Ruw spelen en interpretatie

[dagmar88]

Grommen en grauwen kijk ik niet van op, ik heb twee hele vocale spelers. Het klinkt regelmatig alsof ze elkaar vermoorden, maar je hoort het verschil in grommen als het serieus wordt.

Ja, dat verschil is voor mij ook heel erg duidelijk. Maar voor omstanders lang niet altijd. Ik zie heel vaak verschrikte blikken van voorbijgangers als die twee van mij gezellig aan het spelen zijn. Het klínkt als twee knokkende tijgers, zeg maar

Mijn buurvrouw zei "jammer he, dat je honden zo slecht samen gaan".

[Kitsune]

Ruzie kan idd uitlopen in vechten. Dat een spel uitmondt in ruzie/vechten heb ik zelf geen ervaring mee....nog nooit meegemaakt (gelukkig).

Ik denk dat er toch altijd, in meer- of mindere mate, een diepere laag aanwezig is bij "spel". Net zoals bij stoeiende kinderen.
Als puntje bij paaltje komt zijn het toch machtsspelletjes waarbij de vlam in de pan kan slaan als een partij denkt aan het kortste eind te gaan trekken

Hmm, dan zou ik het ook met sparren (boksen) kunnen vergelijken. Meeste mensen houden rekening met elkaar en tasten af wat de ander zijn grens is. Gaat de een wat harder dan de ander ook, of hij/zij geeft aan dat het te hard gaat of je ziet dat de ander niks terug doet en dan pas je je daarop aan. Degene die dergelijke signalen niet oppakt of negeert wordt ofwel afgestraft of het loopt uit de hand en de trainer kan ingrijpen. In het ergste geval zet de trainer zet zo'n persoon tegen iemand met ervaring, die 'm wel even een lesje leert .

[Miranda]

dat kan dan (alweer in de roedel natuurlijk) zelfs heel nuttig zijn om dat allemaal wat te laten gaan want als ze spelend (zelfs tegen hun zin) merken wie ze niet aankunnen is de kans dat ze dat tijdens een echte ruzie nog eens gaan uitproberen vele malen kleiner.

Ja, dat is een waarheid als een koe.

[Kitsune]

Wat ik bedoel is dat ik vaak honden in een groep andere honden zie staan, maar ook wel met een solitaire andere hond, waarbij er aan alle kanten vanaf straalt dat die hond daar niet wil zijn maar zich ook niet om durft te draaien.
Dan krijg je van geforceerde gestoei. Zo'n hond geeft allerlei signalen af, maar die worden door die andere hond(-en) dan niet gerespecteerd.
Misschien kun je het inderdaad pesten noemen

dat heeft crunchje hier continu met relax - relax heeft vanaf pup heel vaak, héééél vaak met crunchje gespeeld maar stilaan werd dat meer stalken en van stalken kwam bullyen. soms kom ik dan tussen maar soms ook niet want crunch is zelf natuurlijk ook geen doetje en heeft ook haar momenten van , alleen kan ze relax fysiek niet meer aan dus ze beseft meer en meer dat ze het toch niet kan winnen.

dat kan dan (alweer in de roedel natuurlijk) zelfs heel nuttig zijn om dat allemaal wat te laten gaan want als ze spelend (zelfs tegen hun zin) merken wie ze niet aankunnen is de kans dat ze dat tijdens een echte ruzie nog eens gaan uitproberen vele malen kleiner.

Maar als Crunch duidelijk haar grenzen zou aangeven (snauwen), houd Relax dan niet op? In mijn ervaring zegt fysiek ook niet alles, maar is het meer het gedrag/de persoonlijkheid van een hond die bepaalt wie "wint".

[Miezemuis]

Ik hou er niet van, wild spelen. En mijn honden ook niet. Dus ik bal ervan als Lizzie weer eens op haar rug geknikkerd wordt. Ondanks dat de andere hond dan misschien stopt als ze op haar rug ligt en het niet kwaad bedoeld. Want Lizzie ligt dan wel weer op haar rug.

