Moderator: moderatorteam
Goh.Zoie schreef:labradors scoren overigens nog verrassend hoog, en Golden retrievers zelfs nog boven herders, op mijn lijstjeHanneke2 schreef:[Ik snap dat husky's een bredere hondenwoordenschat hebben dan - pak 'm beet - labradors:
Kijk, en daar zit nou het hele conflicterende in deze discussie. Een hele sociale hond hoeft helemaal niet aardig te zijn. Sociaal betekent mijns inziens niets meer of minder dan dat de hond uitstekend kan communiceren. Hoe dichterbij de wolf, hoe sterker de hond misschien in staat is te comminuceren, maar dan geldt dus ook dat de hond zich wat betreft roedelgedrag meer richting het oorspronkelijke gedrag kan gaan.Zoie schreef:nou, dat hoeft m.i. ook helemaal niet.Hanneke2 schreef:[ Hoe dichter bij de oorsprong, hoe meer oorsponkelijke vaardigheden een hond heeft, denk ik. Maar ik vraag me af of dat per definitie betekent dat ze beter omgaan met andere honden.:
Nu heb je Kaya neem ik aan behoorlijk goed onder appel staan, je hebt haar vanaf het begin geremd in haar neiging te corrigeren, afgeleid enz.Stang schreef:[
Kortom: eigenlijk alles zonder scheur-bijt-bloedwerk (en opjaagwerk en uiteraard ganging-up want dat is te gevaarlijk) is in mijn ogen acceptabel tussen honden en zou, als ik het voor het zeggen had, ook in praktijk gebracht mogen worden.
Wat ik gezien heb, is dat bijna altijd wel één hond het al snel opgeeft (en ja, dat is ook echt weleens Kaya geweest en zeker een Moritz).
Gebeurt dit niet vrij snel, oke dan is het natuurlijk gewenst om in te grijpen want dan kan je een echte knokpartij verwachten.
Dit is dus puur mijn mening, niet wat ik in de praktijk breng want het wordt door velen niet geaccepteerd (zoals hier ook wel blijkt
Ik denk dat het voor veel honden ook nogal complex is, en misschien komt dat inderdaad ook wel door al die verschillende rassen.Stang schreef:
Dat er in rassen onderling verschil zit, dat wil ik graag geloven. Maar dat doet niets af aan het feit dat ik niet geloof dat een mens (!!) dan beter hondengedrag zou kunnen intrepeteren dan zelfs het ras wat het het slechtste zou kunnen.
Jij denkt dus dat jij beter hondengedrag kan begrijpen dan een willekeurige, gemiddelde hond?
Ik denk dat de meeste mensen met een sociale hond bedoelen: speelt leuk met andere honden, of zoekt iig geen conflicten op, is niet agressief enz.Eline* schreef:[ Sociaal betekent mijns inziens niets meer of minder dan dat de hond uitstekend kan communiceren.
Ik grijp heel snel in bij 'akkefietjes'. Ik heb een ras wat behoorlijk wat schade kan aanrichten bij een andere hond en dat risico wil ik ten alle tijden voorkomen. Eerst greep ik in door een ontmoeting met een andere hond te observeren en dan daarop te anticiperen. Dus: óf blijven staan, óf verder lopen. Inmiddels mag Vegas nog maar met weinig honden kennis maken, eigenlijk met bijna helemaal geen onbekende honden meer. Met sommige bekende honden (o.a. lien de rottweiler) laat ik hem de dingetjes zelf regelen, maar dan altijd tot op zekere hoogte.Stang schreef:Even olie op het vuur
Wat ik me afvraag is waar het hele 'principe hond' hierin blijft?
Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? Waarom grijpen wij in bij van die kleine akkefietjes?
