En dat hondje is DRUKKKKKK!!!! Druk
Hij vraagt mij wel eens wat ie ermee aanmoet. Hij zit soms met zn handen in zn haar. En ik snap dat wel. Want ik heb collie's, ik weet wat een drukke hond inhoud, maar dit is echt niet normaal meer. Dat hondje valt niet normaal mee te wandelen aan de lijn, ze stuitert alle kanten op. Inmiddels heeft hij haar geleerd om redelijk aan de lijn te lopen, wat best lukt als er geen andere honden in de buurt zijn (al straalt de hond nogsteeds bakken vol onrust uit). Maar als er andere honden in zicht zijn, stuitert ze in alle drie dimensies.
Als ze los loopt, loopt ze altijd op een tempotje van 20km/u ook al is er niets om naartoe te rennen. Dan rent ze rondjes, of ze rent heen-en-weer. Of ze probeert al stuiterend mijn collies aan het spelen te krijgen. Dit kan de hond de hele dag volhouden. Door haar eigen gedrag, heeft ze een dijk van een conditie opgebouwd.
Ik heb haar een keer zien rennen met een Galgo. Die heidewachtel heeft de galgo eruit gerent.
Vanaf pup af aan viel ze al op. Heel ongedurig, reageert op alles wat ze ziet, zolang je prikkels blijft geven, blijft ze gaan. Vanaf pup van aan is de hond ongeveer ieder weekend mee geweest naar zn vriendin, maar bij vriendin thuis breekt ze de boel af en ze moet er inmiddels aangelijnd in huis zijn. Anders rent ze door de vesterbanken, staat pontificaal op het aanrecht als ze de kans krijgt etc.
Bij mijn neef thuis is de hond redelijk rustig maar hij krijgt dit bij zijn vriendin dus niet voor elkaar. Ook omdat de hond zich bemoeid met iedere interactie ook al wordt ze consequent gecorrigeerd.
Het los lopen ging altijd wel redelijk. Ondanks dat ze jaagt en heel veel ruimte neemt, niet reageert op commandos en op alle honden afstuift, heeft het tot nu toe nog niet echt voor problemen gezorgd.
Tot vanmiddag. Mijn neef kwam zonder hond thuis. De hond is nabezorgd door de dierenambulance, die de hond hebben afgehaald van een boerderij, waar het hondje is aan komen waaien en achter de schapen aan ging.
Nu zie ik hem langzaam aan tot een besluit komen dat hij zn hond niet aan kan. Het doet me pijn dit te zien, want hij heeft eerder een hond gehad (die echt goed was opgevoed) en hij is eigenlijk best goed met honden. De hond is nog jong, maar het lijkt erop dat deze hond zijn dromen niet waar kan maken.
Wat denken jullie hiervan? Ik heb al voorgesteld dat het hondje een maandje bij mij komt, zodat hij wat 'adempauze' heeft en tot een eerlijker besluit kan komen. En ik denk dat het deze hond heel goed zou kunnen doen om met twee evenwichtige honden op te trekken. Maar ik heb paarden en ik zal de hond erbij uit de buurt moeten houden, dus mijn neef voelt zich bezwaard om me met zoveel extra werk op te zadelen.
Zou het helpen om de hond de steriliseren? Ik weet dat reuen er flink rustiger van kunnen worden, maar van teven weet ik dat niet. Sterilisatie staat om meerdere redenen al op het programma.
Hij denkt er ook aan om een hond met een hoog energie niveau erbij te nemen, maar dat kan twee kanten op gaan en als het mis gaat, zit je vervolgens met twee honden die niet te houden zijn.
Ik vind het zelf heel lastig. Hij doet heel veel met de hond, hardlopen, fietsen, cursus. De hond is alleen heel weinig ontvankelijk voor leuke spelletjes, denkwerk of een hondensport, omdat ze niet echt bereid is om samen te werken. Hij heeft met een voerdummie gewerkt, maar de hond begon daar van af te vallen. Nu krijgt ze haar voer uit een voerbal. In ieder geval weer een kwartiertje wat te doen





