Bange honden opjagen

[Izzie_Anneke]

Biry was ook zo, een takke teef die het niet schuwde om een bange hond nog even onderuit te schoffelen. Vaak waren het wat van die jonge, extreem onderdanige retrievers die ze niet moest en daar dook ze bovenop als we niet op tijd ingrepen.

Mijn vorige hond, Luna de Diva, probeerde dit met oude krakkemikkige hondjes. Een soort actieve euthanasie zeg maar , niet tof.

Wilma is echt van een heel ander kaliber. Plus dat ze nog niet is uitgeleerd

[_Leonie]

Van de groep die mee was is er niemand die er bezwaar tegen heeft als Sabi de volgende keer weer meegaat met wandelen. Dat hebben we haar ook allemaal gezegd aan het eind van de wandeling.

Ik vind het ook geen probleem hoor, wat Ayleen betreft. Die kan zelf ook zo doen bij jonge honden dus ik wil de volgende keer ook mee. Ze is inderdaad wat druk en onzeker dus vind het zelf niet gek dat dit bij Wilma haar gedrag uitlokt.

Zo'n last heeft ze er niet van, en als ik je daarmee kan helpen trainen vind ik dat mooi meegenomen.

[duitse herder]

Helaas herken ik het gedrag wel van de herders. Noah kan het ook doen, al is het gedrag er voor 99% eruit. Wat bij haar werkt is haar een balletje te geven. Kom ik een andere onzekere hond tegen, dan roep ik los en laat ze balletje los. Ze blijft dan bij de bal staan, balletje raap ik op en dan volgt ze mij voor haar balletje. Als ik echt denk dit wordt hem niet, doe ik haar even aan de lijn. Dat zijn met name honden zoals stabij's en sommige buitenlandse hondjes. Die stralen dan al uit ohh shit daar heb je een hond en dan denkt Noah kip ik heb je.
Hopelijk heb je wat aan mijn verhaal, al snap ik wel dat het lastig wordt als ze bv niet bal gek is.

[Sabi85]

Bedankt voor de reacties!!
Zondag vond ik het ook erg fijn dat de anderen rustig bleven en niet boos werden.
Ik ben me ervan bewust dat mijn eigen gedrag alleen maar averechts werkt, maar het is lastig om dit te veranderen. Ik probeer rustig te blijven, maar ik raak een beetje in paniek als Wilma zich misdraagt. Zondag was het nog erger dan andere keren omdat ze ook haar tanden liet zien en ging happen. Ze heeft nog nooit een hond gebeten, maar ik word toch bang dat ze de andere hond gaat verwonden als ik die grote tanden zie.
Ik blijf dan maar roepen terwijl ik weet dat ze toch niet komt. Dat doe ik omdat ik dan tenminste nog iets doe, maar misschien ook wel een beetje zodat anderen zien dat ik niet zomaar mijn hond haar gang laat gaan en wel door heb dat ze zich misdraagt. Ik vind het zelf ook niet leuk als Wilma wordt lastiggevallen door een andere hond en de baas heeft niks door omdat hij bijvoorbeeld met zijn telefoon bezig is.

Eigenlijk zou Wilma een stabiele assertieve baas moeten hebben en dat ben ik niet bepaald. Maar ik kan niet meer zonder haar en volgens mij is ze wel gelukkig bij ons. Ze is enorm opgebloeid sinds ze bij ons woont.

Ik weet niet of Wilma contact met andere honden nou leuk vindt of niet. Als ze andere honden gewoon niet zo leuk vindt dan ga ik niet meer mee met groepswandelingen en dan probeer ik andere honden te vermijden. Maar als ze andere honden eigenlijk wel leuk vindt maar er door haar onzekerheid niet zo goed mee om kan gaan, dan wil ik juist wel vaker met andere honden wandeleIn. Ik weet niet zo veel van haar verleden. Wat ik begrepen heb zat ze als klein puppy 9 jaar geleden in het asiel in Spanje. Ik weet niet of dit met moeder en/of broertjes/zusjes was. Daarna is ze geadopteerd en heeft voor zover ik weet 7 jaar bij dezelfde baas gewoond. Ik denk als enige hond. Die hebben haar teruggebracht naar het asiel omdat ze een kind kregen. Volgens de stichting was ze erg ongelukkig in het asiel en bang voor de andere honden.