Vocaal spelen doet Lizzie ook. Omdat ik dat niet wilde (buren hebben nog al snel last) heb ik wel geprobeerd dat vocale wat te temperen. Dat is goed gelukt, maar soms als ze het te leuk vindt klinkt het alsof ik een troep leeuwen in de tuin heb.

[TessaThomas]

Maar dan vindt 1 van de 2 het niet leuk en in het onderzoek uit de OP gaat het juist over honden die het beide leuk vinden, ook al lijkt het alsof er altijd 1 is die de 'klos' is met omver gegooid worden en op rug liggen. Dat laatste herken ik wel van eigen honden, maar heb ik liever niet met vreemde.

[Kitsune]

Maar dan vindt 1 van de 2 het niet leuk en in het onderzoek uit de OP gaat het juist over honden die het beide leuk vinden, ook al lijkt het alsof er altijd 1 is die de 'klos' is met omver gegooid worden en op rug liggen. Dat laatste herken ik wel van eigen honden, maar heb ik liever niet met vreemde.

Inderdaad, Sira heeft dat met een labrador teef die zo'n beetje 90% van de tijd op haar rug ligt. Echter zodra ze weer overeind is, is het eerst wat ze doet achter Sira aanrennen of haar speels buiten. Oftewel het is vrij duidelijk dat ze het beide leuk vinden, ondanks dat er 1 zo'n beetje constant op haar rug ligt. In het artikel hebben ze het idd over de "oude" 50% regel qua "winnen".

[Kitsune]

Maar als Crunch duidelijk haar grenzen zou aangeven (snauwen), houd Relax dan niet op? In mijn ervaring zegt fysiek ook niet alles, maar is het meer het gedrag/de persoonlijkheid van een hond die bepaalt wie "wint".

ja, klopt, maar mentaal zijn ze aan elkaar gewaagd en crunch heeft door de loop van de jaren centimetertje per centimetertje moeten toegeven aan relax. in het begin gaf ze relax dan ook nog wel eens echt op haar donder en die bond dan in maar dat inbinden ging steeds moeizamer dus is crunch min of meer gestopt met proberen of ze haar de baas kan - dit is dus een zeer zachte rangordewissel aan het worden door dat 'woeste spel'.[/quote]

Duidelijk

[Manu]

wat weer eindigt in:


Vinden beide leuk en gaat ook met een hoop geklets en gebrul.
Maar inderdaad wel met de hond die hij vaak ziet.

[Lunatic]

Hier wordt zo goed als niet met vreemde honden gespeelt, hebben ze gewoon geen interessen in
Ondeling kan het er soms vrij heftig aan toe gaan, vooral tussen Doran en Zinzi, die zijn met elkaar erg van het beuken e.d. dat laat ik meestal gewoon gaan, als het Doran echt teveel word zwiept hij haar op haar rug en is het klaar

Maar als Zinzi zo ruw met Luna begint zit ik daar veel meer bovenop, naar mijn idee is Zinzi over haar positie aan het onderhandelen en ik heb geen zin in een bitchfight, dus die mogen onderling minder ver gaan van mij

Max is mister chill maar die maakt enorme herrie tijdens het spelen, grommen, grauwen en weet ik wat voor geluiden nog meer, geluid maken zegt dus niet alles tijdens het spelen

[sbientje]

Maar dan vindt 1 van de 2 het niet leuk en in het onderzoek uit de OP gaat het juist over honden die het beide leuk vinden, ook al lijkt het alsof er altijd 1 is die de 'klos' is met omver gegooid worden en op rug liggen. Dat laatste herken ik wel van eigen honden, maar heb ik liever niet met vreemde.