Vegas mag geen bezit van andere honden afpakken omdat hij dat dan gaat verdedigen. Hij zal dan net de verkeerde tegenkomen :N: , dat mag dus niet en dat houdt op het moment in dat ik andere honden uit de weg ga. Vorige week was Linda hier met Bram en dan mag Vegas best een stok voor zichzelf pakken. Het enige wat hij dan doet is uitdagen en ik weet dat Bram die stok dan toch niet probeert te pakken.Oke, als je een echte vechter hebt, begrijp ik het want het moet wel binnen de perken blijven natuurlijk.
Maar gewone dingetjes zoals bv poot op de rug leggen en dan ingrijpen, of het rijden als je ziet dat de honden het zelf wel kunnen oplossen, een hond die een stok/bal van een andere hond af wil pakken, enz. enz.
Mijn reden staat al bovenWaarom denken wij als mensen die taal te kunnen vervangen en ons er wel even tegenaan te bemoeien bij zulke (in mijn ogen) kleinigheidjes?
ja, zou best kunnen hoor, maar dan nog, een paar dingen waar ik zo maar even opkom.Inge O schreef:ben ik volledig met je eens hoor, dat (vaak door hun ingefokte morfologie) niet alle honden de hondentaal evengoed spréken. en daardoor minder goed zullen begrepen worden.Zoie schreef: Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.
maar dat ze overduidelijke tekenen van expressieve honden niet zouden snappen, dat staat daar in principe toch los van?
ja, ik viond het wel een redelijk interessant boek, maar wel een beetje veel toegespitst op de vraag wat taal nu precies is en in hoeverre hondentaal taal is.(off topic : is dat boek van coren de moeite volgens jou?)
Een dag niet gelachen, is een dag niet geleeft! Ben blij dat ik hier aan heb bij kunnen dragenstarfleet schreef:Ik moet hier toch wel om lachen. Als mens vind jij dat die hond niet goed de hondentaal beheerst.Tamara en Bowie schreef:
Als een hond meteen moet uitvallen als een andere hond een bal of stok probeert te pakken, dan beheerst die hond vind ik zelf niet de taal.
Anne
Ik zie deze quote ineens en daar wil ik ook nog wel even op reageren.Tamara en Bowie schreef:
Als een hond meteen moet uitvallen als een andere hond een bal of stok probeert te pakken, dan beheerst die hond vind ik zelf niet de taal.
Ik vind het vrij normaal dat een hond zijn bezit verdedigt.Tamara en Bowie schreef: Als een hond meteen moet uitvallen als een andere hond een bal of stok probeert te pakken, dan beheerst die hond vind ik zelf niet de taal.
Althans...naar andere honden toe. Want ik zie er het nut niet van in om het moeilijker te maken dan nodig is en risico's te gaan lopen.
ja, ik voel wel met je mee, en ik zou ook het liefst ergens met mijn eigen roedeltje op een groot terrein wonen waar mijn honden nog gewoon hond mogen zijn - maar de realiteit is helaas dat ik straks het uitlaatbos met weet ik veel hoeveel andere hondenbazen moet delen, die in overgrote meerderheid ook nog eens weinig begrip hebben voor het wezen hond ( in mijn ogen dan. )Inge O schreef:ja, die kant uit ben ik het helemaal met je eens, honden kunnen dus elkaar niet zo goed meer begrijpen omdat er fysieke beletsels zijn om het (al of niet subtiel) te uiten. wat uiteraard sneller misverstanden met zich meebrengt, mee eens.Zoie schreef:ja, zou best kunnen hoor, maar dan nog, een paar dingen waar ik zo maar even opkom.Inge O schreef:ben ik volledig met je eens hoor, dat (vaak door hun ingefokte morfologie) niet alle honden de hondentaal evengoed spréken. en daardoor minder goed zullen begrepen worden.Zoie schreef: Het meest opvallend waren de verschillen in expressief gedrag tussen poedels en wolven.Wolven vertonen een heel arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen, oorbewegingen, houdingen van de staart en het lichaam. Bij poedels waren veel van deze expressievormen sterk vereenvoudigd en een groot aantal ontbrak volledig.
maar dat ze overduidelijke tekenen van expressieve honden niet zouden snappen, dat staat daar in principe toch los van?
