Al snel ben ik dan geneigd om Moritz in bescherming te nemen, maar ik weet dat ik dit niet moet doen en hij zelf zijn grenzen moet aangeven (alleen doe dat dan ook wat vaker sulletje!
Kluiven liggen hier bijna altijd allemaal bij Kaya, en al kan Moritz er eentje bemachtigen (waar hij overigens heel slim in is
Vervolgens staat Moritz dit dan maar weer allemaal toe
Maar ineens is er dan toch een grens, de kluif: Moritz ligt overheerlijk te kluiven en is ditmaal niet van plan de kluif af te staan.
Kaya komt dichterbij..... en ineens 'grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr' van Moritz :N:
Kaya kent blijkbaar toch ook grenzen en deinst langzaam achteruit
En Kaya druipt af.........
---------
Hoe gaat dit bij jullie honden: aan elkaar gewaagd? Laat eentje ook (bijna) alles over zich heenkomen?





