Het leed dat een loopse teef heet...

[TessaThomas]

Winni vond het een goed idee om met 7 maanden loops te worden. We hadden gehoopt dat het later zou gebeuren, als zij al gewend was aan de kennel, zodat het scheiden makkelijker zou zijn. Jammer, dat is dus niet zo, dus is het iets meer gedoe. Dan zou je denken dat je last krijgt van Tay, als volle reu, nu Winni bijna of al dekrijp is (aan hem te merken). Maar hij eet gewoon goed, hij is met trainen nog gewoon braaf, hij piept soms een paar keer. Vanochtend zat hij te joelen, maar met uitlaten bleek dat hij gewoon ook niet helemaal lekker was.

Ideaal, zou je denken toch? Dat was het ook, behalve dat Tessa en Tay net op elkaar klapten om ff flink te knokken. Ik was met Winni uit geweest, had haar weer opgesloten en liet Tay weer naar binnen. Die snuffelt, loopt naar Tessa en Tessa draait zich om en klapt meteen op hem. Normaal als ze bijna gaan knokken (wat ze maar heel af en toe doen, als ze te wild spelen en één van de 2 wordt het zat, vliegt er een correctie langs die de ander te extreem vindt en ertegenin gaat) is één brul genoeg om ze te laten stoppen. Nu mocht ik in mijn eentje ze uit elkaar krijgen en mijn mazzel is dat Tay onder de indruk is van mij en ik dus alleen Tessa vast moest grijpen. Nog geen wonden gezien, maar dat zegt weinig met die rotvachten.

Ik was al heel oplettend als Tessa en Winni samen los liepen, 2 teven is toch een risico dan, maar dit had ik niet aan zien komen.

[runninggirl]

Bah dat is vervelend zeg...

Hier vond ik het ook wel een risico van wat gaat er gebeuren. . Maar goed onze twee knokken sowieso niet en we hebben echt een heel conflictvermijdende pup bij Jura gezocht. En Jura is nu gelukkig alleen maar verliefd op Mahru die voor het eerst loops is. En andere hondenvriendjes mogen er ook prima bij. Vreemde honden weet ik niet maar gaan we ook maar niet proberen.

[Marjoleine]

Is Tessa een castraat?

Hier zijn ze juist prima als er wat loops is, maar ze zitten redelijk gelijk in cyclus.
Maar een castraat is natuurlijk geen teef. Dat is een castraat.

[duitse herder]

Soms zie je bij meerdere honden dat de reu ook bij de andere teef gaat kijken of deze loops is. Misschien dat Tay net even te ver doorging met snuffelen dan anders?

[Dartel]

Is Tessa een castraat?

Hier zijn ze juist prima als er wat loops is, maar ze zitten redelijk gelijk in cyclus.
Maar een castraat is natuurlijk geen teef. Dat is een castraat.

Hier juist precies andersom. De ongecastreerde teven zijn rondom de loopsheid extra prikkelbaar. Zowel naar reuen als naar teven. Eenmaal gecastreerd zijn ze een stuk stabieler. Als er hier rottigheid is dan is het altijd de ongecastreerde chagrijn die begint. Voor mij een teken dat de loopsheid eraan komt. En dan zijn ze ook humeuriger als er een reu even gedag wil komen zeggen. Eenmaal loops is alles weer pais en vree, en dan nog 9 weken een oppassen met de schijnzwangere teven. Die zijn meestal ook niet al te vriendelijk. Ze zijn dan gewoon veel heftiger in hun gedrag, naast dat ze nergens zin in hebben en het liefst met rust gelaten willen worden.

En hier worden ze meestal ook rond dezelfde tijd loops, echt heel gezellig al die hormoonballen bij elkaar.....

[Ramiek]

Moet Tessa ook loops worden?

[Marjoleine]

Hier zijn ze juist prima als er wat loops is, maar ze zitten redelijk gelijk in cyclus.
Maar een castraat is natuurlijk geen teef. Dat is een castraat.

Hier juist precies andersom. De ongecastreerde teven zijn rondom de loopsheid extra prikkelbaar. Zowel naar reuen als naar teven.

Nou, als ze gelijk in de cyclus zitten dus niet. Dan is het hier één groot hoerenkot.
En ze zitten vaak net een paar weken na elkaar, en schijndrachtige teven hebben dan weer belangstelling oor loopse teven.
Dus dan is het gewoon nog stééds een groot hoerenkot
Ze maken geen ruzie, ze maken baby's

Fien deed niet mee, deze keer. Die mepte er dus vrolijk op los als ze gestoord werd.

