Minder gehoorzaam bij samen wandelen

[ranetje]

lijkt me dat het nu meer gaat om wie er nou gelijk heeft en/of zijn zin kan doordrijven, dan dat het er om gaat de hond op een voor hem begrijpelijke manier dingen te leren.

Ik ben ook bang dat het die kant op gaat, vandaar ook mijn vragen
Het is in het belang van Teun dat we (kritisch) naar de manier van opvoeden kijken. Ik wil ook graag openstaan voor andere ideeën dan de mijne. Ik ben wel degene die er het meeste mee bezig is, maar dat hoeft niet te betekenen dat een ander geen goeie inzichten kan hebben. Of dat een ander het accepteert als ik een andere aanpak voorstel

Soms leidt het er toe dat er één kapitein op het schip over blijft t.a.v. de hond(en)
Bij ons in huis wel in ieder geval
Geen probleem hoor.
De honden jatten bij mij nooit de kaas van het brood o.i.d.

[Eelke]

De honden jatten bij mij nooit de kaas van het brood o.i.d.

My thoughts exactly
Het blijft hier sowieso een wat grotere uitdaging denk ik omdat we met z'n vieren zijn en (zoals ik in mijn eerste post op dit forum al aangaf) mijn schoonouders wat meer een laissez-faire houding hebben. Hij komt bij hen met dingen weg die hij bij ons niet eens probeert. Lekker rustig wel

[ranetje]

De honden jatten bij mij nooit de kaas van het brood o.i.d.

My thoughts exactly
Het blijft hier sowieso een wat grotere uitdaging denk ik omdat we met z'n vieren zijn en (zoals ik in mijn eerste post op dit forum al aangaf) mijn schoonouders wat meer een laissez-faire houding hebben. Hij komt bij hen met dingen weg die hij bij ons niet eens probeert. Lekker rustig wel

Dat heeft absoluut invloed

[kipo]

Allereerst moet je je afvragen of jouw advies echt noodzakelijk is. Soms is het ook leren accepteren dat iemand de dingen net iets anders aanpakt dan jij. En anders proberen om het positief te brengen. Niet "Je moet dit zó doen want dat hoort/zo doe ik het ook/dat is beter", maar "Ik merk dat het beter lukt als ik het zo-en-zo doe, misschien kan je dat eens proberen?" Of alsof je gewoon meedenkt: "Goh, irritant zeg, dat-ie niet meewerkt. Hé, als je nou eens dit-en-dit probeert, lukt het dan wel?" Dan komt het niet over alsof jij hem wel even uit gaat leggen hoe het moet, maar gewoon of je probeert samen naar een oplossing te zoeken. Alleen bij echt onredelijke verwachtingen zou ik dat wel gewoon benoemen, dat het niet eerlijk is naar de hond toe en bovendien voor allebei frustrerend.

ik snap goed waarom je adviseert om het zo te zeggen maar bij mij (en waarschijnlijk dus ook nog anderen ) werkt dit soort formuleringen juist als een rode lap op een stier net omdat ik maar al te goed doorzie dat het gewoon een eufemistische en politiek correcte formulering is van iets wat de persoon in kwestie helemaal anders in zijn hoofd heeft.

wat mij betreft zegt diegene dat dan gewoon ook maar liever zoals hij het denkt .

Toen ik vriend leerde kennen, had ik de herders, Kiet was toen 5 maanden en Kwan 2 jr en ik was redelijk intensief bezig met opvoeden en trainen van beide. Vriend had ooit eens 2 bouviers gehad en dacht dat mijn honden hetzelfde waren.
Niet luisteren naar mijn uitleg, gewoon niet. Toen was ik er klaar mee en heb 'm gezegd dat hij ofwel kon doen wat ik zei, ofwel het zelf maar uit moest zoeken. Een kopstoot van de reu in een gevoelig gebied ( ) leerde hem eindelijk dat mijn hond NIET zijn bouvier was.

[cornelia]

Hier hebben we een fase gehad dat als mijn man riep de hond naar mij toe kwam. Dat is pas frustrerend want mijn man is de liefste baas die je als hond kunt wensen maar dan vooral op gebied van goede verzorging (goed eten, goede bedjes, borstelen, knuffelen etc. etc) Ik ben diegene die met hem traint etc. etc.. Mijn man wandeld met hem maar laat hem b.v. nooit los. Hij durft dit niet, wil dit ook niet, wil dit ook niet met mij oefenen want "ik ga hem toch niet loslaten". Nu weet hij theoretisch wel hoe het werkt maar gevoelsmatig had hij op die momenten toch even iets van "..........nou, bedankt". Inmiddels gaat het veel beter, hij staat er nu op dat er naar hem geluisterd word en ik heb afgeleerd om me er mee te bemoeien in die zin dat er voor Ezio ook "niets te halen valt" als hij niet naar de baas luisterd. Ik denk dat m.n. dat laatste erg belangrijk is en dat je als snel een verkeerd signaal afgeeft door je reactie (hoe subtiel dan ook) De lantarenpaal houding werkte in deze ook heel goed bij ons.