Ze heeft nu weinig in contact met andere honden. We komen wel elke dag honden tegen tijdens het uitlaten en elke zondag bij de hondenschool, maar ze heeft eigenlijk nooit de kans om echt contact te maken met een hond. Op straat blaft ze vaak naar andere honden. Op de hondenschool blaft ze alleen naar andere honden die ze niet kent. Tegen honden uit haar eigen groep blaft ze niet.

Bij ons in de buurt woont een Ierse Setter die een verschrikkelijke hekel heeft aan Wilma en die vaak los loopt. Hij valt haar regelmatig aan en Wilma doet dan niks terug. Dat is ook niet goed voor haar zelfvertrouwen natuurlijk . Wij hebben de bazen al verschillende keren gevraagd om die hond aan te lijnen, maar ze doen alsof het Wilma haar schuld is. Terwijl hun hond los loopt en Wilma aanvalt terwijl ze aangelijnd is. Hun hond kan met alle andere honden en ze lieten hem altijd al los lopen. Als ze ons zien lijnen ze hun hond nu wel aan, maar vaak ziet hun hond Wilma eerder en valt hij haar weer aan. De hond wordt ook vaak uitgelaten door de kinderen die hem niet kunnen houden. Het lijkt wel vooral uiterlijk vertoon te zijn van de Ierse Setter. Hij gaat enorm tekeer en het lijkt of hij Wilma bijt, maar ze heeft nog nooit een verwonding gehad. Ik had wel een snijwond aan mijn vinger omdat Wilma in paniek weg wilde rennen en op een of andere manier de flexriem in mijn vinger sneed.

Een lange lijn is voor de volgende groepswandeling is op zich een goede oplossing denk ik, maar dan kan ze niet rennen met de andere honden en raakt ze gefrustreerd. Ik heb nu een flexlijn van 8 meter. Kan ik beter een andere lijn kopen?
Ik denk er ook over om een trilhalsband te kopen en deze op de laagste stand te gebruiken, alleen als ze een andere hond lastig valt.
Oefenen met terugkomen doe ik al heel veel en dit gaat goed. Bij de hondenschool doen we elke week deze oefening en in het begin deed ze vaak nog even een rondje om het veld. Nu komt ze al weken gelijk naar mij terug. Bij het loslopen komt ze ook bijna altijd gelijk terug... Behalve als ze een andere hond ziet of iets eetbaars. Het maakt niet uit wat voor lekkere dingen ik bij me heb, die andere hond is dan toch interessanter.

Sorry het is een lang en onsamenhangend verhaal geworden

[Paisley]

Ik blijf dan maar roepen terwijl ik weet dat ze toch niet komt. Dat doe ik omdat ik dan tenminste nog iets doe, maar misschien ook wel een beetje zodat anderen zien dat ik niet zomaar mijn hond haar gang laat gaan en wel door heb dat ze zich misdraagt. Ik vind het zelf ook niet leuk als Wilma wordt lastiggevallen door een andere hond en de baas heeft niks door omdat hij bijvoorbeeld met zijn telefoon bezig is.

Ten eerste zou ik stoppen met roepen om anderen te laten zien dat je er 'iets' aan doet. Dat toneelstukje is nergens goed voor. Het maakt je ongeloofwaardig en wanhopig. Roepen naar een hond die besloten heeft dat je de boom in kan, is niet 'iets doen'.

Maar hoe eindig je de oefening? Wilma jaagt achter de honden aan, jij staat te roepen. En dan? Komt er dan wel een moment dat je bij Wilma je punt maakt, of stop je met roepen en heeft Wilma geleerd dat t kan?

Ik zou werken aan een betrouwbare HIER. Dat is de belangrijkste oefening die er bestaat. En bij een hond die af en toe zich niet weet te gedragen, is t onmisbaar.