[TessaThomas]

Tessa is een castraat ja. Tay is normaal ook geen probleem samen met Tessa, niet op deze manier. Zij is het kreng en soms zegt hij dat ze normaal moet doen, dat is niet echt knokken maar wel bekvechten, nooit een schrammetje. Sinds castratie is Tessa een groter kreng geworden, maar ik had stom genoeg niet bedacht dat dat zich tegen Tay kon keren. Het was dit keer ook geen correctie, maar meteen vast. Zij heeft dus jammer genoeg niet het gedrag van tussen de loopsheden over gehouden na castratie, maar juist die sago periode voor loopsheid. Ik had er meer rekening mee gehouden dat Tessa en Winni problemen zouden kunnen geven, hoewel Winni juist qua karakter heelmakkelijk en zachtaardig is. Als zij een snauw krijgt, doet ze haar ogen dicht en blijft doodstil tot de andere hond het goed vindt. Haar moeder heeft ook nooit problemen met andere honden en tot nu toe lijkt zij daarop. Hoewel je met 7 maanden niks kan zeggen natuurlijk haha.

@ Duitse herder, normaal gaat zij op haar rug liggen sletten en laat hem rustig snuffelen, nu snuffelde hij ff aan haar zij en draaide zij zich al om.

[Jeannettebo]

An sich, als ze een korter lontje heeft door de loopsheid van Winnie en tijdens het samen uitlaten zich moet inhouden, aangezien jij er dan bovenop zit, dan kan ze dat daarna natuurlijk afreageren op Tay, zodra hij maar een haartje verkeerd legt, aangezien ze er normaal ook geen probleem mee heeft om hem stevig te corrigeren in speciale gevallen. Met een korter lontje door de spanning, heeft ze daar dus geen speciale gelegenheid voor nodig

[pioenroos]

Maar een castraat is natuurlijk geen teef. Dat is een castraat.

Ik vind dit wel een beetje kort door de bocht eerlijk gezegd. Het is niet mijn ervaring dat honden anders op gecastreerde teven reageren dan toen ze nog intact waren.
Dat de teef zelf wat zelfverzekerder/kortaf kan zijn heb ik vaker gehoord. (Ik meen o.a doordat ze nu altijd een wat hoger testosteron hebben?) Maar volgens mij komt dat helemaal niet zo vaak voor, iig niet stelselmatig dat dat een ongewenste bijwerking is, eerder een gewenste
Ik heb bij mijn honden nog nooit een verschil gemerkt hoe ze reageren op intacte of gecastreerde teven. Ook niet als ze de zelfde hond voor en na castratie kennen.

Oh, en mijn gecastreerde Mies kan ook prima aangeven als haar beste vriendin loops aan het worden is, maar dat is niet zo bijzonder volgens mij dus
Reuen is een ander verhaal: Daar is veel vaker en veel nadrukkelijker van zowel de reu zelf als hoe anderen op een gecastreerde reu reageren een verschil met voor de castratie. Alhoewel bij Diem het nauwelijks te merken is, maar daar vind ik hem wel een uitzondering in. Hij gedraagt zich nog als intacte reu (wel veel minder heftig maar dat is fijn) en honden reageren ook niet anders alleen soms wat minder heftig op hem dan voor castratie.

Ik begrijp dat Tessa zelf dus pinniger is geworden na castratie. Ik zou zelf dan eerder denken dat Tay niet intoleranter is geworden, want een beetje bekvechten deden ze al. Maar dat Tessa nu dus verder gaat en hij daar in reactie heftiger op reageert. Mijn ogen zouden dus vooral gericht zijn op Tessa: Haar kort houden rond spelen/eten/etc en alleen onder strikte begeleiding terug 'in de groep' zetten als ze gescheiden zijn geweest voor bv wandelen zodat zij geen vuurtjes kan gaan stoken.

[Marjoleine]

Maar een castraat is natuurlijk geen teef. Dat is een castraat.

Ik vind dit wel een beetje kort door de bocht eerlijk gezegd. Het is niet mijn ervaring dat honden anders op gecastreerde teven reageren dan toen ze nog intact waren.

Ze zijn hormonaal geen teef meer, ze zijn iets er tussen in.
En waar een reu zich alles laat zeggen door een teef is dat vaak veel minder als die teef een castraat is.
Er is nou eenmaal een andere hormoonbalans

Dus open (loopse) teven reageren zelden tot nooit raar op andere loopse teven, hooguit gaan ze wat kiften of rijden of zo.
Maar een castraat ruikt niet als een open teef. Voor een open teef is een castraat geen teef. Ik zie het direct aan mijn honden of een hond compleet is of niet.
En ik ben echt de enige niet.

Andersom trouwens ook, zat teven die geen enkel probleem hebben met reuen maar wel met gecastreerde reuen. Ik ken er echt meer dan één die gecastreerde reuen in één keer in de greppel moffelen. Voor hen is het geen reu meer. Dat kun je kort door de bocht vinden maar het is een bekend fenomeen.

