog'....

haha, ja, ze komt een weekje therapie-logeren

Het is ook niet super-erg hoor, zeker niet omdat Saar het schijnbaar wel kan hebben. Maar als het steeds vaker gaat gebeuren lijkt me dat toch niet goed voor haar (en voor mij )

[Baily]

Balou vertoont als ze de kans krijgt ook vluchtgedrag en dat heeft op sommige honden inderdaad het effect dat ze er achter aan gaan rennen en de hond gaan opjagen.

Dus ik voorkom het wegrennen door haar naar mij toe te roepen. Als pupje heb ik haar dat al aangeleerd. Als ik denk dat een andere hond teveel voor haar is roep ik haar bij me, en passeren we samen die andere hond. Vreemde honden komen nu nooit naar haar toe, maar gaan altijd met een van de andere honden spelen.

Dat bij me roepen kan hier niet zo goed omdat ze dus altijd opeens uit het niets wordt opgejaagd.

Als ze eenmal opgejaagd wordt kan ik haar niet meer bij me roepen, want dan is ze alleen maar bezig met het onwijken van die andere hond.

Ook als Balou al opgejaagd wordt kan ik haar nog bij me roepen, ze is dan ook heel erg bang en in een soort van doodsnood aan het gillen.

Het is wel heel moeilijk, vooral als je hond echt heel erg bang is, maar als je op het juiste moment roept dan lukt het wel, ook als er onverwacht een hond aan komt. En hoe vaker het lukt om haar terug te roepen, hoe beter het gaat. En hoe vaker het mislukt, hoe moeilijker het wordt om het terug te draaien.

Nou, ik schreef het niet helemaal correct; laat ik het zo zeggen. Als ze opgejaagd wordt kan ik haar nog wel bij me roepen, maar zodra ze mijn kant op komt zetten komt de opjager nog sneller achter haar aan, en durft ze niet te stoppen als ze eenmaal bij mij is aangeland.
Of, hij laat haar mijn kant op komen, en als ze er bijna is zet hij de jacht weer in.....
Heel fijn, want ze krijgt zo dus min of meer op d'r flikker voor het hierkomen.

Meestal werkt het wel als ik tussen haar in die hond in ga staan terwijl ik roep, dan komt ze snel bij me staan. Maar vandaag was het paadje zo smal, en die andere hond zo gigantisch dat het me niet lukte...

En dan is het ook heel lastig dat Saar 22 cm. schofthoogte is en 4 kilo. Ik kan haar niet, als ze eenmaal bij me in de buurt is even bij d'r halsband pakken ofzo. Daar kan ik niet bij, tenzij ik op mijn hurken ga zitten, maar als die andere hond maar doorgaat met jagen is ze dan dus alweer weggerent.

Ja, ik kan me ook voorstellen dat het lastig is. dat had ik met Balou ook in het begin. Maar ik ging dan inderdaad gebukt staan of gehurkt zitten en stak mijn handen uit. En dan kwam ze toch vaak mijn richting op. Als ze dan bij me was dan hield ik haar vast aan de halsband en de andere hond stopte dan een stukje voor ons en als er dan niks meer te beleven valt dan gaan ze wel weer weg.

En als ze dat een paar keer hebben ervaren wordt het steeds makkelijker om ze bij je te roepen. De eerste paar keer zijn het moeilijkste.

Maar Balou is gewoon ook een hond die heel goed wil luisteren. Maar dat is Saar ook toch? Ik oefende al vanaf heel klein pupje dat als ze bang was voor een andere hond en dreigde paniekerig te gaan doen, dat ze naar mij kwam. Ze was namelijk al vanaf het begin zo bang.

Maar ik ben nooit uit de situatie gegaan, dus wel blijven staan met haar om niet haar angst te bevestigen.

[Moos]

Kan je haar niet leren dat ze in je armen rent en dan optillen. Schijnt niet te mogen, maar het lijkt me in dit soort situaties oke. Denk dat als ze doorheeft dat je haar actief beschermt je de meeste kans hebt dat ze bij je komt, al zal het niet altijd lukken natuurlijk.

Nou, optillen zullen we maar niet elke keer doen, maar daar zeg je me wel wat!

