Tot die tijd kon hij prima overweg met eigenlijk alle honden, zodra er conflicten dreigden lag hij al op zijn rug of ging verloor hij belangstelling om te spelen en ging zijn eigen ding doen.
Nadat hij terug kwam van het pension laat hij heel erg ander gedrag zien. Los laten lopen durf ik haast niet meer, hij vertikt het te komen op het moment dat hij een andere hond in het vizier krijgt en stormt daar op af om er vervolgens gelijk op te gaan rijden.
Eergisteren liep hij aangelijnd (ik durf hem dus niet meer los te laten) op het trottoir en we passeerden een andere hond, labrador, ook aangelijnd. Ik zag ze aankomen, had lekkers in mijn hand, vroeg aandacht van mijn hond en hij liep keurig met me mee. Tot het moment dat we elkaar passeerden. Hij sloeg zijn lange poten uit en in één beweging trok hij die hond daarmee onder zich en zat er weer bovenop
Ik heb hem er aan zijn halsband afgetrokken
Ik zal ongetwijfeld kleine signalen gemist hebben, maar dit had ik dus echt niet aan zien komen. Wij waren allebei eigenlijk bezig met aandacht vragen van onze hond en dat leek ook gewoon goed te gaan tot moment van passeren. Ik vond het zo'n bizarre actie.
Op de fiets laatst liep hij keurig met me mee, tot hij een tegenligger met hond zag aankomen en toen lag ik bijna op de grond omdat Vriend ineens zijn poten schrap zetten en plat op de grond ging liggen en die hond probeerde te fixeren
Binnen heb ik altijd 100% aandacht van hem, buiten gaan die grote bruine neusgaten wijd open en is het altijd al heel moeilijk geweest om aandacht te krijgen, het lukte wel, maar alleen als er geen afleiding was. Die afleiding bestond eigenlijk altijd uit geuren en geluiden, nooit uit andere mensen of honden. Nu vormen de honden dus een ook ineens voor afleiding en dat maakt het aandacht vragen weer een stuk lastiger. Moet voor mijn gevoel weer helemaal opnieuw beginnen.
Geeft niks, maar pfff, misschien nog andere tips over hoe om te gaan met dit gedag van hem?




[/url]