[ranetje]

Hier hebben we een fase gehad dat als mijn man riep de hond naar mij toe kwam. Dat is pas frustrerend want mijn man is de liefste baas die je als hond kunt wensen maar dan vooral op gebied van goede verzorging (goed eten, goede bedjes, borstelen, knuffelen etc. etc) Ik ben diegene die met hem traint etc. etc.. Mijn man wandeld met hem maar laat hem b.v. nooit los. Hij durft dit niet, wil dit ook niet, wil dit ook niet met mij oefenen want "ik ga hem toch niet loslaten". Nu weet hij theoretisch wel hoe het werkt maar gevoelsmatig had hij op die momenten toch even iets van "..........nou, bedankt". Inmiddels gaat het veel beter, hij staat er nu op dat er naar hem geluisterd word en ik heb afgeleerd om me er mee te bemoeien in die zin dat er voor Ezio ook "niets te halen valt" als hij niet naar de baas luisterd. Ik denk dat m.n. dat laatste erg belangrijk is en dat je als snel een verkeerd signaal afgeeft door je reactie (hoe subtiel dan ook) De lantarenpaal houding werkte in deze ook heel goed bij ons.

Dat was bij twee van mijn teckels ook
Die hebben nooit naar anderen geluisterd, alleen naar mij.

[bouvierpoedel]

Allereerst moet je je afvragen of jouw advies echt noodzakelijk is. Soms is het ook leren accepteren dat iemand de dingen net iets anders aanpakt dan jij. En anders proberen om het positief te brengen. Niet "Je moet dit zó doen want dat hoort/zo doe ik het ook/dat is beter", maar "Ik merk dat het beter lukt als ik het zo-en-zo doe, misschien kan je dat eens proberen?" Of alsof je gewoon meedenkt: "Goh, irritant zeg, dat-ie niet meewerkt. Hé, als je nou eens dit-en-dit probeert, lukt het dan wel?" Dan komt het niet over alsof jij hem wel even uit gaat leggen hoe het moet, maar gewoon of je probeert samen naar een oplossing te zoeken. Alleen bij echt onredelijke verwachtingen zou ik dat wel gewoon benoemen, dat het niet eerlijk is naar de hond toe en bovendien voor allebei frustrerend.

ik snap goed waarom je adviseert om het zo te zeggen maar bij mij (en waarschijnlijk dus ook nog anderen ) werkt dit soort formuleringen juist als een rode lap op een stier net omdat ik maar al te goed doorzie dat het gewoon een eufemistische en politiek correcte formulering is van iets wat de persoon in kwestie helemaal anders in zijn hoofd heeft.

wat mij betreft zegt diegene dat dan gewoon ook maar liever zoals hij het denkt .

Toen ik vriend leerde kennen, had ik de herders, Kiet was toen 5 maanden en Kwan 2 jr en ik was redelijk intensief bezig met opvoeden en trainen van beide. Vriend had ooit eens 2 bouviers gehad en dacht dat mijn honden hetzelfde waren.
Niet luisteren naar mijn uitleg, gewoon niet. Toen was ik er klaar mee en heb 'm gezegd dat hij ofwel kon doen wat ik zei, ofwel het zelf maar uit moest zoeken. Een kopstoot van de reu in een gevoelig gebied ( ) leerde hem eindelijk dat mijn hond NIET zijn bouvier was.

Mannen moet je altijd aan de ballen zitten om aandacht te krijgen.

[gyanty]

Er zit natuurlijk nog wel een gebied tussen politiekcorrecte formuleringen en bevelen van je moet dit en dat. Echt je hebt mij lijnrecht tegen over je als je zegt dat ik iets moet. Tja weetje je ik praat best veel over onze honden met mijn vriend. Over wat ik ze geleerd heb of wat ik die dag ervaren met ze heb. Dus die zaken krijgt hij gewoon mee. Of hij er wat mee doet is aan hem. En tja het moet niet altijd vanuit mij komen, een gesprek gaat over en weer. Dus ook van mij komt wel eens de vraag: Kay deed dit en dit vandaag, heeft hij dat bij jou ook wel eens gedaan? En ja ik vraag hem ook wel eens hoe hij iets doet, als ik ergens mee zit of wat hij denkt dat zou kunnen helpen. Onze honden zijn gewoon een gespreksonderwerp ook, dus tja we zijn daar beide bij betrokken. Net zoals hij de ict-expert is, maar dat zegt niet dat hij mijn mening of inzicht op dat gebied nooit vraagt (en ik ben niet echt het grootste ictwonder hoor....