Inderdaad, Sira heeft dat met een labrador teef die zo'n beetje 90% van de tijd op haar rug ligt. Echter zodra ze weer overeind is, is het eerst wat ze doet achter Sira aanrennen of haar speels buiten. Oftewel het is vrij duidelijk dat ze het beide leuk vinden, ondanks dat er 1 zo'n beetje constant op haar rug ligt. In het artikel hebben ze het idd over de "oude" 50% regel qua "winnen".

ik ken 1 hond die Pom continu ombeukt. Voordat Pom weer overeind is staat ie al klaar om haar weer tegen de grond te werken. En ja, Pom komt iedere keer toch weer terug. Of ze het echt leuk vindt, dat weet ik niet. Ik kan me er weinig bij voorstellen. In ieder geval, dat kap ik ook af ivm blessures enzo, dat is me wat too much (en ze kan echt wel wat hebben )

[TessaThomas]

Dat is af en toe ook het lastige, Sabine.

http://youtu.be/toHgXcmMdEY
En dit wordt dan gevolgd door rondjes achter elkaar aanrennen en Tessa die Tay omver gooit.

[sbientje]

Dat is af en toe ook het lastige, Sabine.

http://youtu.be/toHgXcmMdEY
En dit wordt dan gevolgd door rondjes achter elkaar aanrennen en Tessa die Tay omver gooit.

hier natuurlijk (nog) geen roedelgenoot voor Pom, maar dan is het ook idd anders. Als ze elkaar door en door kennen vind ik alles anders. Pom heeft niet zoveel honden die ze zo goed kent, maar bijv. de franse bul van een vriendin van me, die kent ze goed en daar is ook nooit wat aan de hand. Ik heb ook het idee dat een correctie dan beter geaccepteerd wordt. Op zich ook niet heel raar, mijn familie mag me best kritiek geven maar van zomaar een wildvreemde op een feestje heb ik ook niet zo'n behoefte aan commentaar

Dat filmpje hahaha, ik kan echt slecht tegen honden die zo'n lawaai maken geen herders voor mij dus hahaha

[Miranda]

http://youtu.be/toHgXcmMdEY
En dit wordt dan gevolgd door rondjes achter elkaar aanrennen en Tessa die Tay omver gooit.

Precies hetzelfde jankkefje doet Skadi bij mij. Ook met haar bek pal tegen mijn gezicht aan. Met de tanden ontbloot, ja
Dan wil ze stoeien of uitgebreid gekriebeld worden, graag een beetje ruw. Meestal als we liggen te knuffelen. Het is volgens mij puur uitdagend, al heb ik het haar nog nooit bij honden zien doen.

[Kitsune]

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

Nee, het interesseert mij inderdaad niet of het waar is of niet. Ik baseer mijn mening op wat ik zie, en op wat mijn ervaringen bij mijn honden zijn. Het gevaar van dit soort onderzoeken is dat mensen het weer gaan gebruiken om hun overtuigingen aan op te hangen.
"Nee hoor, laat maar gaan. Ze zijn gewoon aan het spelen." Daar heb ik gewoon geen boodschap aan, mijn honden vinden dat niet leuk, en dat mondt dan dus snel uit in ruzie. Wat een ander daarvan vindt zal me jeuken eerlijk gezegd, dat andermans hond dan maar een ander 'speelmaatje' moet zoeken is niet mijn probleem dacht ik zo.

Maar dat ben ik ook helemaal met je eens. Het moet niet gebruikt worden om dingen goed te praten. En als jouw honden dat niet leuk vinden is het duidelijk idd? Ook geen spel naar mijn idee (maar opdringerig gedrag).

@Nanna, De hond bestaat idd niet, maar het ging juist om honden die spelen ofwel die het beide leuk vinden. Dus niet 1 hond die wil spelen en de ander die er niks van moet hebben...

[lets have fun]

Ik heb er ook helemaal geen vertrouwen in dat elke eigenaar kan inschatten of ruw spel nog steeds leuk is voor de beide honden.

Herinner me een voorval toen Floor 1 was en in spel steeds weer ruw op haar rug werd gewerkt door een veel oudere, forse teef. Na een paar keer wierp Floor zichzelf al op de rug met haar meest onderdanige koppie, als die teef er weer aan kwam. Ze had geen andere keus dan het te ondergaan, durfde niet weg te lopen, alleen maar heel veel kalmerende signalen uit te zenden die natuurlijk genegeerd werden. De eigenaar zei, 'hier worden ze altijd zo lekker moe van he, daar kan geen wandeling tegen op'. En ik 'nou volgens mij vind ze het niet zo leuk dus ik ga maar weer eens verder'.

