Ik denk dat je je zowiezo af moet vragen hoe nuttig het is om wolvengedrag met hondengedrag te vergelijken. Goed, ze hebben dezelfde voorouder en ze lijken enigszins op elkaar. Zoals een tijger op een leeuw lijkt, maar deze hebben een compleet verschillend sociaal systeem.
De eigenschappen waarop geselecteerd wordt bij wolven zijn compleet anders dan bij honden. Een wolf moet samenwerken met andere wolven, daarvoor moeten ze een geweldige communicatie onderling hebben, een eland haal je ongeorganiseerd niet zomaar even neer.
Een hond is geselecteerd op samenwerking met de mens, over het algemeen (alhoewel de laatste tijd ook op er zo cute/lelijk mogelijk uit zien, net hoe je het ziet). En het resultaat is dat een hond beter menselijke lichaamstaal begrijpt dan een wolf. Zo zijn er wel meer verschillen tussen wolven en honden die honden over het algemeen beter trainbaar maken.
Zelfs als wolven een niet lineaire dominantieverhouding hebben (als in; de een is dominant over de ander, en die daarboven is dominant over beide onder, etc) dan hoeft dat bij honden niet zo te zijn. Wij hebben er bij veel honden een 'will to please' ingefokt, hoe relevant is dominantie dan nog? Sure, voor honden onderling, maar wil een hond echt dominant zijn over een andere soort vraag ik mij af. En wellicht verschilt het zelfs enorm per ras.
Als voorbeeld misschien minder relevant maar toch:
Ik doe bijvoorbeeld onderzoek met 2 soorten wilde cavia's, bij de ene caviasoort blijkt dominantie een big deal, die wordt uitgevochten en als dat klaar is herstelt de vrede en wordt er met kleine signalen duidelijk gemaakt wat wel en niet gewaardeerd wordt. De andere soort staat heel dichtbij de eerste soort, maar hier lijkt dominantie en territorium geen/een kleine rol te spelen. Je kan zelfs de mannen vrij makkelijk bij elkaar zetten zonder dat er gevechten uitbreken. Enkel de omgeving heeft tot zulke grote verschillen geleid, en dan zijn deze nog vrij 'kort geleden' van elkaar 'ontstaan' vergeleken met honden en wolven.
Natuurlijk vertonen honden onderling ook gecompliceerd gedrag, met subtiele communicatie (en het ene ras is daar beter in dan de ander heb ik gemerkt). En een aantal gedragingen kan je ook zeker terugvinden in de wolf. Maar naar mijn idee is een wolvengedrag veel gecompliceerder dan hondengedrag, en ik denk dat het hele domesticatie gebeuren ook nogal wat heeft gedaan met het sociale systeem.
Maar goed, lang verhaal kort: ik denk niet dat een hond de mens ziet zoals hij andere honden ziet. Ondanks dat ik het idee heb dat onze honden minder gecompliceerd zijn dan wolven, denk ik ook dat we onszelf overschatten als we denken dat we op dezelfde manier met ze moeten/kunnen communiceren. Natuurlijk zijn er dingen die je op kan pikken, die je kunnen helpen en waar je respect voor kan tonen zoals de kalmerende signalen. We hebben honden gedomesticeerd met het resultaat dat ze met mensen proberen te communiceren en menselijke lichaamstaal op een bepaalde manier schijnen te begrijpen, ik denk dat je daar gewoon gebruik van moet maken.
Ik train mijn hond gewoon, en ik ben niet de allerbeste daarin dus ik faal nogal eens. Maar tot nu toe kan ik van alle dingen die mis gaan zeggen dat ik daar zelf niet duidelijk genoeg in ben. Ik denk niet dat mijn hond mij probeert te domineren, wel maakt ze gewoon gebruik van de ruimte die ik haar geef. Ze heeft af en toe schijt aan mijn commando's, niet omdat ze dominant wil zijn maar omdat IK haar (per ongeluk) geleerd heb dat ze er schijt aan mag hebben, en omdat die geurtjes en dat rondrennen veel leuker zijn dan dat oninteressante mens. Een gebrek aan respect voor mijn commando's, maar domineert ze mij daarmee? Denk het niet.
Ahja ik zie het gewoon zo: alles wat misgaat bij mijn hond weerspiegelt mijn falen in duidelijkheid en consequentie, niet de dominantie van mijn hond.
ik heb het nog nooit bij honden gezien, nu wel.
