Kent u die uitdrukking ? ( om dominee Gremdaat maar eens te quoten )
Althans, hij houdt niet van mij zoals hij van mijn interieur verzorgster houdt. Stápel gek is hij op haar ! Om jaloers op te worden !
Al heel snel gemerkt (b.v. op de puppy cursus) dat hij véél meer op heeft met vrouwen dan met mannen. Wellicht niet zo gek. Toen ik Kodi, 'n Welsh Corgi van 6 maanden, kreeg was hij 'n herplaatser. Hij kon niet bij de familie waar hij was blijven omdat de heer des huizes niet bij de kinderen kon komen zonder dat Kodi agressief tegen hem werd. Grommen en tanden laten zien e.d. Dat hebben ze er niet uit weten te krijgen en dus het kleine monster maar teruggebracht naar de kennel ( waar 'n vrouw de baas is, misschien heeft dat er ook mee te maken...)
Ik heb Kodi nu 4 jaar en heel wat werk moeten verzetten om 'n goede band met hem te krijgen. Met mijn andere honden die ik vóór hem had eigenlijk nooit iets gemerkt van, toch wel, exorbitante voorliefde voor vrouwen.
Het is allemaal bijzonder duidelijk geworden toen ik 'n jaar of wat geleden voor het eerst met hem naar 'n vriendin ging die later dus ook mijn interieur verzorgster werd. Kodi was meteen verliefd. Dat bleek vooral toen ik de grootste moeite had om hem mee terug naar huis te krijgen. Thuis werd het nog erger.... hij ging eerst bij de voordeur zitten janken en toen ik hem dan maar in de tuin liet deed hij hetzelfde bij de poort..... Het brak mijn hart....
Ik ga niet meer met Kodi naar Annemarie toe maar wij wonen vlak bijelkaar dus komen we elkaar wel eens tegen, zij op de fiets. Als dat gebeurd is kijkt Kodi 'n dag of wat elke fietser na, oren omhoog, is het misschien Annemarie ?..... Oh, nee, wat jammer.... Maar wacht! Daar komt nòg 'n fietser !??.....
één keer in de week komt Annemarie hier het huishouden bestieren. Wachten tot ze komt (Kodi zit al vol verwachting bij de deur.... jazeker ! ) en dan met hem gaan lopen bleek al snel niet te doen natuurlijk. Wij gaan nu weg vóórdat ze komt, dan heeft ze ook de ruimte en Kodi heeft sowieso 'n bloedhekel aan stofzuigen, vegen, dweilen, etc ( ja, het is nu eenmaal 'n Corgi... alles wat beweegt dat moet 'beherderd' worden.. )
Als we terug zijn is de begroeting natuurlijk niet van deze wereld. Hij zou haar het liefst opvreten!
Kodi is vrijwel 24/7 bij mij. *Als* ik hem wel eens alleen in huis moet laten voor 'n paar uur en ik kom terug is er van 'begroeting' eigenlijk niet eens sprake... Wat licht gezwaai met z'n staart " Oh, ben je daar weer ?... Ok. Nou, ik gaat weer in m'n mand hoor. (hè.... ik lag net zo lekker te pitten... komt hij weer aankakken...nou ja, vooruit maar...)
Vreemd verhaal, hè..... Zéker om daarmee met de deur in huis te vallen.... Wij hebben ons net voorgesteld.... Maar ik ben eigenlijk zeer benieuwd hoe vreemd dit vehaal nu werkelijk is. Zijn er hier b.v. meer mensen die de liefde voor hun hond ook niet echt beantwoord zien ? Waarbij het duidelijk is dat hun hond veel meer voor 'n ander persoon voelt dan voor hun zelf ?....
Het is 'n duidelijk geval van "niets aan te doen, helaas pindakaas". Net als bij 'n mens kun je 'n hond ook niet dwingen om verschrikkelijk veel van jou te houden en niet van 'n ander. Mensen kunnen dat verbloemen als dat nodig mocht zijn, honden niet. Die winden daar geen doekjes om. Zo is het en niet anders. Bam!! Leef er maar mee...
Ik kan er gelukkig prima mee leven, Kodi en ik hebben verder 'n prima verstandhouding, maar toen hij na de eerste ontmoeting met Annemarie thuis bij de deur en de poort ging zitten howlen, kop omhoog, ging mij dat door merg en been.... Bijzonder onprettig voor hem en voor mij. Gelukkig was dat de eerste en meteen ook de laatste keer dat hij dat deed. Nu zijn grote liefde hier ook regelmatig aan huis komt lijkt hij er vrede mee te hebben dat ze ook weer weg gaat. Hij wacht wel tot de volgende keer...
Wat denken jullie ? Echt 'n heel raar verhaal of zitten er toch ook wel stukjes herkenbaarheid in ?
Sorry voor het lange epistel ( het kan nog veel langer hoor, boekdelen kan ik over Kodi schrijven...
Bedankt voor het luisteren en 'n eventuele reactie !
Groeten,
Jan