Misschien dat dit spel in een roedel nog wel een functie heeft maar met buitenstaanders zie ik hier echt niet de meerwaarde van. Floor zal nooit gaan vechten maar ze hoeft van mij ook geen dingen te ondergaan die voor de andere hond zo leuk zijn.

[Miezemuis]

Ik heb er ook helemaal geen vertrouwen in dat elke eigenaar kan inschatten of ruw spel nog steeds leuk is voor de beide honden.

Herinner me een voorval toen Floor 1 was en in spel steeds weer ruw op haar rug werd gewerkt door een veel oudere, forse teef. Na een paar keer wierp Floor zichzelf al op de rug met haar meest onderdanige koppie, als die teef er weer aan kwam. Ze had geen andere keus dan het te ondergaan, durfde niet weg te lopen, alleen maar heel veel kalmerende signalen uit te zenden die natuurlijk genegeerd werden. De eigenaar zei, 'hier worden ze altijd zo lekker moe van he, daar kan geen wandeling tegen op'. En ik 'nou volgens mij vind ze het niet zo leuk dus ik ga maar weer eens verder'.

Misschien dat dit spel in een roedel nog wel een functie heeft maar met buitenstaanders zie ik hier echt niet de meerwaarde van. Floor zal nooit gaan vechten maar ze hoeft van mij ook geen dingen te ondergaan die voor de andere hond zo leuk zijn.

Dat dus, heel herkenbaar.

[Frolic]

Ik denk dat het heel erg afhangt van het soort ras dat je hebt. De bekende 'beuk'-rassen, zoals Labradors of staffjes kunnen er misschien prima mee omgaan, maar (even gechargeerd) herders bijvoorbeeld helemaal niet. Die zie je eerder renspelletjes doen en elkaar speels in de kraag happen (wat overigens óók verkeerd kan worden opgevat door andere rassen!).

Nou heb uiteraard nepherders, maar collies zijn over het algemeen buitengewoon beleefde honden. Bij kennismaking rustig snuffelen en bij spelen in een spelbuiging uitdagen en om elkaar heen rennen. Fysiek contact in de vorm van vrij worstelen hebben ze een gruwelijke hekel aan en wordt opgevat als agressie waarop weer wordt gereageerd door vluchtgedrag en/of snapgedrag. En dán kan de vlam snel in de pan slaan.

Dus ik blok honden die dergelijk 'speel'gedrag vertonen. Wat in mijn ogen trouwens geen speelgedrag is maar gewoon een pure krachtmeting is die snel kan omslaan in een echte matpartij.

Dát is dus hoe mijn hond speelt en inderdaad dat kan heel fout gaan. Zo heeft hij dat een keer gedaan naar een am. staf. die op hem afgerend kwam
Die interpreteerde dat niet als spelen en ze hebben echt flink geknokt samen, ik ben zelden zo bang geweest.

[ranetje]

Zijn er ook mensen die het artikel gelezen hebben of moeten ze hun mening zo nodig kwijt omdat het ruwe spelen ze niet aanstaat?! Ik had gehoopt op een wat meer inhoudelijke discussie dan gemekker over "mijn honden houden er niet van" of "ik moet het niet". Ik geloof namelijk dat er nergens staat dat ik onze hond "zomaar" laat spelen met andere honden of "zomaar" loslaat op andere honden. Ik hou namelijk wel rekening met anderen en onze hond is geen asociaal, ongeleid projectiel. Ik zie alleen iets over het spelen en spelen is bij mij een wisselwerking. Als het van 1 kant komt is het voor mij geen spelen....

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

En ja Nanna, ik zie vaker dat bazen onenigheid hebben dan de honden . Overigens is mij dat nog maar 1 keer overkomen en dat was een typisch geval van een hysterisch wijf dat voor geen rede vatbaar was en reageerde alsof haar hond vermoord werd, terwijl er geen enkel fysiek contact was geweest. Boeien.....

Janken als kleuters heb ik nog nooit meegemaakt.....het is niet voor niks dat ik liever een hond heb dan kinderen...ik hou niet van gejank .

