Slaan met poten

[Hippo]

Sta toch wel te kijken van sommige reacties... Een opspringende hond negeren is iets wat hier totaal onmogelijk is, als ik thuis kom uit mijn werk en die hond springt vrolijk op en met maaiende voorpoten. Dan zit je mooi onder de krassen, blauwe plekken, ladders in je panty, een tas die er niet meer uit ziet en daarnaast duurt het weken al dan niet maanden voordat zo'n gedrag kan uitdoven. Aangezien het feit dat de hond op dat moment contact maakt(eenzijdig) kan zien als beloning ook al negeer je hem.

Nu tijdelijk een 6maanden oude mechelteef in huis die niet meer als een achtertuin heeft gezien en ook alleen aandacht kreeg met opspringen(en het liefst in je handen happend). Nu precies een week verder en als ik nu thuis kom staat er een heel vrolijke, enthousiaste hond die vrolijk kwispelend staat te wachten en niet meer opspringt. Daar gingen wel wat zetjes en knietjes aan vooraf, maar het wel duidelijk en consequent. Dus niks geen bange hond terwijl ze heel zachtaardig is.
Een hond die hier hardhandig op mijn hoofd of gezicht slaat met zijn poten die krijgt dezelfde behandeling als Cleva en Nanna voorschrijven. Honden weten precies waar ze aan toe zijn. Mijn mechelreu is 1,5jr en spat bijna uitelkaar van enthousiasme als ik thuis kom of als hij 's morgens uit de bench mag. Hij piept, klappertandt, maakt rare bokkensprongetjes en voor je het weet lebbert hij heel je gezicht af als je bukt, maar hij heeft duidelijk respect en doet je geen pijn. Heel anders is dat bij bekenden(vrienden/familie) die hem tegen beter weten in dus blijven aaien/belonen als hij opspringt, hardhandig tegen hen aanbeukt en begint te happen. Ze weten het feilloos, heus

[Manu]

Als hij zo debiel doet kun je altijd nog zonder aankijken of woorden hem een por geven. Als je maar niet "jaaaaa daar ben ik weer poekiewoekie! Ah foeiiiii wel rustig doen hè?"
Nee.
Hier is het altijd zachtjes en lief, er mag heel veel en vooral gek doen is leuk. Maar wel zo gek dat het voor iedereen leuk is.
Zo heb ik ook wel eens een joelende hond die met zijn volle gewicht in zijn tuig gaat hangen bij het zien van een hondenvriend. Nee. Even wachten, even rustig. Je weet dat je er heus wel komt. Als hij niet naar stem luistert geef ik ook wel eens een por met twee vingers in zijn flank. Deed ik bij de paarden ook.
Dat ze geïrriteerd omkijken: meh, stop es
En het heeft nog nooit NIET geholpen. Ook niet bij dolgedraaide paarden van 500 kg.

[Miranda]

Je vraagt rust van de hond, dat kan je dan alleen bereiken door zelf ook rustig te zijn en een moment van rust te creëren.

Dat ben ik met je eens maar het is erg lastig rust uitstralen als een hond je midden in je gezicht springt.

Klopt

Ik heb mezelf met Cayuga aangeleerd om zélf omlaag te gaan. Die is volkomen buiten zichzelf als ik weg ben geweest en weer terug kom, en ik krijg het er nauwelijks uit. Hij stoot ook kreten uit! Dat heb je nog nooit uit een hond horen komen!
Ik zit over het algemeen dan in een rolstoel, en vouw mezelf bekant samen met mijn handen ook heel laag. Láág blijven we. Ook reageer ik zo rustig mogelijk en pak hem stevig maar niet klemvast beet.
Als je loopt kun je voorover buigen of door je hurken gaan en de hond stevig maar rustig beetpakken en aaien. Waarbij je je stem laag en rustig houdt.

Het voorkomt dat hij totaal doordraait, en hij blijft bovendien laag op deze manier. Fijn voor ons allebei
Op het moment dat hij wel doordraait en opspringt en mij pijn doet volgt er trouwens wel een zéér gemeende stemcorrectie. Dat is echt afschuwelijk voor hem, hij doet dan net of hij doodgaat, maar ik laat me dus niet slopen. Óók niet door een gevoelig hondje. Dat we dat even duidelijk hebben

[Feather__]

Een knuffelbeest heeft ze en sloopt ze. Dat is het enige leuke daaraan.

Het gaat in principe een stuk beter! We krijgen niet meer zomaar een klap op ons hoofd van haar. Alleen dat Hyperactieve als een van ons thuis/beneden komt blijft. Maar daar gaan we ook aan werken.

