Luckyday schreef: Daarnaast heb ik stille hoop als ze straks een jaar of 2 of 3 is dat ze rustiger is.
Ja, die had ik tot voorkort ook.
Ik herken best wel dingen die je schrijft. Xavi is ook een lompe hond die, in mijn ogen, totaal zijn eigen gang ging, stront vervelend was.
Toen ik geen werk had ging dat allemaal wel maar zodra ik fulltime begon te werken was het echt een drama. Als ik s avonds thuis was had ik geen leven. Slopen, happen, etteren, lomp doen, trekken als een malle buiten etc.
Ik heb toen, ondanks dat ik het stinkende druk had op mijn werk, meteen privéles genomen bij een hondenschool in de buurt. Nou geloof het of niet, zn gedrag is zo ongeveer 180 graden gedraaid.
Zij (Dinah hier op het forum) heeft me echt geleerd totaal anders naar mijn hond te kijken.
Xavi is zo druk in zijn hoofd door geuren (hormonen, pubertje) geluiden e,d. dat hij gewoonweg niet de ruimte heeft om rustig na te denken. Ik ging altijd met hem trainen buiten, op netjes lopen. Dus commando hier, tikje daar.. alleen maar met die hond bezig en wat hij wel en niet moet.
Zo werkt het dus echt niet. Ik legde hem onbewust veel druk op, die hij er gewoon echt niet bij kon hebben.
Ik beloon nu als hij iets WEL goed doet, als is het nog zo simpel; Gewoon rustig stilstaan, gewoon rustig liggen. Heel knap, goedzo & koekje erin! Duizend keer bij jezelf tot 10 tellen voordat je tot actie mbt je hond overgaat. De frustratie die je uit, al is het maar zo klein, pikken ze feilloos op en kan ze onzeker maken.
Het kost erg veel geduld(om jezelf rustig te houden!) maar ik heb nu 3 lessen gehad en heb een andere hond terug. Nee, het is nog niet perfect want trekken doet hij nog wel. Maar het is zóveel beter geworden, ik had dit niet kunnen geloven en dat in zon korte tijd.
Dus: ga met je hond aan de slag. Wacht alsjeblieft niet tot ze misschien ooit in de toekomst een keertje rustig wordt. Want dan kun je beter herplaatsen. Je hebt nu waarschijnlijk een erg gefrustreerde ongelukkig hond in huis zitten met een eveneens ongelukkig baasje.