Ik zou zelf dan eerder denken dat Tay niet intoleranter is geworden, want een beetje bekvechten deden ze al.

Hij behandelt haar niet meer als een teef. Tegen teven is hij tolerant. Maar ze is geen teef meer, hormonaal gezien

[TessaThomas]

An sich, als ze een korter lontje heeft door de loopsheid van Winnie en tijdens het samen uitlaten zich moet inhouden, aangezien jij er dan bovenop zit, dan kan ze dat daarna natuurlijk afreageren op Tay, zodra hij maar een haartje verkeerd legt, aangezien ze er normaal ook geen probleem mee heeft om hem stevig te corrigeren in speciale gevallen. Met een korter lontje door de spanning, heeft ze daar dus geen speciale gelegenheid voor nodig

Uitlaten doen we allemaal apart, Tessa is sowieso niet geschikt om samen uit te laten. Ik ben alleen aan het aan het opletten als die 2 samen in huis lopen. Maar dat is dus meer of Winni Tessa niet aan het treiteren is, tegen Winni doet ze ook nog niet lelijk (bij Tay begon dat met bijna een jaar pas). Ik snap dus niet waarom ze een korter lontje zou hebben? Ze had 's ochtends al met Tay in huis gelopen en uitgebreid gespeeld. Ik snap dat ze spanning zou krijgen als ze zich in moet houden met Winni, maar het is juist Winni die zich in moet houden van ons. Juist omdat ik bang was dat als Winni te ver ging, Tessa tegen haar door kon slaan. Maar daar is geen sprake van, totaal niet zelfs. Ja, er valt normaal gesproken een snauw als er te hard gespeeld wordt, vandaar dat ik ingrijp als het wat drukker gaat.

Het lontje is dus korter, alleen had ik het niet verwacht op deze manier.

Pioenroos, Tay is inderdaad het probleem niet zo zeer, hij gaat er wel tegenin, maar begint het zeer zelden. Die laat het kaas niet van zijn brood eten, maar de vuurtjes komen inderdaad bij Tessa vandaan. Meestal blust hij ze juist, als Winni te druk is qua spel, dan zorgt hij dat de dames ff uit elkaar gaan. Zonder grom, snauw, gewoon een blik of er naartoe lopen.

Even dus weer zoeken hoe we het soepel laten verlopen, zonder dat Tessa weer over de zeik gaat van te veel regels en zich weer gaat verstoppen. (Het blijft een apart dier)

EDIT: Marjolein, dat correcties niet pikken was ook al toen ze nog niet gecastreerd was. Tessa is in principe een onzekere onstabiele hond, dus dat Tay niet alles van haar pikt lag niet meteen aan haar castratie. Met andere castraten merk ik niks aan hem namelijk. (teven dan, reuen geen idee, wij komen alleen volle reuen tegen)

[pioenroos]

Andersom trouwens ook, zat teven die geen enkel probleem hebben met reuen maar wel met gecastreerde reuen. Ik ken er echt meer dan één die gecastreerde reuen in één keer in de greppel moffelen. Voor hen is het geen reu meer. Dat kun je kort door de bocht vinden maar het is een bekend fenomeen.

Dat zei ik ook, dat ben ik met je eens dus, dat je het bij reuen bijna altijd wél ziet, het verschil

Ikzelf kom het bij teven een stuk minder vaak tegen. Of iig is de gedrags/geurverandering veel en veel subtieler waardoor het bij honden vaak een verwaarloosbare verandering is onderling.

Ik las dat Tay en Tessa altijd al wat bekvechtte. Ook toen ze nog intact was? Hij gaf ook toen duidelijk grenzen aan dus. En daarom denk ik dat het niet onwaarschijnlijk is dat het Tessa's korte(re) lontje is waardoor nu de vlam in de plan sloeg en niet of iig niet alleen, omdat Tay zo veel minder tolereert van haar.

Ik vind zelf persoonlijk dat je inderdaad zéker niet hormonen moet uitvlakken als het om (onderling) gedrag van honden gaat. En dat een castratie een beste invloed heeft (ongewenst soms ja, maar bij individuen ook gewenst en soms maakt de verandering geen bal uit in het grotere geheel)
Maar ik vond en vind het vaak raar hoe zo goed als alles er aan opgehangen wordt. Ook honden zijn naast hormonen gewoon individuen met karakters en voor,- en afkeuren. En heel vaak (altijd?) nog steeds dieren die prima functioneren of probleemgedrag hebben wat niet of niet alleen te maken heeft met wel of niet intact zijn
Mijn Mies is een teef, een gecastreerde teef ja, maar wel gewoon een teef ook met haar eigen karakter. Dat is misschien niet sec hoe het wetenschappelijk-biologisch heet maar persoonlijk vind ik het dus kortaf om je alleen maar daarop te richten als het om gedrag gaat. Het speelt méé, maar het is niet alles.