[runninggirl]

Ik zou in ieder geval niet 'zomaar' een trilhalsband omhangen en corrigeren wanneer ze met een andere hond iets doet. Dat kan echt wel verkeerd uitpakken... Helemaal in de combinatie met dat jij zelf gestrest raakt lijkt het me echt geen aanrader.

Verder herken ik veel in je verhaal, ik was in het begin ook zo met Jura en heel erg zoekende naar hoe ik het moest doen en heel erg aan het opletten wat andere mensen van mij of Jura vonden etc. Geloof me, assertiviteit kan je leren en kalmte in moeilijke situaties ook. Je moet het wel echt bewust ook oefenen, dus niet alleen je hond maar ook jezelf. Ik heb er veel aan gehad om een hondentrainer mee te laten wandelen om mij te wijzen op de dingen die ik verkeerd deed. En dat een paar keer met steeds een aantal weken er tussen, zodat ik zelf ook de vooruitgang beter kon zien. Misschien is dat ook wel iets voor jou, iemand vinden een goede trainer of gedragstherapeut die met jou aan de slag gaat?

En ga vooral verder op zoek naar een goede beloning waar ze wél altijd voor wil komen, iets superspeciaals. Je zal niet de eerste zijn die met een bus slagroom op zak loopt.

[Sabi85]

Ten eerste zou ik stoppen met roepen om anderen te laten zien dat je er 'iets' aan doet. Dat toneelstukje is nergens goed voor. Het maakt je ongeloofwaardig en wanhopig.

Daar heb je helemaal gelijk in. Hier werd ik zondag ook al op gewezen. Ik heb me voorgenomen om dit niet meer te doen.

[laeken]

Laat je niet gek maken. Mijn hond geeft ook weinig om andere honden tijdens het wandelen. Ze kent een paar honden en die negeert ze eigenlijk. En alleen Hein van Martijn vindt ze volgens mij ergens wel leuk. Ze accepteert hem en heel soms spelen ze door wat gezellig te rennen.

Zou ik naar zo'n wandeling gaan dan vindt Bas dat mwah...
Drukke honden gromt ze tegen en ze laat regelmatig haar tanden zien. Zo is ze. Klaar. Niks meer aan dan anders dan kijken wat ze wel leuk vindt.

Denk dat jouw hond best een leuke rustige reu kan bevrienden. Zoek het meer in die hoek en laat haar lekker in haar waarde. Niet dat je dat niet doet maar accepteer gewoon dat ze andere honden niet zo leuk vindt als gezelschap. Er zijn zoveel honden en zeker teven die dat hebben. Doodnormaal en geeft niks.

Test haar gewoon eens met een leuke reu die staat voor zijn zaak maar verder heel respectvol is. Dat vindt ze waarschijnlijk na een tijdje best leuk gezelschap. Mooi, klaar. Zo simpel is het.

[Marjoleine]

Is het geen compenseren?
Ik heb ook een hond die het doet momenteel en een die ales meent te moeten regelen. Als de regelaar aan de gang gaat, komt kleuter er meteen bij, dan kan zij ook effe...

Ik ben weg als ze dat doen. Ik fluit zodat ik aandacht heb en vertrek direct de andere kant op. Werkt prima.
Het is namelijk wel de bedoeling dat mama erbij is om te zorgen dat er niks fout gaat. Ja, dacht het niet.
Als Dinthe regelt als ze dichtbij is krijgt ze het acuut getrokken trouwens. Ik wil het niet, die flauwekul. En viswijfmodus vindt ze niet leuk

Ik loop daar ook vaak trouwens. Je kunt wel een keer aansluiten? Kijken of ze dan nog praatjes heeft

[Sientje]