Ik weet wel zeker dat spelen om kan slaan in echt vechten.
Daar let ik zelf ook altijd heel goed op want het spel kan in een seconde omslaan en helemaal geen spel meer zijn.
Ik heb dat de afgelopen 30 jaar ook vaak genoeg gezien..

In het artikel wordt een onderscheid gemaakt tussen play figting en real fighting (allebei dus "fighting").
Play fighting zie ik eigenlijk zelden of nooit tussen honden die elkaar niet kennen.
Wel een renspelletje o.i.d. maar ik heb daar nooit play fighting gezien.
Dat heb ik alleen bij honden gezien die elkaar min of meer bekend zijn.
Meestal gaat dat goed.
Maar als een van de honden zich per ongeluk blesseert is er echt geen spel meer aan te ontdekken.
En ergens is het toch een vorm van een krachtmeting.
In het vriendelijke, maar toch ...........

Bij mijn eigen honden werd dat geen gevecht overigens, want de niet geblesseerde trok zich terug na een pijnkreet van de ander.
Bij enigszins met elkaar vertrouwde honden die niet tot dezelfde roedel behoren moet ik afkappen.

Leuk dus dat er een onderzoek is dat jouw idee lijkt te bevestigen.
Maar in mijn waarneming is die bevestiging er niet.
Dus over waarheden en onwaarheden gesproken ......

[ranetje]

Ruzie kan idd uitlopen in vechten. Dat een spel uitmondt in ruzie/vechten heb ik zelf geen ervaring mee....nog nooit meegemaakt (gelukkig).

Ik denk dat er toch altijd, in meer- of mindere mate, een diepere laag aanwezig is bij "spel". Net zoals bij stoeiende kinderen.
Als puntje bij paaltje komt zijn het toch machtsspelletjes waarbij de vlam in de pan kan slaan als een partij denkt aan het kortste eind te gaan trekken

Dat denk ik ook

[Kitsune]

Zijn er ook mensen die het artikel gelezen hebben of moeten ze hun mening zo nodig kwijt omdat het ruwe spelen ze niet aanstaat?! Ik had gehoopt op een wat meer inhoudelijke discussie dan gemekker over "mijn honden houden er niet van" of "ik moet het niet". Ik geloof namelijk dat er nergens staat dat ik onze hond "zomaar" laat spelen met andere honden of "zomaar" loslaat op andere honden. Ik hou namelijk wel rekening met anderen en onze hond is geen asociaal, ongeleid projectiel. Ik zie alleen iets over het spelen en spelen is bij mij een wisselwerking. Als het van 1 kant komt is het voor mij geen spelen....

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

En ja Nanna, ik zie vaker dat bazen onenigheid hebben dan de honden . Overigens is mij dat nog maar 1 keer overkomen en dat was een typisch geval van een hysterisch wijf dat voor geen rede vatbaar was en reageerde alsof haar hond vermoord werd, terwijl er geen enkel fysiek contact was geweest. Boeien.....

Janken als kleuters heb ik nog nooit meegemaakt.....het is niet voor niks dat ik liever een hond heb dan kinderen...ik hou niet van gejank .

Ik weet wel zeker dat spelen om kan slaan in echt vechten.
Daar let ik zelf ook altijd heel goed op want het spel kan in een seconde omslaan en helemaal geen spel meer zijn.
Ik heb dat de afgelopen 30 jaar ook vaak genoeg gezien..

In het artikel wordt een onderscheid gemaakt tussen play figting en real fighting (allebei dus "fighting").
Play fighting zie ik eigenlijk zelden of nooit tussen honden die elkaar niet kennen.
Wel een renspelletje o.i.d. maar ik heb daar nooit play fighting gezien.
Dat heb ik alleen bij honden gezien die elkaar min of meer bekend zijn.
Meestal gaat dat goed.
Maar als een van de honden zich per ongeluk blesseert is er echt geen spel meer aan te ontdekken.
En ergens is het toch een vorm van een krachtmeting.
In het vriendelijke, maar toch ...........

