Gistermiddag liep ik toen de duisternis inviel met haar tussen de weilanden te wandelen toen ze ineens opvallend nerveus werd. Dat uitte zich door constant nerveus achterom kijken en voortdurend tongelen.
In eerste instantie snapte ik haar angstige gedrag niet;
totdat ik ineens de maan zag. Gisteravond toen hij net opkwam was hij in verhouding heel groot en erg aanwezig.
Nou moet ik er even bij vertellen dat Devlin bang is voor luchtballonnen en vliegers. Als ze deze ziet dan vertoont ze hetzelfde gedrag.
Zojuist belde mijn moeder dat Devlin vanochtend exact hetzelfde gedrag vertoonde. Maar in die hevigheid dat ze niet meer wilde wandelen en mijn moeder die niet sterk genoeg is moest haar loslaten, anders had Devlin haar over de straat heen gesleurt :N:
Gisteravond was het volle maan, ik hoop maar dat ze dit gedrag niet iedere keer gaat vertonen als ze de maan ziet
Heeft iemand tips of eenzelfde ervaring?

