Hanneke2 schreef:Moeilijk he, die eerste keer loslaten? Ik heb met Jack destijds ook zo lopen zenuwen, en straks met Lilo wordt het helemaal erg.

Maar ja, ik vind dat als het ook maar enigszins kan, moet een hond toch af en toe lekker los kunnen rennen.
Ja, precies wat je zegt, ik vind het echt moeilijk.
Maar aan de andere kant is hij zó vooruitgegaan, in het begin had ik hier niet eens over hoeven nadenken omdat hij dan 100% zekerweten gewoon vandoor zou gaan.
Hij is ook niet meer zo hysterisch en geobsedeerd door de omgeving, dat is bijna weg.
Natuurlijk houdt hij alles nog goed in de gaten, maar daarna gaat hij gewoon lekker verder met rondsnuffelen.
Dat deed hij zelfs ook toen hij ontsnapt was.
Kan je niet een keer samen met je tante en Banjer gaan wandelen (vooropgesteld dat Banjer los kan)?
Goed idee, maar ik denk niet dat ik haar om 6 uur 's ochtends mee krijg
Verder wat al gezegd werd: iets heel lekkers mee nemen. Een tijdje geleden gaf iemand hier ook de tip om effe stiekum een paar frolicjes op de grond te gooien, en dan je hond enthousiast terugroepen omdat jij iets lekkers gevonden hebt.
Die tip heb ik ook gelezen en dat werkt perfect.
Nu je het zegt, kan ik wel een ander commando gaan gebruiken voor het hierkomen en dus "kijk eens" (wat altijd iets heel leuks en lekkers betekent), dat werkt namelijk veel beter.
Misschien is hij wel altijd aangelijnd ofzo bij zijn eerste eigenaar als hij geroepen werd?
En ik zou niet echt andere honden gaan ontwijken. Goeie kans dat Leo los met andere loslopende honden heel wat minder lastig doet, en het zou natuurlijk helemaal geweldig zijn als je af en toe hondjes tegenkomt die hij echt leuk blijkt te vinden.
Succes in elk geval!
Inderdaad, hij is sowieso al helemaal anders als hij losloopt (op dat omheinde veld), hij geniet er zo van dat ik het zo jammer vind dat het maar zo weinig kan.
En Banjer (een andere hond dus) vindt hij niet eens meer interessant als hij kan rennen.