Ugh. Gek word ik ervan.

[renee-uk]

kijk eens naar je hond in plaats van elk gedrag, waarvan jij denkt dat het niet leuk, is weg te willen werken en te pas en nog vaker te onpas met roedelgedrag, ranghogere en ranglagere aan te komen kakken.
maar als je daar toch persé aan vast wil houden, besef dan ook dat je niet ranghoger bent in de ogen van een hond omdat jij vindt dat je hare heiligheid de roedelleider bent, die titel zul je moeten verdienen.

ik zou al die theorieën eens even in de koelkast zetten en eens gaan genieten van je hond.
zoals hierboven al meerdere keren gezegd is, ga een band opbouwen met hem, baseer die op onderling respect en genegenheid en je zult versteld staan hoeveel verder je met hem komt dan met je starre rangorde-ideeën, waarvan hij ook nog eens niet overtuigd is dat ze kloppen.

[blondie]

Afijn. Het is inderdaad wat Paisley en Blondie zeggen: Hij wil de zwakste van de roedel erbij houden. En da's dus zoonlief in zijn ogen. Ik ben de baas, dus hij vertrouwt het bij mij wel als ik wegga. Ik red mezelf wel. Ik kan gewoon uit zicht gaan als Zoonlief de lijn vast heeft. Ik kan hem ook commando's geven van afstand.

Dat dikgedrukte heb ik niet gezegd. In tegenstelling zelfs. Mijn honden vonden het juist niet fijn als ik weg ging en ze moesten bij iemand anders even wachten , ik was namelijk voor hen het belangrijkste. Woonde toen alleen dus ik was echt baasje.
Ze accepteerden het omdat ze wisten dat ik altijd weer terug kwam bij ze.

En probeer echt af te stappen van de theorieën dat je Mama bent die alles verbiedt en dat daarom jullie hond jouw zoon leuker zou vinden. Het is meer denk ik wat Laeken zegt, jouw zoon is blijkbaar wat prettiger in de omgang en hij voelt zich wat meer op zijn gemak bij hem. Dat heeft niets van doen met dingen verbieden.
Duidelijkheid heeft een hond veel meer aan, dat geeft hem vertrouwen. Honden trekken toch vaak naar een bepaald persoon toe, ook als je met meerderen in een huis woont.
Hier zie je ook dat de honden bij bepaalde dingen en mensen zo hun voorkeuren hebben. Het heeft er hier ook niet mee te maken wie ze eten geeft, wie er meer met ze wandelt etc.
Zou die roedeldingetjes wat meer achterwege laten zoals Renee UK ook zegt en gewoon lekker genieten van die hond. Samen zorgen en samen met je zoon er van genieten.

[Rami]

Na een maand kun je nog helemaal niets zeggen, vind ik. Een hond heeft echt tijd nodig om aan de nieuwe situatie en de nieuwe 'bazen' te wennen.

Daarbij: probeer te accepteren dat elk gezinslid een ander soort band heeft met de hond(en) in huis. Zo zou je denken dat mijn husky-kruising misschien meer op mijn vriend gericht is dan op mij. Zij gaat bij hem op de bank liggen. Dat doet ze bij mij niet uit zichzelf, alleen op uitnodiging. Sterker nog, als zij op de bank ligt en ik kom er bij dan springt er af met zo'n blik van 'sorry hoor'. Terwijl ze echt wel op de bank mag.
Maar als er iets is (ze heeft pijn of er is iets spannends) dan komt ze naar mij en ze luistert ook beter naar mij.

Krullenbol Sam hangt heel erg aan mij, maar is inmiddels ook verknocht aan vriend. Maar wel voor andere dingen. Spelen bijvoorbeeld. Dat doet hij bij voorkeur met hem. Lekker wild. Met mij gaat hij op zo'n moment alleen op zijn rug liggen kwispelen...

En het kleintje is van vriend en hoe leuk ze mij ook vind, vriend is de baas. Allemaal prima. Laat je hond in zijn of haar waarde. Doe dingen met hem/haar die je leuk vind om te doen en ga niks forceren. Dan komt die band vanzelf wel.

[CillyNL]

Dan moet ik het misschien nog maar tijd geven. Ik vind het gewoon sneu voor de hond, niet voor mezelf. Het is dus niet zo dat hij mij helemaal niet leuk vindt, hé?