Wat nou precies de verandering is geweest weet ik niet. We kappen het al voortijdig af als ze op je af met haar poten op de bank. 'Nee je mag niet slaan. Ja je mag best een kroel hebben. Wordt je te druk moet je plaats. Klaar.'
Dat lijkt te helpen

[Hanneke2]

Als ze me echt pijn doet in mijn gezicht dan geef ik ook een tik aan haar. Maar ze kijkt me alleen maar aan en doet het gewoon weer. En als je dr weg duwt komt ze terug.

Maarja ik wil ook mn hond niet blijven slaan, vind die tik al erg genoeg maarja als je 2x op een avond een nagel in je oog krijgt dan doe je wel wat

En moira. Yindi is pas 7 maanden. Dus ook nog wel een pup ja.

Ik zou ook effe een flinke krijs geven en heel duidelijk aangeven dat ze je pijn heeft gedaan, want dat komt blijkbaar niet door.

[Hanneke2]

Toch een beetje lullig gaan doen.
Dat "door het dolle heen" is het probleem.
Emotie is één ding, beheersing en beschaving een ander.

Roep haar maar eens even bij je en hou haar kin maar eens even in je hand terwijl ze kalmeert.
Je laat je toch zeker niet door je hond op je kop springen? Hop.

Als mijn vriend binnen komt pak ik dr regelmatig vast. Maar ze is aan het piepen en wrikt zich echt los. Totale paniek om bij hem te komen. Geprobeerd haar in de bench te doen en dan lijkt ze rustig maar zodra je dr uitlaat rent ze meteen weer zo naar hem toe.

Ik probeer - lukt niet altijd- om nooit een fysieke strijd aan te gaan, gewoon omdat zo vaak zie dat die hond niet eens beseft wie of wat hem tegenhoudt of weg duwt. Dus in dit geval zou ik niet vastpakken, maar laten zitten en laten blijven zitten. Dat klinkt moeilijk, maar het is best makkelijk. Je kan het met van alles oefenen, zelf mijn stuiterende vreetmonster gaat nu uit zichzelf al zitten als ik Lilo's bak neerzet, en blijft zitten tot ik zeg dat hij mag eten. Simpel aangeleerd met uhuh. en zijn bak pas neerzetten als hij daadwerkelijk bleef zitten en wachten op 'Toe maar'.

Met wild stoeien met mij ook, dat mag, tot ik het niet meer leuk vind. En dan is het ook in 1 keer klaar, gewoon door een stap naar hem toe te zetten en KLAAR. Zoonlief duwt Toto weg als hij het leuk geweest vindt, en dan houdt het dus niet op.

Honden kunnen prima omschakelen van wilde stuiterballen tot brave rust, met Toto valt dat me nu ook echt op. Die kan echt van wildenthousiast stuiteren in 1 seconde helemaal kalm gefocust worden. En op de momenten dat dat niet lukt, doe ik iets niet goed, hij niet, want hij kan het.

[gyanty]

Voor mij is er ook wel een duidelijk verschil tussen (over)enthouiast springen en gek doen en waar het mij echt pijn gaat doen. Daar ga ik mijzelf ook niet onder de hond wegcijferen. Op moment suprême kunnen ze van mij dan ook zeker een flinke reactie verwachten. Overigens zou ik daarnaast wel aan het moment werken zodat ze ander gedrag kunnen leren, maar gaan ze alsnog de fout in, krijgen ze dezelfde reactie als voorheen. Ik ga niet tegenhouden of alles doen om proberen te voorkomen dat ze mij pijn doen, maar ik ga ze wel helpen juist gedrag te laten vertonen.

Kay was een gevoelig hondje en heel erg makkelijk te sturen. Die kreeg een meervoudig beleid. Bij binnenkomt werd hij niet begroet. Minder spanning op moment. Dat moment is overigens wel vergemakkelijkt met de bench. Pas uit de bench als je rustig bent en ja dat kan wel een kwartier tot half uur na tijd zijn. Daarnaast de begroeting met een speeltje in zijn bek (actieve begroeting) of in de zithouding (die hij toen al wel goed beheerste)

Norah was een ander verhaal. Border Collies kende ik door Kay als gevoelig. Norah was niet zo'n gevoelig typje. Kay had genoeg aan een scheve wenkbrauw en een opgeheven vinger. Bij Norah moest ik echt even zoeken naar een andere aanpak, want Kay sprong inderdaad, maar deed je niet zeer. Norah zorgde voor ontwrichte kaken, blauwe ogen en builen. Negeren en omdraaien dan had je haar gewoon in je nek. Was sowieso geen optie. Een stapje wegdoen, man ze was snel en sprong meteen weer op je, het werd een kat en muis spel. Norah heb ik wel degelijk fysiek duidelijk moeten maken dat dat echt niet kon. Die had een halsband beet. Die pakte ik onder hoofd beet, dwong ik naar beneden met de nodige stevige woorden. Overigens de rest van beleid pas ik ook wel bij haar toe, dus tweedelig beleid. Je krijgt begeleiding naar juist gedrag, gedraag je je niet dan krijg je dat ook te weten...