Waarom zou het bij honden niet om subtilteiten kunnen gaan ? Als jij een intonatie van mij mist, begrijp je de hele boodschap misschien wel verkeerd. Als hond a geen oog heeft voor de subtiele staartstand van hond b, die wij mensen ook niet kunnen zien, dan leest hij de hele lichaamshouding van die hond misschien wel verkeerd. Hoeveel honden vallen er niet uit het niets zonder aanleiding of waarschuwing aan ? Ogenschijnlijk.
mijn weerstand tegen constante mensen-interventie komt eerder voort uit het feit dat ik de evolutie van de laatste jaren zo oneerlijk vind tov. van het wezen hond. linda (zoekstok) zegt hier ergens dat het wel de hond is die zich aan de mensenmaatschappij moet aanpassen - dat klopt, tot op zekere hoogte. maar wat er steeds maar meer verwacht en geëist wordt van honden, rijst voor mij stilaan de pan uit, daar kan de hondse evolutie nooit zo snel in mee, en ondertussen blijven de misverstanden zich maar opstapelen, allemaal onder de noemer 'sociaal ongewenst gedrag'.
voor de méns misschien sociaal ongewenst, voor de honden waarschijnlijk nog amper te begrijpen.
honden zijn er niet voor gemaakt om zich in constant wisselende groepen op constant wisselende plaatsen in constant wisselende situaties als vloerkleedjes te gedragen - ik stel het nu wel zeer extreem, maar dat is steeds meer wat wij ervan verwachten, en dat vind ik erg, heel erg.
Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen hoor, maar je geeft zelf aan dat het erin gefokt is dat ze meteen moeten uitvallen als een andere hond hun bezit willen afpakken. Dus is het dan wel normaal gedrag?Inge schreef:Ik vind het vrij normaal dat een hond zijn bezit verdedigt.Tamara en Bowie schreef: Als een hond meteen moet uitvallen als een andere hond een bal of stok probeert te pakken, dan beheerst die hond vind ik zelf niet de taal.
Bij allebei mijn herders is de buitdrift "erin gefokt" en ze hanteren het principe wat van mij is blijft van mij.
Maar dat geldt pas echt zodra ze dat "bezit" ook echt in hun bek hebben.
Als ik een bal weggooi is het "wie het eerst komt wie het eerst maalt", pakt een andere hond snel dat balletje weg is er niets aan de hand. Maar als een andere hond iets uit hun bek wil pakken is het opletten geblazen. Zeker Biène heeft dit heel sterk, en bij haar is het niet alleen ballen maar bv. ook botten en andere etenswaren. Ik kan tegenwoordig wel vrijwel alles zonder problemen uit haar bek pakken en ik kan bij haar etensbak in de buurt komen zonder problemen maar andere mensen en zowiezo andere honden kunnen dat niet of nauwelijks.
Marouck geeft weinig om stokken behalve als die in het water liggen, van die halve boomstammen. Daar is ze dan behoorlijk fanatiek mee bezig en dan jaagt ze andere honden dus weg die haar stok belagen in haar ogen.
Tijdens de meeting ging het prima totdat Vegas een stok uit haar bek wilde trekken, daar was madam het dus niet mee eens.
Ik voorkom dit soort situaties dus wel zoveel mogelijk, zeker als er vreemde honden bij zijn. Bij de dagelijkse wandelingen in het bos hebben ze alle 3 een bal in hun bek. Maar als ik in groepsverband wandel blijven de ballen in mijn zak zitten.
Eerst even iets rechtzeggen: Kaya heeft nooit de ene hond na de andere hond tegen de grond gekwaktZoie schreef:Nu heb je Kaya neem ik aan behoorlijk goed onder appel staan, je hebt haar vanaf het begin geremd in haar neiging te corrigeren, afgeleid enz.Stang schreef:[
Kortom: eigenlijk alles zonder scheur-bijt-bloedwerk (en opjaagwerk en uiteraard ganging-up want dat is te gevaarlijk) is in mijn ogen acceptabel tussen honden en zou, als ik het voor het zeggen had, ook in praktijk gebracht mogen worden.