Is het misschien een idee om af en toe alleen samen met Wilma en Amy te wandelen en dan in eerste instantie aan de lijn en later los? Bij Wilma is het ook echt onzekerheid, daar ben ik van overtuigd. Ze oogde ook een stuk onzekerder toen we ze voor de terugweg samen in de achterbak hadden gemikt Ik was er eigenlijk van overtuigd dat dat prima kon en het ging ook super. Als Wilma echt een lelijke rotzak is, had ze het op dat moment ook zeker laten zien. En Amy is gewoon helemaal een onzeker 'klein' hondenmeisje die elke confrontatie uit de weg wil gaan en andere honden daardoor juist triggert om haar op te jagen.
Het kost wat tijd, maar het komt vast allemaal goed. Die onzekerheid bij jou herken ik ook en ik weet hoe lastig het is om uit die neerwaartse spiraal te komen en kalm en assertief te blijven in bepaalde situaties. Maar het is toch erg belangrijk eraan te werken en dat lukt vooral als je rustige situaties opzoekt die makkelijk te behappen zijn en vandaar uit verder te werken.
Ik stel voor dat ik je binnenkort ophaal voor een wandeling

[LongFields]

Is het misschien een idee om af en toe alleen samen met Wilma en Amy te wandelen en dan in eerste instantie aan de lijn en later los? Bij Wilma is het ook echt onzekerheid, daar ben ik van overtuigd. Ze oogde ook een stuk onzekerder toen we ze voor de terugweg samen in de achterbak hadden gemikt Ik was er eigenlijk van overtuigd dat dat prima kon en het ging ook super. Als Wilma echt een lelijke rotzak is, had ze het op dat moment ook zeker laten zien. En Amy is gewoon helemaal een onzeker 'klein' hondenmeisje die elke confrontatie uit de weg wil gaan en andere honden daardoor juist triggert om haar op te jagen.
Het kost wat tijd, maar het komt vast allemaal goed. Die onzekerheid bij jou herken ik ook en ik weet hoe lastig het is om uit die neerwaartse spiraal te komen en kalm en assertief te blijven in bepaalde situaties. Maar het is toch erg belangrijk eraan te werken en dat lukt vooral als je rustige situaties opzoekt die makkelijk te behappen zijn en vandaar uit verder te werken.
Ik stel voor dat ik je binnenkort ophaal voor een wandeling

[dagmar88]

Bij ons in de buurt woont een Ierse Setter die een verschrikkelijke hekel heeft aan Wilma en die vaak los loopt. Hij valt haar regelmatig aan en Wilma doet dan niks terug. Dat is ook niet goed voor haar zelfvertrouwen natuurlijk . Wij hebben de bazen al verschillende keren gevraagd om die hond aan te lijnen, maar ze doen alsof het Wilma haar schuld is. Terwijl hun hond los loopt en Wilma aanvalt terwijl ze aangelijnd is. Hun hond kan met alle andere honden en ze lieten hem altijd al los lopen. Als ze ons zien lijnen ze hun hond nu wel aan, maar vaak ziet hun hond Wilma eerder en valt hij haar weer aan. De hond wordt ook vaak uitgelaten door de kinderen die hem niet kunnen houden. Het lijkt wel vooral uiterlijk vertoon te zijn van de Ierse Setter. Hij gaat enorm tekeer en het lijkt of hij Wilma bijt, maar ze heeft nog nooit een verwonding gehad. Ik had wel een snijwond aan mijn vinger omdat Wilma in paniek weg wilde rennen en op een of andere manier de flexriem in mijn vinger sneed.

Tijd voor standje viswijf. Ga er maar tussen staan en geef een flinke brul of scheld hem de huid vol. Laten zien dat je het meent.

Ik zou gaan oefenen op terugkomen met een fluitje in plaats van roepen. Dat brengt geen emotie of onzekerheid over.

[_Leonie]

Ik moet wel zeggen dat ik het herken hoor. Soms roep ik ook als het eigenlijk geen nut heeft, maar als je niet roept denk je dat mensen het je dan helemaal kwalijk nemen.
Opvoedkundig fout, maar ja, hier nog zo'n iemand die er schuldig aan is haha.

[Paisley]

Ik gok er zomaar op dat het een herderdingetje is.
Die kunnen heel erg neigen naar op chaos afvliegen om de orde te herstellen.
Dat is natuurlijk ook wel wat een goede veedrijver moet doen.