Bij mijn eigen honden werd dat geen gevecht overigens, want de niet geblesseerde trok zich terug na een pijnkreet van de ander.
Bij enigszins met elkaar vertrouwde honden die niet tot dezelfde roedel behoren moet ik afkappen.

Leuk dus dat er een onderzoek is dat jouw idee lijkt te bevestigen.
Maar in mijn waarneming is die bevestiging er niet.
Dus over waarheden en onwaarheden gesproken ......

Daar had ik dit topic ook voor geopend....om ervaringen te delen. Ik heb het nergens neergezet als waarheid, alleen hecht ik meer waarde aan bijv. dit onderzoek dan aan de mening van individuen waarvan ik niet weet hoe goed ze in staat zijn hondengedrag te lezen/begrijpen (en daar bedoel ik niemand in het bijzonder mee meer mensen die ik in het verleden ben tegengekomen met de hond). Zoals je wel weet waarschijnlijk heeft elke hondenbezitter er wel een mening over .

Onze hond doet dus veel aan play fighting (ook met onbekende honden) maar echt vechten heb ik haar dus nog nooit zien doen. En het ligt uiteraard vooral aan de andere hond...met de een rent ze soms voorop soms achtervolgend en met de ander worstelt ze en met weer een ander is het op de achterpoten staan en dan met de voorpoten tegen elkaar/op elkaar. Maar goed, misschien dat ik na 30 jaar andere ervaringen heb .

[ranetje]

Play fighting zie ik eigenlijk zelden of nooit tussen honden die elkaar niet kennen.
Wel een renspelletje o.i.d. maar ik heb daar nooit play fighting gezien.
Dat heb ik alleen bij honden gezien die elkaar min of meer bekend zijn.

bij jonge honden bij wie de 'speeldrempel' nog ontzettend laag is kan dat wel maar bij ruim volwassen honden is het denk ik inderdaad zeer zelden.

Dat zou zeker kunnen

[ranetje]

Zijn er ook mensen die het artikel gelezen hebben of moeten ze hun mening zo nodig kwijt omdat het ruwe spelen ze niet aanstaat?! Ik had gehoopt op een wat meer inhoudelijke discussie dan gemekker over "mijn honden houden er niet van" of "ik moet het niet". Ik geloof namelijk dat er nergens staat dat ik onze hond "zomaar" laat spelen met andere honden of "zomaar" loslaat op andere honden. Ik hou namelijk wel rekening met anderen en onze hond is geen asociaal, ongeleid projectiel. Ik zie alleen iets over het spelen en spelen is bij mij een wisselwerking. Als het van 1 kant komt is het voor mij geen spelen....

En Tara jouw interesseert zo'n onderzoek je misschien niet, ik vind het wel belangrijk omdat er nog veel misverstanden/onwaarheden zijn. Het zal wel door mijn wetenschappelijk achtergrond komen, maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d. Zo zie je ook hier weer dat sommige mensen denken dat spelen kan omslaan in vechten terwijl ik dat nog nooit heb meegemaakt en het onderzoekt dat ook bevestigd. Dan was het in de eerste plaats al geen spelen (als slechts 1 van beide honden wil spelen) of hebben mensen een andere definitie van vechten (een ruzie vind ik bijv. geen vechten, al kan een ruzie dan weer wel omslaan in vechten).

En ja Nanna, ik zie vaker dat bazen onenigheid hebben dan de honden . Overigens is mij dat nog maar 1 keer overkomen en dat was een typisch geval van een hysterisch wijf dat voor geen rede vatbaar was en reageerde alsof haar hond vermoord werd, terwijl er geen enkel fysiek contact was geweest. Boeien.....

Janken als kleuters heb ik nog nooit meegemaakt.....het is niet voor niks dat ik liever een hond heb dan kinderen...ik hou niet van gejank .

Ik weet wel zeker dat spelen om kan slaan in echt vechten.
Daar let ik zelf ook altijd heel goed op want het spel kan in een seconde omslaan en helemaal geen spel meer zijn.
Ik heb dat de afgelopen 30 jaar ook vaak genoeg gezien..