Wat ik gezien heb, is dat bijna altijd wel één hond het al snel opgeeft (en ja, dat is ook echt weleens Kaya geweest en zeker een Moritz).
Gebeurt dit niet vrij snel, oke dan is het natuurlijk gewenst om in te grijpen want dan kan je een echte knokpartij verwachten.
Dit is dus puur mijn mening, niet wat ik in de praktijk breng want het wordt door velen niet geaccepteerd (zoals hier ook wel blijkt
Stel nu eens dat je haar de veel grotere vrijheid had gegeven waarvoor je hier nu pleit. En ze had het ene hondje na het andere tegen de grond gekwakt om de verhoudingen even duidelijk te maken in haar uitlaatbos. Ben je niet bang dan dat ze wel eens in dit gedrag zou kunnen hebben doorgeslagen, en dat ze gewoon een onuitstaanbare intolerante hond was geworden waar je zelf ook niet graag mee door het uitlaatbos banjerde ? En zou het ook niet zo kunnen zijn, dat je op die momenten dat het echt mis dreigt te gaan je ook weinig grip op haar zou hebben gehad, domweg omdat ze dan geleerd heeft haar eigen boontjes te doppen ?
Ben gewoon benieuwd hoe je dit ziet. Voor mij staat het antwoord niet vast hoor, maar mijn intuitie zegt me dat je honden als Kaya en b.v. ook Luna vanaf het begin in toom moet houden, en niet gewoon hun gang moet laten gaan.
ga ik in op de rest: Het zou goed mogelijk zijn dat als ik dat niet in goede banen had geleid, dat Kaya doorgeslagen was. Dat zal ik nooit weten, want dat heb ik dus niet uitgeprobeerd. Tamara en Bowie schreef:Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen hoor, maar je geeft zelf aan dat het erin gefokt is dat ze meteen moeten uitvallen als een andere hond hun bezit willen afpakken. Dus is het dan wel normaal gedrag?Inge schreef:Ik vind het vrij normaal dat een hond zijn bezit verdedigt.Tamara en Bowie schreef: Als een hond meteen moet uitvallen als een andere hond een bal of stok probeert te pakken, dan beheerst die hond vind ik zelf niet de taal.
Bij allebei mijn herders is de buitdrift "erin gefokt" en ze hanteren het principe wat van mij is blijft van mij.
Maar dat geldt pas echt zodra ze dat "bezit" ook echt in hun bek hebben.
Als ik een bal weggooi is het "wie het eerst komt wie het eerst maalt", pakt een andere hond snel dat balletje weg is er niets aan de hand. Maar als een andere hond iets uit hun bek wil pakken is het opletten geblazen. Zeker Biène heeft dit heel sterk, en bij haar is het niet alleen ballen maar bv. ook botten en andere etenswaren. Ik kan tegenwoordig wel vrijwel alles zonder problemen uit haar bek pakken en ik kan bij haar etensbak in de buurt komen zonder problemen maar andere mensen en zowiezo andere honden kunnen dat niet of nauwelijks.
Marouck geeft weinig om stokken behalve als die in het water liggen, van die halve boomstammen. Daar is ze dan behoorlijk fanatiek mee bezig en dan jaagt ze andere honden dus weg die haar stok belagen in haar ogen.
Tijdens de meeting ging het prima totdat Vegas een stok uit haar bek wilde trekken, daar was madam het dus niet mee eens.
Ik voorkom dit soort situaties dus wel zoveel mogelijk, zeker als er vreemde honden bij zijn. Bij de dagelijkse wandelingen in het bos hebben ze alle 3 een bal in hun bek. Maar als ik in groepsverband wandel blijven de ballen in mijn zak zitten.