Een veedrijver moet op chaos afvliegen? Jaja... Herders die opjagen veroorzaken zelf chaos en dat is voor een veedrijver een slechte eigenschap. En gek genoeg zijn het vooral de herders die niet meer voor het veedrijven worden gebruikt. Ik herken dit gedrag namelijk totaal niet van kelpies, borders, aussies etc

[Paisley]

Ik vind drijven echt niet te vergelijken met pesten en najagen. Een drijver mag ook niet najagen maar moet keren.

Overigens zijn kelpies, borders en aussies ook herders.

Ja weet ik, maar ik bedoelde ermee te zeggen dat ik dat pestgedrag niet ken van de 'echte' veedrijvers. Dat t meer iets is van herder rassen die tegenwoordig niets meer met vee van doen hebben.

Dat kliergedrag komt mijn inziens echt niet van drijvers instinct. Maar goed, daar denken we anders over.

[Paisley]

Ik vind drijven echt niet te vergelijken met pesten en najagen. Een drijver mag ook niet najagen maar moet keren.

Je kunt pas keren als je de boel ingehaald hebt.

Keren is wat anders dan najagen. Bij keren wordt ruim om t slachtoffer heen gelopen en wordt pas druk gezet als de hond er voorbij is. Een najager zet van achteren druk en zal niet snel tot keren komen.
Mijn stabij jaagt na, mijn kelpie keert. Dat is echt heel ander gedrag.

Drijven is aangeleerd met training. Dat doen werkgefokte borders ook niet zomaar uit zichzelf.

Mijn kelpie anders wel. Puur instinct. De eerste keer los bij de schapen, en ze keert alles wat weg loopt, houdt de kudde bijeen en brengt ze naar de baas. Hoe ze dat doet, valt nog een hoop aan te trainen. Maar de basis is instinct.

[Paisley]

Ik ook niet!

Maar goed, daar denken we anders over.

[LongFields]

Ja weet ik, maar ik bedoelde ermee te zeggen dat ik dat pestgedrag niet ken van de 'echte' veedrijvers. Dat t meer iets is van herder rassen die tegenwoordig niets meer met vee van doen hebben.

Er zijn best veel herderrassen die zat met vee te doen hebben, maar die geen drijvers zijn, maar hoeders.
Zoals de 4 variëteiten van de Belgische Herder, en de 3 variëteiten van de Hollandse.

[Paisley]

Ja weet ik, maar ik bedoelde ermee te zeggen dat ik dat pestgedrag niet ken van de 'echte' veedrijvers. Dat t meer iets is van herder rassen die tegenwoordig niets meer met vee van doen hebben.

Er zijn best veel herderrassen die zat met vee te doen hebben, maar die geen drijvers zijn, maar hoeders.
Zoals de 4 variëteiten van de Belgische Herder, en de 3 variëteiten van de Hollandse.

Ja dat zal vast in de rasbeschrijving staan, maar ik ken persoonlijk geen 1 belg of hollander die op een veehouderij werkt, en ook niet 1 fokker die fokt op werkcapaciteiten bij vee.

Maar het doet er niet toe in de discussie of het najagen een uiting van drijfgedrag is of niet

[LongFields]

Ja weet ik, maar ik bedoelde ermee te zeggen dat ik dat pestgedrag niet ken van de 'echte' veedrijvers. Dat t meer iets is van herder rassen die tegenwoordig niets meer met vee van doen hebben.

Er zijn best veel herderrassen die zat met vee te doen hebben, maar die geen drijvers zijn, maar hoeders.
Zoals de 4 variëteiten van de Belgische Herder, en de 3 variëteiten van de Hollandse.

Ja dat zal vast in de rasbeschrijving staan, maar ik ken persoonlijk geen 1 belg of hollander die op een veehouderij werkt, en ook niet 1 fokker die fokt op werkcapaciteiten bij vee.

Maar het doet er niet toe in de discussie of het najagen een uiting van drijfgedrag is of niet

Ik ken meerdere Belgen die bij/met (kuddes) schapen werken, en weet ook van Hollanders die hetzelfde doen.