In het artikel wordt een onderscheid gemaakt tussen play figting en real fighting (allebei dus "fighting").
Play fighting zie ik eigenlijk zelden of nooit tussen honden die elkaar niet kennen.
Wel een renspelletje o.i.d. maar ik heb daar nooit play fighting gezien.
Dat heb ik alleen bij honden gezien die elkaar min of meer bekend zijn.
Meestal gaat dat goed.
Maar als een van de honden zich per ongeluk blesseert is er echt geen spel meer aan te ontdekken.
En ergens is het toch een vorm van een krachtmeting.
In het vriendelijke, maar toch ...........

Bij mijn eigen honden werd dat geen gevecht overigens, want de niet geblesseerde trok zich terug na een pijnkreet van de ander.
Bij enigszins met elkaar vertrouwde honden die niet tot dezelfde roedel behoren moet ik afkappen.

Leuk dus dat er een onderzoek is dat jouw idee lijkt te bevestigen.
Maar in mijn waarneming is die bevestiging er niet.
Dus over waarheden en onwaarheden gesproken ......

Daar had ik dit topic ook voor geopend....om ervaringen te delen. Ik heb het nergens neergezet als waarheid, alleen hecht ik meer waarde aan bijv. dit onderzoek dan aan de mening van individuen waarvan ik niet weet hoe goed ze in staat zijn hondengedrag te lezen/begrijpen (en daar bedoel ik niemand in het bijzonder mee meer mensen die ik in het verleden ben tegengekomen met de hond). Zoals je wel weet waarschijnlijk heeft elke hondenbezitter er wel een mening over .

Onze hond doet dus veel aan play fighting (ook met onbekende honden) maar echt vechten heb ik haar dus nog nooit zien doen. En het ligt uiteraard vooral aan de andere hond...met de een rent ze soms voorop soms achtervolgend en met de ander worstelt ze en met weer een ander is het op de achterpoten staan en dan met de voorpoten tegen elkaar/op elkaar. Maar goed, misschien dat ik na 30 jaar andere ervaringen heb .

Dat bedoelde ik anders
Ik reageerde er mee op jouw zin:

maar ik wil altijd weten waarom en heb een hekel aan onwaarheden/vooroordelen e.d

Maar dat bedoelde jij misschien ook anders?

[Lothian]

Hier zijn ze dol op lomp spel. Beetje beuken en poten onder elkaar vandaan trekken. Met vreemde honden hield Zorro daar vroeger ook wel van, terwijl Dalí dan meer van het rennen en venijnig happen is. Filmpje (ja, suffe bijdrage, maar ik vind die speelfilmpjes zo leuk ): http://youtu.be/eyxXetkIUbg

Dit doet Dalí zeker dagelijks:








Vindt hij grappig.

[DeDiana]

hier spelen ze ook vaak ruw met elkaar (binnen de roedel dan, buiten de roedel wordt zeer zelden gespeeld) en binnen bepaalde grenzen heb ik daar absoluut geen problemen mee, zeker niet zolang er geen vlam in de pan slaat want spelend maken ze elkaar alleen maar makkelijker duidelijk wie waar staat.

Ik zie dat hier ook heel duidelijk, dat spel die functie heeft. Tijdens het spel wordt op een ontspannen manier zo veel afgetast en uitgeprobeerd, dat de honden dan ook steeds beter weten wat ze aan elkaar hebben. Dus in dat geval laat ik het ook gaan bij opvangers en logés (bijvoorbeeld als Mila een speelmaatje corrigeert vanwege te lomp gedrag), maar buiten met vreemde honden hoeft dat van mij (en van Mila) niet. Mila speelt eigenlijk alleen met vreemde honden als direct duidelijk is dat ze dezelfde manier van spelen hebben, met veel rennen en geen lichamelijk contact. Spelen met veel lichamelijk contact wil zij alleen met honden die ze goed kent.