En wat ik bedoelde met mijn opmerking. Er wordt hier over hondentaal gesproken en noem maar op. Dat honden duidelijk zijn naar elkaar toe of onduidelijk, noem maar op.
Zelf vind ik het niet normaal als een hond meteen uitvalt zonder dat daar geen enkele waarschuwing aan vooraf is gegaan. Daarom gaf ik doe opmerking dat ik dat zelf geen normaal gedrag vind
Als een hond in die zelfde situatie een waarschuwing geeft, of laat merken dat die er niet van gediend is en dan uitvalt, ok, daar valt dan nog wat over te zeggen, maar meteen uitvallen vind ik niet normaal zonder aanleiding vind ik niet normaal
En dan kun je wel weer de
) is dus mijn mening.Toendertijd was er verder weinig aan de hand maar nu zou dat met Vegas een probleem kunnen worden. Hij heeft een hoge tolerantie naar teven (en twee gecastreerde reuen) toe dus hij zal de stok misschien wel afgeven als Marouck er een punt van zou maken maar hij kan ook denken: bekijk het maar, ik wil die stokInge schreef: Tijdens de meeting ging het prima totdat Vegas een stok uit haar bek wilde trekken, daar was madam het dus niet mee eens.
Vegas geeft wel waarschuwingenTamara en Bowie schreef: Zelf vind ik het niet normaal als een hond meteen uitvalt zonder dat daar geen enkele waarschuwing aan vooraf is gegaan. Daarom gaf ik doe opmerking dat ik dat zelf geen normaal gedrag vind
Als een hond in die zelfde situatie een waarschuwing geeft, of laat merken dat die er niet van gediend is en dan uitvalt, ok, daar valt dan nog wat over te zeggen, maar meteen uitvallen vind ik niet normaal zonder aanleiding vind ik niet normaal
grommen, lip optrekken, uitvallen. Ok, dan heb ik het verkeerd begrepen.Inge schreef:Tamara en Bowie schreef:Ik kan het aan de ene kant wel begrijpen hoor, maar je geeft zelf aan dat het erin gefokt is dat ze meteen moeten uitvallen als een andere hond hun bezit willen afpakken. Dus is het dan wel normaal gedrag?Inge schreef:Ik vind het vrij normaal dat een hond zijn bezit verdedigt.Tamara en Bowie schreef: Als een hond meteen moet uitvallen als een andere hond een bal of stok probeert te pakken, dan beheerst die hond vind ik zelf niet de taal.
Bij allebei mijn herders is de buitdrift "erin gefokt" en ze hanteren het principe wat van mij is blijft van mij.
Maar dat geldt pas echt zodra ze dat "bezit" ook echt in hun bek hebben.
Als ik een bal weggooi is het "wie het eerst komt wie het eerst maalt", pakt een andere hond snel dat balletje weg is er niets aan de hand. Maar als een andere hond iets uit hun bek wil pakken is het opletten geblazen. Zeker Biène heeft dit heel sterk, en bij haar is het niet alleen ballen maar bv. ook botten en andere etenswaren. Ik kan tegenwoordig wel vrijwel alles zonder problemen uit haar bek pakken en ik kan bij haar etensbak in de buurt komen zonder problemen maar andere mensen en zowiezo andere honden kunnen dat niet of nauwelijks.
Marouck geeft weinig om stokken behalve als die in het water liggen, van die halve boomstammen. Daar is ze dan behoorlijk fanatiek mee bezig en dan jaagt ze andere honden dus weg die haar stok belagen in haar ogen.
Tijdens de meeting ging het prima totdat Vegas een stok uit haar bek wilde trekken, daar was madam het dus niet mee eens.
Ik voorkom dit soort situaties dus wel zoveel mogelijk, zeker als er vreemde honden bij zijn. Bij de dagelijkse wandelingen in het bos hebben ze alle 3 een bal in hun bek. Maar als ik in groepsverband wandel blijven de ballen in mijn zak zitten.