Linkje naar een foto van een Laekense die in Zuid-Limburg heel wat tijd doorbrengt bij de grote schaapskudde aldaar, deze eigenaar hoedt met 2 van zijn Laekense, daarnaast ook met zijn Altdeutsche Hütehunde, ook hoeders: https://scontent-ams3-1.xx.fbcdn.net/hp ... 9496_o.jpg


Sinds kort is er in Nederland voor Belgen en Hollanders een aanlegtest waarbij getest wordt wat de honden bij een kudde schapen doen. In Frankrijk wordt er al jaren op de Belgische Herder-rasspéciale getest op aanleg bij de schapen. Tot een aantal jaar geleden werd ook een aanlegtest gehouden op de Nederlandse Clubmatch voor Belgische Herders.

Dat jij persoonlijk geen fokker kent die fokt op werkcapaciteiten bij vee wil natuurlijk helemaal niet zeggen dat die fokkers er niet zijn... Je zit ook helemaal niet in de Belgen- en Hollanderwereld verder. Geeft niet, maar beweer dan niet iets wat gewoon geen waarde heeft.

In de USA en ook in Australië wordt behoorlijk veel aan schapen- en ook eendendrijven gedaan door in ieder geval een aantal Laekense. In de USA zijn daar allerlei titels mee te behalen en daarvan zie ik er regelmatig nieuwe voorbijkomen die door Laekense behaald zijn.

Grootvee is doorgaans geen taak van de Belgen en Hollanders, dat is eerder werk voor Cattledogs en Beaucerons bijvoorbeeld.
Jij begon erover in deze discussie, dus dan kun je daarop reacties verwachten. Nu ineens afkappen omdat er iets geschreven wordt waar je wellicht niet van op de hoogte was vind ik wat flauw eerlijk gezegd.

[Paisley]

Dat jij persoonlijk geen fokker kent die fokt op werkcapaciteiten bij vee wil natuurlijk helemaal niet zeggen dat die fokkers er niet zijn... Je zit ook helemaal niet in de Belgen- en Hollanderwereld verder. Geeft niet, maar beweer dan niet iets wat gewoon geen waarde heeft.

Heb je helemaal gelijk in. Maar we zijn enorm afgedwaald. Het ging erover of najaag-gedrag het gevolg is van drijfinstinct.

[LongFields]

Ik ken twee mechelaars (showtype, of tenminste geen KNPV of IPO-gefokt) die beroepsmatig schapen hoeden én drijven.
Mijn laekense had het ook zeker gekund. Ik niet maar zij wel.

Sjjjt Cleva, je mag het er niet meer over hebben van Paisley...

[Paisley]

Ik ken twee mechelaars (showtype, of tenminste geen KNPV of IPO-gefokt) die beroepsmatig schapen hoeden én drijven.
Mijn laekense had het ook zeker gekund. Ik niet maar zij wel.

Sjjjt Cleva, je mag het er niet meer over hebben van Paisley...

Cleva durf ik niets meer te vragen. Die had 1 oog dicht, ontstoken ofzo?
Ik ben wel benieuwd hoe jij er over denkt. Vind jij najagen een gevolg van drijfinstinct?

[blondie]

Bepaalde herder rassen zijn wat berucht in opjagen, of najagen, of plat liggen en besluipen. Bij mijn duitse herder is het een van de dingen waar ik bewust op ben geweest tijdens het opgroeien. Ook bij hem zit/zat het er zeker in, op jong leeftijd al. Waar het vandaan komt kan me niet zo heel veel schelen, met loslopen wil ik het niet hebben dus let je er op.
De hond die wat ouder was toen ik haar kreeg had het ook heel sterk, het jaagt vreemde mensen en honden schrik aan dus probeer je dat gedrag om te buigen//eruit te krijgen of op tijd aanlijnen bij bepaalde momenten.