Ik zal de volgende keer gewoon even op mijn hurken gaan zitten en haar dan roepen, zodat ze zo tussen mijn knieen kan rennen in de veilige haven. Zal eens kijken hoe dat werkt!

[Zoie]

Kan je haar niet leren dat ze in je armen rent en dan optillen. Schijnt niet te mogen, maar het lijkt me in dit soort situaties oke. Denk dat als ze doorheeft dat je haar actief beschermt je de meeste kans hebt dat ze bij je komt, al zal het niet altijd lukken natuurlijk.

Nou, optillen zullen we maar niet elke keer doen, maar daar zeg je me wel wat!

Ik zal de volgende keer gewoon even op mijn hurken gaan zitten en haar dan roepen, zodat ze zo tussen mijn knieen kan rennen in de veilige haven. Zal eens kijken hoe dat werkt!

Nee, niet bij elk wisse wasje en angstig gedrag gaan optillen natuurlijk, maar als er serieus op haar gejaagd wordt door een grote hond, zou ik mooi op mijjn knieën gaan om m'n hond op te tillen als ik kon. Of op jouw manier proberen, is misschien nog beter.

[Baily]

Kan je haar niet leren dat ze in je armen rent en dan optillen. Schijnt niet te mogen, maar het lijkt me in dit soort situaties oke. Denk dat als ze doorheeft dat je haar actief beschermt je de meeste kans hebt dat ze bij je komt, al zal het niet altijd lukken natuurlijk.

Nou, optillen zullen we maar niet elke keer doen, maar daar zeg je me wel wat!

Ik zal de volgende keer gewoon even op mijn hurken gaan zitten en haar dan roepen, zodat ze zo tussen mijn knieen kan rennen in de veilige haven. Zal eens kijken hoe dat werkt!

Nee, niet bij elk wisse wasje en angstig gedrag gaan optillen natuurlijk, maar als er serieus op haar gejaagd wordt door een grote hond, zou ik mooi op mijjn knieën gaan om m'n hond op te tillen als ik kon.

Ik zou niet gaan optillen, dan gaat de andere hond waarschijnlijk opspringen tegen jou en je hond.

[Moos]

Ja, ik kan me ook voorstellen dat het lastig is. dat had ik met Balou ook in het begin. Maar ik ging dan inderdaad gebukt staan of gehurkt zitten en stak mijn handen uit. En dan kwam ze toch vaak mijn richting op. Als ze dan bij me was dan hield ik haar vast aan de halsband en de andere hond stopte dan een stukje voor ons en als er dan niks meer te beleven valt dan gaan ze wel weer weg.

En als ze dat een paar keer hebben ervaren wordt het steeds makkelijker om ze bij je te roepen. De eerste paar keer zijn het moeilijkste.

Maar Balou is gewoon ook een hond die heel goed wil luisteren. Maar dat is Saar ook toch? Ik oefende al vanaf heel klein pupje dat als ze bang was voor een andere hond en dreigde paniekerig te gaan doen, dat ze naar mij kwam. Ze was namelijk al vanaf het begin zo bang.

Maar ik ben nooit uit de situatie gegaan, dus wel blijven staan met haar om niet haar angst te bevestigen.

Ja, Jan zei ook al op mijn hurken gaan zitten. Klint heel slim, dat ga ik proberen de volgende keer!

En Saar is inderdaad een hondje wat graag wil luisteren. En ik heb haar inderdaad ook geleerd om steun bij mij te zoeken als ze iets eng vindt, en dat werkt altijd heel goed. Als ze van veraf een hond signaleert die zij eng vindt (en dat zijn ook altijd honden waarvan de baas zegt dat ze niet altijd even vriendelijk zijn), komt ze altijd naar me toe. En dan praat ik even tegen d'r en laten we die andere hond passeren. En als ze niet uit zichzelf komt is een keertje roepen ook genoeg om haar naar me toe te laten lopen.

Alleen dus, als ze opgejaagd wordt, gebeurt dat echt zodanig uit het niets dat ze, tegen de tijd dat ze paniekerig gaat doen, al drie keer het bos rondgejaagd is zeg maar.

