yamie schreef:Ennath schreef:yamie schreef:-Gaby- schreef:Ik lees net op internet dat het moeilijk is om aan een Duitse jachtterriër te komen, helemaal als je geen jachtakte hebt. En aangezien wij die ook nooit zullen gaan krijgen, zit het er voor ons waarschijnlijk niet in. Neemt niet weg dat ik het wel leuke hondjes vind trouwens.
nee en een echte DJT, is ook geen simpel hondje, die moet je ook niet willen voor gewoon "de leuk" zeg maar, daar moet je echt mee werken

Waarom is die moeilijk te krijgen?
Mijn vriendin had er één gewoon als huishond.
Wel een pittig hondje, maar zeker niet moeilijk te noemen.
Had ze meegenomen uit Duitsland van een nestje van de overburen van haar ouders (die hadden daar een vakantiehuis).
Met de moeder werd gejaagd, Otje jaagde niet.

ik weet niet of ze een echte heeft, dus met papier, maar de meeste ( de betere ook) fokkers van de DJT verkopen en fokken ze niet als huishond, ze willen dat het een werk/jacht hondje pur sang blijft en verkopen dus in principe alleen aan mensen die er ook mee gaan werken.
dat jou vriendin er toevallig een had, tja alles kan natuurlijk, maar dat maakt nog niet dat ze makkelijk te krijgen zijn, en ik heb het dus echt over een echte he, een B&T hondje gelijkend op een DJT? jaa die kun je ook nog wel van MP plukken.
Nou ja, het was van een jager er werd mee gejaagd, dus veel echter kunnen ze volgens mij niet.
Of er een stamboom bij zat????
Geen idee, ik ken ook vele, vele werkende BC zonder stamboom.
Vaak bij werkende (Britse) BC houders vandaan die geen cent geven voor een stamboom.
Wat héét: die het slechtste wat de BC kon overkomen de belangstelling van de Kennelclub vinden.
Otje was dus een duitse jacht terriër, kwam bij een (Duitse) jager vandaan, niet van Marktplaats (heel Internet bestond nog niet, laat staan Marktplaats), maar gewoon van de buurman.
De buurman had gevraagd of de buurvrouw óók een hondje wou: "goed tegen het ongedierte".
De buurvrouw wou niet, haar dochter wel.
En niemand heeft ook maar een seconde nagedacht over "of je een jachtterriër wel in een gezinssituatie kan houden"
Otje woonde en leefde gewoon in huis.
En dat ging echt niet veel beter of slechter dan een andere pittige hond.