TS, dat mensen van hier aanbieden om op te lopen en dit gedrag ook herkennen en er met jou aan willen werken is super! Ik had met mijn vorige hond ook baat bij mensen die zagen dat de hond best onder controle te houden was en ergens geen kwaad in de zin had. Het oplopen maakte de andere honden dan op een bepaald moment gewoon waardoor het fijn werd in de groep te lopen, ook voor jezelf om te zien dat het ook "normaal" kan.
Bij vreemde onbekende honden bleef het gewoon altijd even alert zijn, want een gillende hond, of een hond die vluchtgedrag ging vertonen bij het zien van mijn hond maakte dat ze er weer achteraan zou willen gaan.
Niet leuk, maar op het moment dat je dat wéét kun je er al veel sneller op inspelen.

[Marjoleine]

Vind jij najagen een gevolg van drijfinstinct?

Ik in elk geval wel. Uiteraard niet bij alle hondentypes, maar er zijn zat regelaars die najagen omdat ze zo nodig menen te moeten regelen en ja, dat is een vorm van drijven.

[blondie]

Met het werpen heb ik altijd wat uitgekeken. Maar als je eenmaal de hond kent, kan het effect hebben om áls ze voorbij je rennen de riem of halsketting ernaast te kwakken. Dan zijn ze meestal wel even uit de focus, en kun je ze direct bij de band of nek pakken en hebben ze het meestal wél door dat baasje niet blij is met wat ze aan het doen waren.
Roepen heeft inderdaad nul komma nul zin als ze al achter iets aan zijn gegaan, tenzij je een toverwoord hebt of dusdanig met iets zwaait en rondspringt wat hun interesse heeft (komt het befaamde balletje aan touwtje weer wat bij veel herders toch best wel werkt).
Een hardgrondige vloek werkte hier soms ook wel eens... die kwam dan blijkbaar uit mijn tenen, want de naam kwam niet door, maar de vloek uit mijn tenen wel..
Voorkomen blijft echter handiger, al kun je dat gewoon écht niet altijd voor zijn.
Op tijd kunnen zien dat de signalen van je hond anders worden is vaak erg belangrijk. Op het moment dat ik dat bij mijn hond herkende, en ik dus al geoefend had op bij me komen, in verschillende situaties en bij najagen van wild en katten ook wel de lange lijn als correctie had ingezet (die hond was volwassen) had ze toch wel door dat jagen een "nee" was, dat bij mij komen beter was, de drift was er nog wel, maar het werd beheersbaar.

[Ri@nne]

Bonnie heeft het ook een keer gedaan.. Een lief klein Jack russeltje kwam aantrippelen met het baasje.. Bonnie die altijd zelf opgejaagd werd als ik niet op tijd bij haar stond of haar attent maakte op de hond die aankwam.. Ze ziet het hondje en nog voor ik met m'n ogen kon knipperen vliegt Ze eropaf en jaagt m zo na.. Arm beest. Uiteindelijk kwam ze terug, en ik ben geheel pedagogisch onverantwoord zo ongelooflijk kwaad geworden, dat ze het nooit meer in d'r mooie koppie gehaald heeft.. En voortaan als we russeltje tegen kwamen heel braaf bij me kwam lopen zonder commando... Trut.


Sent from my iPhone using Tapatalk

[laeken]

Herders zijn nu eenmaal honden die op zaken af vliegen die snel gaan. Het kan wel als heel vervelend ervaren worden door mensen die graag met groepen honden wandelen maar het is niet zo dat herders gefokt zijn op wandelingen in groepjes met vreemde honden. Beter gezegd, veel herder hebben zelfs niet zo heel veel met vreemde honden.

Als ik 1 rasgroep moet kiezen waarin de honden niet heel erg makkelijk met vreemde soortgenoten zijn dan zijn het herders. Ze klieren, regelen, drijven en zijn heel erg op "eigen" en dus minder op vreemde honden.

En dan praat ik even met name over de spitsoren uit West Europa. Dus niet de collies en de australiers. Hoewel ik ook van bordercollies weinig echt leuke groepsspelers ken. Die zitten ook met de ogen op de baas, regelen ook graag en zijn ook niet heel erg makkelijk met vreemde rennende honden.

Dat een herder niet op schapen gefokt is maakt niet dat hij meteen zijn eigenschappen kwijt is. In mijn ogen wordt tegenwoordig juist veel te scherp op eigenschappen geselecteerd en zijn het juist tegenwoordig de honden gefokt op werk die afwijken.