En wat ik bedoelde met mijn opmerking. Er wordt hier over hondentaal gesproken en noem maar op. Dat honden duidelijk zijn naar elkaar toe of onduidelijk, noem maar op.
Zelf vind ik het niet normaal als een hond meteen uitvalt zonder dat daar geen enkele waarschuwing aan vooraf is gegaan. Daarom gaf ik doe opmerking dat ik dat zelf geen normaal gedrag vind
Als een hond in die zelfde situatie een waarschuwing geeft, of laat merken dat die er niet van gediend is en dan uitvalt, ok, daar valt dan nog wat over te zeggen, maar meteen uitvallen vind ik niet normaal zonder aanleiding vind ik niet normaal
En dan kun je wel weer de
Ik zeg niet dat erin gefokt is dat ze direct uitvallen, ik zeg dat erin gefokt is dat ze bezit niet graag afgeven.
Er wordt wel degelijk gewaarschuwd. Eerst een grom, dan een lip omhoog en wanneer die signalen genegeerd worden volgt er een uitval.
Ik los dus vrij veel op voor mijn honden, niet alles, maar wel veel. Komt dus voornamelijk door hun formaat, zoals ik al eerder aangaf.Stang schreef:Nog even ter verduidelijking: natuurlijk vind ik niet dat je een hond zijn/haar gang maar moet laten gaan in alles tegenover andere honden. Dat kan niet in deze drukke maatschappij.
De compleet andere kant is dus dat een hond (bijna) niets mag en dat de baas zo ongeveer alles voor een hond 'oplost'.
Ook dat vind ik zeer ongewenst.
Bewandel een middenweg, wees niet te panisch voor alles wat met honden onderling te maken heeft.
Voorkom, grijp in als het echt nodig is, maar grijp niet direct in als honden het met een klein duidelijkheidje zelf wel kunnen oplossen.
Zo samengevat (ongeveer
Zo kun je dat dus niet stellen. Dat is compleet afhankelijk van de hond. Kiki mag van mij alles uitzoeken en Nelson daarintegen weinig.Stang schreef:De compleet andere kant is dus dat een hond (bijna) niets mag en dat de baas zo ongeveer alles voor een hond 'oplost'.
Ook dat vind ik zeer ongewenst.
Ik ben dat dus wel met je eens, maar je vergeet inderdaad de individuele verschillen tussen bv. de karakters van honden onderling.Bewandel een middenweg, wees niet te panisch voor alles wat met honden onderling te maken heeft.
Voorkom, grijp in als het echt nodig is, maar grijp niet direct in als honden het met een klein duidelijkheidje zelf wel kunnen oplossen.
Zo samengevat (ongeveer
Maar dat lijkt me een logische zaak: als je een hond hebt die schudt, kan dat levensgevaarlijk zijn. Als Kaya zou bijten in haar correcties, zou ik dat ook absoluut niet toestaan natuurlijk.Eline* schreef:Zo kun je dat dus niet stellen. Dat is compleet afhankelijk van de hond. Kiki mag van mij alles uitzoeken en Nelson daarintegen weinig.Stang schreef:De compleet andere kant is dus dat een hond (bijna) niets mag en dat de baas zo ongeveer alles voor een hond 'oplost'.
Ook dat vind ik zeer ongewenst.
Ik ben dat dus wel met je eens, maar je vergeet inderdaad de individuele verschillen tussen bv. de karakters van honden onderling.Bewandel een middenweg, wees niet te panisch voor alles wat met honden onderling te maken heeft.
Voorkom, grijp in als het echt nodig is, maar grijp niet direct in als honden het met een klein duidelijkheidje zelf wel kunnen oplossen.
Zo samengevat (ongeveer
Het korte lontje van kaya leidt tot een correctie, een kort lontje bij Nelson leidt tot schudpartijen. Nelson mag dus niet zelf ingrijpen, terwijl jij kaya dat dus wel toestaat. Omdat Nelson dus niet mag reageren betekent dat dus automatisch dat ik hem dus moet beschermen en zijn akkefietjes moet oplossen. In die zin mag hij dus niets en dat heeft zijn reden.
