Bang voor bewegingen op de grond

[ingrid1008]

Ik heb mijn hond met veel energie altijd moe gemaakt door veel lichamelijke beweging.
Dus naast de fiets draven of in het bos flink doorstappen.
Hij kreeg een goede conditie maar was nog steeds onrustig in huis.

Tegenwoordig laat ik hem een half uur snuffelen elke dag , gewoon in het bos of op een veld waar muizen zitten en hij is dan heel moe en rustig

Misschien kan je spelletjes met haar doen waarbij ze haar neus veel moet gebruiken .

Snufspelletjes worden hier ook dagelijks gedaan...
Extreem veel wandelen is mij afgeraden, dit omdat je dan n enorme conditie bij haar gaat opbouwen en je er dan wel aan vast zit

[ingrid1008]

Even afwachten wat de dierenarts zegt, maar als daar niets uitkomt...

Ik zou straffen niet aanraden, al komt mijn advies misschien wel op hetzelfde neer.
Ik zou gaan begeleiden. Duidelijk maken wat niet de bedoeling is, maar OOK wat dan wél de bedoeling is.
De hond kan (denk ik...) niet omgaan met de stress van drukke momenten, en gaat daar zijn eigen manier van stress verminderen voor gebruiken. Een niet gewenste manier.
Dat is gewoontegedrag geworden, denk ik. En dat moet je onderbreken.

Op de trainingsmomenten zou ik de hond aanlijnen. Mand naast de bank bijvoorbeeld. Hond moet in de mand blijven, en jij zit op de bank en bent rustig en geduldig. Geen irritatie of stress. Bij fixeren op de vloer of wanneer hij het ongewenste gedrag laat zien, zeg je nee (kent de hond nee?). Als de hond jouw aankijkt, geef je aan wat dan wel de bedoeling is. Geef de hond een makkelijk commando, zoals zit. Doet de hond dat, beloon rustig.
Grote kans dat de hond in eerste instantie niet reageert op nee. In dat geval zou ik mijn geduld opzoeken en laat de hond zich maar uitleven om te proberen de mand uit te komen. Uiteindelijk zal hij toch moeten opgeven en op het moment dat er ontspanning komt in de riem, beloon je rustig en is het einde oefening. In het begin dus korte oefeningen en dat langzaam uitbreiden.
Buiten de trainingsmomenten het zo makkelijk mogelijk houden voor de hond. Bijvoorbeeld dan maar even geen bezoek.


Later zonder riem, blijf commando, bezoek, etc.

Geen quick fix, maar duidelijk maken aan de hond dat bepaald gedrag niet de bedoeling is, maar nog belangrijker wat hij wél moet doen.
Maak het niet te moeilijk, zorg voor succes. Kleine hapklare oefeningen. Succes zorgt ervoor dat de hond het snapt en zorgt ervoor dat jij ook weer een doel voor ogen krijgt.
Korte oefeningen, waarbij je altijd positief moet afsluiten om lastig gedrag om te buigen. Creating success, zeg maar.

Maar ik ben geen expert, dus zou dit een goede aanpak zijn volgens anderen?
Omdat jullie er behoorlijk doorheen zitten en vertrouwen in een bepaalde aanpak om het vól te houden zo belangrijk is, denk ik dat een goede gedragstherapeut(e) erbij halen geen slecht idee is.
Een goede gedragstherapeut(e) vinden is niet makkelijk. Misschien kan het forum hierbij helpen.

Het nee zeggen helpt idd totaal niet; ze zit in n soort roes dan en lijkt niks meer te horen ook al roepen we haar of roepen snoepje waar ze normaal wel meteen op reageert.

Een gedragstherapeut hebben we dus gehad maar kosten een hoop geld. We hadden dit er voor over maar nu niet meer voor n tweede keer...

[LongFields]

Ik zou persoonlijk toch echt eerst een medische oorzaak uit willen sluiten, en niet louter aan symptoombestrijding doen door de hond een thundershirt aan te trekken, als dat al zou gaan helpen.
Ik zou naar de dierenarts gaan, hem de situatie uitleggen en in ieder geval de ogen laten onderzoeken, als daar niets uitkomt verder zoeken naar een andere medische oorzaak.
Zie net op de site van de West Highland White vereniging staan dat cataract een voorkomende erfelijke aandoening is binnen het ras. Hierbij kan de hond blind worden, dus het zou een mogelijkheid kunnen zijn dat dit in een vroeg stadium speelt bij jouw hond.

[Corneliana]

Even afwachten wat de dierenarts zegt, maar als daar niets uitkomt...

Ik zou straffen niet aanraden, al komt mijn advies misschien wel op hetzelfde neer.
Ik zou gaan begeleiden. Duidelijk maken wat niet de bedoeling is, maar OOK wat dan wél de bedoeling is.
De hond kan (denk ik...) niet omgaan met de stress van drukke momenten, en gaat daar zijn eigen manier van stress verminderen voor gebruiken. Een niet gewenste manier.
Dat is gewoontegedrag geworden, denk ik. En dat moet je onderbreken.

Op de trainingsmomenten zou ik de hond aanlijnen. Mand naast de bank bijvoorbeeld. Hond moet in de mand blijven, en jij zit op de bank en bent rustig en geduldig. Geen irritatie of stress. Bij fixeren op de vloer of wanneer hij het ongewenste gedrag laat zien, zeg je nee (kent de hond nee?). Als de hond jouw aankijkt, geef je aan wat dan wel de bedoeling is. Geef de hond een makkelijk commando, zoals zit. Doet de hond dat, beloon rustig.
Grote kans dat de hond in eerste instantie niet reageert op nee. In dat geval zou ik mijn geduld opzoeken en laat de hond zich maar uitleven om te proberen de mand uit te komen. Uiteindelijk zal hij toch moeten opgeven en op het moment dat er ontspanning komt in de riem, beloon je rustig en is het einde oefening. In het begin dus korte oefeningen en dat langzaam uitbreiden.
Buiten de trainingsmomenten het zo makkelijk mogelijk houden voor de hond. Bijvoorbeeld dan maar even geen bezoek.


Later zonder riem, blijf commando, bezoek, etc.

Geen quick fix, maar duidelijk maken aan de hond dat bepaald gedrag niet de bedoeling is, maar nog belangrijker wat hij wél moet doen.
Maak het niet te moeilijk, zorg voor succes. Kleine hapklare oefeningen. Succes zorgt ervoor dat de hond het snapt en zorgt ervoor dat jij ook weer een doel voor ogen krijgt.
Korte oefeningen, waarbij je altijd positief moet afsluiten om lastig gedrag om te buigen. Creating success, zeg maar.

Maar ik ben geen expert, dus zou dit een goede aanpak zijn volgens anderen?
Omdat jullie er behoorlijk doorheen zitten en vertrouwen in een bepaalde aanpak om het vól te houden zo belangrijk is, denk ik dat een goede gedragstherapeut(e) erbij halen geen slecht idee is.
Een goede gedragstherapeut(e) vinden is niet makkelijk. Misschien kan het forum hierbij helpen.

Het nee zeggen helpt idd totaal niet; ze zit in n soort roes dan en lijkt niks meer te horen ook al roepen we haar of roepen snoepje waar ze normaal wel meteen op reageert.

Een gedragstherapeut hebben we dus gehad maar kosten een hoop geld. We hadden dit er voor over maar nu niet meer voor n tweede keer...

een btje gedragstherapeut komt vaker langs, elke wk ofzo?
hoevaak is ze geweest? beter vaker kort dan minder vaak langere tijd