Ik wist al dat ik een wat onstabiel pupje heb uitgezocht toen (hond is inmiddels 6), maar als ik het boek zo lees dan is het een nogal dominant pupje geweest ook. Sterker nog, hij is nog steeds dominant, ook tegen ons. Ik weet niet wat ik ervan moet aannemen en wat ik beter links kan laten liggen omdat het nogal zwart op wit kan zijn.
Hij stelt dat een hond gewend is in een roedel te leven en dat een hond het beste tot zijn recht komt met een sterke leiding van zijn baas (dat wist ik wel en daar ben ik het ook wel mee eens)
Maar door dingen als zelf op de bank springen, zich onder je arm duwen voor een aai, als eerst de trap op gaan als hij mee mag naar boven, zijn speelgoed altijd in zijn mand heeft liggen, voor je lopen op straat, enz. denkt hij dan dat hij de leiding op zich heeft. Dit zijn rechten die de alpha hond alleen mag hebben. Daardoor ontstaat er "probleemgedrag" als trekken aan de riem (leiding nemen) ophef bij visite (hij moet het immers regelen) of agressie (beschermen van de roedel). Dit zou je dus niet mogen toestaan bij je hond. Hij geeft er ook praktische tips bij om op een positieve manier de leiding terug te nemen.
Klinkt allemaal heel aannemelijk, maar....
Volgens mij heeft iedere huishond zijn speeltjes voorhet pakken en komt iedere huishond wel eens om een aai vragen en stormt iedere huishond wel eens in zijn enthousiasme als eerst door de deur heen. En volgens mij zijn de meeste van die honden goed opgevoed en weten ze wie de baas is.
Mijn hond weet ook (tenminste zo komt het dan wel op mij over, misschien pakt hij het wel heel slim aan
wat denken jullie hiervan? Zou dit echt te soepel zijn voor je hond en lost het echt zoveel op als je dat soort dingen niet meer toelaat?
Hoe gaat dat eigenlijk bij jullie? Wat mogen ze in huis?






