Ik vind het heel interessant om de diverse verschillen te lezen en voelde niet de behoefte om te reageren, maar dit vind ik erg kort door de bocht.bulldog schreef: Wij verkopen dan ook quasi nooit aan alleenstaanden, zeker niet aan mensen onder de 25...risico vinden wij gewoon te groot.
Op die leeftijd zijn de meesten-uitzonderingen niet te na gesproken-nog niet standvastig genoeg om relaties, financiële verplichtingen, werk en uitgaan mooi gestroomlijnd te laten verweven met de aankoop van een hond.
Wat is er in hemelsnaam mis met een alleenstaande met hond??? Mijn ervaring is dat die honden niets minder aan aandacht krijgen als binnen een gezin.( misschien zelfs wel meer omdat er geen partner is die meedeelt
Ik begrijp best dat je eisen stelt aan pupkopers maar om dan deze schifting te maken snap ik niet.
Ik ben zelf getrouwd en was 21 met een fulltime baan toen wij onze eerste hond kregen en dat is prima gegaan! En zo ben ik echt niet de enige