Dominerend reuengedrag mag misschien 9 van de 10 keer goed gaan, maar aangezien het ook mis kan gaan is het fijn als het kaliber van een reu als Stapper dus ingedamd wordt in het provoceren van andere reuen.
Ik vind wel degelijk dat de hond centraal moet staan in hoeveel vrijheid je geeft en niet je visie.
Flauw hoor die laatste opmerking. Maar om even te antwoorden op de rest: ik vind dat er wel erg snel gezegd wordt in het algemeen dat "een hond niet de hondentaal beheerst" als de hond gedrag vertoont wat mensen onacceptabel vinden.Tamara en Bowie schreef: Maar waarom vind jij dat zo om te lachen dan? Ik heb niet alle kennis en wijsheid in pacht om op alle moeilijke en complexe vraagstukken een juist antwoord te geven, daarom geef ik aan hoe ik het zelf zie. Jij bezit die kwaliteiten gelukkig wel, dus ik ben benieuwd!
Die laatste opmerking is inderdaad flauw ja, maar dat was jouw opmerking ook, zonder ook maar enige toelichting te geven waarom jij mijn opmerking om te lachen vond.starfleet schreef:Flauw hoor die laatste opmerking. Maar om even te antwoorden op de rest: ik vind dat er wel erg snel gezegd wordt in het algemeen dat "een hond niet de hondentaal beheerst" als de hond gedrag vertoont wat mensen onacceptabel vinden.Tamara en Bowie schreef: Maar waarom vind jij dat zo om te lachen dan? Ik heb niet alle kennis en wijsheid in pacht om op alle moeilijke en complexe vraagstukken een juist antwoord te geven, daarom geef ik aan hoe ik het zelf zie. Jij bezit die kwaliteiten gelukkig wel, dus ik ben benieuwd!
Anne
Maar jij kan vinden dat een grom of opgetrokken lip een waarschuwing is, maar een hond kan ook op andere manieren waarschuwingen geven. Door de oren, de uitdrukking, het werken met een staart en houding. Die waarschuwingen kunnen al gegeven zijn lang voordat de honden daadwerkelijk fysiek met elkaar in contact komen. Dat lijkt dan uit het niets, maar is het niet.Tamara en Bowie schreef: Maar bezit niet graag afgeven vind ik ook normaal, maar dan wel eerst een waarschuwing aan vooraf geven, en niet meteen er op klappen.
Ja sommige ego's zijn inderdaad zo groot. Het stoort mij ook wel dat in een ander stuk dit gestoord word genoemd...Tamara en Bowie schreef: Zijn die ego's van sommige honden nou echt zo groot dat ze dit gedrag moeten vertonen bij honden waar ze totaal geen relatie mee hebben?
Tja, soms gaat het goed, soms niet...**Tamara** schreef:
Owja ik lees nu een paar keer over het verschil in groote bij de correcties.
En dat kleine saar zo doormidden is, ik denk dat dat wel zal meevallen hoor.
Mijn cavia liep eens rond de etensbak van mijn teef (30 kilo) toen die aan het eten was. Meedere malen heeft ze gegromd en uiteraard snapt een cavia dit niet. Toen gaf ze een correctie en niet zo'n kleine ook, ze dook er vol bovenop. Ik dacht daar gaat mijn cavia van 1 kilo, maar neehoor, hij had een klein kaal plekje en verder helemaal niks en liep vrolijk door de kamer heen. Dus zo kwetsbaar zijn hondjes van een kilo of 3 nou ook weer niet hoor.
Ook al valt het fysiek nog wel mee, de mentale schade kan er wel zijn. Het zijn nare ervaringen voor hondjes van drie kilo om platgebeukt te worden door 10 keer het gewicht. Zo'n hondje leert daar alleen maar van dat grote honden eng zijn.**Tamara** schreef:Dus zo kwetsbaar zijn hondjes van een kilo of 3 nou ook weer niet hoor.
