We willen het vertrek van de pups steeds wat spreiden maar het is voor het eerst dat er ééntje langer blijft dan voorzien en het was boeiend om te zien...
Juno evolueerde van zorgzame mama tot een speelmaatje...die af en toe toch nog eens voorziet van een slokje melk :doh:
Giorgio evolueerde van strenge papa tot eveneens speelmaatje én vooral leermeester...
Mila zelf is van mening dat ze op bijna 9 weken een grote hond is, dus niks te puppyrennen ed, ze wil bij de andere twee zijn zelfs al levert haar dat een snauw op van mama die niet steeds als fopspeen wil dienen...
Het kleine ding leerde van Giorgio dat je in een bench goed kan rusten en slapen...ik heb ze deze week meermaals samen gezien in de keuken, hij in Juno haar bench en kleine ukkepuk in vaders bench...
Ze leerde zichzelf traplopen
ook naar beneden :zot: want moeder en vader deden dat dus zij ook...s'morgens zijn er nu drie die een potje youghurt uitlekken...
Ze heeft gezien dat Giorgio en Juno gaan zitten voor ze eten krijgen en dat doet ze nu dus ook :yes:
Zo klein als ze is copiërt ze haar ouders feilloos en ze leest hen als een boek...ze weet perfect wanneer ze Giorgio moet gerust laten en ze weet perfect wanneer ze aan zijn oren mag hangen...van Juno's boze snauw bij "niet drinken" is ze niet onder de indruk...ze probeert gewoon opnieuw tot het een keertje lukt...
Het was een drukke week, kleine Mila is mee naar zee geweest, mee naar een BBQ en mee naar het vakantiewerk van onze oudste dochter...ze gaat mee in de auto en rijdt kilometers zonder één piepje want de groten zijn ook stil...
Ondanks het druk zijn ed vond ik het prachtig om zien hoe eigenlijk de twee andere honden dat kleine ukje wegwijs maken in de wereld...het meest opvallende vond ik dat Giorgio de taak als opvoeder op zich nam, vorig jaar hadden we al gezien dat hij de pups leerde graven en hij speelde wel met hen maar nu leerde hij Mila echt hoe ze zich moest gedragen...ze is dan ook stapelgek op hem, hij ligt onder tafel en zij moet en zal daar dus ook gaan liggen én hij laat het toe, hij ligt in de bench en zij gaat in de bench ernaast liggen, spelen met de Wobler is ook zo'n familiale gebeurtenis...
Afin...uren hebben we er al zitten op kijken....uren hebben we er al van genoten...zo'n rijkdom alweer...
en straks...straks is het huis leger en vooral stiller want madam heeft een behoorlijk stemvolume
en Giorgio...hij blijft me verbazen, de macho heeft toch ook een soft kantje :happywink:
