nee kids hebben geen wensen. we hebben ze ook duidelijk gemaakt dat wij een hond kiezen (nou ja eh, ik denk ik).Fizgig schreef:Je kunt ook denken aan een dove hond. Schijnt helemaal niet zo moeilijk te zijn die te trainen met gebaren. Soms zie je die wel bij asiels. De labrador van de overkant is totaal niet waaks, maar bezoek wordt wel heel enthousiast begroet, met blaffen en opspringen. Het is een leuk beest hoor, en dan heb je het over drie keer blaffen ofzo. Ook veel kleine hondjes zijn niet waaks, soms worden ze wel territoriaal, als ze niet vaak worden uitgelaten. Dat is mijn opvatting over de keffertjes van de overkant, die blaffen naar iedereen die langs loopt, maar dat krijg je ook als ze de hele dag thuis zitten. Ze worden niet uitgelaten en dan worden ze vervelend daarin. Maar ik hoor regelmatig van eigenaren van maltesers en shitzu's dat ze nooit blaffen. Zijn poedels waaks eigenlijk, dat weet ik eigenlijk niet. Kan me niet voorstellen dat die heel waaks zijn.
En bij asiels weten ze echt wel wie de blafferds zijn natuurlijk. Als je een leuke herplaatser ziet, kun je vragen of ze erg blaffen of niet. Het is nogal persoonlijk, dat blaffen, volgens mij. Bij sommige rassen hoort het er wel standaard bij maar voor de rest is het per hond verschillend. Het maakt ook wel wat uit hoeveel lichaamsbeweging ze krijgen, vind ik zelf, hoe meer energie ze hebben, hoe meer energie ze kunnen steken in blaffen. Een hond die goed moe is, reageert niet meer zo snel en fel op geluiden.
Maar ik vind trouwens waaks zijn en wild/agressief reageren op visite, wel twee verschillende zaken. Waaks zijn zoveel honden maar er zijn er veel minder die niet goed omgaan met visite, volgens mij. Dat kun je ook wel iets meer beïnvloeden dan blafgedrag, vind ik zelf. Maar Sky was ook wel een wilde he. En die kon ook niet tegen al die kinderhandjes, toch. Dat hebben honden wel vaker, dat ze kinderen niet zo kunnen waarderen. Maar daar kijken ze altijd goed naar bij asiels, dat weten ze wel, of ze goed zijn met kinderen. Je had best wel pech met Sky gewoon.
Ik heb mijn honden wel van marktplaats, maar ik ben wel gegaan voor onherleidbare bastaards, die wat herderigs in zich hebben, herders blijven toch wel mijn voorkeur hebben. En Shelly was zo zoet als wat, die kreeg ik met 7 maanden. De mensen hadden gewoon geen tijd voor haar, reden nummer 1 voor herplaatsing. Bruno was wel wat meer werk, maar zeker geen hopeloos geval. Zijn vorige eigenaren hebben spijt dat ze hem hebben weggedaan en we hebben nog steeds contact met ze. Maar ik heb wel veel gemaild en veel gebeld en gevraagd, voor ik erheen ging. Dat heeft wel geholpen, ik heb er zeker geen spijt van gekregen.
Als je een beetje mensen in kunt schatten en je weet waar je naar moet vragen, is het eigenlijk net zoveel risico als met een asielhond. De asielhond kun je dan wel terugbrengen maar dat lijkt me toch niet de opzet, om alvast rekening ermee te houden dat het niet zal lukken. De honden op marktplaats eindigen uiteindelijk wel in het asiel als ze daar niet kunnen worden verkocht, dus ja, echt veel verschil vind ik het niet. Het personeel in een asiel hebben wel meer verstand van hondengedrag maar een hond gedraagt zich in een asiel vaak onnatuurlijk, en in een gezin zijn ze nog wel wat meer zichzelf.
Veel plezier toegewenst met zoeken, ik heb er ook bijna een jaar over gedaan en dat was niet eens zo erg omdat ik de eerste keer ook een verkeerde keuze had gemaakt en dat niet nog eens wilde meemaken. Die mislukking stond nog erg vers in het geheugen dus over één nacht ijs, ging ik toch niet. En jij hebt ook alle tijd, toch. Hebben je kids nog wensen over het soort hondje?
heel flauw maar wij zorgen er ook voor.
iets herderigs en met een gezin lopen blijkt lastig te zijn. hangt van de mate van drijfdrang af maar omg als er toch eentje de bocht omging en dat had niks met corrigeren te maken of belonen of wat dan ook, hij is gewoon zo. en lekker vocaal waar ik ook geen moeite mee heb. alleen die tandjes he? dat was het probleem. qua energie konden we hem wel aardig aan maar door de hondagressie kon hij niet/nauwelijks los. dan zit je al lastig. en dan ga je dus leuk picknicken maar ga je eerder naar huis omdat je hond niet mee is, die zit alleen thuis te koekeloeren. dat is gewoon rot. als die hond mee had gekund dan was ie meteen uitgelaten. het enige waar ik echt naar gekeken had was of hij aan de lijn trok, nou dat viel wel mee. andere probleempjes kwamen niet in me op