Laatst was ze opgejaagd door een Bouvier. Wij liepen, komen de bocht om, en voordat ik de tijd kreeg om te denken "he, een Bouvier' werd Saar al opgejaagd. Daar gaat dus nooit gesnuffel of een andere kennismaking uit vooraf, dat gebeurt gewoon opeens.
Maar goed, ik heb die Bouvier geblocked, en Saar bij me geroepen. Daarna ben ik inderdaad gewoon blijven staan, en toen we die Bouvier later aan de riem tegenkwamen heb ik Saar express nog even met hem laten snuffelen. Dat ging wel goed.

[Zoie]

Kan je haar niet leren dat ze in je armen rent en dan optillen. Schijnt niet te mogen, maar het lijkt me in dit soort situaties oke. Denk dat als ze doorheeft dat je haar actief beschermt je de meeste kans hebt dat ze bij je komt, al zal het niet altijd lukken natuurlijk.

Nou, optillen zullen we maar niet elke keer doen, maar daar zeg je me wel wat!

Ik zal de volgende keer gewoon even op mijn hurken gaan zitten en haar dan roepen, zodat ze zo tussen mijn knieen kan rennen in de veilige haven. Zal eens kijken hoe dat werkt!

Nee, niet bij elk wisse wasje en angstig gedrag gaan optillen natuurlijk, maar als er serieus op haar gejaagd wordt door een grote hond, zou ik mooi op mijjn knieën gaan om m'n hond op te tillen als ik kon.

Ik zou niet gaan optillen, dan gaat de andere hond waarschijnlijk opspringen tegen jou en je hond.

Ik weet het, maar daar heb ik niks van ... haha, nou ja, die twee keer dat het is gebeurd ( van de opspringende hond/honden wegdraaien en uit de situatie weglopen, en dan moet de andere baas zijn hond onder controle brengen, hoop ik dan. )

[clausipaus]

Keizer is ook altijd de lul. Ik kijk naar de reactie van Floep op de vreemde hond. Als Floep aangeeft dat het 'verkeerd' is, dan til ik Keizer dus op. Ik ga geen risico meer nemen, er is weinig voor nodig om zijn nek te breken.

Ik heb ook liever dat een vreemde hond tegen mij opspringt dan dat hij op keizer in gaat staan beuken.

[Moos]

Keizer is ook altijd de lul. Ik kijk naar de reactie van Floep op de vreemde hond. Als Floep aangeeft dat het 'verkeerd' is, dan til ik Keizer dus op. Ik ga geen risico meer nemen, er is weinig voor nodig om zijn nek te breken.

Ik heb ook liever dat een vreemde hond tegen mij opspringt dan dat hij op keizer in gaat staan beuken.

Volgens mij zijn de hele kleine witte hondjes ook gewoon een leuk speeltje voor sommige honden. Saar en Keizer zijn natuurlijk ongeveer even groot, Moos is dan weer 3 kilo zwaarder, en veel gespierder. Zo'n klein flodderig witje is misschien ook gewoon leuker om op te jagen

Vanochtend op het strand stuiten we opeens op een groepje honden; een gigantische Airdale, een Jack Russell achtig iets, en een Spaniel.
Die Airdale hoefde maar naar Saar te kijken of ze trok d'r staart tussen d'r poten en schoot achteruit. Was ook een flinke zelfverzekerde kerel, want Moos moest ook weinig van hem hebben.
Toen heb ik er wel voor gezorgd dat ik steeds heel dicht naar Saar bleef staan, want die Airdale bleef maar ruiken aan haar en Saar bleef maar onzekerder worden. staart steeds lager, ineengedoken....
Ik zag haar alweer het strand over gejaagd worden. Eigenlijk de eerste keer dat ik tijdens het snuffelen zoiets had van "hmmm, gaat niet helemaal goed dit denk ik"
En toen heb ik die Airdale weggestuurd, want de baas liep natuurlijk weer meters ver weg, zich nergens van bewust
Werkte wel, en daarna kon Saar weer lekker verder spelen met Moos.