Ik ben recht door zee en soms wat ongeduldig en kan ook behoorlijk mijn zin doordrijven. Politiek correct zit niet echt in mijn takenpakket. Maar een wijsneus of een betweter wil ik ook niet zijn. Maar heb wel duidelijk mijn eigen mening. Ik breng de boodschap dus ook vaak uit de ik boodschap en niet wat de ander zou moeten doen. En ik ben ook nog zo dat als mijn methode bij hem niet lijkt te werken dat ik het leuk vind om een methode te vinden die voor hem wel werkt. En dat is denk ik de sleutel tot succes. Niet een kopie van mezelf willen, maar wel willen dat hij uit de voeten kan met het doel wat wij gezamenlijk nastreven.

[Jaap*]

Ik mompel, plaatsvervangend, nu al "hmm" en "jaaah" op de automatische piloot

[nathalie]

Hier luisteren de weimen ook minder goed naar Marc. Hij heeft nooit koekjes en een braaf kan er ook niet altijd af. Maar hij vindt dat ze prima luisteren naar hem. Dan vind ik het ook wel oke. Toen ze jonger waren, was ik bang dat hij het voor mij zou verpesten, maar dat is niet aan de orde.

Als we samen wandelen, luisteren ze ook gewoon prima naar mij.

[Miranda]

Ik mompel, plaatsvervangend, nu al "hmm" en "jaaah" op de automatische piloot

Skadi neemt man niet heel erg serieus, die heeft maar één echte baas, en dat ben ik.
Zo had ze de neiging om naar mij te kijken alvorens een commando van man op te volgen. En ik betrapte mezelf erop dat ik dan ook nog een bevestigend knikje gaf
Ik ben me acuut gaan omdraaien zodra ik dat doorhad. Waarmee ik heel duidelijk de boodschap overbracht 'zoek het maar fijn met z'n tweetjes uit, brand buiten mijn wijk.'. En da's voor een controlefreak best moeilijk, kan ik melden
Dat werkte tamelijk goed. Ook omdat man heel aandachtig observeert wat bij mij wel werkt (en ook wat bij mij minder goed werkt), en daaruit voor hemzelf een methode destilleert die redelijk werkzaam is.

Ik moet zeggen dat het voor mij ook leerzaam is, iemand met nul ervaring met honden. Het haalt de 'dat doe ik al bijna dertig jaar zo en dús is het goed' invalshoek onderuit.

[Eelke]

En ik ben ook nog zo dat als mijn methode bij hem niet lijkt te werken dat ik het leuk vind om een methode te vinden die voor hem wel werkt. En dat is denk ik de sleutel tot succes. Niet een kopie van mezelf willen, maar wel willen dat hij uit de voeten kan met het doel wat wij gezamenlijk nastreven.

Dit inderdaad. Het uiteindelijke doel is dat we een gehoorzame hond hebben en daarin kunnen zijn methodes best verschillen van de mijne (als het niet lijnrecht tegenover elkaar staat). Blijft lastig dat het soms op geduld aankomt, in de situatie op dat moment maar ook in het grotere plaatje: dat Teun over een half jaar misschien wel veel beter luistert (of opeens even helemaal niet meer haha).

Ik mompel, plaatsvervangend, nu al "hmm" en "jaaah" op de automatische piloot

En dat effect wil ik al helemaal niet creëren! Nu gaat hij tenminste af en toe nog tegen me in

Hier luisteren de weimen ook minder goed naar Marc. Hij heeft nooit koekjes en een braaf kan er ook niet altijd af. Maar hij vindt dat ze prima luisteren naar hem. Dan vind ik het ook wel oke.

Lijkt me een prima situatie, als iedereen het okee en prima vindt. Mijn vriend kan het zich soms echt persoonlijk aantrekken als Teun niet naar hem luistert, terwijl het heel vaak situatiegebonden is (poep.is.gewoon.ALTIJD.leuker.). Misschien moet ik dat meer aan hem duidelijk maken...

Ik moet zeggen dat het voor mij ook leerzaam is, iemand met nul ervaring met honden. Het haalt de 'dat doe ik al bijna dertig jaar zo en dús is het goed' invalshoek onderuit.

Ja precies. Het zorgt er ook voor dat je naar je eigen methodes gaat kijken of misschien nog eens evalueert waarom je dit altijd zo doet. Ik roep meestal 'dat heb ik op HF/een website/youtube gezien' en dan neemt hij het meestal wel aan, maar als het niet werkt gaat hij wat anders proberen. Zo kom je er uiteindelijk toch wel samen uit.