bouvierpoedel schreef:lieke schreef:Rosita Compagner schreef:lieke schreef:
Ik zie de meerwaarde niet om bij de collie een ander ras in te kruisen zoals de barzoi. Wat zou dan precies het doel zijn? Groter? Groter hoofd? Meer renvermogen? Minder haar of juist krulhaar? Of gewoon voor de leuk?
Ik kan me zo voorstellen dat om de basis van een beperkte genenpoel wil verbreden het inkruisen van een ras heel nuttig kan zijn. Of bij een ras wat gezondheidstechnisch gezien zo verziekt is dat alleen het inkruisen van een ander (gezond) ras van levensbelang is (denk aan de cavalier). Maar bij de collie lijkt mij dat niet nodig. In ieder geval voor mij ziet de collie er helemaal prima uit en hoeft er niets 'veranderd' te worden. Hoogstens qua temperament en werkvermogen mag er wat verbeterd worden maar dat kan prima opgelost worden door kruisen met kortharen en amerikaanse lijnen.
De barzoi vind ik een prachtig ras dus daar hoeft toch ook niks aan te veranderen? (Ik weet overigens niets van de gezondheid van de barzoi.)
Een beter karakter, minder angst en een open oog. Schiet mij zo te binnen.
Datzelfde kun je prima bereiken met het kruisen van de Amerikaanse lijn met de Engelse lijn. Of weer die belachelijke scheiding van kort- en langhaar opheffen. Beide variëteiten hebben een groter oog en zijn stabieler van karakter.
Ik neem tenminste aan dat je dat bedoelt met 'beter karakter?' Want de doorsnee collie van het Engelse type is buitengewoon zachtaardig, gehoorzaam en lief. Dociel is eigenlijk het beste woord.
Ik ben overigens niet tegen het gebruiken van een ander ras om je eigen ras gezond te maken (ik heb een hekel aan het woord 'verbeteren' waar de gevestigde orde te pas en te onpas mee gooit). Maar de collie is (vooralsnog) een ras waar gezondheidstechnisch weinig tot niets aan mankeert. Aan uiterlijk en temperament mag idd. wat mij betreft wel wat worden teruggegrepen naar het zgn. 'klassieke' type.
Hebben die Amerikanen een andere afstamming of iets anders in gefokt dan de Engelse typjes.?
De oorspronkelijke afstamming is natuurlijk hetzelfde maar bij de Amerikanen zijn ze veel langer doorgegaan met het inkruisen van barzois, heeft de strikte scheiding tussen kort- en langhaar later en minder stringent plaatsgevonden en is de witte kleur nooit verboden.
Oorspronkelijk bestond er nl. ook een witte vachtkleur (niet te verwarren met de blue merle variant). In Engeland, en later heel Europa, werd dat als een ongewenste kleur beschouwd en werden alle witte pups bij de geboorte gedood. In Amerika stelde men die kleur wel op prijs.
Natuurlijk zijn er ongewenste gezondheidsproblemen bij de amerikaanse collie (de werkwijze van de AFC wordt net zo ter discussie gesteld daar als de RvB) hier) en mogen zij bijvoorbeeld bm x bm kruisen (wat ik zeer ongewenst vind!), maar genetisch gezien staan m.i. beide lijnen voldoende van elkaar af om het kruisen ervan te zorgen voor een subsantiële vergroting van de genenpoel.
Wat overigens ook maar een eerste stap is want ook dat is uiteindelijk natuurlijk een doodlopende weg. De volgende (of misschien wel de eerste) stap moet naar mijn mening het openstellen van de stamboeken zijn.
Samantha vertelde me trouwens dat er bij de jachtlijn van de labradors een gewéldige gewoonte is: bachelorparties. D.w.z. dat elk jaar een bijeenkomst is van jonge labradorreuen van particuliere eigenaars. De honden worden dan door deskundigen beoordeeld op karakter, werkvermogen, uiterlijk, etc.
De besten worden gevraagd dekreu te zijn.
Zoiets zou toch geweldig zijn voor álle rassen?
Dus tóen is de barzoi er in gefokt voor het uiterlijk maar nú moet je het niet doen omdat het karakterveranderingen geeft?