[Eline*]

Ik vind eigenlijk echt dat je niet te zuinig moet zijn in het beschermen van je honden. Daar ben je notabene baas voor! Als ze uiteindelijk zelf de oplossing gaan vinden in het aanvliegen van andere honden is het ook al niet goed. Letterlijk je hond afschermen door tussen de andere hond en je eigen hond te gaan staan is eén, de andere hond wegjagen kan, en je ienieminiehondje optillen bij vermeend gevaar vind ik niets mis mee.
Liever een keer te veel optillen dan straks je hondje dood.
Opjagen gaat vaak "goed" en soms dus ook gewoon niet en dan is het dag hond.
Ik zie niet zo in waarom een hond maar met iedere andere hond contact moet hebben. Ik vind dat zelf ook niet nodig en niet prettig. Daarbij is een hond echt niet blij als ie onzeker staat te zijn tegenover een vreemde hond.

[Jay1978]

Ik vind dat in sommige gevallen het optillen van honden, juist meer problemen toevoegt.
Ik had een tijdje geleden met een verjaardag een jack russel teefje op visite.
Hij was ooit eens gegrepen door een herder en moest niets hebben van grote honden.
Ze bleven uit elkaars buurt, want zodra Dazzle toenadering zocht, reageerde de russel heel erg agressief (echt achter em aan om aan te vallen.) Dazzle nam gelijk de benen.
Toen ze even later allebei rustig ergens lagen (lees: allebei in ander gedeelte van de huiskamer) en de bel ging sloegen beide honden aan. En wilde beide richting deur lopen. Het baasje van de russel pakte haar hondje op, (Om bij zich te houden zodat Dazzle met me mee liep naar de voordeur). Dazzle zag dat en zag zijn kans schoon om op te springen en proberen het hondje te bijten. Zovan: Even terugpakken, want nu ben je weerloos. Gelukkig lukt dit niet omdat ze idd omdraaide en het hondje neerzette, en toen nam Dazzle weer de benen.

[Moos]

Ik vind eigenlijk echt dat je niet te zuinig moet zijn in het beschermen van je honden. Daar ben je notabene baas voor! Als ze uiteindelijk zelf de oplossing gaan vinden in het aanvliegen van andere honden is het ook al niet goed. Letterlijk je hond afschermen door tussen de andere hond en je eigen hond te gaan staan is eén, de andere hond wegjagen kan, en je ienieminiehondje optillen bij vermeend gevaar vind ik niets mis mee.
Liever een keer te veel optillen dan straks je hondje dood.
Opjagen gaat vaak "goed" en soms dus ook gewoon niet en dan is het dag hond.
Ik zie niet zo in waarom een hond maar met iedere andere hond contact moet hebben. Ik vind dat zelf ook niet nodig en niet prettig. Daarbij is een hond echt niet blij als ie onzeker staat te zijn tegenover een vreemde hond.

Nee, Saar was ook niet blij bij die Airdale. Dus jij zou in dat geval gewoon opgetild hebben?
Ik vond ook niet dat ze contact moest hebben met die honden (ik loop zeker nu Moos en Saar elkaar hebben heel vaak gewoon door als ik een andere hond zie. Van mij hoeven ze geen contact te maken dan, alleen laat 9 van de 10 bazen zijn hond gewoon lekker op Moos en Saar afrennen...), ik liep ook door, maar die bazen van die andere honden vonden het allemaal wel prima. En die Airdale heeft ons dus een heel stuk gevolgd. Ik heb Saar wel steeds bij me geroepen, om door te lopen, en omdat ik wel zag dat ze het niet gezellig vond bij die hond, maar hij bleef zich maar opdringen.

Maar dan kan het geen kwaad om Saar op te tillen in zo'n situatie? Ze kan natuurljk best een onzeker tutje zijn, en ik wil haar daar niet in bevestigen, want die hond deed tenslotte niet echt wat. Hij snuffelde, en volgde haar, maar niet hardhandig ofzo (dan had ik namelijk wel al lang ogetild, als Saar geplet dreigt te worden til ik op.). Alleen het was wel duidelijk dat Saar het niet fijn vond.

[starfleet]

Maar ik ben nooit uit de situatie gegaan, dus wel blijven staan met haar om niet haar angst te bevestigen.