Vroeger was de herder veel meer allround dan nu. Een hond die kon herderen was een goede basis. Want de hond moest ook waken, mollen vangen, jagen en dus zo nu en dan hoeden. Verder moest de hond ook erfhond en gezinshond zijn.

Al met al heel anders dan wat we nu doen. Nu fokken we de mechelaars op werklust. Maar die werklust is nogal overdreven. Zo erg dat ze niet meer echt geschikt zijn als gezinshond bv.

En dat najagen, dat zit er nu eenmaal in inderdaad. Mijn Wuilus deed het, de Duitser van mijn tante deed het, Eva deed het, Joep onze mechel/dog deed het, en heel veel herders die ik tegenkom doen het ook. Wat ze zien is iets wat rent. Wat ze willen is daar iets mee regelen. Dus dat het stopt of dat ze de rennende hond tot de orde roepen of wat dan ook.

Als de hond van de TS grotendeels herder is dan denk ik inderdaad dat een deel van het gedrag absoluut daar vanuit ontstaat.

Een hondje als een cocker spaniel bv heeft dat niet in zich. Die worden niet zo sterk getriggerd op die manier door wat rent. Veel mechelaars maar ook bordercollies zijn bv heel reactief op fietsen en auto's. Als je in Engeland op het platteland komt zie je aan de lopende band bordercollies die achter een hek om hun as draaiend auto's achterna rennen. Het gaat snel en dus moet het achterna gezeten worden. Heel handig om mee te werken als schaapsherder want de afwijkende schapen die wegrennen triggeren de hond. De hoeder hoeft het alleen nog te cultiveren. Maargoed, dat maakt inderdaad ook dat een hond die voorbij rent soms hetzelfde oproept. Als dat niet getraind is kan dat alle kanten op.

[Sabi85]

Is het misschien een idee om af en toe alleen samen met Wilma en Amy te wandelen en dan in eerste instantie aan de lijn en later los? Bij Wilma is het ook echt onzekerheid, daar ben ik van overtuigd. Ze oogde ook een stuk onzekerder toen we ze voor de terugweg samen in de achterbak hadden gemikt Ik was er eigenlijk van overtuigd dat dat prima kon en het ging ook super. Als Wilma echt een lelijke rotzak is, had ze het op dat moment ook zeker laten zien. En Amy is gewoon helemaal een onzeker 'klein' hondenmeisje die elke confrontatie uit de weg wil gaan en andere honden daardoor juist triggert om haar op te jagen.
Het kost wat tijd, maar het komt vast allemaal goed. Die onzekerheid bij jou herken ik ook en ik weet hoe lastig het is om uit die neerwaartse spiraal te komen en kalm en assertief te blijven in bepaalde situaties. Maar het is toch erg belangrijk eraan te werken en dat lukt vooral als je rustige situaties opzoekt die makkelijk te behappen zijn en vandaar uit verder te werken.
Ik stel voor dat ik je binnenkort ophaal voor een wandeling

Fijn dat je Wilma en mij nog een kans wil geven .

[Sabi85]

Maandag heb ik samen met Sientje en Amy gewandeld op Landgoed Hoevelaken
Ik vond het een gezellige en leerzame wandeling en het was prachtig wandelweer. Wilma wilde Amy een aantal keer opjagen maar ze liet zich goed corrigeren door Sientje. Amy leek steeds minder bang voor Wilma
Wilma stormde ook weer op alle andere honden af . Dat moet ik haar echt afleren.
Sientje had veel goede tips voor mij. Ik wist al dat ik veel overtuigender moet zijn als ik Wilma roep, maar nu heb ik het in de praktijk gezien. Ze luisterde beter naar Sientje dan naar mij, omdat zij op een rustige en duidelijk manier roept. Ik roep altijd op een vragende manier en het is aan mijn stem gelijk te horen als ik gestressed ben. Ik heb ook een fluitje gekocht na een tip in dit topic. Die was ik maandag vergeten, maar die ga ik zeker ook gebruiken.