Ben ik het (uiteraardstarfleet schreef:Ook al valt het fysiek nog wel mee, de mentale schade kan er wel zijn. Het zijn nare ervaringen voor hondjes van drie kilo om platgebeukt te worden door 10 keer het gewicht. Zo'n hondje leert daar alleen maar van dat grote honden eng zijn.**Tamara** schreef:Dus zo kwetsbaar zijn hondjes van een kilo of 3 nou ook weer niet hoor.
Anne
) mee eens. Maar in het geval van een terechte correctie werkt dat niet helemaal zo is mijn ervaring. Saar is toevallig laatst fors gecorrigeerd door een Flatcoat teef waarvan ze het koekje probeerde te jatten. De volgende dag huppelde ze vrolijk weer tussen die teef in het bos. Ze weet dan toch wel heel goed dat ze tever was gegaan. Ja daar heb je wel gelijk in dat je niet weet of de andere hond zal bijten of niet.Moos schreef:Tja, soms gaat het goed, soms niet...**Tamara** schreef:
Owja ik lees nu een paar keer over het verschil in groote bij de correcties.
En dat kleine saar zo doormidden is, ik denk dat dat wel zal meevallen hoor.
Mijn cavia liep eens rond de etensbak van mijn teef (30 kilo) toen die aan het eten was. Meedere malen heeft ze gegromd en uiteraard snapt een cavia dit niet. Toen gaf ze een correctie en niet zo'n kleine ook, ze dook er vol bovenop. Ik dacht daar gaat mijn cavia van 1 kilo, maar neehoor, hij had een klein kaal plekje en verder helemaal niks en liep vrolijk door de kamer heen. Dus zo kwetsbaar zijn hondjes van een kilo of 3 nou ook weer niet hoor.
Er zijn ook zat verhalen waar het wel fout is gegaan.
Ik zeg er trouwens ook regelmatig bij dat de kans dat het echt fout gaat klein is, maar het kan wel.
Als jouw teef de cavia flink gebeten had was die cavia wel doormidden geweest. Het probleem zit 'm erin dat ik niet kan ruiken hoe welke hond gaat corrigeren. Zoals ik eerder al aangehaald heb, als Kaya Saar ondanks opletten van beide kanten toch had gecorrigeerd, dan was het een kwestie geweest van 'shit happens'. Kaya bijt namelijk niet. Dan nog is er een kleine kans dat Saar wat breekt, dus als het kan voorkom ik het, maar tja, soms kan dat niet. Ik wandel dus gewoon met Caroline en Kaya, omdat ik weet dat Caroline oplet, maar ook omdat ik weet dat als Kaya wel corrigeert ze niet zal bijten.
Tis ook niet dat ik vind dat je niet op moet letten ofzo, maar meer hoe je het brengt in je bericht. Ik kijk zelf bij kleine hondjes als maltezers etc. extra uit omdat die gewoon sneller geblesseerd zijn als chika erop duikt.Moos schreef:En het is altijd zo makkelijk roepen als je zelf geen kwetsbare hond hebt. Ik weet namelijk, zoals ik al steeds eerder zei, dat de kans heel klein is dat het echt mis gaat. Maar het zijn wel mijn hondjes waar het dan mis mee kan gaan, en dat kleine risico wil ik gewoon niet lopen omdat het mijn hondjes zijn waar ik vreselijk veel van hou.
Tja er was nog nooit wat gebeurd, de cavia liep altijd los door de kamer. Niet goed opgelet, dat de cavia terugliep na het eerste brommen en toen was ik te laat. Sindsdien zit hij onder het eten in zijn hok want dat gebeurd me uiteraard niet nog een keer.....Moos schreef:Ik vind het trouwens wel wat vreemd dat je de cavia van 1 kilo rond de etensbak van je hond laat lopen.