Jij hebt wel een heel andere maat hond dan Saar is. Saar is gauw doodgebeten door een Dog, een eenhapscracker, daar ga je toch anders mee om en moet je ook wel.

Anne

[Moos]

Maar ik ben nooit uit de situatie gegaan, dus wel blijven staan met haar om niet haar angst te bevestigen.

Jij hebt wel een heel andere maat hond dan Saar is. Saar is gauw doodgebeten door een Dog, een eenhapscracker, daar ga je toch anders mee om en moet je ook wel.

Anne

Ja, dat klopt. Saar is echt een heel klein hondje, ze weegt nu al bijna een maand 4 kilo, en ik denk niet dat dat nog heel veel groter gaat worden, ze is toch al bijna 6.5 maand, en groeit al een tijdje amper meer.

En daar ga je inderdaad toch anders mee om, ik merk zelfs al dat ik anders om ga met haar dan met Moos van 6.5 kilo. Moos is ook steviger gebouwd, een echte reu, gespierder ook. Saar is gewoon klein en flodderig daar zit niks stevigs aan.
Niet dat Moos erg veel kan hebben, da's ook nog een eenhapscracker, maar Saar kan helemaal weinig hebben, ook qua karakter.

Er zijn een aantal situaties waarin ik met haar niet kan denken, ik zet haar naast me neer, en we blijven gewoon staan. Da's een te groot risico wat ik niet wil lopen.
Het gaat met mini-Saar er namelijk vaak niet alleen maar om dat ze wilde lab-reuen eng vindt, het gaat er vaak ook nog eens om dat een flinke slag met een poot van diezelfde reu Saar flink kan verwonden.

[starfleet]

Het gaat met mini-Saar er namelijk vaak niet alleen maar om dat ze wilde lab-reuen eng vindt, het gaat er vaak ook nog eens om dat een flinke slag met een poot van diezelfde reu Saar flink kan verwonden.

Wat ik denkelijk met Saar zou proberen is haar vaak al dragen of in een draagzak zetten in "gevaarlijk" gebied, dus als je langs zo'n boerderij moet in de polder of als je een stel flinke wilde Labradors aan ziet komen in de verte. . Eigenlijk omdat ze het dan heel normaal vindt om een tijd gedragen te worden of in de tas te gaan. Natuurlijk ook heel veel los en dollen, maar dat ze er aan gewend is dat ze in een tas gestopt wordt tussendoor.


Vooral dus omdat je zegt dat ze "flodderig" is en amper vier kilo weegt en de combinatie van angst en wegrennen. Ik heb het gevoel dat dat een keer fout gaat gaan namelijk

Anne

[Zoie]

Maar ik ben nooit uit de situatie gegaan, dus wel blijven staan met haar om niet haar angst te bevestigen.

Ik vind dus dat er met angst bevestigen opzich niks mis is. Het leven is soms angstwekkend, zeker voor een hond. Het is nu eenmaal niet zo dat als je je hond aan de halsband of riem hebt die andere hond altijd aftaait. Bovendien krijg je dan toch weer dat je hond zelf gaat optreden, b.v. middels grommen.

Waar het op aankomt, is, denk ik, dat je de juiste actie neemt om je hond te beschermen. Soms ga je tussen de honden instaan. Soms stuur je die andere hond weg. Soms is dat door je hond op te tillen en uit de situatie weg te lopen. Van de week ben ik gewoon lopend met Spok uit de situatie weggelopen. Dat doe ik natuurlijk liever. Het is een kwestie van inschatten op dat moment.

Maar het is niet zo dat ik vind dat mijn hond maar elke angst moet doorstaan, in het bijzonder niet als ik hem verhinder te vluchten. Dat zou ik alleen overwegen als ik vind dat de angst onterecht is, zodat hij kan leren dat er niks aan de hand is. En dan nog zou ik er voorzichtig mee zijn.

Allemaal een kwestie van inschatten, denk ik. Natuurlijk weet ik ook wel dat sommige bazen overbeschermend zijn en zelf de angstige hondjes creeëren die ze niet willen hebben.