Mila heeft ook een ontzettende hekel aan alles wat zij te lomp vindt en heeft erg moeten wennen aan honden met een heel andere speelstijl. Zoals opvanger Koffie (vermoedelijk een terriërmix), die met veel fanatiek gegrom en op een heel felle manier speelde. Daar moest ik wel bovenop zitten, omdat de intentie bij het spelen zo anders was vanwege de felheid van Koffie. Als Mila dan eens snauwde omdat het haar te fel werd, accepteerde Koffie dat in de opwinding van het spel niet en sloeg de vlam in de pan.
Die opwinding is dus ook iets wat ik altijd in de gaten houd en iets wat bij sommige honden in een ommezwaai tot ruzie of vechten kan leiden. In het spel moeten ook grenzen aangegeven kunnen worden, en als dat niet gerespecteerd wordt door de tegenpartij vind ik het niet meer vallen onder de noemer 'leuk en ontspannen spelen'.

[blondie]

Mijn reu was niet zo een spelfanaat. Als hij honden kende en het klikte dan konden ze veel flikken en kwam hij zelf ook los, gegrom incluis, iets wat de andere honden dan weer moesten herkennen in zijn spel.
Overigens moet ik er dan wel bij zeggen dat hij met teefjes speelde, heb hem nog nooit zien "spelen" met een volwassen reu. Dat was dus ook gewoon de reden dat ik mijn maatregelen nam als ik een baas hoorde roepen Hij wil spelen hoor!, en er een reu op ons af kwam denderen. Die manier van aankomen of "spelen" was niet zo aan mijn hond besteed.
Al had ik dan natuurlijk kunnen reageren, als de andere hond tegen de grond was gewerkt, dat dat zijn manier van spelen was
Maar uit voorzorg liet ik het nooit zo ver komen

Prima als mensen speelse honden hebben, of mensen die hondengedrag in praktijk erg interessant vinden (vind ik ook) maar als ik zelf een beetje inschat hoe mijn hond(en) op bepaald speelgedrag reageren, dan heb ik het gewoon liever niet, wat de onderzoeken daar dan over zeggen.

[Kitsune]

@Lothian, herkenbaar gedrag!

Zoals beloof nog een filmpje al gaat het er hier vrij rustig aan toe....maar goed de een is 8 en de ander 12 jaar

[Kitsune]

In dit specifieke geval is de herder-achtige (neem aan die jij als bruine bestempeld ) onze hond (teef) en de andere is een hond (reu) die altijd los loopt en ons regelmatig kilometers volgt. Zo ook dit keer.......Hij kiest er dus zelf voor om ons de hele wandeling te volgen (bazen vinden het allemaal prima en hebben regelmatig onenigheid met andere hondeneigenaren die hier niet zo van gecharmeerd zijn, wat ik geheel begrijpelijk vind. Met reutjes gaat het nog wel eens mis namelijk).

[TessaThomas]

Zoals beloof nog een filmpje al gaat het er hier vrij rustig aan toe....maar goed de een is 8 en de ander 12 jaar

... e=youtu.be

leuk spel maar toch lijkt de zwarte er minder plezier aan te beleven dan de bruine, de zwarte 'wordt' als het ware wat gespeeld.

maar goed, dat is muggenziften hoor want ik bedoel niet dat dit een reden zou moeten zijn om het af te kappen - zou ik wel doen als de bruine nog erg lang door zou gaan en de andere steeds passiever reageert.

Zo ziet het er bij ons thuis ook uit. Ook de zwarte die gespeeld wordt. Alleen als Tessa dan stopt, dan vliegt Tay er weer achteraan, maakt een spelbuiging en ze beginnen weer overnieuw.

[Machie]

Mijn honden spelen het liefste met honden van hetzelfde type. Zet ik Csiva bij een Pumi die ze pas 2x heeft gezien, hoef ik me geen tel zorgen te maken. Die 2 verstaan elkaar door en door en zijn zielsgelukkig als ze samen mogen spelen! Zo is Luca weer enorm gek met Kyra van Veronique. Die 2 zijn even lomp Maar als Luca het genoeg vind is dat ook geen probleem
Dumas speelt niet, helaas.

Verder spelen ze hier nooit met honden die ik niet ken. Ze hebben elkaar en honden die ik voor ze uitzoek en verder dikke vette pech